gedicht

      jepico

Wiens hart is echt zo rein?

Pijn, waarom doen we dat elkander aan?
Heeft niet iedereen recht op wat geluk?
Mag ons geluk ten koste van een ander gaan,
en maken we daarom elkaar maar stuk?

Mogen we zelf wel zeggen wat we willen,
maar moet een ander alsmaar zwijgen?
En doet hij dat niet, hem dan maar villen,
alsof we er geen genoeg van kunnen krijgen.

Altijd commentaar op een ander,
zelf zijn we zo perfect en goed.
Maar geven we echt wat om elkander,
dan zeggen we niet steeds hoe het moet!

Dan laten we anderen in hun waarde,
zodat ze niet steeds zijn veracht.
Want geen mens op deze aarde,
heeft de waarheid toch in pacht.

Normen en waarden, de grootste onzin die bestaat.
Laat je echt een ander leven naar jouw wensen? 
Weet je echt waar het werkelijk om gaat,
of zijn we uiteindelijk allemaal maar mensen.

We denken zelf een voorbeeld te zijn,
en dat de meerderheid denkt als wij.
Maar is onze intelligentie echt zo klein,
of staan we alsmaar in de verkeerde rij?

Wiens hart is echt zo zuiver en rein,
dat hij mag oordelen over een ander mens?
Wie maakt ongestraft een ander klein,
en laat hem leven naar zijn wens?

Denken we echt het allemaal te weten?
Zijn we echt zo goed en puur?
Of zijn we misschien vergeten,
dat hij voor ons ook komt dat uur.

Dat uur waarin we afscheid nemen van elkander,
ons lichaam voorgoed moeten laten gaan.
Dan blijken we niets meer dan de ander
die we nu steeds laten staan.

Dus kom op toch lieve mensen,
leef in vrede naast elkander.
Want ondanks al onze dromen en ook wensen,
gaan we heen, zoals een ander.

jepico

Niets is sterker dan de stilte

Niets heeft zoveel kracht als het zwijgen van de nacht

Niets is sterker dan het woord dat niemand hoort

'T is niet altijd gemakkelijk de scherpe kanten van het leven te dragen

Probeer vooral het goede te zien

En koester de mooie dagen...

Als de zon voor de laatste keer in het oude jaar ondergaat,

Zal ik aan jullie denken

            jepico