Afgaan

Gisteren naar Den Haag.

Van Breda naar Loosduinen voor de crematie van een oud collega.

Wat een gekkenhuis dat verkeer. Al die auto’s en ook al die wegen naast en over en onder elkaar.

Niet eens files, alleen op de terugweg een half uurtje langzaam rijdend.

Een auto was over de kop gegaan in of bij de tunnel in Dorderecht, maar voor Dordrecht begon het verkeer alweer te rijden.

Al die mensen alleen of met twee in de auto onderweg.

We verdienen ons geld dankzij de auto, maar we geven het ook weer uit aan de auto.

Het zou anders moeten maar ik weet niet hoe.

Maar onze achterkleinkinderen zullen verbaasd zijn dat we niet wijzer zijn geweest.

Olie op, andere wereld.

Voor mezelf neem ik me voor niet voor alle kleine eindjes de auto te nemen maar te fietsen of te lopen. Meer met het openbaar vervoer.

Misschien nog eens zonder auto. Voor 400 euro per maand kun je heel wat met de taxi als dat moet.

Moet ze dat doen?

Ja.

Moet ze niet nog 1 of 2 jaar wachten?

Nee.

Wat moet de mensen van kinderbescherming doen?

Protesteren, anders krijgen ze later op hun zak.

(Net zo als de Meteorologen Weeralarm moeten blijven geven).

Wat moeten haar ouders doen?

Haar ouders moeten hun verantwoordelijkheid nemen.

Wat moet haar advocaat doen.?

Haar advocaat moet vertellen dat een skipiste gevaarlijk is als je recht naar beneden skied, maar niet als je zigzag naar beneden gaat.

Wat moet de rechter doen?

De rechter moet de zaak een jaartje in beraad houden.

Wat moet de pers doen.?

De pers moet de zaak opblazen.

Boulevard moet Laura uitnodigen want zij is publiciteit.

Moeten mensen in het algemeen om de wereld zeilen?

Nee, de zee is geen speeltuin.

Mensen moeten ook geen bergen beklimmen of heel hard van een berg af fietsen.

Wat moet ik doen?

Het beste zou zijn als ik met Laura mee vaar om een oogje in het zeil te houden.