VENSTER

Dit weekeinde willen we het ons gezellig maken en we richten de woonkamer weer in. Ondanks dat cement en bakstenen open en bloot liggen, vinden we dat het er best wel gezellig uitziet.

De zaterdag begint verdrietig omdat we naar de crematie gaan van een Nederlandse mevrouw uit Orba / Leeuwarden. Vrienden uit Harlingen vroegen ons voor een bloemstuk te zorgen. We hebben de familie namens hun gecondoleerd. Wéér iemand die niet lang van het gepensioneerde leven heeft kunnen genieten. Over twee maanden wordt haar eerste kleinkind verwacht…

Vandaag komt het verschrikkelijke bericht dat onze lieve Harlinger buurvrouw Jacqueline is gestorven. We waren er op voorbereid, maar het telefoontje is een schok. Zo’n flinke meid en zo oneerlijk.

Het 'wijntje' bij Ans aan het eind van de dag, wordt met heerlijke tapas en een goede pasta opgediend. Zo eindigt het weekend plezieriger als het begon, maar Jacqueline kunnen we niet uit ons hoofd zetten…

Met de mueslikom in de hand, vanmorgen – om half acht –de pilaro en de stopcontacten besproken met Pepe en de elektricien.

De stukken muur die de soporo’s (dank je, Enny!) ondersteunen maken het onmogelijk om de pilaro rond te maken. Nu wordt het een vierkante pilaar, het is niet anders.

Men kon maar niet begrijpen dat ik geen lampje op de pilaro wenste. Dat ik liever een lichtpunt op het plafond had gehad waar ik een hanglamp aan kan hangen voor boven de eettafel. Tja, dat vonden zíj nu weer overbodig: “Lands wijs lands eer”.

Hylke gaat vanmorgen – met de club - wandelen naar de Cabo San Antonio, de zon schijnt.

Michiel Kuiper komt rond het middaguur de airco repareren en verplaatsen. Door het nieuwe raam in onze slaapkamer moet de airco verhuizen naar een andere plek.

Óók gaat hij Omrop Fryslân op de tv zetten, Friezen kunnen niet zonder…

Fethi kwam langs en hij gaat binnenkort het gaas van de schutting strakker spannen. Door de storm rond de Kerst verloren we een boom en ging het gaas kapot.

Met Liesbeth de plannen voor het poolhuisje en de buitendouche besproken, best lastig om dat goed – en mooi - te doen.

Het weer is vandaag weer prachtig en met een ietwat schuldig gevoel tegenover de zwoegende bouwvakkers, ben ik - in een verborgen hoekje van de tuin - gaan liggen nietsnutten.

Aan het einde van de dag begon het er al echt op te lijken.
Hylke haalt de bezem door de kamer en we gaan het provisorisch inrichten zodat we niet óók dit weekend in de studeerkamer hoeven te bivakkeren.

Nieuwe ramen

De twee schuifpuien zijn geplaatst en het houten venster is vervangen door een van PVC. Buiten staan nog negen ramen te wachten om ingebouwd te worden. Twee mannen zijn de hele ochtend bezig geweest met dat ene en er staat hun/ons nog een hele klus te wachten, valt me tegen.

Met die schuifpuien komt er een zee van licht naar binnen en heb je het gevoel dat de tuin dichterbij is gekomen. Op de naya hebben we genoeg stopcontacten laten aanbrengen, dacht ik, maar zonet merkte ik dat de belangrijkste ontbreekt.

Morgenvroeg Pepe, de aannemer, eens aan zijn jasje trekken. Over de Spaanse bouwvakkers niets dan goeds. Vlijtig en vriendelijk, alleen lastig om met ze te communiceren. Wat is een draagbalk in het Spaans, staat niet in het woordenboek?!
Onderling spreken ze Valenciaans, een andere taal. Alleen de Spanjaarden 'van buiten' spreken hier ons Spaans, het Castilliaans.
Meer dan de helft van onze 20.000 dorpsgenoten spreken Engels, Duits, Frans of Nederlands. Door deze Babylonische toestand hebben we een goeie smoes voor ons belabberde Spaans.

Vanaf vandaag schrijven we een dagboek, welkom in Jávea!