Berichten van 1 april 2010 tot 30 april 2010

Zondag, even zonnig, zelfs wat warmer doordat er minder wind was en dus een prachtig moment om 15 km te stappen in Maldegem. We kwamen al verschillende malen wandelen in deze streek maar Maldegem-Kleit was voor ons wel een aangename verrassing.

Zaterdag was er een wandeltocht in Lippelo. Wij kozen voor twee lussen, een van 13 km en een van 8 km. Vooral die laatste lus viel goed in de smaak. Het was een prachtig wandelweertje met heel veel zon zodat het frisse lentegroen  er nog frisser en levendiger uitzag. De rustpost aan de camping Tijl was een ramp : soep (waar we 10 minuten moesten op wachten) van 3 euro en een heel onbeleefde bediening...de wandeling was echter prima uitgepijld en zeer aangenaam.

Door het struikgewas een blik op de Koevoetmolen die er heel verlaten bij staat...

Zaterdag reden we naar Oostende voor 22 km stappen rond vuurtoren Lange Nelle, de Spuikom, de zeedijk en de duinen van Bredene, de Halve Maandijk en de vissershaven. De acht eerste kilometers vonden we nogal saai omdat we in de bebouwing bleven maar de rest van de wandeltocht was heel wat beter door afwisseling van strand, dijken, duinen en vissershaven. We hadden eigenlijk gehoopt ook iets van de stad Oostende te bewandelen maar het bleef bij de Bredene-kant. Na de wandeling gingen we Dominique en Roland goedendag zeggen en hun hartelijk onthaal was een aangenaam sluitpunt van onze Oostende-dag.

De stemmige visserskapel te Bredene

Het bleef droog maar aan de frisse kant, de zon slaagde er maar niet in door de omfloersende wolken te breken...

Zee, strand en duinen, het blijft bekoren...

Woensdag richtte de wandelclub De Jaurieu Stappers een wandeltocht in met als vertrekpunt le Domaine de Jaurieu te Arc-Wattripont. Wij dachten dat deze streek zeer heuvelachtig was, Arc ligt immers voorbij Ronse, maar niets was minder waar. We stapten 22 km door een praktisch vlakke, landelijke omgeving, heel aangenaam en rustgevend...Toch was ik eventjes blij met mijn ingeschoven wandelstok...de laatste kilometer kwamen we voorbij een hoeve waar een agressieve hond ons  omcirkelde en blijkbaar niet al te beste bedoelingen had, van een andere wandelaar vernamen we dat het boze dier een deelnemer aan de wandeltocht in de arm gebeten had.

Wat ons vooral opviel op deze wandeling waren de zeer grote, gesloten vierkantshoeven en de uitgestrekte landbouwgronden.

Sommige mensen vinden dit ongeloofwaardig maar de laatste tijd krijgt onze ommuurde stadstuin,een rijhuis in de 19e eeuwse gordel van Gent, bezoek van een tweejarige, mannelijke sperwer (de details komen van Natuurpunt)Vorige week was het de eerste keer dat ik erin geslaagd ben om hem te fotograferen toen hij een tiental minuten in onze kerselaar zat. De foto is weliswaar van te ver genomen,(van achter het keukenraam...) maar bij de vergroting zie je hem duidelijk zitten.

Hierbij nog de molen van Wippelgem, ook een bezienswaardigheid op de WAK-wandeling.

Onze keuze was voor deze paasmaandag gevallen op Oostkamp omdat de vorige wandeling in deze omgeving enorm was meegevallen. Toen we echter aan de oprit van de snelweg naar Oostende stonden, begonnen de problemen...de autostrade zat blijkbaar bomvol en het was al voetje voor voetje schuiven om erop te geraken. Wij kozen dan maar om de snelweg naar Kortrijk te nemen en zo terug te keren naar Wippelgem. Daar werd een wandeltocht uitgeschreven door onze eigen wandelclub, de WAK. Tweede keuze maar het viel al met al reuze mee. We kozen voor de 23 km, 28 km ging door ons tijdverlies met de verkeersperikelen, net iets te laat worden. De Heffink, het kasteel van Wippelgem, het spaarbekken van Kluizen, allemaal klassiekers in deze omgeving maar we kunnen er nog steeds van genieten.

Op paaszondag verzorgde het operakoor Gobs de opluistering van de half twaalf mis in de basiliek van Koekelberg. De koorleden moesten er heel wat vroeger zijn, nog voor de hoofdmis begon, zodat het vrij moeilijk was om nog een parkeerplaatsje te bemachtigen.