jovo
blij met deze dag
waarin ik de hand
die gereikt werd
aannemen kon
jovo
blij met deze dag
waarin ik de hand
die gereikt werd
aannemen kon
jovo
tussen
droom
en
werkelijkheid
moet ik
.....
opstaan
alice nahon

de mensen doen hun masker af,
hun mooie-spelen moe-gedaan,
och arme, zij die levenslang
gemaskerd gaan
gemaskerd door hun eigen trots,
vergulde lach of kranke lust -
ze krijgen van geen enkele dag
wat avondrust
ze gaan, 'lijk zwervers, altijd door
langs dageraad en avondrood;
ze vinden nergens 't eigen huis
dan in de dood.
fragment uit 'maskers'
joan armatrading
visionary mountains
above and afar
like answers to questions
on life
love
and the longing to survive
amma
moge de boom van ons leven
stevig geworteld staan
in de grond van de liefde
laat goede daden de bladeren zijn
en vriendelijke woorden de bloesem
laat vrede de vrucht zijn
en wij, als één familie, in liefde verenigd
groeiend en in vreugde onze eenheid vierend
in een wereld vol vrede en tevredenheid
naar wilma van den akkermeet mijn woorden, ogen
zie mijn gebaren, gebruik mijn lijf,
spreid mijn ribben
zoek uit wat daar achter zit
geef me aandacht, bestudeer me
diepgaand tot ik wegloop
laat maar zitten
laat me
met rust, ik doe
het zelf wel
kijk naar buiten
naar binnen
stilte zoek ik
enkel stilte
jovo
ik zal me moeten behelpen
met mijn gebrek aan volmaaktheid
het heeft geen zin
anderen daar de schuld van te geven
jovo
je kan je geliefde verlaten
maar wat blijft
is
liefde
ben bos
het tedere uur
kantelt de dag naar de nacht
ik ben een scharnier
rabindranath tagorewolken komen in mijn leven drijven,
niet langer om regen te vergieten
of om storm aan te kondigen,
maar om kleur te geven
aan de hemel
van mijn zonsondergang