Je voudrais écrire en français

La langue romantique et sensuelle

Les mots que je n’ose pas dire à haute voix

Les mots qui restent tout près de moi.

Les éclats de joie

La tentation sublime

Le coup de foudre

Les caresses minimes

 

Je voudrais écrire en français

La langue mélodieuse et dansante

Les pensées joueuses se présentent dans ma tête

Les fantaisies amusantes qui passent comme dans un film

La vie superbe

Le désir ultime

L’utopie inaccessible

Le bonheur éternel.

 

Je voudrais écrire en français

La langue passionnante et illimité.

L’amitié profonde

La connexion radicale

L’expression étonnante

L’amour transcendant.

 

Je voudrais écrire en français

La langue des écrivains célèbres

Pour m’exprimer du fond de mon cœur

Pour faire face à mes émotions turbulentes

Pour retrouver la calme et la sérénité

Et arrêter les explosions bouillantes.

 

Et voilà,

J’ai écrit

J’ai écrit en français.

 

Cette langue inspirante m’a tellement aidé

A respirer de nouveau la calme suffisante

Et à me ramener la paix douce et tendre.

 

J’ ai écrit en français

J’ ai réussi.

 

J’ ai écrit

Evidemment, je suis !

 

Kathleen, septembre 2024

 

 

Glimmende motoren

Stralend blinkend chroom

Honderden machines

verzameld op een plein.

Zwarte jassen, zwarte broeken,

Handschoenen en helmen.

KLAAR?

Het avontuur kan beginnen.

 

Zwevend over het ruwe wegdek

Midden in de open blote velden

Glooiende heuvelflanken

Kronkelende wegen

De prille ochtendzon.

 

Ik adem diep en gretig

de frisse koele buitenlucht naar binnen.

 

Tijd om te genieten

Los van alles wat me bezighoudt.

Tijd om enkel nog te ZIJN

Los van alle DOEN, het nog zou moeten.

Tijd om te ervaren

Tijd om te verwerken

Tijd om te reflecteren

Tijd om te voelen

Wat er vanbinnen leeft.

 

De kleurenpracht van de bloeiende bloemen

Witte bloesems in volle expansie

Bomen barstensvol roze ruikers

Blauweregen leunend tegen de kale gevels

Narcissen en bloedrode tulpen

in de ontluikende lentetuintjes.

Het dambord van de gele koolzaadvelden

en de bruine nog onbegroeide aarde-akkers.

De groene weiden met de eerste koeien.

De bossen met hun statig rijzige bomen

halsreikend naar het lichtblauwe wolkendek.

 

De zware tractoren intensief aan het werk:

    ploegen – zaaien – planten

om te laten ontkiemen,

om te laten groeien.

 

De vele boerderijen met hun oude en hun splinternieuwe stallen

Symbolen van een met pijn in het hart afgesloten hoofdstuk

vol vurige passie en grenzeloze ambitie.

 

Gezapig cruisen langs het rustig kabbelend water

Overbruggen

Gelijkgestemde zielen

In kolonne

Een bochtig sierlijke sliert

Eén voor één

En toch verbonden.

 

Alle remmen toe

Even de benen strekken

Verpozen buiten op een houten bank

Aangenaam gezelschap

Een hartig stuutje

Verfrissende drank

En dan ineens: weer vertrekken.

 

Landschappen glijden voorbij

Als pareltjes van schilderijen in een kunstgalerij.

 

De schoonheid van de natuur

Maakt mij intens tevreden, dankbaar en blij.

 

Het universum.

Een “Jij”

Een “Mij”.

 

Kathleen, april 2022

 

 

 

Eindelijk vrij

 

Eindelijk vrij,

de verdrukking voorbij.

 

Jij zult me niet meer dwingen,

mij in allerlei bochten doen wringen.

Ik trotseer jouw hoogmoed,

jouw honger naar geld en macht.

Ik doe niet langer wat moet

enkel omdat jij dat van mij verwacht.

 

Ik ben een mens met een eigen stem.

Telkens opnieuw trapte jij op de rem

opdat ik niet zou spreken

opdat ik niet zou smeken

opdat ik gedwee zou zwijgen.

Laat de frustraties zich maar stelselmatig aaneenrijgen.

 

Ik ben vrij,

de verdrukking voorbij.

 

Ik gebruik mijn eigen stem.

Jij trapt niet meer op mijn eigenste rem.

Ik eis respect en erkenning,

los van de gewoonte-gewenning,

om gedwee mee te lopen op jouw spoor

dat me leidde door het vuilste goor.

 

Mijn emoties waren van geen tel.

Telkens ik ze uitte, luidde jij de bel.

“Spreken is zilver, zwijgen is goud.”

Zo voedde jij me op: ijzig en koud.

“Hard zijn in ’t leven,

nergens voor beven.”

Geen greintje empathie:

“Hou je mond, zwijg en roer je niet.

Jij past niet in mijn plannen.”

Opwerpingen werden ogenblikkelijk verbannen

naar het weldadige doofpot-rijk.

Zo bleef jij heer en meester

zonder één enkel greintje spijt.

Je was ook niet vies van kwetsend verwijt

als daarmee je doel werd bereikt.

 

Nu sta ik op en gebruik mijn eigen stem,

bepaal mijn eigen grenzen, mijn eigen rem.

Eindelijk vrij,

de verdrukking voorbij.

 

Ik doorzie jouw egocentrische persoonlijkheid

en neem definitief afstand van alle scheefgetrokken vuiligheid.

Jij kunt mij niets meer maken.

Jij zult mijn hart en ziel

nooit meer genadeloos raken.

Ik sta op uit die poel

en kets terug in jouw gezicht

wat voor afschuw ik nu voor je voel.

 

Moeder, deze brief is aan jou gericht.

Eindelijk vrij,

de verdrukking voorbij.

Ik heb veel te lang voor jou gezwicht.

 

Kathleen, juni 2020

Wonderpil

Maagdelijk wit

gestroomlijnd

het afbreekstreepje

pal in het midden.

 

Eetbare ellips,

je beloofde me

vrede en innerlijke rust.

Je zou me behoeden

voor lijden, pijn en verdriet.

Ik nam je trouw elke dag

twintig jaar lang, ononderbroken

aan één stuk.

Maar hield je je aan je belofte?

NEEN, heel zeker NIET.

De dosis verhogen

werd steevast mijn deel.

En vlotjes verdween je

elke morgen door mijn keel.

 

Toch werd ik meermaals

ernstig ziek.

Uitgeput, leeg, geen greintje energie.

Jouw toverformule

miste haar magische kracht.

Je hield me genadeloos

in jouw moordende macht.

 

Twintig jaar later

bevrijdde ik mezelf

uit jouw benauwende wurggreep.

Ik had je afgezworen

definitief en voor altijd.

Was eindelijk weer mezelf

voor de volle honderd procent.

Ik had je veel liever

nooit, maar dan ook nooit gekend.

 

Wonderpil

Leugenaar

Met jouw eigen eigenzinnige wil.

 

Een half jaar later

werd het duister en kil

zwart, donker en beangstigend stil.

Alles raakte me onmenselijk diep.

Van de hele wereld droeg ik het lijdende verdriet.

Van iedereen voelde ik hun intense pijn.

Het vrat me op, giftig venijn.

 

Schoorvoetend

liet ik jou terug toe in mijn bestaan.

Het was absoluut niet mijn keuze

Wel mijn eigenste beslissing

Levensnoodzakelijk

Om toch

Ondanks alles

Samen met jou

Verder te gaan.

 

Wonderpil

VOLUIT LEVEN

’t is dat

Wat ik wil.

 

Kathleen, juni 2019

ONTOEGANKELIJK

Verwijderd uit jullie bestaan
Mijlenver weg.
Wanneer begon die breuk te groeien?
Waar is het die weg uitgegaan?
Afgescheurd en weggedreven
Ongemerkt en langzaam aan.
Vervreemding groeit
Verwachting uitgeroeid.
Een bloem alleen
in een veel te grote vaas.
Onmacht door een grauwe nevel waas.
Verwaarloosd en vergeten
Verloren en vernederd.
Achteloos achtergelaten
in de hoek van het speelveld.
Vertwijfeling kwelt
Schuld en schaamte
Verteerd geraamte
Dood in een levend lijf
Afgekeurd, ontworteld
Met mezelf geen blijf.

Verdriet en spijt
Onhoudbaar verwijt
Alle bruggen opgeblazen
Gedachten blijven
onverstoorbaar razen
Spijt, woede, afgunst en nijd
Stortvlaag
Vol negativiteit.
Zal het licht ooit weer schijnen?
Of ben ik gedoemd
om helemaal weg te kwijnen?

Niet gehoord
Niet gezien
Niet erkend
Niet goedgekeurd.

Mijn verhaal uit het familieboek
hardhandig uitgescheurd.
Mijn tak aan de familieboom
genadeloos afgezaagd.
Kwetsende woorden
doorkliefden mijn ziel.
Diepe krassen, scherpe steekwonden
Bloedende pijlen vol vergif
doorboorden mijn hart.

Ik mag niet zeggen
waar ik van hou.
Ik mag niet zijn
wie ik in wezen ben.
Zwijg en wees stil.
Monddood.

Dat is
wat moeder wil.

Kathleen, juni 2019

E erlijk

M oedige

O pgave

T ot

I ntens

E rvaren

Kathleen, november 2018

Oorverdovend ontmoeten

Er is een feestje

een samenkomst gepland.

Afgesproken datum

Afgesproken uur

Afgesproken plaats

Iedereen present.

 

Het begroeten begint

Een handdruk

Een schouderklopje

Een zoen op de wang.

Volwassenen

hier en daar een kind.

 

Een glaasje aangeboden

Sprankelend en bruisend.

Geroezemoes

steeds harder ruisend.

De tongen komen los

in het aangroeiend mensenbos.

 

Op de achtergrond

speelt een dj zijn platen.

Niemand hoort de muziek

er zijn gewoonweg géén stilte-gaten.

 

De kakafonie van ’t lawaai

galmt, echoot, weerkaatst

Almaar luider

Almaar harder

Oorverdovend kakelend gekraai.

 

Aan tafel valt het heel even stil

De stembanden houden op met trillen.

Eten en drinken

wijn, rood of wit

En dan weer praten

allen door elkaar.

Als vuurpijlen schieten de woorden

van mond tot mond.

Zinnen gaan verloren in de knal.

Luisteren is géén optie

Gesprekken raken kant noch wal.

 

Het dansen komt op gang.

De decibels van de muziek

worden opgedreven

En daar boven praten

vraagt om nog véél méér “leven”.

 

De keel wordt schor

De oren doen pijn

Oorverdovend ontmoeten.

 

Hoe “?? Leuk ??”

kan dat toch zijn?

  

Kathleen, juni 2019

Liefste Sneeuwklokje

Broos en teer

trotseer je geduldig

het barre winterweer.

 

Nederig het breekbare kopje gebogen,

meewiegend met de koude oosterwind.

 

Je vlekkeloos helderwitte manteltje

zwierig over je lichtgroene rimpelrokje heen.

 

Boodschapper van de lente,

van ontluiken en verlangen

naar de aangename warmte

van de stralende zomerzon.

 

Klein tenger Nieuwjaarsbloempje,

overal kom ik je tegen:

in de grasberm

langs de kale akkers van de landelijke wegen

en in de voortuintjes

aan de stenen gevels

waarachter anonieme mensen leven.

 

Geluksbrenger, hoopgever,

jij doorbreekt de doodse stilte.

 

Ontroering en blijdschap.

 

Klein fijn winterbloempje,

dankbaar om wat je mij

in donkere ijskoude tijden

belangeloos en liefdevol komt geven.

 

Kathleen, februari 2018

 

Beste mevrouw en mijnheer

 

xx jaar lang, zij aan zij

niet ik of jij, maar wij.

Met een volmondig uitgesproken JA-woord

wandelden jullie samen door de LIEFDEspoort.

 

Samen door het leven

er viel zoveel te beleven:

genieten van de vreugde

en lijden onder het verdriet.

Geven en nemen,

samen delen.

 

Het leven is mooi.

Vier feest en geniet!

 

Kathleen, februari 2018

Kom erbij

Vrouw met vaart

Leuke activiteiten in groep

Verscheidenheid aan verhalen

 

Zorgzaam en zinvol samen-zijn

Inspiratie en creativiteit

Lekker en gezond koken

Verenigd in vertrouwen

Eerlijk enthousiast

Ronduit springlevend

Begeesterd bestuur

Eensgezind en uniek

Reden tot hechte vriendschap

Geloven en genieten.

Kathleen, januari 2018