Archief

Ben jij mij

Of ben ik jou?

 

Zijn wij samen één

Of elk één, tesamen?

 

Zielsverwant

Spiegel van mijn bestaan.

 

Blijf je

Of laat ik je gaan?

  

Kathleen, augustus 2012

For You - Peter Evrard

http://www.youtube.com/watch?v=VoYQG4uJCKY

Rode kaken

Rode wangen

Rode lippen

Rode mond

Rode zoenen

Rode tong

Rode liefde

Rode vonk

Rode gloed

Rood bloed

Passie door mijn aderen.

 

Kathleen, augustus 2012

De Deur

 

Zij is dicht, de deur.

Mijn lichaam is hier,

Jouw lichaam verblijft aan de andere kant.

Onbekenden, vreemden,

Geen weet van elkaars bestaan.

 

Zij gaat op een kier, de deur.

Jouw blik ontmoet mij,

Mijn blik zoekt jou.

Nieuwsgierig :

Geboorte van een vonk,

Glans in je ogen.

 

Ze draait verder open, de deur.

Mijn hart reikt naar jou,

Jouw liefde bereikt m’n hart.

Warmte vanuit de aardbodem

Doet m’n wangen vuurrood blozen.

 

Ze staat wagenwijd open, de deur.

Jij wordt mij,

Ik omarm je.

Gaan we samen jouw kant uit

Of wordt het de mijne?

 

Kathleen, augustus 2012

Dag mijn lieve, kleine “ik”

Ja, ’t is jaren, …

Zelfs decennia geleden.

‘k Heb je zonder veel besef,

Zonder ’t goed en wel te weten

Opgesloten in een glazen kooi

En je al dan niet bewust

Al die tijd hardnekkig vermeden.

 

Mijn lieve, kleine “ik”,

Hier ben ik terug :

Beschaamd, en met lege handen.

Goddank, je bent er nog !

Ongeschonden, gaaf en intact

Als toen ik je argeloos achterliet.

’t Leven zonder jou bracht me

Radeloze wanhoop en immens intens verdriet.

 

Ik kom je vragen,

M’n lieve kleine “schat”

Mag ik je opnieuw dragen

Diep vanbinnen,

In mijn geschonden hart ?

 

Speelse kleine,

Lieve, spontane meid,

Ik kom je bevrijden

‘k Neem je voorzichtig aan de hand

Breng me aub. terug naar mijn eigen land

Naar mijn intens gevoel,

Naar mijn stoutste dromen,

Naar mijn eigen huis,

Naar mijn warme, gezellige thuis.

 

Laten we voortaan “samen” wonen.

‘k Geef je helder licht

En frisse ademruimte

‘k Geef je eindeloos je tijd

En levenslust vol energie

‘k Geef je alle aandacht

En oneindig veel liefde.

‘k Zal je koesteren en knuffelen.

Trek mij over de torenhoge grenzen heen

Bevrijd me, verlos me.

 

Mijn lieve, kleine “ik”

Mijn eigenste mezelf

We worden opnieuw “één”!

 

Hartelijk gefeliciteerd.

 

Kathleen, augustus 2012

Ik leef

Ik leef “haar”

Ik leef “hem”

Ik voel “zij”

Ik voel “hij”

Ik leef “jullie”

Ik leef “jij”

Ik leef “oud”

Ik leef “jong”

Ik leef “iedereen”

Ik leef “wij”

 

Behalve, …

ik leef mijn absolute “zelf”.

Behalve, …

ik leef mijn eigenste “mij”.

 

Ik leef

Ik leef over mijn eigen leven,

Over mijn eigen unieke zijn heen.

 

Ik overleef

Tot mijn lichaam

Het resoluut begeeft.

 

Kathleen, augustus 2012

Het bloedt van binnen,

Het bloedt binnenin …

 

Ravijn van hels-intense pijn

Doorklieft genadeloos mijn hart

Kloof wordt scherper en dieper

Waterval, donker van smart

Gedonder en geklater

Oorverdovend geweld aan macht

Dwars door m’n weke vezels heen.

 

Neergestort,

Meegesleurd,

Meedogenloos verslindende draaikolk.

 

Door na-weeën verder kabbelend :

Mijn hart bloedt vanbinnen.

Verscheurend door merg en been,

Het bloedt ondraaglijk pijnlijk … binnenin.

 

“Waar ?”

Zeg me :

“Waar moet ik heen ?”.

 

Kathleen, augustus 2012

Simon & Garfunkel - Bridge over troubled water
http://www.youtube.com/watch?v=jjNgn4r6SOA

Gesneuveld,

Neergezegen

Een hoopje ellende

Bloedend op de grond.

Gutsend in de plas

Die eens mijn levensstroom was.

Groter en ronder en dieper,

Die steek- en snij- wond.

 

Pantser van pure onverschilligheid,

Deken van complete gevoelloosheid

Over mijn gehavende gebroken lichaam heen.

 

Omstaanders komen en gaan

Ramptoeristen knikken onbegrijpend “neen”

Blijven nonchalant een pozeke onwennig staan.

Sommigen roepen;

Ze schreeuwen mijn naam.

 

Ik hou me koest.  Ga heen !

Laat me liggen,

Laat me zijn,

Laat me in m’n lijden,

In al mijn verschrikkelijke pijn.

Laat me hier en nu

Zo hulpeloos bestaan.

 

Kogelregens “Moet-je-doen” ketsen op me af

Plensbuien “Raad” storten meedogenloos op me neer.

Ik geef geen kik, ik hou me stil

Weg is mijn aller-aller-laatste restje “verweer”.

 

Zwijg nu toch,

Stop dat oorverdovend bombardement.

Ik ben zwakker dan zwak

Ik ben doodmoe en uitgeblust

Ik ben tot in mijn as

Totaal opgebrand.

 

Laat me met rust,

Laat me alleen.

Al die woorden,

Goedbedoeld of niet,

Verergeren alleen maar de pijn.

Neen, ze helen en genezen NIET !

Ze halen me onderuit

Ze houden me alleen maar heel erg klein.

 

Stop het gebombardeer

Ik heb méér dan genoeg

Alleen al,

Aan mijn immens pijnlijke zeer.

 

Kathleen, augustus 2012

Daar, …

Hoog in de donkere schuur,

 

Daar lonkt ze naar me.

Innemend en uitnodigend :

Die bruine, verweerde,

Door houtworm bewerkte balk.

 

Uitdagend dragend de belofte in zich :

Bengelend met kracht en macht

Over de muur

Tot, … aan de overkant.

 

Hel wit licht aan ’t firmament

Bliksemschicht verlicht m’n geest

Nieuwe wereld,

Naar jou snak ik het meest.

Oase van rust

Vrede en licht.

Is ’t daarvoor dat mijn aardse lichaam zwicht ?

 

Het touw moet sterk en stevig zijn

De lus, de knoop, het strop

Eénmalig eeuwig efficiënt.

De sprong in het donkere duister

De weg van stil geprevel en gefluister.

Wurgslang rond m’n hals

’t Gordijn trekt langzaam dicht

M’n adem stokt,

Mijn lichaam schokt.

 

Is mijn geest nu vrij en warm en vederlicht ?

Of heeft de bombastisch bruine balk

Mij meedogenloos opgelicht?

En ben ik voor niets

Voor haar valse beloften gezwicht?

 

 

Kathleen, augustus 2012

Bel 106 of chat anoniem op http://www.tele-onthaal.be

- Praten is de eerste stap. -

http://www.zelfmoordlijn.be

Sing Me A Song - Return

Ergens in een ver vergeten verleden

Had de man een tijdlang kort gezeten.

 

De gulzige wolf in spierwitte schapenvacht

Moest het in wezen hebben

Van uiterlijk vertoon

En opzienbarende macht.

Van machtswellust diep doordrongen,

Van egoïsme in de pure, zuiverste vorm verwrongen.

Een spoor van verwoestende

Vernieling zaaiend.

Mensen in hun eigenwaarde

Niets ontziend, op gruwelijke wijze omvermaaiend.

Grootheidswaanzin

Andere mensen jou véél te min.

 

Frustratie en ergernis

Geen goedkeuring, niks motivatie

Geen erkenning, niks appreciatie

Nooit ofte nimmer genoeg

Altijd wel “iets” grondig mis.

 

Maar, ik zeg je :

Een mens is geen hond.

Je trapt niet voortdurend argeloos in z’n kont.

Een mens is geen weerloos dier,

Is geen grijpbaar pionnetje

Dat ingezet wordt voor jouw luguber plezier.

Een mens is geen ding.

Een mens is geen citroen,

Niet uit te persen

Voor jouw onverzadigbare berg bezit en poen.

 

Nu is stilaan de tijd aan ’t keren.

’t Imperium valt broksgewijs in duigen.

’t Kaartenhuisje stort genadeloos ineen.

Je werklieden vluchten ver van je weg,

Elkeen loopt gehaast van je heen.

 

Wat ben je tenslotte

Klein en nietig

Kleinzielig, pietluttig petieterig.

 

Straks, grote grijze man,

Word je laag nà laag ontdaan

Van al je imposante ijdelheid,

Je illusies en waan.

 

De ui is gepeld,

Het roofdier ligt geveld.

‘k heb je uit m’n leven gebannen :

Je raakt me niet

Je zegt me niet

Géén enkele invloed meer

Op m’n verdere levensplannen.

 

Straks, olijk oude man,

Stap je met ’t kwijl uit je ingevallen mond

Definitief en voorgoed

In de alles opslorpende afgrond.

 

Opgeruimd staat netjes.

 

Kathleen, augustus 2012

Een knipoog, een glimlach,

Een welgemeende goeiedag

Twee ogen kijken me heel even aan

Winkelwaar schuift van rechts naar links

Op de band, voor de scanner, over de rollen

Handen grabbelen gejaagd alles weg

Kassa open, geld verhandelen, lade dicht

Ticketje, bedankt, verdwenen, uit het zicht …

 

De volgende klant : een vrouw, een man

Klein van gestalte, onopvallend tenger,

Onzeker, angstig, onwennig of bedeesd

Groot als een reus, stoer, nonchalant,

Zelfzeker, vol vertrouwen, ’n tikje arrogant

Piercings, tatoeages, dreadlocks

Vriendelijk, hartverwarmend,

Afstandelijk, ondoordringbaar, hardnors

 

Blauwe ogen, stralend, warrig blond haar

Raszuivere belgen behoeven geen commentaar

Bruine ogen, diep van kleur, gitzwart haar

Vreemde origine, sensatie van een andere cultuur

Europa, Afrika, Azië, breek … die muur

 

Gezichten, jong, zacht en gaaf

Rimpels, kraaienpootjes en lijnen

Elk zijn verhaal

Een zachte warme uitstraling, gemoedsrust en vrede

Evengoed verborgen verdriet en pijn

Naturel of weggestopt onder een bruine laag

 

Keurig onberispelijk verzorgde handen, gelakte nagels

Werken met het hoofd, administratieve job

Zacht en week, zorgend met heel hun hart

Ruwe, eeltige, diep gegroefde exemplaren

Zwart van d’aarde, d’olie en ’t vet

Handenarbeid, hard labeur

 

Jong koppeltje, vurig verliefd,blozend  hand in hand

Dicht tegen elkaar aan

Onafscheidelijk, dag en nacht, zon en maan

 

Zwangere vrouwen, bolle buik

Zachtjes masseren met tedere hand

Vol  verwachting uitziend naar ’t grote moment

Waardig dragend de vrucht van hun liefde, diepcontent

 

Babietjes, vredig slapend in hun wiegje

Stampen met die voetjes, vuistjes open en toe

Heel hun lijfje uitbundig bewegend, nimmer moe

Trotse mama’s, papa ’s volgend, peuter op de arm

Kleuter aan de hand

Kinderogen vragend, een pruillipje, een traan

Een wijd opengesperde mond, krijsend :

Geef terug dat snoep, die knuffel, die speelgoedkraan

 

Schattige kleine meisjes

Koddig palmboompje op ’t hoofdje

Krulletjes, vlechtjes, een paardenstaart

Stoere jongetjes, korte haren, wax en gel

 

Een tienermeisje met rode wangetjes

Een valentijnskaartje voor haar eerste vriendje

Jonge gasten, bruisend van energie, meestal met twee

Auto’s pimpen, feestjes bouwen

Keuzevrijheid, alle wegen nog open

De wereld aan hun voeten

Een alleenstaande man, het geloof in de liefde verloren

 

Ouderen van dagen, kaal of zilvergrijs,

In ’t gezelschap van hun hondje

Onschatbare rijkdom aan ervaring, machtig wijs

 

Iemand een arm verloren, fysiek gemis

Een ander gekluisterd aan een rolstoel

Sommigen bevend tastend in hun geldbeugel

Waardig hun ziekte dragend

Gebarentaal, doof en stom

Niet horen, geen stem die spreekt

Frans, Engels, Duits, Polen, Hongaren en een Griek

Fascinerend converserend

Handentaal en mimiek

 

Gesprekjes oppervlakkig, dan weer diepgaander

Een mop, een spreuk, een hartverwarmend verhaal

Stille ontmoeting, ontroering,

Dankbaar en blij

 

Dan weer ongedurig trappelend in de aanzwellende rij

Gehaast, gestressd, door impuls gedreven

Als een sneltrein razen de mensen aan mij voorbij

Onrust, rumoer, oorverdovend gekakel

De robot ontwaakt in mij

Adrenaline giert door mijn lijf, aandacht op scherp

Meegezogen, verslonden door de stroom

Overrompeling, mezelf overstijgend

Verwarring en paniek

Help ! Ik overleef dit niet

 

Volhouden, op de tanden bijtend

De winkel sluit, ik loop leeg

Een goeieavond,

Een tot morgen

De stilte van de nacht

Ontspant mijn lichaam en verlicht mijn geest

 

 

Kathleen,  juni 2012