Naar de inhoud

jovo

een verkenning
akke.beakke.be
inspirerende, spirituele gedichten om rustig tegen de nacht aan te leunen...
Maandag 7 november 2005

marc dugardin - stefaan van den brempt

je reste sur le seuil - ik sta op de drempel

sur cette simple pierre - op dat blok steen
immobile vers l'entrée - dat stilligt bij
comme vers la sortie - in- en uitgang

où l'ombre et la lumière - waar schaduw en licht
ensemble me regardent - samen toezien hoe
qui hésite - ik weifel

entre la plénitude rêvée - tussen gedroomde vervulling
du dedans et la peur - vanbinnen en vrees
qu'on me jette dehors - dat ik eruit wordt gegooid

Geschreven door jovo om 21:40 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Woensdag 2 november 2005

bert fijlstra

gedachteloos genietend
zwevend
tussen bos en hemel
een pad
voor mij alleen
slingerend
maar nergens heen

gedachten zonder denken
kijkend
zonder blik
luister ik intens
naar wat ik voelen wil
diep in mezelf
juichend stil

sluimerende bomen
dwalend
om me heen
mijn eigen wereld
onbetwist
dan ben ik even
een egoïst

Geschreven door jovo om 18:30 Reageer op dit bericht
Dinsdag 1 november 2005

antonio vivaldi - nulla in mundo pax sincera

uit zo'n groot oeuvre die ene favoriet kiezen... moeilijk....

vivaldi is voor mij een combinatie van religiositeit met een grote portie sensualiteit; een samengaan van de 'oude stijl' met een grote portie 'naast de schreef lopen' van dat starre keurslijf (vivaldi de avonturier, experimenteerde met stijl, instrumenten, nieuwe combinaties klankkleuren).

vivaldi de priester, maar ook de man van vlees en bloed - ideaal gesitueerd in venetië: de stad met het masker.

nulla in mundo pax sincera weerspiegelt die dubbelheid: in de beginregels 'je vindt maar oprechte vrede in jesus' en in de slotregels 'wie gek van liefde is zoent alsof ie honing likt'....

een brokje hemelse muziek dat je eventjes boven de dagdagelijkse zorgen uitheft.

Vivaldi: Nulla in mundo pax sincera

 

 

Motet RV630

Aria.

Nulla in mundo pax sincera
sine felle, pura et vera,
dulcis Jesu, est in te.

Inter poenas et tormenta
vivit anima contenta
casti amoris sola ape.

Recit.

Blando colore oculos mundus decepit
at occulto vulnere corda conficit;
fugiamus ridentem, vitemus sequentem,
nam delicias ostentado arte secura
vellet ludendo superare.

Aria.

Spirit anguis
inter flores et colores
explicando tegit fel.
Sed occulto tactus ore
homo demens in amore
saepe lambit quasi mel.

Alleluia.

 

 

Aria

In this world there is no honest peace
free from bitterness.  True, pure peace
lies in Thee, sweet Jesus.

Amidst punishment and torment
The soul is contented only when spotless love
alights on it like a bee.

Recit.

This world deceives the eye by surface charms,
but is corroded within by hidden wounds.
Let us flee him who smiles, shun him who follows us,
for by skilfully displaying its pleasures, this world
overwhelms us by deceit.

Aria

The serpent’s hiss conceals its venom,
as it uncoils itself
among blossoms and beauty.
But with a furtive touch of the lips,
a man maddened by love
will often kiss as if licking honey.

Alleluia.

Geschreven door jovo om 15:45 Reageer op dit bericht
Zondag 30 oktober 2005

bruno putzeys

sta vannacht achter je raam, ik til je er wel uit
om uit wandelen te gaan de hele melkweg door

grote beer en kleine beer
in de schaduw van de maan

ver van mars en venus geven wij elkaar één zoen
één minuut de schepping en de oerknal zijn van ons

dan vatten wij de terugweg aan, jij naar je raam
ik naar mijn straat - twee beren zwaaien goeienacht

morgen weer? zelfde ruimte, zelfde tijd?

Geschreven door jovo om 22:11 Reageer op dit bericht
Zaterdag 22 oktober 2005

x

how do I get to
my november

that place
where two hearts
make promises
to keep

random
acts of love
chosen
before december

nurtured
in the arms
of fall
before winter

how do I
capture
the heart
of whispers

that beat
with rapture
to the rhythm
of multi-coloured
leaves

falling
to the ground
in the midst
of a forest

where
the wonders
of love
stretches beyond
branches
and the
unspoken mystery
of trees

how do I
say goodbye
to this october

and follow the path
where two hearts
become as one

to the road
where we are
surrounded by the
nature of love

that place
where november
begins...


Geschreven door jovo om 22:31 4 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 17 oktober 2005

jovo

niets bijzonders te melden vandaag
het roodborstje is terug
een muis eet haar laatste avondmaal
uit de kattenbrokjesbak
en het is volle maan
helder, koud en stil

Geschreven door jovo om 23:19 Reageer op dit bericht
Zaterdag 15 oktober 2005

jovo





wie nooit omhoog kijkt
voeten stevig op de grond
mist wel de sterren...

Geschreven door jovo om 22:17 Reageer op dit bericht
Dinsdag 11 oktober 2005

leonore fini


I feel more and more detached
from the outside world,
from crowds, from the public
and from anything mechanized

I prefer mainly to be alone



Geschreven door jovo om 22:35 Reageer op dit bericht
Dinsdag 11 oktober 2005

steve kirchhoff

Enkel dit – enkel deze vrijheid
van de dingen in hun wezen,
wat zijzelf niet zijn
maar wel hun gratie.
het geluid van water is niet vloeibaar
maar geluk dat te beurt valt, omdat,
omdat…

de wind is geen kracht, maar
het geluk dat beweegt, de takken
die zweven en buigen, opgezweept
door het geluk, bladeren klimmend,
de roestige hopen naalden en vuil
die composteren, bijeenkoeken,
en vormen en gevolgen voorstellen
van onherstelbare
vreugde.

doe niet maar enkel dit
het geluid van water scherend
over de dingen, een stemmen
van het vitale instrument, nooit gelukt
tenzij in het zijn, in dit tintelen alleen.

geen herkomst, noch aankomst
of vertrek, alleen maar beweging die
niet is, maar die wordt gevoeld, nabij is,
hier is en toch weer niet, een flits,
een steen, een besef van wolken.

Geschreven door jovo om 21:08 Reageer op dit bericht

Meer van jovo

↑ Terug naar de berichten