gedicht

Toen ik jou leerde kennen,
was mijn leven totaal van streek.
Jij wilde mij verwennen,
maar toch was je slechts een leek.
Ik keek heel diep in jouw ogen,
en zag je liefdesstroom.
Ik heb alles overwogen,
en mij gestort toen in jouw droom.

Al wat jij me hebt gegeven,
is het wonder om te zien.
De echte waarde van het leven,
dat ik zoiets verdien.
Wij deelden alles samen,
niets deden wij alleen.
Ik hoef me niet te schamen,
als ik van blijdschap grien.

Ja we hadden soms verdriet,
onze zorgen in het leven,
maar wie heeft zoiets nu niet,
toch heb jij mij troost gegeven.
Want we hadden steeds elkaar,
twee armen om te troosten.
Wij zijn voorgoed een paar.
daar wil ik nu op proosten.

Als jij ooit van mij moet gaan,
heb ik nog altijd jouw portret,
En welt in mijn oog een traan,
zet ik hem troostend naast mijn bed.
Dan denk ik aan die mooie tijd,
die ik nu met jou beleef.
Ik wil jou nooit meer kwijt,
't is voor jou dat ik nu leef!
 jepico

VAARWEL
Zo onverwachts, zo verslagen,
een laatste tocht in je witte wagen.

Een laatste groet zonder woorden
slechts engelen die het hoorden.

Een laatste zoen op je witte kist,
op het grauwe veld, gehuld in mist.

Te jong ging jij uit ons midden,
ik kan alleen voor jouw ziel nog bidden.

Een traan rolt langs mijn wang,
de smaak is zuur en bitter wrang.

Niets is eerlijk in dit leven,
behalve de liefde door jouw ooit gegeven.

Een duif vliegt op, ik zie hem gaan,
en weer daalt langs mijn wang een traan.

Daar gaat je ziel, ik laat je los,
en mijn traan valt op het mos.

Misschien dat door mijn traan,
een bloem hier ooit zal staan.

Geboren uit verdriet
een troost voor wie haar ziet.

Dan kijk ik op en ga ik heen vol lijden,
het is hier dat onze wegen zich scheiden.

Vaarwel mijn vriend, misschien tot ooit,
Slijten zal het, vergeten doe ik je nooit!
jepico

wandelend langs de huizen
kwamen uit de warme kamers
en daken steeds meer geluiden
op mij af, nee niet angstig

was ik, doch op mijn hoede
het ijs hing als glas aan de
kale heesters in de voortuinen
soms hield ik even in terwijl

poezen onder de auto's speelden
en de sterren mij vreemd waren
zoekende naar jou, altijd weer
kroop de kerstnacht in mijn huid

In God is geen duisternis, mijn
verzameld verdriet in deze dagen
is samen met mij alleen, ja alléén
op weg naar een ander nieuw jaar

ik neem jullie mee en zaai de
zonnebloempitten onder het glas
van ijs, conserveer onze liefde
en reik je mijn armen als last
-------------------------------------------

-------------------------------------------------------------

Voor jou en mij

****** *** ******

God kwam als mens onder de mensen

niet met glorie, pracht of praal

zoals een koning wordt geboren

Zijn eenvoud stond centraal

Een stal met ossen en wat koeien

veel stro en kribbe in een hoek

zoals vertelt door de profeten

werd Hij gewikkeld in een doek

De engelen zongen hemelkoren

trompetten en bazuingeschal

klonk aan de donk're held're hemel

dat Jezus geboren was in een stal

Ere zij God klonk door hun stemmen

geloofd zij Hem, met diepst ontzag

Gods zoon als kind geboren

die in een oude kribbe lag

De wijzen kwamen uit het oosten

de ster verwees hen daar naar toe

om 't kongskind te gaan begroeten

zij reisden lang en waren moe

Het kerstverhaal verhaalt veel verder

de stal bezocht door menig mens

Herodus wilde't kind vermoorden

dood moest dat kindje, Jezusmens

Vandaag de dag zullen gedenken

veel mensen de geboorte nu

want Jezus Christus kwam op aarde

voor jou en mij, maar ook voor u

--------------------------------------------------------
jepico

Merry christmas

to all......

groet jepico