boogschieten
...mind should stop,
time should stop,
be relaxed and
allow life to take possession of me…
na mijn eerste les meditatief boogschieten vanuit het hart
boogschieten...mind should stop,
time should stop,
be relaxed and
allow life to take possession of me…
na mijn eerste les meditatief boogschieten vanuit het hart
paul valéry
il dépend de celui qui passe
que je suis tombe ou trésor
que je parle ou que je me taise
amie, cela ne tient qu'à toi
n'entre pas sans désir
jacques ancetthe moment when the night
penetrates the day is invisible
like two bodies which love and forget each other
long silences pass through them
more music than the purest music,
a space to disappear and yet to remain
they know but the moment
which always belongs to the other,
they only know the blood in the slowness of hands
the slow lightning which traces and strikes their image.
pieter nicholas van eyck

hier, in mijn eigen leven: ik.
op gras en takken stilte en sneeuw -
wat droomde ik van heelal en eeuw?
daar is alleen: dit ogenblik.
ik voel 't - en toch, niet gans als míjn,
maar of 't mij toeruist door die boom:
een stem, van verder dan mijn droom
gezongen uit een dieper zijn.
wel weet ik: als die stem mij richt,
wordt eens dit bont-verweven lot
plotseling tezaamgetrokken tot
één helle kern, een flitsend licht.
sir richard steel
van alle dingen
is eenvoud
het moeilijkst na te bootsen
x
bart stouten
niemand zag de wereld
ooit zoals hij was
germain droogenbroodtals een voorbijganger ben ik nu, wandelaar
die met de weifelstok der blinden
in de leegte tast en langs de kantlijn
van tastbaar leven schrijdt
alleen het woord, als weemoed nu
leidt nog zijn eigen leven
en stroomt als donker bloed
door de lethargie der dagen
nog adem ik,
met de weeklacht van de wind
en overleef in een web van winterwoorden
die de tijdspin met de kille uren weeft
die zonder jou zijn heengegaan
ik heb de tijd, het uurglas omgekeerd
opdat het zand niet nutteloos verzwindt
maar tussen droom en werkelijkheid
de tegentijd, de weg naar jou toe vindt
winterwoorden uit tussen de stilte van je lippen
ganga prasad vimal
to me,
as well as to you
have the himalayas been given,
an expanse of the ethereal
and the loneliness of my soul
like yours
is caressed there,
somewhere
also the himalayas have given
the summit of sound,
to my lips
never to be questioned
just experienced from within
like itself - incomplete.
x
de wil zet de wereld
in beweging
liefde bepaalt de afloop
guus martens1000 dagen blog
de tijd snelt voorbij
voor het is uitgesproken
alweer een nieuw nu
bertus aafjesvan mirre, van wierook, van klinkklaar goud
stonden hun mantels bol.
maar de wind was tegen, de sneeuw was koud
en de wereld was daarvan vol.
en achter hen slonk hun koninkrijk
en voor hen zwol de nacht,
en een ster, die eerbiedig gehoorzaamd werd,
was het overschot van hun macht.
toen, plotseling, waaide de sneeuwvlaag om
en sneeuwde terug naar de hemel;
en de ster, die nu op een afdak glom,
wenkte hen af van de hemel.
daar lag inderhaast wat stro,
- een trog als wankele troon,
maar ach, want het ontroerde zo -
iets lieflijks: gods zoon.
en dit was dus des werelds heer?
en dit was zijn paleis?
zij deden voorzichtig hun kronen neer
en baden het kyrie eleis.
judith anodeawe willen het allemaal, en hebben het nodig
er zijn maar weinig menen die vinden dat ze er genoeg van hebben
velen zijn er bang voor
bijna niemand begrijpt er iets van
we zijn er allemaal naar op zoek
en voelen ons heel wat meer mens als we haar gevonden hebben
wat is deze mysterieuze kracht die zo een stempel op ons leven drukt?
liefde
het is geen kwestie van verbonden raken met iets of iemand
het gaat om de ontdekking dat we altijd verbonden zijn geweest
liefde is besef van grenzeloosheid
het is een hartsverbondenheid waarin huidskleur, leeftijd, sekse, uiterlijk of geld volkomen onbelangrijk zijn
bovenal is liefde een diep gevoel van spirituele verbondenheid,
het is een verbondenheid met de fundamentele waarheid die aan alle leven ten grondslag ligt
goede voornemens
moeten
vervangen door
willen
francisco brines
You already live the season of the postponed time:
you named it the autumn of the roses
inhale them and inflame - and listen,
when heaven extinguishes, to the silence of the world.
germain droogenbroodt
mijn leven lang hebben het gezang van de nachtegaal
en de kleuren van de pauw mij in vervoering gebracht
zeg mij niet, dat de een niets meer is dan stem
en de ander, alleen maar kleur.
xer zijn geen slechte dagen
in deze 365 dagen...
er zijn alleen maar dagen
waarop we wat minder kunnen dragen.
laat mij jou dan wensen
dat er tussen al die mensen
die je al het beste wensen
wel altijd iemand is
die je dan zal vragen
of ze de last wat mee mag dragen
x
de uren van december
die langzaam
in donker over gaan
de uren die ik
niet herken
uren van
december
zoals altijd
is er weer
een jaar
voorbij gegaan
jovo
vrijheid
is kiezen
voor
structuur
jovospiritualiteit is in wezen vrouwelijk
het is ontvankelijk het leven
tegemoet zien
en aanvaarden wat is