
Patatjes eten, hihihi!
Welkom terug thuis Zita!
Hallo lieve blogbezoekertjes, velen onder jullie weten al dat ons Zita, m'n 12° kleinkindje, verleden maand werd opgenomen in het ziekenhuis, zomaar van de ene op de andere dag. Zij begon raar met haar oogjes te draaien, staarde vaak gewoon voor zich uit en was maar stilletjes en niet in haar gewone doen. Er werd meermaals bloed getrokken, meermaals een EEG werd genomen, een CT-scan, een MRI en uiteindelijk werd ze doorgestuurd naar Leuven. Het arme schaap werd daar nog eens binnenstebuiten gekeerd, o.a. een 4-uurs EEG en er werd ook ruggemerg getrokken. Het verdict viel al gauw, epilepsie! En dan werd het zoeken naar de juiste medicatie. Een oorzaak is tot hiertoe nog niet gevonden (een goed teken volgens de professoren) maar alle uitslagen van de onderzoeken zijn nog niet binnen. Uiteindelijk kregen ze haar "aanvalletjes" onder kontrole en onze lieve meid kon terug lachen, wat waren we allemaal gelukkig natuurlijk. Haar EEG registreerde geen aanvalletjes meer en ze mocht naar huis maar mèt de nodige medicatie natuurlijk: 3 verschillende pillekes + nog iets voor haar maagje want daar had ze wel enorm veel last van....en dit dus 3x per dag. Op dit moment stelt ze het goed, ze eet wel niet zo veel maar dit is waarschijnlijk de schuld van de medicatie, haar lichaampje moet er nog aan wennen hé! Hopelijk blijft ze het goed doen, is er volgende vrijdag niks abnormaals te zien op de EEG en mag ze misschien, volgens de professor, binnen enkele weken haar medicatie stillekensaan afbouwen, pffft! zou dat niet fantastisch zijn!? Ik kan jullie verzekeren dat het een serieus stresserend gedoe is hoor, die medicatie geven aan zo'n klein baby'tje, laatst had ikzelf een pilletje te weinig in haar papje gedaan! Sorry dat ik niet eerder iets liet weten via m'n blogje maar was helemaal de kluts kwijt door dit slechte nieuws. Amper 3 jaar geleden werd ons Kelseyke* ook in Leuven opgenomen en geloof het of niet maar Zita heeft in kamer 453 gelegen, het kamertje waar ook ons engeltje in 2005 enkele dagen verbleef! Ben er zeker van dat ons lieve ventje een oogje in het zeil heeft gehouden hoor! Spijtig genoeg konden ze voor ons Kelseyke* z'n spierziekte géén juiste medicatie vinden! Beste blogvrienden, eindelijk heb ik dit op het blog kunnen schrijven, bedankt allemaal voor jullie trouwe bezoekjes en jullie lieve steunende woordjes, Ik kom zo vlug mogelijk bij jullie allemaal effie binnenwippen hoor! Jullie kunnen desgewenst ook bij Zita eens gaan piepen en genieten van de mooie fotokes, klik maar op haar neus. Heel veel liefs van ons mams, oma van Fanny, Kenny, Jesse, Amber, Damy, Denzel, Joni, Femke, Dante, Kelsey*, Fiebe, Zita en Tobi xxx

Terug een blije baby!
Terug spelen met Tobi bij ons mams!

.....voor altijd in ons hart!
11 reacties op dit bericht
Koude maar warme groetjes Mams
Ben zelf ook een zusje verloren op 4 maanden.
Mandy
dag lieve mams
maak er een mooi weekend van
Samen met onze drie schatjes
komen wij een fijn weekend wensen.
Veel liefs van Freddy en Patty en
een dikke knuffel van onze drie lieve rakkers.
DIT WIST IK OOK NIET,
lieve Mams
Dag Yvette,
Dat Is iets wat ik niet wist zal zeker een kaarsje branden Wens je een fijne dag groetjes Roosje
Lieve Yvette
Met veel plezier op bezoek geweest en wens je voor straks een aangenaam weekend. Lieve groetjes en een pootje van Beejee.
Lieve Yvette, daar doe ik zeker aan mee
Was mij niet bekend, Mams. Groetjes.
Groetjes uit Neeroeteren