gedicht
vrienden
er zijn mensen die je vertrouwd,en waar jij je levenslijnen mee opbouwd.
die mensen zijn je vrienden die voor je opkomen in goede en slechten tijden.
die met je mee willen strijden en je troosten in je lijden.
maar je moet zelf ook strijden om die angst uit je zelf te kunnen bevrijden.
je kan denken bekijk het op jou manier van mijn kant of andersom maar vertel me asjeblieft de oplossing van deze moeilijke som!
als je de oplossing niet weet of het niet kan uitleggen.
dan is het okeej en heb ik jou ook niks meer te zeggen.
mischien denk je wat onaardig maar wat heb ik aan mensen die mij niet begrijpen.
ik zal nooit iemand snel vergeten ook al heeft die persoon mij nooit echt begrepen.
maar aan jou heb ik echt heel veel
en ik weet neit meer waar ik heen wil.
alleen omdat ik zo schreeuw naar die omhelzing en je bent niet gewend dat ik zo doe.
krijg ik dan gelijk een verwensing of is het normaal?
ik weet het niet maar dit is echt een te lang verhaal!
jepico










