Show Genk

                       Ik met mijn lieve Handler Dorien

7/12/08 met het baasje en twee bevriende koppels naar de Show van Rouen in la douce France geweest. Zeer vroeg in de morgen om 4 u zijn we vertrokken voor een reis van 450 km. Om 8h15 zijn we dan aangekomen,onderweg mist die leek aan te vriezen.Veilig aangekomen dus!! Mijn  Franse tittel is zo goed als een feit. Internationaal Belgisch en Luxemburgs kampioen , nu de Franse dus.Had veel bekijks van bezoekers die me zo lief vonden.Ik heb ze dus extra vertroeteld en baasje zo fier als ne gieter,mag ook wel hé.Op de foto's zie je mijn behaalde uitslag plus mijn rapport.Mijn baasje kreeg felicitaties omdat ik zo mooi in al mijn vormen ben. Ook Linda van "Dog Style" uit Zonhoven mijn vaste trimster,  omdat ik zo mooi getoiletteerd was.De terugweg was minder plezant, dikke mist in Frankrijk die aanvroor,gelukkig heelhuids in ons thuisland aangekomen.De volgende  show is reeds deze week in de Limburghal te Genk om 10u en de erering om 15h. Tot slot wens ik al mijn soortgenoten plus al de dieren in het algemeen prettige feestdagen en veel lekkers van jou baasjes.Likjes van Arram Spilly Yelle Uckas Zafhie  en Selma.

Het geblaf van de honden weerklinkt zonder echo over de eenzaamheid van deze wereld. 
 

Is 15 jaar oud

In Zuid-Amerika is een ontroerende video opgedoken van een hond die op een drukke snelweg een andere hond het leven probeert te redden. De eerste hond wordt aangereden op een drukke weg in Chili. Het dier wordt meerdere keren geraakt door het langsrazende verkeer. Een hond ziet zijn zwaar gewonde soortgenoot liggen en rent met gevaar voor eigen leven de weg op om het dier met zijn bek weg te slepen. Een jaar geleden doken er een soortgelijke foto’s op van een boerenzwaluw die een platgereden soortgenoot van het wegdek probeerde te slepen. Vogelkenners zeiden toen dat het een puur instinctieve reactie was, niet zozeer een onbaatzuchtige heldendaad. Ze waarschuwden om dieren niet té Disney-achtig te bekijken.

Dierengedragstherapeut Dany Grosemans denkt dat het bij deze hond niet puur om een instinctieve daad gaat. “Ik ben er zeker van dat deze twee honden elkaar kennen en een sterke band hebben. Bij een onbekende hond zou hij het niet doen. De ‘reddingshond’ beseft niet dat hij zelf gevaar loopt, maar het is duidelijk dat hij zijn maatje weer bij hem wil.” Bekijk de heldendaad van de Chileense hond via onderstaand filmpje.

Vandaag wil ik je het verhaal vertellen van een hondje dat beroemd werd vanwege zijn bijzondere trouw. Het was ergens halverwege de 19e eeuw dat het baasje van Bobby, een politieagent uit Schotland, stierf.

Het lichaam werd naar het kerkhof van Edinburgh gebracht. De mensen die de stoet volgden, zagen dat onder de wagen een flink verwaarloosde hond meeliep. Zijn vacht zag er niet uit. Het was de Sky-terrier Bobby, die zoals altijd dicht bij zijn baasje wilde blijven.

Toen de kist naar het graf werd gedragen, liep Bobby mee, hij jankte zachtjes in de hoop een reactie te krijgen. Bobby legde zich later neer naast het graf.

Een van de vrienden die afscheid kwam nemen riep Bobby nog, in de hoop dat hij met hem mee zou komen. Maar de hond legde met een zucht zijn hoofd tussen zijn harige poten om zo de laatste mensen van het kerkhof te zien verdwijnen.

Het werd een koude, kille nacht. Het weer was guur, het regende en stormde. Trillend van de kou hield Bobby trouw de wacht.

's Morgens vroeg kwam de grafdelver het kerkhof op en zag de hond liggen. Omdat honden niet zijn toegestaan op het kerkhof joeg hij hem weg. Bobby had er geen zin in, maar na een trap en stenen die hem achterna werden gesmeten, rende Bobby voorbij het smeedijzeren hek en verdween van het kerkhof.

Diezelfde avond, nog voor het hek weer gesloten werd, stond de grafdelver weer oog in oog met Bobby. Een collega, de onderhoudsman James Brown, herkende de hond. 'Dat is die hond die gisteren meekwam toen we die agent hebben begraven.' De man haalde een stuk brood uit zijn zak en wierp het naar de hond. Bobby kwispelde en slokte het stuk zo vlug mogelijk op en ging weer liggen bij het graf.

Later op café was de hond het onderwerp van gesprek. Men vertelde over de trouwe Bobby, die maar geen afscheid kon nemen van zijn baasje. De eigenaar (John Traill) van het café vond het verhaal zo zielig dat hij een kijkje ging nemen en besloot de hond elke dag eten te geven. Het verhaal van Bobby deed vlug de ronde, er werd zelfs over hem geschreven in de kranten.

Heel wat mensen werden nieuwsgierig en gingen naar het kerkhof om te kijken of ze er Bobby konden vinden. En ja, daar lag hij nog steeds, bedroefd om het gemis van zijn baasje.

Bobby kreeg heel wat lekkers en sommigen vonden het zo zielig dat de hond in weer en wind lag dat ze het voor mekaar kregen dat Bobby een makkelijke ligplaats kreeg met een beschutting tegen weer en wind, naast het graf.

Blijkbaar was de hond in die tijd zo bekend dat er zelfs toeristen uit Amerika over hem hoorden en een kijkje kwamen nemen bij het kerkhof in de hoop er Bobby te zien. Er werd zelfs geld ingezameld om een halsband voor Bobby te maken met een speciale inscriptie. Een schilder maakte een schilderij van de hond waarvan de reproducties een flinke afname vonden.

Bobby stierf in 1872 nadat hij 18 jaar lang elke dag trouw naast het graf van zijn baasje had gelegen. Bobby was destijds een van de bekendste figuren van deze Schotse stad.

Er werd ter nagedachtenis aan deze beroemde hond een grafsteen op het kerkhof gezet. Ongeveer 100 meter van het graf van zijn baasje, want honden mochten niet in de geweide grond begraven worden.

Op de steen kan je lezen: Let his loyalty en devotion be a lesson to us all.

                       Hier een foto van een standbeeld
                           ter nagetachtenis van Bobby       
In 1873 werd er op het kerkhof een fontein geplaatst met daarbij de mogelijkheid om te drinken voor zowel mens als hond

    Uit Hondentips Magazine - copyright 2008 -  

Hier was ik 11 maanden en kun je  zien ,dat ik  al een een klein deugnietje ben 

Heb je mijn Dracula tanden goed gezien ? Pootje Yelle

Mensen kunnen fouten maken, honden kunnen vergeven. 

. 

De mens is een dier dat onderhandelt; geen enkel ander dier doet dat - een hond ruilt geen bot met een andere hond.  

Een hond ziet een kind niet zoals hij een volwassene ziet: kinderen tot circa 10 jaar zullen door een hond zelden als ranghoger worden erkend. Een precieze leeftijdsgrens is niet te geven omdat dit afhangt drie elementen:

1) het karakter van de hond: hoe dominant dan wel onderdanig is hij?
2) het gedrag van het kind: hoe gedraagt het kind zich ten opzichte van de hond, hoeveel autoriteit kan het kind uitstralen?
3) het gedrag van de volwassenen: hoe hoog plaatsen zij het kind, gezien door de ogen van de hond?
 Eén van de rechten die volgens de natuur van de hond hoort bij het ranghoger zijn, is dat je het recht hebt om een ranglagere te corrigeren wanneer deze zich niet houdt aan de regels die horen bij de rol van de ranglagere. In de ogen van de hond is het bijvoorbeeld volstrekt ongepast wanneer een ranglagere dominante gebaren maakt naar een ranghogere. Dominante gebaren zijn onder andere alle gebaren van bovenaf: over de hond heen hangen, over zijn kop en/of rug aaien, omhelzen (!) en dergelijke. Ook ongepast is het wanneer een ranglagere een "prooi" (eten, botje, speeltje) van de ranghogere zou willen afpakken.

Gelukkig is het niet zo dat iedere hond elk kind dat een dominant gebaar maakt of een speeltje van de hond (af)pakt het kind zal corrigeren met een beet. Er zijn heel veel honden die een sterke vriendschap hebben met een kind en op basis van die vriendschap heel veel accepteren. Maar in het kader van de veiligheid is het heel verstandig ervan uit te gaan dat de hond het kind niet als ranghoger erkent en dat de hond dus het voor hem natuurlijke recht heeft het kind te corrigeren indien de hond dit nodig vindt. Op basis van deze uitgangspunten adviseren wij u de volgende regels in acht te nemen:

1.    Laat kinderen nooit met honden alleen. Dit mede om te voorkomen dat ze een van de volgende regels overtreden. Uit onderzoek blijkt dat 95% van alle bijtincidenten met kinderen, het kind alleen met de hond in een ruimte was.

2.    Een kind mag een hond nooit straffen !!!!

3.    De etensbak, waterbak of speeltjes van de hond zijn alleen van de hond. Het kind mag hier dan ook niet aankomen (ook niet als de hond er niet uit eet, drinkt of mee speelt).

4.    Kinderen mogen een hond geen dominante commando’s of correcties geven. Wel voorzichtig de hond verzorgen, zoals borstelen (onder begeleiding).

5.    De hond niet toestaan om tegen het kind op te springen of omver te duwen. Als het kind er oud genoeg voor is kunt u het kind aanleren stil te staan met de armen over elkaar en naar het plafond te kijken. Als het kind namelijk niet gilt en met de armen zwaait, zal de hond de interesse in het kind verliesen en niet meer springen.

6.    Pas op met vriendjes van uw eigen kinderen. Hun onderling gestoei wordt door de hond soms opgevat als een bedreiging voor zijn roedelgenoten, en kan tot het verdedigen van de eigen kinderen (roedelgenoten) leiden.

7.    Pas op met het straffen van het kind als de hond in de buurt is. Sommige honden zijn erg gevoelig voor correcties met de stem en kunnen geen onderscheid maken tegen wie er geschreeuwd worden.

8.       Laat kinderen nooit in de hondenmand zitten, het is belangrijk dat de hond weet dat de mand zijn vrijplaats is. De mand is zijn terrein. Kinderen moeten bovendien leren dat ze de slapende hond met rust laten.

9.    Leer kinderen nooit zelf naar de hond toe te gaan maar alleen aandacht te geven aan de hond als deze op eigen initiatief naar het kind toekomt, of als het kind de hond naar zich toe roept. Als een kind naar een hond kruipt of loopt, kan een kind alle waarschuwingen die de hond geeft om niet in zijn buurt te komen niet zien of begrijpen.

10.    Kinderen aaien honden bijna automatisch verkeerd, ze strijken met de vlakke hand over de kop. Dat is een overheersend gebaar, dat aan dominante dieren en mensen is voorbehouden. Aaien doen kinderen liever alleen onder de kin of achter de oren van de hond.

11.    Hou kinderen uit de buurt van een hond die eet. Eenmaal geserveerd is het voer van het dier. Helemaal gevaarlijk kan het worden als kinderen met hun gezicht bij de kop van de etende hond komen.

12.    Leer uw kind alleen onder uw begeleiding en pas als het kind daar oud genoeg voor is met de hond te spelen. Geschikt zijn dan alleen spelletjes die niet kunnen uitlopen in een machtsstrijd, dus geen vecht- en trekspelletjes maar wel zoek- en apporteerspelletjes.

13.    Kinderen die hun armen om de hond heen slaan, gedragen zich overheersend. Ze verpletteren zo'n dier met hun aanwezigheid en lopen daardoor kans op een beet in hun gezicht.

14.    Leer kinderen dat ze niet op honden af moeten rennen. Beter is het om de hond naar het kind toe te laten komen.

15.    Kinderen mogen niet op, maar ook niet onder een hond gaan zitten of liggen. Honden die over een kind of een soortgenoot heen staan, bevestigen de rangorde in hun voordeel. Kinderen die bovenop een hond zitten, gedragen zich overheersend en kunnen een conflict uitlokken.

16.    Kinderen hebben de neiging om naar de hond, die in de kamer op de grond ligt, toe te kruipen en liggen dan op ooghoogte met het dier. Honden worden soms zenuwachtig van starende blikken, dat kunnen ze als intimiderend ervaren. Leer kinderen daarom ook dat ze honden niet strak aanstaren.

17.    Als honden op de bank mogen zitten, dan zitten ze op ooghoogte van kinderen. Pas hiermee op! Deze hoge positie geeft lang niet altijd een hoge rangorde aan, maar positioneert de hond met zijn bek op de hoogte van het gezicht van een kind.

18.    Laat te jonge kinderen nooit de hond uitlaten. Vaak wordt er gerent met de hond en loopt het uit op een valpartij. Ook kunnen kinderen de hond niet houden als deze een kat ziet of uitvalt naar andere honden. Ook kleine hondjes horen niet door kinderen uitgelaten te worden. Het uitlaten van pups door jonge kinderen is helemaal uit den boze!

Deze regels zijn zowel van toepassing op de omgang van uw kind met de eigen hond, als op de omgang met een vreemde hond. Leer uw kind om een onbekende hond nooit te aaien, tenzij met uitdrukkelijke toestemming van de eigenaar!

 Bijtincidenten kunnen zich ook voordoen als gevolg van angst of onzekerheid van de hond. Zeker honden die als jonge pup niet of nauwelijks met kleine kinderen hebben kennisgemaakt, zien kinderen vaak als enge wezentjes. In de ogen van een hond is een klein kind misschien wel een andere soort dan de mens, immers de bewegingen, de geluiden en het uiterlijk zijn heel verschillend. Jonge kinderen doen daarbij vaak precies die dingen die honden snel als bedreigend zien: hard lopen met kleine wiebelpasjes, met de handjes wapperen, hoge geluidjes maken, hard huilen en dergelijke. Ook om deze reden is het in het kader van veiligheid belangrijk om uw kinderen zo vroeg mogelijk de bovenstaande regels te leren!

Kinderen en honden kunnen de beste kameraden worden, maar het is belangrijk om beide partijen aan elkaar te laten wennen.

Tessy

Tessy   werd  afgehaald bij Unco Jerry door schnauzervriend uit Kruibeke, die haar zwart dwergje  had moeten  laten inslapen in maart. Tessy is een mooi hondje, heel sociaal en goed  verzorgd.  Zij was reeds gesteriliseerd.  Wij zijn blij voor Tessy en ook  voor haar nieuw  baasje 

Als het hek voorgoed opengaat
 
Ja,als het hek voorgoed open gaat,
en met je lange neus,zo de wereld in staat.
Hoe zou een Galgo zich dan voelen?
Nooit meer moeten rennen voor je leven,
of van angst staan beven.
Dan moet je toch gelukkig en blij zijn.
 
Ja, als het hek voorgoed open gaat,
de koude vloer vaarwel kan zeggen.
Dat is iets wat helaas niet elke Galgo kan zeggen.
Als mens,moet je blij zijn,als je dit kan doen,
en al snel krijg je dan van je Galgo een dikke zoen.
 
Ja, als het hek voorgoed open gaat,
Moe van geest en pijnlijke botten,
toch nog vrolijk kwispellend.
Gelukkig kwam hulp niet te laat.
En al die trauma's uit je geest verlaat.
Een nieuwe wereld staat nu voor jou open.
Welkom mijn lieve schat,kom maar naast mij lopen
 

Greyzette van December 2005 

Gisteren 15 november 2008 was het weer Eurodogshow te Kortrijk.Nadat mijn trimster Linda mijn coiffure tot in de puntjes had verzorgt was ik er klaar voor.In de kampioensclasses had ik de concurrentie van een Duitse kampioen,zeer mooie en verzorgde schnauzer.Toch maar aan het langste eindgetrokken dit onder de leiding van Dan Ericsson een Zweedse keurmeester.Onnodig te zeggen dat al de schnauzers in de ring zeer mooie honden zijn die aan de standaard moeten beantwoorden en dit in de kampioenclacces,tussenklasse,open klasse en ten slotte de jeugd en babyklasse.Later op de dag werd ik dan ook in de erering verkozen als mooiste schnauzer van de tentoonstelling.Mijn handler Dorien hier met mij op foto en natuurlijk baasje waren meer dan tevreden.Toch was ik blij terug veiligthuis te zijn,want ik mis mijn vriendjes en de rust van mijn thuis.Likjesvan  Arram.

Dorien de handler van Arram met haar twee epagneul nain continental of papillion waren ook op eurodog.

Fidel die meedeed behaalde er een mooie ereplaats.Proficiat Dorien en Johan.De volgende show met zijn allen naar Rouan Frankrijk !

Ik heb ontdekt dat je,als je echt diep in de nesten zit,iets kunt ontlenen aan de stille, toegewijde kameraadschap van een hond.
Iets wat je nergens anders krijgt.

(Doris Day) 

Men zegt zo vaak "dat stomme dier"
Toch kunnen dieren "spreken".....
dat weet ieder die weleens een dier heeft aangekeken!
 Want in die ogen,elke kleur daar staat zoveel in te lezen.
 Ze drukken vriendschap uit,en liefde, het kan ook droefheid wezen,
 omdat het dier heel goed beseft wat mensenharten voelen..
. Ze dragen ons verdriet dan mee!
Hun ogen zijn als poelen, van helder water, rein en klaar.
 Ze kunnen smeken, vragen, en lachen, ook als wij hen soms liefkozend stoeiend plagen..
 Een vriend die eerlijk is en trouw,ons volgt op onze wegen...
Wie met zo'n vriend het leven deelt heeft een groot geschenk.

Onbekend  

Zaterdag 08 nov. zijn we met baasje gaan wandelen met de "SCHNAUZERVRIENDEN" http://www.schnauzervrienden.be/   te Helecine.  De wandeling z'on 9 km lang en wij vonden het plezant. Een gezonde bedoening en het weer was er zeer goed voor.  Na de wandeling heeft baasje dan een lekkere Hoegaarden gedronken en wij water ha ha. Pootje , Arram en Zaphiro

Na een lange trip van 850 km waren we goed aangekomen.Goed uitgerust en buikje vol en het nodige kakje en plasje zijn we de stad gaan verkennen. Linda (op de foto) en Gert waren toch zo lief voor mij, Pootje Arram