Naar de inhoud

Leven in het Nu

Ik wens je sterrenlicht in je ziel, de hemel in je hart, en wonderen in je leven tijdens deze wonderlijke tijden
seniorennet.beseniorennet.be
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

bij Marja las ik net t volgende:

Dames en heren, ik moet iets opbiechten: ik ben verslaafd!

Had al een paar dagen een vermoeden en ja hoor: google zegt het ook.

Als het uitgewerkt is en dat gaat steeds sneller,

dan moet ik weer een shot nemen en dan kan ik weer ruim ademhalen voor een tijdje.

Het was er op de achtergrond in mijn hoofd maar ik wilde het niet weten.

Ik mag het maar negen dagen gebruiken en dan ophouden.

Ben nu al aan mijn veertiende dag en nu moest ik het van mezelf opzoeken.

Wat was dat ook weer met maar negen dagen en hoe lang ben ik nu al bezig?

Ik lees de verslagen van medeverslaafden en dat is niet mis.

Sommigen zijn al jarenlang verslaafd en ik kan me het levendig voorstellen.

Het kan me mijn neusschot kosten.

Vanaf nu ga ik afkicken van de neusspray.

Dus ik adem door mijn mond en als het goed is ben ik na een paar dagen van de verslaving af

en kan ik weer door mijn neus ademen.

De spray zorgt ervoor dat als het uitgewerkt is dat mijn neus juist weer dicht gaat zitten.

Zo snel gaat dat dus.

Nou moet ik eerlijk zeggen dat dit niet de eerste verslaving is.

Ben eerder verslaafd geweest aan mensen.

Zonder die mensen dacht ik niet te kunnen leven.

Het zijn mensen die ik me nu nog kan herinneren maar wat de betovering nu was is me een raadsel.

Meestal waren zij het die voor de cold turkey zorgden en dat gaf hartepijn

maar na een tijdje was het over en kwam de volgende mensverslaving er voor in de plaats.

Het is niet veel anders dan neusspray.

Ik hoop dat jullie me de vergelijking niet kwalijk nemen.

Uit ervaring weet ik dat verslavingen met wat doorzettingsvermogen

en een gevoel van zelfvertrouwen kunnen worden opgelost en we kunnen onszelf bevrijden.

Eerst bewustzijn dat we verslaafd zijn, accepteren en toegeven,

stoppen en ophouden meteen en direct en open staan en onszelf wentelen in alle Liefde die zomaar oneindig voorradig is.

Hé, mijn neus springt open...

Marja.

()

en tja..ikzelf ben dat ook en pak op dit moment de suiker flink aan

shame on me, ineens voel ik mij echt opknappen

1pak suiker per week ging er doorheen

dan niet vergeten de fles slagroom op steeds weer chocolade

en vele andere zaken..Monatoetjes etc.

troostgeschenken

Zout is ook aan het minderen en is nu natrium arm

door de dag heen steeds een zware shag aansteken en na 2 trekjes afknippen ..

zou  mooi zijn en staat gepland voor 1 Mei.

Zegt de huisarts van dat ik dat beter niet kan loslaten..

k weet het nog niet zo net.

Jezelf verwennen met een fris nieuw leven lijkt mij toch waardevoller.

we gaan t zien!

Fijn weekend allemaal.

enne

vanavond  doen velen op de hele wereld van 20 tot 21 uur hun lampen uit

doen jullie ook mee

1891742-21576587802458559da40205ceb832ed.jpg

1891742-102a1a4a3278af1c3c0e7faaae4a4656.jpg

1891742-594a1180c44651193a66aaf463ebef17.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Licht-puntje om 10:31 Reageer op dit bericht Stuur door

"Zodra de lente zich aankondigt, voelt men een heel leven ontwaken:

de bloemen, de bomen, de vogels…

Heel de natuur bruist van nieuw leven.

Ziedaar een van de meest buitengewone verschijnselen:

de vernieuwing.

Ieder jaar wordt alles vernieuwd, behalve de mensen!

De mensen blijven dezelfde.

Zij denken er niet aan om zich af te stemmen op deze vernieuwing,

men zou zeggen dat ze geblokkeerd zijn.

Waarom doen zij geen moeite om zich te openen, om in zichzelf de deuren en vensters te openen, opdat heel dat nieuwe leven in hen zou kunnen binnendringen en hen doordrenken?

Sommigen zullen zeggen: " Maar voor ons is het afgelopen, wij zijn oud. De lente, dat is iets voor de jeugd."

Door zo te redeneren, snijden zij zich af van de bron van het leven en zullen zij steeds vlugger verouderen.

Allen moeten meedoen met de vernieuwing,

er bestaat geen onderscheid tussen jongeren en ouderen.

Heb je ooit al eens oude bomen horen zeggen: "Ho!

Wij hebben reeds lang de leeftijd overschreden, weet je wel, om bloemen en bladeren te kunnen krijgen, wij laten dat over aan de jonge bomen"?

Nee, ook de oude bomen worden in de lente bedekt met bladeren en bloemen.

Dus, zelfs de oude grootmoeders, zelfs de oude grootvaders moeten meedoen aan de lente, dansen en springen,

– tenminste symbolisch –

en zij zullen zich veel beter voelen."

Omraam Mikhaël Aïvanhov

1891381-619ee040e9a07c07fd028ae3b2ec73e5.jpg

1891381-bb96251ebed61d522b2a94cdfc53f7d9.jpg

1891381-4a91c3d6052b499f162f75fd3e598c89.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Licht-puntje om 21:35 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Bij Tejo lees ik net...>

Eenssaamheden

=

eenzaamheid is voor mij geen straf, meer een behoefte,

er zijn dagen dat ik mij onder de mensen begeef en vaak in verwondering daarna achterblijf en huiswaarts keer en de warme stilte van mijn huis geniet, in alle rust kan schrijven en schilderen, gebeld kan worden, dochters die een sleutel hebben en altijd mogen komen ,

Zij, mijn eerste en laatste warmtegedachte, bewandelingen op de woeste hooghte, een ander mens die mij ziet, tedere aanraking, verwonder ringen, zoete zuchten, onverwacht en onverdacht,


boeken die klaar liggen om in te lezen, of zomaar een ontmoeting, een zoete mededeling op feestboek, een gedicht wat glanst schrijven, verbondenheden met binnenste cirkel in vrede gedenken, de lichtste vorm van soberheid, samenvattend ongebroken witte dagen.

Ben je er nog?, vraag ik Anneliese.
= =
tejo van huet

en ik be- en verwonder mij

want zo is die heerlijke stilte in huis

de verademing van het Zijn

ja, ouder worden is ook echt wel fijn

1891103-a8228f48e9d3a213ba76c90de1be1f47.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Licht-puntje om 14:06 Reageer op dit bericht Stuur door

net lees ik bij Dick..ontroerend mooi

(Amsterdam, 24 mei 1989.)

Ik poets de glazen van mijn zonnebril. Ze zijn schoon en toch blijf ik ze maar poetsen. Ik zie het mezelf doen en ik weet dat het nergens op slaat. 
Ik sta aan het bed van mijn doodzieke moeder. Ik weet me geen raad met de situatie, omdat wat ik zie niet bespreekbaar is, maar ik wil wel dichtbij haar zijn. 
Ik ga in het bed naast haar liggen. Ik hoor hoe kortademig ze is. Ze heeft nog maar een halve long en het zuurstofapparaat beent het niet meer bij.

In het donker hoor ik haar roepen: "Dick!"
-"Ja, mam." Ik hou mijn hoofd dichtbij het hare.
-"Dick, wat heb ik me toch druk gemaakt om niks." Haar woorden klinken vluchtig, door het hijgen heen: "Ik heb zo getild aan dingen en ik zie nu dat het allemaal onzin is."
-"Wat mooi, mama, dat je dit ziet." Onze handen raken elkaar: "Wat fijn, dat je het hebt losgelaten."
-"Ja, maar wel een beetje laat.", lacht mijn moeder. Haar glimlach is mooi en diep. Haar glimlach komt al van de overkant. 
-"Ach mam, we hebben de eeuwigheid."

Het ochtendlicht breekt door de ramen. Zonder voetstappen, zonder echo's in de gang, komt het einde naderbij. Ik schuif aan bij het bed van mijn moeder. 
-"Vertrouw je wat er gaat komen, mama?", vraag ik. 
-"Ja.", hijgt ze: "Dick, maar ik kan echt niet meer..."
Haar laatste woorden sterven weg en laten zich alleen maar raden. Ik koester haar. Ik ben uit haar fijne lichaam geboren en nu sterft zij in mijn liefhebbende armen. Samen houden we hetzelfde randje hemel vast. 
Licht kreunend geeft mijn moeder de geest. Het klinkt - mijn moeder is preuts - als een zacht orgasme, een lichtvoetig intiem geluid. 
Haar pupillen verwijden zich tot in hemel. Hoewel haar ogen donkerbruin zijn, zijn ze nu hemelsblauw. Ze lossen eenvoudig op in een volmaakte vrede. 
Mijn moeder is oogverblindend mooi. Ze schittert in het licht van het Absolute. De hemel beweegt niet, alleen de wolken bewegen.

Met een merkwaardig licht gevoel daal ik de ziekenhuistrappen af naar beneden. Buiten is het zonnig. Ik zet mijn goed gepoetste zonnebril op. 
Winkels gaan open, krantenrekken worden piepend en krakend naar voren geschoven. Het ware nieuws staat er niet in. 
Alle menselijke bewegingen lijken onbeholpen en gebrekkig. Alsof het niet echt is, alsof het een tot mislukken gedoemd toneelstukje is.
Ik wandel het Oosterpark in en vlij mijzelf daar neer in het groene gras. Ik voel de aarde en de hemel voelt mij. 
Er is geen afstand in deze serene eindeloze onweerstaanbare liefdevolle intense ongeboren en onsterfelijke stilte.

Di©k Sinnige

1891070-c8116952cc958282425dfc95395b2ba3.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Licht-puntje om 13:51 Reageer op dit bericht Stuur door

Bij Margie las ik t volgende en veranderde iets

Voor alles wat er geweest is: dank je wel! 
Jullie, pap en mam, zijn niet meer fysiek hier,

Gert-Wim en Gerrike en vele andere geliefden 

wel in mijn oneindige zielenruimte 
van onvoorwaardelijke liefde: dank jullie wel! .....

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Licht-puntje om 10:51 Reageer op dit bericht Stuur door

Een zachte knuffel.

Zachtjes knuffelen werkt beter dan een harde klap.
Als je goed luistert, hoor je steeds meer.
Ja, goed luisteren is slimmer.

Zo kun je alles leren door stil te zijn.
Maar bijna niemand kan dit. 

1890693-bdad5911f86ef557fc7c91f69ea25b7a.jpg

Het beginpunt.

Hoe is het toch begonnen?
Jij, in moeders buik. 
Je moeder, in de buik van oma.
Nog verder terug.
Wie was de eerste moeder? 
Waar kwam die vandaan?

Eerst was er volmaakte vrede.
Hierdoor ontstond er een trilling van geluk, 
een piepkleine beweging.
Van bewegen word je blij, dus dat werkt goed.
Daarom kwam er steeds meer beweging.
Vrede slingerde uit elkaar in jongens en meisjes.
In vrouwelijk en mannelijk, in yin en yang.
In alle andere dieren en planten en dingen.
Als man en vrouw een zijn, dan is er weer vrede.

Als je iets niet hebt, of niet krijgt, dan kun je er wel van leren.
Als je ziek wordt, word je er soms ook sterker van.
Als je wint, dan verlies je soms ook van alles.

Dus zeg ik het ook:
Gewelddadige mensen sterven ongelukkig.
Dit is het beginpunt van mijn lessen. 

1890693-89d3e6f2e6ce9b8d86859d3b581b6f46.jpg

Het kacheltje van plezier.

Even iemand helpen, dat doe je soms gewoon, je merkt het niet eens.
Maar als je probeert om aardig te zijn, dan kan dat mislukken. 
Je kunt ook gewoon rustig en met plezier bezig zijn. 
Het gaat dan gemakkelijk en je krijgt de dingen vanzelf voor elkaar. 
Maar als je onrustig bent, dan gaat alles fout. 

Druk zijn, dat is een soort van belangrijk doen.
De baas spelen, ja, dat is helemaal naar.
Als je niet meedoet, gaat zo'n baasje nog slaan ook. 
Als je speelt, ben je dan druk, of merk je dat niet eens?
 
Binnenin je zit een kacheltje.
Dat brandt zolang je leeft.
Wat is de brandstof?
Je liefde en plezier zijn de brandstof.

Eet je de harde schil van een walnoot, of de noot zelf? 
Walnoot, aardappel, peer, de buitenkant is mooi, 
maar de vrucht zit binnenin. Hier moet je zijn.
Zo is het ook bij de mens.
Je vrede en je vreugde zitten van binnen.

1890693-2451211de86f8d1e8bc8586ae5faa008.jpg

1890693-bd8b2d1213c4d2168acaa845a85508e2.jpg

1890693-8e5096869dcdf8c4ce7a3ca9f36dcd42.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Licht-puntje om 10:13 Reageer op dit bericht Stuur door

wat sluiten deze werken van mij goed aan op de heerlijke stem hier onder

1890777-c93ee7bf5ae3cbf2cbb476ed9bcb4743.jpg

De scheppingsdrang zit diepgeworteld in ieder menselijk wezen.

Maar als hij de vermogens niet heeft ontwikkeld die hem in staat stellen in contact te treden met de hogere werelden, zullen zijn werken slechte kopieën , reproducties zijn, en geen waarachtige scheppingen.
Precies zoals vaders en moeders hun eigen zwakheden en gebreken bij hun kinderen voortplanten: men noemt dat wel schepping, maar in feite is het niets anders dan een heruitgave!
De ware schepping doet een beroep op elementen van spirituele aard.

De kunstenaar die wil scheppen, moet zichzelf overtreffen, zichzelf overstijgen, dat wil zeggen dat hij zich door gebed, door meditatie of door contemplatie tot de hemelse gebieden moet verheffen om er elementen op te vangen, die hij in zijn werk zal gebruiken.
Alleen op die voorwaarde zullen zijn kunstwerken elementen bezitten, die zijn gewone bewustzijnsniveau overtreffen en die werkelijk de naam 'schepping' verdienen.

~☼~

Omraam Mikhaël AIvanhov

1890777-c0a6ca701a1dbf07b973deda1640a540.jpg

Er zijn mensen die denken, dat de mens voortdurend aan het sterven is; anderen weten, dat de mens onophoudelijk herboren wordt.

De eersten worden door angst gedreven, de laatsten door vreugde. 
De eersten stellen zich de dood voor, de laatsten erkennen het leven. 
Op deze manier bepaalt de mens grotendeels zijn eigen toekomst. 
Men kan ervan overtuigd zijn dat degene die zich voor de dood bestemt niets van de Hogere Wereld afweet. 
Hij voert misschien uiterlijke ritualen uit, maar zijn hart is nog ver van de waarheid verwijderd. 
Het leven beamen is het Licht beamen. 
De menselijke geest is onsterfelijk,

maar met deze simpele waarheid zijn de mensen niet vertrouwd; want zij geven meer om het lichaam dan om de geest.

1890777-ef8e875084377c65793bcf163c06ebe6.jpg

1890777-5b0926c4819044d310d0162c61ebceef.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Licht-puntje om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Wat heb ik te geven?

Niets dan een hart
dat de ontroering kent
om de rimpel in een oud gezicht,
om een hand die krachteloos
neervalt op het laken.

Niets anders heb ik te geven
dan een hart dat zich bewogen
weet voor de ander.

Alleen een hart heb ik te geven
dat zo dikwijls zelf geen antwoord weet,
dat meevraagt en stil is,
dragend de stilte van de ander.

~Hans Stolp

1890443-bc99878fb95fcaf2b5ac2becc6cbc02a.JPG

1890443-6eb15f2c3ef236c30656843641c90440.JPG

1890443-add861ee72129b052484ffb76ab4d11b.JPG

1890443-6af63a93cd323c6d47bd916684c30de6.JPG

1890443-fafac2c2737531e2ff96cb2d79a15d44.JPG

1890443-5f432c0019444b194d9ee5cb5c27ae36.JPG

1890443-a38871786e3ea63daba2fbc5f057793e.JPG

1890443-0c53690dee53ec445c67d74dc76a6f37.JPG

n lekker bakkie thee of koffie

Jabar en Wilfred

voor de groep is dit alweer de laatste week sporten

ikzelf krijg er meer tijd achter aan, super

1890443-e3cb844b8b3fdabb4ec4ee40d6b0c779.JPG

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Licht-puntje om 17:37 Reageer op dit bericht Stuur door

Voor de groep is het de laatste week om lekker samen bezig te zijn

waarschijnlijk doe ikzelf met de volgende groep nog ff mee

de sfeer wordt steeds leuker en iedereen blijer

we durven er weer voor te gaan dus

.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Licht-puntje om 16:20 Reageer op dit bericht Stuur door

Plaats niemand op een voetstuk
maar klim er zelf ook niet op
we zijn elkaars gelijken
bij de ene bloeit de bloem al
bij de ander nog in knop
je hoeft je niet met een ander te vergelijken
we zijn allemaal uniek
die knop gaat echt wel bloeien
raak daarom niet in paniek
Ga jezelf eens waarderen
jezelf op waarde leren eren
daarvoor hoeft je niet op een voetstuk te staan
want van een voetstuk kun je vallen
en begint weer van onderaan
daarboven sta je toch alleen
op gelijke grond sta je samen
allen gelijk, allen één.

© Anton.

1890490-2d338ac1c6a8a0c8343ccef36d65efa0.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Licht-puntje om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Rust
Ontspan en neem je rust wanneer je lichaam 
en geest daarom vraagt.
Breng eens een dag door in je bed om uit te rusten
Of op een andere veilige plek in je huis of omgeving.
Het gaat erom dat je de kans krijgt om als een 
ingesponnen pop de wereld even buiten te sluiten.

1890094-df2107730c9dfe342baf8f626327a4c8.jpg

Begin April ben ik jarig, vandaag maar vast t cadeau gekregen welke een goede vriendin voor mij heeft gehaakt

en blij dat ik ermee ben, wauwwww.
Alle uurtjes tijd liefde en aandacht die erin zijn verweven, grandioos

1890094-304e3e012985bc9105f92e4996d3649d.jpg


1890094-343a90bdafd9135efce9afcb233c261f.jpg

1890094-501d3b008f8517bb540d9b49c65f5f63.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Licht-puntje om 22:31 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Twee dagen terug schreef ik op facebook mijn frustratie ff van mij af

***

Van mijzelf was ik nooit echt een mopperdoos, maar daarnet was het goed raak en knalde ik t een vriendinnetje t heerlijk om dr oren, 
ach die was ook al heftig met zichzelf in de weer, lol.
De laatste tijd hoor ik steeds vaker wat t beste voor mij zou zijn en was ik natuurlijk al van t vele roken naar nu en dan wat trekjes door de dag gegaan..op verzoek van de artsen die wilden dat ik er niet mee zou stoppen en vandaag? Mijzelf op gegeven voor een stopcursus einde april, zal wel in een versnelling terecht gaan komen... er werd gezegd:stoppen met het zout en de suikerpot mag er ook wel eens uit. 
Gloeiende garnalen nog aan toe verdozie.. zo heerlijk om van alles en vooral jezelf weg te lopen met al dat heerlijks.
Sinds ze mijn zenuwen zo lekker hebben beschadigd bij de operatie, brand oa de tong in de mond en krijg ik steeds weer snaaigevoelens om dat wat te verzachten en staat er bv s nachts lijkt wel een kerel op mijn been te dansen...dus net een witte engelen steunkous aan gemeten, 
(d ouderdom komt met gebreken?) 
hup Kaatje hup... nu is het dus tijd om de laatste restjes vreemde neigingen aan te pakken en voor jezelf weer te gaan staan.Di ..etennnnnnn
Wijze woorden ten spijt.. geest leek dan wel in evenwicht, maar met al dat vluchtgedrag lijkt t dus nergens op....aanpakken die hap!
Dit dus ff verwerken en t smoesenboek aan de kant durven leggen
er weer voor te gaan...lopen, trap extra op en af en uit de dode hoek tevoorschijn komen..heftig hoor.
Graag dus goede tips ...want de wit melen vallen ook al lekker af 
en k weet nu nog niet wat al meer..brrrrrrrrrrr
al doende mijzelf wat moed ingeschreven hier, wens k jullie allemaal n fijne dag verder toe en ben flink uitgemoppert, dank

***

k Was dus boos op mijzelf en pakte aan wat kon

Nu dus 1x per dag een scheutje Agave in die ene bak koffie

suikervrij doorgegaan

speltbroodje net op

straks zet ik een heerlijke pot

thee, in vele smaken

Natriumarm ook al gekookt

Het woord verwennen met allerlei heerlijks

heet nu verwennen door zuinig op mijzelf te worden

dat roken is ook bijna aan de beurt

van 1 pot per week naar 1 per maand

2 trekjes en afknippen

zal komende week weer de helft af gaan en daarna

kappen met al die rommel

lang leve het leven

1888527-12bff37da296ae88cff81e4aeddcdc09.jpg

1888527-4641bd8cdbb8fb550a83523173532f22.png

1888527-8fb4e075cc2a8c2a4c2b974f445b73f8.jpg

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Licht-puntje om 09:50 Reageer op dit bericht Stuur door

en allemaal krijgen we een stuk bonus tijd cadeau

groepje malloten

dollemannen en vrouwen

we denken weer heel wat te kunnen

ff zonder gein, elke stap is er wel ff één

en de rest volgt vanzelf.

1887570-4ad0988429dc7f740a4a4f0c31dc56d7.JPG

Zelf zit ik in de groep met deze begeleider: Sjak

en de rechter twee kerels en linker dame

Ria, Wilfred en Frans

1887570-28a70132a42d8ce7203c486df9383929.JPG

Bal spellen

verschillende loopjes rondom de zaal

malle andere oefeningen plenty

doordouwen en als t echt niet meer gaat  ff een paar tellen stoppen

en juist dát is wat we moeten leren

totaal ander gedrag dan je aard gewend was

leren afremmen voor je lijf t doet

en niet weer als afgelopen weken ineens harfalen oplopen

omdat k gewoon zwaar over mijn eigen grenzen van t nu ging

1887570-756aef89cb7169eeb9f924bf3c5c6d2a.JPG

heftigggggg

1887570-1032fefe1ff22fc5425e07baaa8f24da.JPG

1887570-f2ea221647a4beb83089876f81b4a396.JPG

Ap, Frits

en Wim

1887570-277f6a174c06261e0b61ff0f0eafadcd.JPG

Jabar

1887570-bee2db4ed3d2b8233c59843e1a8781f8.JPG

1887570-ad9808a30fc3c2680277b47f6e44b8fc.JPG

Partners en familie was vandaag welkom

1887570-4a2be7709478291dbbcde8fcb166284a.JPG

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Licht-puntje om 21:26 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Leven in het Nu

↑ Terug naar de berichten