mijne siele spiegelt sich
aen 't licht van desen tijt
der verloren oceaen
.
in den beginne was er sien
wazigh noch
als door een sluijer
nu, scherper
.
doch vaker ende dieper
ervaer ick
de verwe van nieuwe maen
.
al is d'aerde
vol van monden
ende kent sij
ontelbare wouden
met handen
.
een mensch wordt
ongevraeght henen ghesonden
ende dwaelt
aldoor
.
ende als enkeling
onteghensegghelijck
aen sichselven gheketent