Kunstwerk

Het donst en het vliegt en het tuimelt gul
in 't wevende zonlicht naar benee
het ruist en het suist en flierefladdert snel
het wemelt en dartelt tevree.

Plots stijgt het en neigt het naar 't hemelspan
dat blauw knipoogt naar 't malsgroene dal
het friemelt en wiebelt heel guitig en fel
en frivoliseert als een stuiterende bal.

Dansend omkranst het mijn zweverig gevoel
en kust me liefelijk brutaal op mijn mond
het fleemt en het neemt mijn verwondering op
lief veertje als ik kon draaide ik nu met jou in het rond.

©

Uit de herinneringen van mijn leven
puur ik de broodnodige kracht
koesterend, om de spinsels van gedachten
waardoor ik mezelf soms zou verachten
in tergend snelle dagen en eindeloze nachten
toch nog wat energie te kunnen geven.

Ik proef de wrange smaak van 't heden
dat bitterzoet en vaalrood sijpelt
in de wonden van mijn slopende lijf
en weet niet waar ik met m'n tranen blijf
als ik die verzengende vermoeidheid binnenrijf
omdat ik te vaak faalde in 't verleden.

Uit pure onmacht geef ik een luide gil
die ijzig snijdt door merg en been
en ik voel dat ik naar mijn verdomde adem snak
omdat die indringer weer eens binnenbrak
die mij doet voortbewegen als een hinkende slak
en mij maakte tot iemand die ik niet wil zijn.

©

Noten begeesteren mijn brein
gevoelens borrelen langzaam op
ik laat me drijven op de akoestiek
in een expressie van gevoel
een ongekende zweverigheid
leidt mijn broosheid naar de top.