Bergwandeling
Zaterdag 8 juli was er een stevige, dagvullende bergwandeling in de buurt van Demacusa met als hoogste pieken de Pascanu peak en de Feredeu peak (ongeveer 1470 m).Op de alpenweiden toonden de herders ons hoe ze de schapen en geiten samen brengen en melken.Transport
Dit is Bucovina : oud en nieuw transport broederlijk naast elkaar. Neem daarbij de hele slechte wegen met wegverzakkingen, grazende koeien, kudde geiten en schapen, overstekende ganzen, kinderen met het achterwerk op het wegdek, stokoude vrouwtjes en lallende dronkaards midden op de baan...,en dan begrijp je dat de snelheid op dergelijke wegen niet hoger kan zijn dan 30 km per uur en dat je eigenlijk nooit goed weet hoe lang het zal duren om een bepaald traject af te leggen.Verbroedering
| Waar zijn we nu eigenlijk?... |
Verfrissing!
Na een lange en warme wandeldag bood het dorpscafeetje van Argel de nodige verfrissing.Roemeense folklore
| De barbecue bij Savin, een van de gastgezinnen, had een folkloristisch tintje. Het was heerlijk zomerweer en de hele avond werd er gegeten, gedronken, gedanst en gepraat(soms grotendeels in gebarentaal!) met de Roemeense gastgezinnen. Het was heerlijk en de terugweg van 2km was een weldoende ontspanning. |
Naar Rasca en Argel
Op 7 juli was er een prachtige dagwandeling naar Rasca en Argel. Onderweg bezochten we nog het dokterskabinet en de dorpsschool waar de mensen van Kruibeke wat uitleg gaven over hun werk die probeert de plaatselijke bevolking van het Roemeense dorp met zinvolle projecten een helpende hand te reiken.Casian Balabasciuc
Een welluidende naam voor de Moldovitaanse boswachter die ons op 6 juli meenam voor een ecologische dagwandeling doorheen de bossen van zijn dorp. Wij kregen een heel interessante uitleg over het verleden, het heden en de mogelijke toekomst van Moldovita en omstreken. Een sympathieke en gedreven boswachter, misschien niet realistisch genoeg voor ons huidig leefmilieu_ ik denk aan het moment waarop hij ons elk een boom liet omhelzen om naar de ziel van de levende plant te luisteren..._ maar met een respect voor de natuur die voor sommige tijdgenoten volkomen verloren is gegaan.Zuster Tatiana
De kranige Zuster Tatiana die ons in het prachtige nonnenklooster van Moldovita met een aanwijsstok ieder mogelijk detail van de geschilderde fresco's aanwees en verklaarde, tot tweemaal toe, kwestie van het niet te vergeten...Het klooster werd in de 16de eeuw gesticht door Prins Petru Rares, wiens woonhuis binnen de hoge kloostermuren staat.Boekovina
De beroemdste trekpleisters van de Boekovina zijn, afgezien van het bosrijke berglandschap, vijf aan de buitenkant met fresco's beschilderde kloosters. Deze zijn alle te vinden in de Roemeense Bucovina : in Voronet, Moldovita,Humorului, Arbore en Sucevita. Deze 15de- en 16-de -eeuwse kloosters zijn opgenomen in de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Dit is een beeld van het nonnenklooster van Moldovita. Wij bereikten het via een mooie bergwandeling en kregen uitleg van zuster Tatiana die moeilijk kon verbergen dat zij nog ooit voor een klas gestaan had.Roemenië
Van 4 tot en met 14 juli maakten we een wandelreis met Vakantiegenoegens. Het doel was Moldovita in het Noordoosten van Roemenië, dicht tegen de grens met Oekraïne. România is een republiek in Zuid-Oost-Europa. Met een totale oppervlakte van 237 500 vierkante kilometer is Roemenië bijna drie keer zo groot als België, Nederland en Luxemburg samen.Het land bestaat voor ongeveer even grote delen uit bergland, hoogvlakten en laagvlakten. Moldovita ligt in Bucovina (=Beukenland). Dit is een historische regio verspreid over Roemenië en Oekraïne. Een van de grote steden in Roemeens Boekovina is Suceava. Wij vlogen van Brussel naar Boekarest en dan een binnenvlucht ( met tussenstop op een zeer hobbelige landingsbaan!) naar Suceava vanwaar we dan met een busje (langs al even hobbelige en in slechte staat bevindende banen) naar onze Bed & Breakfast-logementen reden.Molen
| De molen te Ellezelles |
Ellezelles
Zaterdag 1 juli deden we een wandeltocht in en rond Ellezelles. Ergens aan de inschrijving in de Rue Arbre S.-Pierre zagen we verwijzingen naar "Pays des Collines" en inderdaad het eerste deel van de wandeling was heuveltje op en af. Het weer was prachtig maar eigenlijk een tikkeltje te warm, vooral de stappers van de 50 km hadden wel last van de hitte. Wij deden slechts 21 km maar toch waren we heel blij dat er verschillende wandelstukken in het schaduwrijke bos lagen. Het was een heel mooie tocht met veel variaties : prachtige vergezichten, veldwegen door eindeloze tarwe-akkers en verfrissende bossen.