Vaarwel Kitty... ik vergeet u nooit

2/10/2007 zag mijn nieuw baasje mij op internet: Ter adoptie teckel 12 jaar , wegens overlijden baasje !  Wegens te oud wou niemand mij.     Over een paar dagen ben ik hopelijk weer de oude.  Ik krijg nu de beste zorgen.ik mis men baasje die helaas is overleden.  Zijn kinderen wilden mij niet.  Volgende maand als ik weer sterk ben gaat de arts mijn tanden verzorgen.  Nu ben ik nog te zwak.  Ik kan amper lopen.  Zodat ze me regelmatig naar buiten moeten brengen.  Gelukkig heeft Jackie me gevonden.  Ik krijg nu de beste zorgen en hoop met de tijd nog te kunnen dollen met Arram en zijn vriendjes.  

Likjes van Kitty...

Kitty een teckel, langharig, was al twaalf jaar.  Volgens het asiel was ze kerngezond.  Wij naar Hastre bij Waver.  Daar aangekomen zagen we een hoopje ellende.  Ze bleek een maand in het asiel te zitten, was zwaar ziek, serieuze wonden aan haar hoofd, beide oren ontstoken, meer dood dan levend.  We stonden erop om haar direct mee te nemen.  Thuis gekomen hebben we vlug de arts opgebeld.  Hij heeft dan direct twee spuitjes gegeven, antibioticum en ontstekingsremmer, dit vier dagen lang.  Ze wou echter niet eten maar dronk regelmatig.  In het begin ging het wat beter, maar haar stoelgang was zwart, wat duid op inwendige kwetsuren of ziekte.  Zaterdagavond 6/10/2007 is Kitty  in mijn armen overleden

Kitty :

Zaterdagavond 23u35 deed je zo raar.

Wij zagen dat je wou gaan

Het deed ons enorm pijn

De tranen sprongen in onze ogen

Ik streelde en sprak zachtjes tegen je.

Toen ben je stilletjes van ons heengegaan

Maar in ons hart en gedachten blijf je bestaan.

Onze grootste troost is dat je niet eenzaam in het asiel,

maar liggend in mijn armen

naar de hondenhemel bent gegaan.

Je bent nog bij ons want je

ligt in het mooiste plaatske in de tuin 

En blijvend  in ons hart.

Kitty, vier dagen was je bij ons,

Je was het waard !