Toren...


De belforttoren, anders bekeken...
Toren...

De belforttoren, anders bekeken...
Archiefstukken...

Uit 1955...
Pamflet - protestbetoging.
Vanonder de stèirt van 't Pèirt...

Uit 'De Voorpost'...
Toenmalig schepen van cultuur, Luc Wiemeersch, overhandigt een aandenken van de stad aan de dirigent van de Muziekkapel van de Koninklijke Luchtmacht, A. Heldenbergh. De kapel gaf een concert op de Grote Markt op de vooravond van de Ros Beiaardommegang van 1975.
Scouts...

Het muziekkkorps o.l.v. Marc Van Hoeteghem.
De volledige groep rond 1964.
Bruggen...
Gebombardeerde bruggen...
(Met dank aan Jean De Wolf)
De 'Veerbrug'...
De 'Noodbrug'...
De Denderbrug aan de monding...
De passerelle aan de Bogaerdbrug...
De Denderbrug aan de Vlasmarkt...
Archiefstukken...
Uit 1955...
Van het comité voor vrijheid en democratie.



Scouts...

1959?
De hele groep in 1961-'62.
Kunst op de Dender...
Kunst op de Dender...
(Met dank aan J. Waverijns)




In 't meséjom...
'k Was op mâ gemak isj tot in 't stat gewandelt en 'k pèisdege mè-j-iëne gon te kuëpe op de Gruëte Mèrt... Man gedachte woëre nog ni kaat of 'k ouë-j-al téigeslag... Wie ziene'k d'r nâ-j-uëk zjust de mèrt opkomme? Ons madam... More 'k viel derèkt op mam puëte nowô... Ik zèi téigen éir: A zi, dâ moet nâ likke. Ik gingk zjust nekiër tot in 't meséjom"... Ze bekéik mè gelèk of dâ'k iet gezèid 'n ouë dâ ze vâ giël éir léive nog ni g'uërd 'n ouë...
"Awèl" zèi ze, "daddis nâ-j-isj e goe gedacht. Ik goën isj méi!"... Alléi verouit, ik mè-j-ons madam dâ meséjom binne!
Ik was zuëdoëzneg vâ man mèlk dâ'k d'r wèrral nen antréi moktege ouit de duzent, nowô. Ik liep d'r toch wel stail téige die geloëze déir, zéiker! Azuê-j-'m patat mènsje lief... Giël 't meséjom doëverde!
't Iëste dâ'k d'er téige kwamp, vèr zuëvéil as dâ'k nog ouit man uëge kost zien van de schèile koppain, dâ was 't Rat van Avontier! Véil avontier zagge'k d'r nâ ni-j'n-in, mor allâ...
Em bitsje d'r verbèi stont e klèi pèrstje en ietsje voejer ne kéimel... 'k Pèisdege derèkt op de die vâ mèi!
Nâ waa'k nikker van dichter gon zien nor dië kéimel en in iëne kiër zagge'k d'r iet ô manne rèchse kant... 'k Verschaut mè d'r bekan nem boeitsj! D'r stonte d'r in iëne kiër twië van die knaptande nèffest mèi... Was mè dâ verschiete! 't Woëre van dem balange van de schoeinsjte ni zènne! 
Giël den andere kant stonte d'r nen uëp gelo¨ze bakke... 'k Pèsidegen in man èige: "Mènneke aafd' â gedaist, want dâ zouë-j-â ier véil sènge kènne koste"... Ons madam stont d'r véir iën van die bakke en dor loëge azuë twië spéilen in, dâ'k vâ giël mâ léive nog ni gezien 'n ouë... Ik vroeg on de die vâ mèi-j-of dâ ze zèi wist wâ dâ dâ was... Z'antwaurdege mè: "Dâ zain rommelpotte, zjust gelèk as ge gèi"... Wâ dâ ze doër iërlaik woër waa méi zègge dad'n wéite'k ni zènne...
(Piër van Tatjes).
Archiefstukken...
Uit 1953...
