Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
antoine de saint-exupéry
j'ai toujours aimé le désert.
on s'assoit sur une dune de sable.
on ne voit rien.
on n'entend rien.
et cependant quelque chose rayonne en silence...
théodore monod

woestijntocht

het leven zoals het is
voor mij: evenwicht vinden tussen
afstand en nabijheid
loslaten en contact houden
'alleen' zijn en in relatie staan
alleen 'zijn' en bezig zijn
nu nog in volle werkstress 'ten dienste van.....'
straks 2 weken stilte en in diepe rust tot mezelf komen





dwars door hasselt

wilhelm schmid
liefde is een fenomeen
dat tussen mensen zo nu en dan optreedt
en soms ook uitblijft.
mijn nieuwe levensmotto?

marie laforet
nietzsche


onschuld is het kind en vergeten,
een nieuw beginnen, een spel,
een uit zichzelf rollend rad,
een eerste beweging, een heilig ja-zeggen
waarlijk, tot het spel van scheppen
is een heilig ja-zeggen nodig.
frederik van eeden

ik heb de witte waterlelie lief
daar die zo blank is en zo stil haar kroon
uitplooit naar het licht
rijzend uit donker-koelen vijvergrond
heeft zij het licht gevonden en ontsloot
toen blij het gouden hart
nu rust zij peinzend op het watervlak
en wenst niet meer........

georges chelon


je serais bien resté:
la maison était bonne.
le petit chat m'aimait.
elle s'était mariée,
puis s'était séparée.
à présent, elle vivait
retirée, loin des gens,
loin du bruit,
de ses quelques amis,
mais surtout loin des hommes.
je serais bien resté:
la maison était bonne,
le petit chat m'aimait.
déjà, c'était l'automne....
georges chelon
le père prodigue
sosan
wanneer gedachte-objecten verdwijnen
verdwijnt het denkende subject
zoals wanneer het denken verdwijnt,
objecten verdwijnen
door het subject worden dingen tot objecten
dingen maken het denken tot wat het is
begrijp de relativiteit van deze twee
en de fundamentele werkelijkheid:
de eenheid van leegte
in deze leegte zijn die twee niet te onderscheiden
en in elk op zich ligt de hele wereld besloten.
naar bart moeyaert

van alles wat ik schreef
zijn dit het minste woorden
en tel ze na, het zijn er
nog te veel: zelf hou ik van
mijn mond vol tanden,
het aaien van de toetsen, de
woordenschat van mijn
twee handen, het stokken
van mijn adem als ik zeg
dat ik je hier niet kan
vertellen wie of wat ik
voor je ben, omdat het klavier
me in de weg zit, en ik
het juiste woord niet ken.
francoise hardy
message personnel
guido gezelle


ik misse u waar ik henenvaar
of waar ik henenkeer
den morgenstond, de dagen rond
en de avonden nog meer!
jean tardieu


à peine sept heures
pour une fois
j’ai dormi
peut-être même
je dors
encore
un
peu
je n’emporte rien
je suis déjà si lourd
de cette longue vie
j’ai dans la tête
des poches pleines
de photos pâlies
d’objets inutiles
de présages funestes
assoupis dans la poussière
il ne faut pas les réveiller
afstand


hoe ver is afstand?
boogschieten 6 september
zo is het leven,
een stevige basis,
een goede voorbereiding
en dan laat je het los
uw wil geschiede.....
dixit lieven ostyn
bill viola

catherine's room
een video-vijfluik van bill viola,
geïnspireerd op een 14de eeuwse predella van andrea di bartolo
een ontroerend moment de voorbije zomer
bij bezoek aan het de pont museum






