Na een week in Nederland geweest te zijn om daar het diamanten huwelijksfeest van mijn ouders te vieren, kom ik in onze casa om vast te stellen dat – tijdens onze afwezigheid - alleen de schilders hebben gewerkt.
De tuinman komt niet opdagen en – helaas - Angel y Angel kunnen niet verder vanwege de níet geleverde stoeptegels.

Maar... nu een week later is alles klaar!!

Nou ja, bijna dan… Morgen en overmorgen werken de tuinmannen.
De straat moet het nog even volhouden met het duin van witte grind nummer 2.

Deze maandag wordt het duidelijk dat dit de laatste bouwvakweek gaat worden. Alles gaat opeens heel snel. De intercom en de verlichting bij de ingang worden geïnstalleerd.

Morgen begint onze NCJ autotrektocht en we komen vrijdag weer terug.
De mannen moeten het zonder ons doen en ik denk, dat hun dat best gaat lukken…

Of ze mijn heerlijke Nederlandse koffie ook gaan missen?

Pepe de aannemer krijgt een brief met instructies en het is de bedoeling dat – na het afsluiten van de werkzaamheden - zijn tuinman hier de boel gaat fatsoeneren. Verder moet er een vrachtwagen met nieuw grind komen, wat  over de paden verdeeld wordt.

Óók vandaag is de schilder niet van het dak af geweest. Ondertussen zijn de schoorstenen nieuw geschilderd en de “randen” mooi wit gemaakt. Ons gele huis wordt offwhite.

Angel y Angel hebben het bijzonder druk vandaag met de elektrische ingangspoort. Aan het eind van de dag staat hij op de rails.

Het is vandaag echt warm. Het zwembadwater is 24 graden.

Tijd – voor Ina - om te zwemmen. Hylke doet dit al iedere dag.

Vanmorgen zit híj in de kerk waar de jaarvergadering wordt gehouden en vanavond oefent hij met Jan Rap.

One of those days: Intersat legt airco aan in de logeerkamer, de schilder zit op het dak en “Vader & Zoon” zijn met de ingangspoort bezig.

Zelf zijn we al om half negen op het Postkantoor om alles te regelen voor ons stemrecht op de Jávea gemeenteverkiezingen eind mei. Dat alles is niet mis! Enfin, we zullen maar denken dat Spanje nog een jonge Democratie is…

Deze morgen ook Instuif van de NCJ en Hylke moet aansluitend met medebestuursleden naar de bank.

Eigenlijk is het een dag om in het zwembad te liggen, tja?!

Nederland gaf ons het mooie weer terug, at last!
We spelen bridge met vrinden en zitten tot laat  buiten.
We lunchen na de kerk met de Harlingers R & S en zoeken nog vóór het dessert de schaduw op, het kan verkeren!
Duitse buren die ons huis van vroeger kennen, herkennen het niet terug en noemen het een metamorfose. Ze nodigen ons uit voor Kaffee und Kuchen, Germania en España.

’s Morgens komen een paar mensen buurten en met plezier tonen we de bouwvorderingen.

Er wordt hard aan de boogpoort gewerkt. Aan het eind van deze donderdag is de sierboog bijna klaar en moet alleen nog bepleisterd worden.

Het rondje golf van Hylke en E. valt in het water, want het is middags noodweer. Zelf zit ik dan - hoog en droog aan de voet van de Montgó – iemand het computeren bij te brengen.

We horen dat de gevallen deur ter plekke gerepareerd gaat worden. We zetten daar de nodige vraagtekens bij en zijn van plan het proces met argusogen te volgen!
 
We eten zuurkool en dat past bij het weer…

Met vijf man slepen ze de nieuwe toegangspoortdeur naar binnen. Het is zwaar werk en moet bovendien voorzichtig gedaan worden, want het is een kostbare deur. Hylke vindt oude gordijnen om tussen de deur en de buitendouche – waartegen het zijn rustplaats vindt - te stoppen.
Doordat de billen van één van de mannen steeds weer te voorschijn komen bij het rekken en strekken énzijn dikke buik, ontstaat grote hilariteit.

Nog geen 2 uur later komt met een enorme klap - 4 meter bij mij vandaan - de hele deur op de grond te vallen, de wind kreeg ‘m te pakken! Wég goede stemming! Wie is schuld, de mannen van Pepe of ‘de deur-mensen’? Discussie! Iedereen begint met iedereen te telefoneren. Ik schijn gegild te hebben en buurman Peterroept of ik hulp nodig heb, zeer attent.

Het lijkt me verstandiger om me terug te trekken in de studeerkamer. Als Hylke thuis komt, toon ik hem de schade. Niet mis...
Pepe verschijnt met “No problemo!” en zijn mannen ademen op.

Afwachten hoeveel vertraging er nu weer bijkomt… want er zal het nodige gerepareerd en/of vervangen moeten worden. Mijn mooie grote potplant heeft het ook niet overleefd #$%!^*

Maar de sierboog wordt buitengewoon mooi. Ik bewonder de bouwtechniek van zo’n stenenronding. Angel vertelt trots dat hij dit van zijn vader Angel heeft geleerd en dat zijn zoon Angel het ook al aardig in de vingers heeft.