WEEKEINDE

Lang gewacht, toch gekregen. Senior en junior beginnen met het leggen van de tegels op de naya. Omdat deze tegels twee keer zo groot zijn als die van het zwembad en bovendien de naya recht loopt (…), maken de twee snelle vorderingen.

Ziet er meteen een stuk aardiger uit, want beton is nu niet bepaald uitnodigend. Morgen mag ik mijn meubeltjes er weer neerzetten.

Komt goed uit want morgen hebben we vier mensen voor de lunch en die hebben het huis nog niet gezien sinds de verbouwing.

We krijgen twee nieuwe regengoten en de douche met warm en koud water, hier níet een vanzelfsprekendheid, wordt geïnstalleerd

Waren we ondertussen gewend geraakt aan het –witte – stof, nu is het geel. Knalgeel en het komt dit keer niet door de verbouwing maar door de pijnbomen!

De tuin staat in bloei, maar door al de bouwmaterialen op ons erf komen de bloemen niet helemaal tot hun recht...

Door de uitzonderlijke warmte wonen we de hele dag buiten - op de naya - en heb ik er alvast een paar meubeltjes neergezet.

Angel & Angel voegen, voegen en voegen.

Het blijft warm en op de NCJ is het deze morgen redelijk druk, ook al ontbreken de skiërs.

Senior en Junior gaan verder met de tegelvloer en het gaat rap. Zoals we ondertussen van hun gewend zijn, werken ze zorgvuldig en wordt niets aan het toeval overgelaten. We beginnen al te wennen aan het geel, dat eigenlijk té bruin is…

Aan het eind van de dag is al veel gelegd en krijgen we een beeld van hoe het er gaat uitzien.

Gewapend met L’s tekeningen en mijn eigen papier met daarop de afgebeelde tegelwensen sta ik om half acht klaar. Pepe is de vertaler en vrij snel is het naya tegelprobleem opgelost en L’s plan geaccepteerd.
Maar met Angelo’s uitleg zien we in dat ons tegelplan - voor rond de pool - onuitvoerbaar is. Al met al heeft dit nogal wat voeten in de aarde en we zijn blij dat we niet in de bergen zitten…
De gele tegels worden diagonaal gelegd!

Warm weer.

P & L komen op de koffie en E komt langs. Gezamenlijk buigen we ons over het tegelvraagstuk. Met tekeningen en het verschuiven van de nodige vloertegels komen we er uit. Hopelijk begrijpen de Angelo’s het maandag óók…

We werken in de tuin, alles staat in knop of bloeit. Ik plant tientallen stekjes en giet ruimschoots, want de aarde is droog.

Ook zondags is het zomers, 18 graden in de schaduw.

Het is zo’n dag dat je niet kunt zien wat er gedaan wordt. Wél zijn de de douche en het pomphuisje gestuukt en met dakpannen afgewerkt.

Hylke speelt zijn vaste ronde golf en na afloop eten we met dertien man lekkere hutspot thuis bij P & L.

Alle gaatjes en gaten, muren en vloeren worden vandaag volgestopt of beplakt met cement. De betonmolen draait de ganse dag. Wéér komt de vrachtwagen een lading zand brengen, er komt geen end aan.

Onze nieuwe antislip vloertegels voor rond het zwembad worden gebracht. De kleur is donkerder dan we in herinnering hadden. Enfin, er is geen weg terug en het zal best wel wennen…

Er is een waterig zonnetje en het is eigenlijk te fris om buiten te zitten. Omdat onze hulp een zware rookster is en een bakje koffie alleen smaakt met een sigaretje, gaan we toch maar naar buiten.

Hylke speelt, zoals iedere woensdag, een rondje golf met een vaste ploeg mannen. Omdat zijn meeste golfclubs nog in Harlingen staan en zijn ijzer zeven is gebroken, speelt hij vandaag met vier (!) stokken en… niet eens slecht!

Tot zondagmorgen – heel vroeg – zitten we in Harlingen. Gezellig bridgen met Pa en Moe en bijkletsen met zus en zwager.

Schoonzoon Matze brengt minstens drie kubieke meters aan “kinderspullen”, die bij ons op zolder gestald worden totdat oom Sicco-Jan en tante Sina zo ver zijn….

We rijden met hem mee naar Düsseldorf en storten ons daar in het (kinder) carnaval. De kleinkinderen genieten!

Het was een rustig en vooral zonnig weekeinde. Hylke speelde een rondje golf en we gingen met een groepje medespelers uit eten.

Maandagmorgen weer hetzelfde ritueel, Angel y Angel zijn er om klokslag half acht. Dit keer in gezelschap van een loodgieter en een elektricien. Het pomphuisje en de douchecabine zijn vandaag aan de beurt.

Om tien uur staan mijn cursisten voor de deur. Tussen één en twee snel een broodje en dan naar de bridge.

Hylke blijft thuis. Hij is bang dat ie de speelkaarten van de tafel proest, zó verkouden is hij! Het is weer een gezellige middag, mijn bridgepartner en ik hebben - zoals meestal - veel lol.

Het is zonnig maar winderig weer, rond de 17 graden. Deze vrijdag nog géén NCJ wandeling voor mij.

Ik kom er nu pas achter dat vader & zoon beide Angel heten, senior y junior.

Het was niet gemakkelijk om senior ervan te overtuigen dat de voegen van de binnentegels, op het terras precies in het verlengde moeten doorlopen. Hij vindt het sowieso al een beetje vreemd dat ik voor het terras dezelfde tegel koos als voor binnen en nu ook nog met een doorlopende voeg, die rare buitenlanders… We lachen wat af, want onze junior en senior hebben de afgelopen weken ook wel eens moeten toegeven dat die Olanders misschien toch niet zo gek zijn.

Op de plek waar het pomphuisje komt te staan, moet een mooie palm verdwijnen en daar waar de buitendouche komt, nóg eentje. Gaat mij zeer aan het hart. Voordat ik er erg in heb, wordt een prachtige struik tot aan de bodem gekortwiekt. Ik zie voor het eerst de golfplaten op het schuurtje van de buren. !#%^*(+#!

Aan het eind van de dag is het beton gestort en de fundering gelegd voor zowel het pomphuisje als de douche.

ML en N krijgen de palm mee naar huis en L komt de vorderingen bekijken. Ze brengt lekkere eigen gebakken appelcake mee.

Gisteren de hele dag in bed gelegen, terwijl Syl de huishouding doet. Niks voor mij, voel me schuldig. Rob onze klusjesman hangt de verwarmingspanelen op en zet een paar kasten (weer) in elkaar.

Vandaag ben ik weer op de – wankele – been. Peter the Painter komt langs met een nieuwe offerte, die natuurlijk hoger ligt.

Gelukkig helpt Sylvia me ook deze dag en ze krijgt het huis zo goed als stofvrij. De nieuwe vloer bevalt ons goed.

Hylke vormt dit jaar samen met Jos de kascommissie van de NCJ en duikt deze morgen in de kasboeken van de penningmeester.

Middags speelt hij zijn wekelijkse rondje golf met dezelfde penningmeester (…) en een groepje mannen. Of dat niet verdacht is?!

Angel y higo hebben zichzelf eruit gewerkt (...) en de deur blijft nu dicht voor hun, hoera!
Oftewel, het ziet ernaar uit dat binnenshuis alles - afgezien van het schilderwerk - gedaan is en dat de deuren dicht mogen blijven. Buitengewoon plezierige bijzaak is, dat we die deuren nu ook niet meer hoeven te openen om 07.30 uur 's ochtends!! 

Met een koortslip, zere keel en hoofdpijn word ik wakker en besluit in bed te blijven.

Het is een warme dag en rond het middaguur leg ik me een paar uur in de zon.

Met de nodige aspirien en zuigtabletten kom ik de dag door.
Hylke gaat naar de inloopochtend van de NCJ en doet de boodschappen.
Ondertussen wordt de laatste hand gelegd aan de vloertegelplinten en komt de loodgieter om de badkamer weer in te richten.

Om half zeven staan we naast ons bed en een uur later openen we de deur voor de werkmannen.

Om 10 uur zit ik met drie cursisten in de studeerkamer en probeer hen het computeren bij te brengen. Tegelijkertijd slaan ze in de keuken - met de compressor - de vloer eruit…

Middags wordt er gebridged en aansluitend gaan we – met 18 man – Chinezen.

Thuis zien we dat alle spullen in de woonkamer bedekt zijn met enkele millimeters wit stof en we duiken meteen het bed in!

De laatste dagen is de studeerkamer aan de beurt en daarom is de PC onbruikbaar.

Tussen alle bedrijven door zijn we met D en A op de Club gaan bridgen, waar zij (natuurlijk) op de eerste plaats eindigden. Dezelfde dag fietsten ze ook nog even heen en weer naar Dénia. Twee keer 27 kilometer, een peulenschil! Twee jaar geleden fietsten ze eventjes van Fryslân naar St. Petersburg.

Vandaag is er een prachtige, maar zware NCJ wandeling in de bergen van Pedreguer.
Een uur voor vertrek wil de badkamerdeur niet meer open. En achter die stomme deur liggen onze tandenborstels, haarborstels, scheerapparaat enzovoort!
Angel, Hylke en José krijgen 'm met geen mogelijkheid open.

De haren staan ons ten berge en zo willen we niet in de bergen (...), maar we móeten want 4 camperaars staan op ons te wachten.

Gelukkig… toen kwam Pepe met zijn eeuwige "Kein Problem" en kreeg het voor elkaar! 

Na de bergtour drinken we met z’n allen in een gezellig dorpskroegje een glaasje bier. D en A en hun vrienden genieten van de goede atmosfeer onder de NCJ wandelaars.

Bij thuiskomst staat onze wc op het terras… en blijkt dat de mannen zijn begonnen aan onze slaapkamer annex badkamer.
Altijd fijn wanneer ze voortmaken, maar ik kan nu niet meer bij mijn klerenkast komen en daarin zitten wel de spullen die ik vanavond op C ‘s verjaardagspartij wil aantrekken.  !#^*)!
Voor de tweede keer zijn we buitengesloten....

Met twee uur vertraging komen we aan op het feest, waar we vanuit de luie stoel luisteren naar het zangers duo en kíjken naar de - óh zo! fitte - dansers.