Hemelse 11° Verjaardag toegewenst Kelsemanneke*!

Hemelse 11° Verjaardag toegewenst Kelsemanneke*!
Hemelse 10° Verjaardag toegewenst Kelseyboy*!
Hallo dag Kelsey*,
Het is vandaag een bijzondere dag en daarom dit gedicht
want 10 jaar geleden verscheen jouw geboortebericht.
Misschien ben je er niet meer zoals weleer
Maar jouw verjaardag vieren kunnen we des te meer.
Ik denk ieder moment aan jou maar vandaag net iets meer erbij,
Ik wens je een Hemelse Verjaardag toe, want minder krijg je niet van mij!


Hemelse 9° Verjaardag toegewenst Kelseyboy*!
Ons 14° kleinkind is geboren.......een zusje voor Zita..... nog een nichtje voor ons Engeltje Kelsey*!
Omdat mijn zusje nog niet kan praten,
en ik het kwebbelen niet kan laten,
mag ik u hierbij laten weten,
hoe mijn zusje gaat heten.....


Beste bezoekers, heb effie weinig tijd om te bloggen.....fijn dat jullie toch af en toe eens komen piepen.....
Het is vandaag vijf jaar geleden dat ons ventje is heengegaan....
Zwaar werden de dagen en lang duurde de nacht,
hoe moeilijk is het vechten bij het ontbreken van de kracht.
Maar ondanks je verlies van de strijd om het leven,
heb je ons een heel stuk geluk en ontzettend veel liefde gegeven.



16 september 2010.......een Hemelse 6° Verjaardag toegewenst Kelsey*! xxx
Herinneringen...
Conceptie...
Een zaadje en een eicel die kwamen elkaar tegen.
Het zaadje was ongeduldig, de eicel wat verlegen.
Het zaadje nam de eicel heel zachtjes bij haar arm.
De eicel begon te blozen en kreeg het plots heel warm.
Het zaadje trok de eicel vastberaden naar zich toe:
“Ik laat je nooit meer gaan, ik ben het zoeken moe.
Na een lange race met velen heb ik je eindelijk gevonden”.
“Oké, jij bent mijn winnaar!”: riep de eicel opgewonden.
Het moment was aangebroken, het zaadje mocht nu scoren.
En negen maanden later werd er een kind geboren.
Fik Verbiest
Zalig Paasfeest toegewenst!


Lente...

Kelsey* in de tuin met broer Damy en zus Joni (juni 2005)
Zonnestraaltjes in mijn ogen. Een zonnige gloed op mijn gezicht.
De dagen worden weer wat langer. Het leven wordt weer vederlicht.
Takjes worden fris en groen. Knopjes komen aan de bomen.
De vogels fluiten blij hun lied. We gaan weer van de zomer dromen.
We luieren zalig in de zon en genieten van een leuk terrasje.
We fietsen en we kuieren rond zonder trui en zonder jasje.
Stilaan vroegen we ons af waar al dat moois toch was gebleven.
En zie….daar is de lente terug en alles komt plots weer tot leven.
Fik Verbiest
Puzzel bij Madammeke!
Deze week zat verstopt niemand minder dan deze lieve mams Yvette.
Ons Mams met de kleine Kelsey* die wij nooit gaan vergeten!


Voor onze Tobi, kleine broertje van Kelsey*!
Leven of bestaan.....
Leven zonder tederheid dat is een groot gemis.
Het is zo saai en zinloos als er geen liefde is.
Tijdens de dagelijkse routine doet men gewoon zijn plicht.
Maar het deurtje van zijn hart houdt men angstvallig dicht.
Men blijft aan de oppervlakte, men “leeft” niet maar “bestaat”.
Want leven zonder liefde dat kan toch heus geen kwaad.
Zo eindigt men verbitterd, verbitterd en alleen.
Dan pas gaat men vragen waarom iedereen verdween.
Dus doe de anderen en jezelf voortaan een groot plezier.
Zet het deurtje van je hart voortdurend op een grote kier.
Laat andere mensen toe in het diepste van jouw zijn.
En weldra zal je ervaren “ècht leven” da’s pas fijn!
Fik Verbiest

Kelsey* met grote broer Damy, zus Joni, neefjes Denzel en Dante
Dag 2009.....welkom 2010!
Zalig en Vredevol Kerstfeest!

Voorbij gaan de dagen, de Kerst komt eraan,
waar ik met een lach naartoe wil gaan.
Al word ik vanbinnen verscheurd door pijn
en weet ik, ook deze Kerst zal jij er niet zijn.
Toch brand ik de kaarsen en zet ik de boom,
ik wens jou een Fijne Kerst, vannacht in mijn droom….

Dieren van Bethlehem
De os en de ezel, de schapen vooral,
zij stonden te kijken zo stil in de stal.
Zij hadden geen idee van oorlog en strijd.
Met alleen dieren op aarde was er vrede.....altijd!

13 december 2009......Wereldlichtjesdag!
Lieve bezoekertjes......bedankt voor jullie steun...
Engeltjesdag Kelsey*......29 november!



Wie wil er nu nog praten over wat er is gebeurd.
Hebben zij niets in de gaten, of zegt men "ach, je zeurt".
Zij leiden hun eigen leven, zij gaan hun eigen gang.
Is er niet iemand voor heel even, of zijn zij een beetje bang.
Bang om nog te vragen hoe het met ons is.
Hoe wij het kunnen dragen en omgaan met gemis.
Maar de storm, hij wordt stiller, de windhoos is voorbij.
Om mij heen wordt het nu killer, maar mijn warmtebron… ben jij.

Mijn hart is zwaar, het lijkt wel lood.
Vandaag jouw dag, de dag van jouw dood.
Ik wilde veel, maar mijn hoofd was leeg.
Ik wilde praten, maar mijn mond die zweeg.
Ik wilde huilen maar mijn ogen huilden niet.
Hier diep vanbinnen zit veel verdriet.
In mijn gedachten jouw laatste groet,
dag Kelseyke*, slaap zacht, geef mij weer moed.

29 november 2005 - 29 november 2009

Ik zal er altijd zijn, l kun je mij niet zien,
ook al is de dood voor jullie wat onbegrijpelijk misschien.
Ik zal er altijd zijn, niet altijd duidelijk, maar toch,
voor wie van mij hield, voor jullie ben ik er nog.
Ik zal alles met jullie delen, geluk, verdriet of pijn
in jullie diepste innerlijk zal ik er nog altijd zijn.




