Naar de inhoud

jovo

een verkenning
akke.beakke.be
inspirerende, spirituele gedichten om rustig tegen de nacht aan te leunen...

izet sarajlic

thans concerteert de herfst als dvorak
elegisch in de parken
het is middernacht en de laatste tram doet leeg
zijn laatste ronde
slaap nu, al mijn lentes, slaap
al mijn menselijke impulsen
slaap
aan allen een goede nacht

slaap nu, al de blauwtjes die ik liep
slaap dan, al mijn liefdes
al mijn lermontovs, val in slaap nu zacht als een ballade
terwijl alweer een dag van tederheid verdwijnt
onder de guillotine van 't verleden
slaap
aan allen goede nacht

stervend ligt de tuberculeuze flora van de herfst te ijlen
en de laatste tram doet leeg zijn laatste ronde
slaap nu, al mijn piekeren, slaap, al mijn tobben
aan allen
aan allen goede nacht

slaap nu, al mijn knepen, slaap, al mijn knappe vrienden
al mijn lermontovs, val in slaap nu zacht als een ballade
eindeloos sterft de herfst, wat hebben de sonnetten nog voor zin?
slaap
aan allen goede nacht.

Geschreven door jovo om 22:48 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

ann tronquo

stilte strekt zich uit
tussen drogend hout
tijd ligt tijd te wezen
niks gezwollen of
ingekrompen tot
voorbije maanden
hij ligt
van klank te zwijgen
als een viool in haar kist
als aarde in zijn grond van aarde
de jaren beroeren in ringen

Geschreven door jovo om 00:00 Reageer op dit bericht

atze van wieren

men neemt dingen uit het verleden
men geeft ze een plaats
men neemt iets weg
 men voegt iets toe
men raadselt wat herkomst aangaat
men schikt en herschikt
opdat ze mooi in het licht staan

daar staan de dingen uit het verleden

hoe men ze wendt of keert
ze werpen hun schaduw
in het heden

Geschreven door jovo om 18:51 Reageer op dit bericht

rainer maria rilke - piet thomas

je ziet, ik wil veel
wellicht wil ik alles
het duister van elke oneindige val
van elk stijgen het schitterend lichtspel

zovele levenden willen helemaal niets
door eigen lichtvaardig oordeel
geadeld met gladde gevoelens

maar jij bent blij met ieder aangezicht
dat dient en dorstig is

en jij verheugt je over allen
die je als instrument gebruiken

nog ben je niet koud - het is niet te laat
om nog in je wordende diepten te duiken
waar men het leven vreedzaam ontdekt

Geschreven door jovo om 19:17 Reageer op dit bericht

marc dugardin - stefaan van den brempt

je reste sur le seuil - ik sta op de drempel

sur cette simple pierre - op dat blok steen
immobile vers l'entrée - dat stilligt bij
comme vers la sortie -
in- en uitgang

où l'ombre et la lumière - waar schaduw en licht
ensemble me regardent - samen toezien hoe
qui hésite - ik weifel

entre la plénitude rêvée - tussen gedroomde vervulling
du dedans et la peur - vanbinnen en vrees
qu'on me jette dehors - dat ik eruit wordt gegooid

Geschreven door jovo om 21:40 Reageer op dit bericht

bert fijlstra

gedachteloos genietend
zwevend
tussen bos en hemel
een pad
voor mij alleen
slingerend
maar nergens heen

gedachten zonder denken
kijkend
zonder blik
luister ik intens
naar wat ik voelen wil
diep in mezelf
juichend stil

sluimerende bomen
dwalend
om me heen
mijn eigen wereld
onbetwist
dan ben ik even
een egoïst

Geschreven door jovo om 18:30 Reageer op dit bericht

antonio vivaldi - nulla in mundo pax sincera

uit zo'n groot oeuvre die ene favoriet kiezen... moeilijk....

vivaldi is voor mij een combinatie van religiositeit met een grote portie sensualiteit; een samengaan van de 'oude stijl' met een grote portie 'naast de schreef lopen' van dat starre keurslijf (vivaldi de avonturier, experimenteerde met stijl, instrumenten, nieuwe combinaties klankkleuren).

vivaldi de priester, maar ook de man van vlees en bloed - ideaal gesitueerd in venetië: de stad met het masker.

nulla in mundo pax sincera weerspiegelt die dubbelheid: in de beginregels 'je vindt maar oprechte vrede in jesus' en in de slotregels 'wie gek van liefde is zoent alsof ie honing likt'....

een brokje hemelse muziek dat je eventjes boven de dagdagelijkse zorgen uitheft.

Vivaldi: Nulla in mundo pax sincera

 

 

Motet RV630

Aria.

Nulla in mundo pax sincera
sine felle, pura et vera,
dulcis Jesu, est in te.

Inter poenas et tormenta
vivit anima contenta
casti amoris sola ape.

Recit.

Blando colore oculos mundus decepit
at occulto vulnere corda conficit;
fugiamus ridentem, vitemus sequentem,
nam delicias ostentado arte secura
vellet ludendo superare.

Aria.

Spirit anguis
inter flores et colores
explicando tegit fel.
Sed occulto tactus ore
homo demens in amore
saepe lambit quasi mel.

Alleluia.

 

 

Aria

In this world there is no honest peace
free from bitterness.  True, pure peace
lies in Thee, sweet Jesus.

Amidst punishment and torment
The soul is contented only when spotless love
alights on it like a bee.

Recit.

This world deceives the eye by surface charms,
but is corroded within by hidden wounds.
Let us flee him who smiles, shun him who follows us,
for by skilfully displaying its pleasures, this world
overwhelms us by deceit.

Aria

The serpent’s hiss conceals its venom,
as it uncoils itself
among blossoms and beauty.
But with a furtive touch of the lips,
a man maddened by love
will often kiss as if licking honey.

Alleluia.

Geschreven door jovo om 15:45 Reageer op dit bericht

bruno putzeys

sta vannacht achter je raam, ik til je er wel uit
om uit wandelen te gaan de hele melkweg door

grote beer en kleine beer
in de schaduw van de maan

ver van mars en venus geven wij elkaar één zoen
één minuut de schepping en de oerknal zijn van ons

dan vatten wij de terugweg aan, jij naar je raam
ik naar mijn straat - twee beren zwaaien goeienacht

morgen weer? zelfde ruimte, zelfde tijd?

Geschreven door jovo om 22:11 Reageer op dit bericht

x

how do I get to
my november

that place
where two hearts
make promises
to keep

random
acts of love
chosen
before december

nurtured
in the arms
of fall
before winter

how do I
capture
the heart
of whispers

that beat
with rapture
to the rhythm
of multi-coloured
leaves

falling
to the ground
in the midst
of a forest

where
the wonders
of love
stretches beyond
branches
and the
unspoken mystery
of trees

how do I
say goodbye
to this october

and follow the path
where two hearts
become as one

to the road
where we are
surrounded by the
nature of love

that place
where november
begins...


Geschreven door jovo om 22:31 4 reacties Reageer op dit bericht

jovo

niets bijzonders te melden vandaag
het roodborstje is terug
een muis eet haar laatste avondmaal
uit de kattenbrokjesbak
en het is volle maan
helder, koud en stil

Geschreven door jovo om 23:19 Reageer op dit bericht

jovo





wie nooit omhoog kijkt
voeten stevig op de grond
mist wel de sterren...

Geschreven door jovo om 22:17 Reageer op dit bericht

Meer van jovo

↑ Terug naar de berichten