Naar de inhoud

Jancha's verhaaltjes.

Kinderverhaaltjes
seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 1 augustus 2008 tot 31 augustus 2008

Laat kinderen dromen.

Laat kinderen dromen.

 

Laat kinderen dromen.

Van hoe het later wordt.

Laat ze nog wat wensen.

Hun jeugd is al zo kort.

 

Laat ze dromen van een toekomst.

Van rijkdom en geluk.

Want snel zijn al die wensen

Als ze groot zijn al weer stuk.

 

Want als je vraagt aan kinderen:

"Wat zijn je grootste wensen?"

Dan is dat echt geen fiets of zo,

Maar goedheid van de mensen.

 

Ze willen groeien in een wereld.

In een warm en lief gezin.

Met hun mama en hun papa.

Dat is hun grootste wens misschien.

 

Shadow.

Geschreven door janny om 00:00 Reageer op dit bericht

Pinokio

Pinokio

 

Pinokio dat was een popje

Een popje gemaakt van hout

Door een timmerman gemaakt

Die er erg door werd geraakt.

 

Die man die wilde toch zo graag

Een eigen kleine ventje.

En toen werd door een toverspreuk

Pinokio zijn vriendje!

 

Ze hebben heel veel meegemaakt

Zo als iedereen wel weet.

Die twee die hielden van elkaar

Al had die arme man het zwaar.

 

Want Pinokio die schavuit

Die haalde echt van alles uit.

En als hij weer eens liegen ging

Was het zijn neus die groeien ging.

 

Dat was het kenmerk wel voortaan.

Want als je aan het liegen gaat

Krijg je echt een lange neus.

Dus lieg maar niet is dan de leus!

 

Shadow

 

Geschreven door janny om 00:00 Reageer op dit bericht

Ansje

 Daar stond Ans  nu in de gang.Verschillende meisjes stonden met elkaar te praten. Verbaasd keken ze naar Ans. Een meisje stapte naar voren en zei: hallo ik ben Ilze, kom je ook hier wonen. Boos keek Ansje haar aan, : Ja maar niet vrijwillig, ik moet van mijn ouders en blijven doe ik hier niet!; Kom nu maar vast met ons mee we gaan naar de eetzaal om te eten. ;Als je wilt kun je naast mij zitten. Langzaam liep Ansje mee, want ze had ook wel een beetje honger.Toen ze in de eetzaal aan kwamen keek Ansje verbaasd rond, wat een lange tafels met borden er op.; Kom hier gaan we zitten fluisterde Ilze.Om de beurt liepen ze netjes naar voren om eten te halen.Toen Ansje aan de beurt was keek de lerares haar aan .;Hallo jij bent nieuw hier, smakelijk eten .Wat een verschil met thuis, daar maakte mama altijd wat zij lekker vond. En wat zij nu kreeg, nee dat vond ze er niet lekker uit zien. Dapper probeerde ze haar tranen tegen te houden. ;Denk je dat je het lekker vind fluisterde Ilze  ; Nee ,ik eet dit niet op .; Je kunt beter eten ,vannacht heb je honger.  Resoluut schoof Ansje het bord weg. ;Zo sprak de lerares, jullie mogen in de grote kamer nog wat gaan lezen of een spelletje doen.; Wat saai dacht Ansje en dacht aan het heerlijke ravotten wat ze thuis in de tuin altijd deed.! Daar hoorde ze de stem van de lerares.; Ansje wil jij nog even blijven dan kunnen we nog even praten! Zo meisje vertel mij eens waarom jij je eten heb laten staan? ; Ja gewoon omdat ik dat niet lekker vond. ;Heb je er dan wel van geproefd? ; Nee want kon dat zo wel zien! ; Ja ,ik wil dat nu wel door de vingers zien , om dat het je eerste avond is maar voortaan moet je het op eten. Nukkig keek Ansje haar aan. O, Dit is er een waar we veel werk aan zullen hebben, dacht de lerares. ; Ik zal je nu naar de badkamer brengen , je kunt je dan klaar maken voor de nacht. In de grote badkamer keek ze weer verbaasd op, Veel fonteinen stonden naast elkaar lans een muur. ; Je tanden poetsen en je gezicht en handen wassen. ;Kind hoe kom je aan al die beschadigingen op je huid? Dat is niets, daar geef ik niet om. O, die heerlijke douche thuis en mama die altijd hielp.; Morgen word je op tijd gewekt , je wassen dan je school uniform aan en naar de eetzaal komen, maar dat zie je wel van de andere meisjes. ; Wel te rusten . Weldra waren de andere meisjes ook klaar en werd het licht uitgedaan . Een groot gevoel van heimwee kwam over Ansje en stil liet ze haar tranen de vrije loop, boos op vader en moeder die haar hier gebracht hadden.; Slaap je al  fluisterde Ilze. ; Nee ik kan niet slapen, ik wil hier niet zijn, mijn ouders willen mij kwijt, daarom ben ik hier.; Ach , probeer wat te slapen morgen ziet alles er weer anders uit, het valt hier best mee!;Als je wilt kunnen we vriendinnen worden? Dat weet ik nog niet ,ik ga liever naar huis! Het duurde lang voor Ansje in slaap viel.Maar na uren daarna klonk toch ook haar regelmatige ademhaling en sliep zij toch ook. 

 

Wordt vervolgd.                                       

 
Geschreven door janny om 18:49 Reageer op dit bericht

Meer van Jancha's verhaaltjes.

↑ Terug naar de berichten