Dinsdag 25 oktober 2011
De draak
Een Chinese draak van enkele eeuwen geleden. Wat is er in de beeldende kunst toch veel gekopieerd! Iemand heeft ooit als eerste een draak gefantaseerd, want ze bestaan immers niet, en sindsdien zijn er duizenden draken getekend. Een draak zit inmiddels in onze genen. Elk kind heeft een voorstelling van een draak. Misschien dat in Nederland de meesten er een voorstelling van hebben als die in de Efteling. Walt Disney heeft er ook een bijdrage aan geleverd. Kennelijk hebben we een zwak voor gevaar en bedreigingen. Misschien dat je bij het zien van een draak behoefte hebt aan de geborgenheid van familie en vrienden. Verbroedering en samen sterk.Waar komt de drang toch vandaan om belangstelling te hebben voor het kwade? Ik word bijvoorbeeld misselijk van al die berichtgeving over Joran van der Sloot. Telkens opnieuw haalt hij de pers. Doodzwijgen die jongen en nu begin ik er verdorie zelf over.
Maar goed, wat is boeiender om na ar te kijken, een draak of een kraanvogel? Op het 'famille verte' Chinese porselein komen ze beide voor.
Bij Chinese vazen moet ik altijd denken aan de ongelukken die ermee kunnen gebeuren. In 2006 struikelde een bezoeker, Nick Flynn, over zijn losse veter in het Fitzwilliam Museum in Cambridge. Hij tuimelde de trap af en brak, als een olifant door de porseleinkast, drie kostbare Ming vazen in honderden stukken. Wat zeg je dan, als je niet met een mond vol tanden staat? "Excuse me" of "de veters van tegenwoordig ook, die zijn veel te glad, waardoor ze los gaan zitten".
In Museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam werd in 2010 een vrouw onwel. Zij viel, onwelgevallig, bovenop het kunstwerk Coloured Vases, dat bestond uit 300 handbeschilderde vazen van Koninklijke Tichelaar Makkum die in een kring stonden opgesteld. Zoiets kun je allemaal niet verzinnen, het gebeurt wel.
Ai Weiwei liet in 1995 voor een video bewust een 2000 jaar oude urn uit de Han dynastie op de gro nd in stukken vallen, terwijl hij een jaar eerder een oude vaas had beschilderd met het Coca Cola logo in rood. Zo vestig je wel de aandacht op oude cultuur en geef je een signaal dat je er voorzichtig mee moet omspringen. Wie durft nog naar het Groninger Museum te gaan? Steek er maar de draak mee.
Copyright 2011: Benno Tutein Nolthenius (achtergrond en archief).
Geschreven door john om 11:58
Reageer op dit bericht
