Berichten van 1 november 2007 tot 30 november 2007

Zondag organiseerde de afdeling wandelvakanties van Wandelgenoegens hun jaarlijkse "terugkomdag" te Poederlee. Een goede gelegenheid om collega-wandelaars terug te zien en nog eens te genieten van de mooie beelden van de diverse wandellocaties. Bij de terugkeer van de laatste prachtige kloofwandeling stond deze steelband hun kunnen te demonstreren voor ons hotel  te La Palma .

Wandelclub Roal Benti richtte zaterdag een wandeltocht in vertrekkende uit Eeklo. Ze beloofden een rustige herfstwandeling door een ongekend wandelgebied in de omgeving van Adegem en Balgerhoeke. En zo was het ook : een aangename wandeling door een overwegend agrarisch gebied : velden en weiden en nog eens velden en weiden. Op hetzelfde moment ,met hetzelfde parcours vond er een veldrijden-omloop plaats, geen nood, ruimte genoeg voor wandelaars én fietsers. De foto is genomen vanaf de Raveschootbrug.

De wandeltocht ging oorspronkelijk starten in Smetlede, wij hadden een kennis uit Lede opgebeld om samen te komen in Smetlede-dorp, gelukkig maar was onze kennis niet thuis want het startadres was verhuisd naar Oordegem. Schijnbaar was het aangekondigd in Op Stap maar wij hadden het artikel niet gelezen. We kozen voor de 12 km en met dit schitterend droog herfstweertje werd dit een heel mooie wandeling met grotendeels veldwegen en boomkwekerijen.

Een rijtje Canadese brandganzen op de Durme...niet te versmaden als herfstplaatje!

Zondag was er een wandeling in de Zwalmstreek maar omdat we de vorige keer een discussie hadden met de inrichtende wandelclub, besloten we naar Lokeren te gaan bij de Durmetrotters. Wij kozen voor de 15 km.  Het was een zacht herfstweertje en de tocht leverde een paar mooie herfstplaatjes op maar in het stadsbos ging het plotseling mis...Voorbij de vijvers waren er plots geen gele pijltjes meer te bespeuren en we volgden dan maar de "hoofdweg" die ons buiten het park bracht. Daar stond ons een groepje van een tiental wandelaars op te wachten in de hoop dat wij wel degelijk de weg wisten! Na overleg en gevraag hier en daar, stapten we naar de Durmedijken toe. De groep van verloren gelopen wandelaars was intussen aangegroeid en tot onze grote hilariteit doorkruisten we nu het Verloren Bos. De rustpost was in het zwembad en daar bleek dat we grote lus en een rustpost gemist hadden. De inrichters beweerden dat ze ieder jaar last hadden van weggenomen wandelpijlen...de getroffen wandelaars waren in elk geval zwaar teleurgesteld, te meer dat telefoontjes naar de "noodlijn" geen antwoord opleverden.