MEKNES, KONINGSSTAD

De Koutoubia moskee is het symbool van de Berberstad, Marrakech. Deze moskee doet tevens dienst als koranschool.
De 77 meter hoge minaret is opgetrokken uit roze steen en werd voltooid in 1199. De vier koperen bollen op de top zouden volgens de legende van puur goud zijn,  gemaakt uit de sieraden van de echtgenote van Yacoub el- Mansour, de sultan. Dit als boetedoening omdat zij tijdens de Ramadan het vasten drie uur had onderbroken.

Marrakech is 25 jaar lang de hoofdstad van Marokko geweest, doch toen Marokko onder Frans protectoraat werd gebracht verloor het deze status.
De vestingmuren van de stad met een hoogte van 8-10 meter hebben een totale lengte van tien kilometer. Deze werden gebouwd in de periode van de 12e eeuw - 18e eeuw. De muren bestaan uit leemmortel en kalk.

Marrakech was vroeger een pleisterplaats voor de karavanen. Vandaar dat de eerste soeks per gilde geordend waren opgesteld. Daar is nu niets meer van terug te vinden en vanaf het Jemaa-el-Fnaplein begint een wirwar van straatjes, die vaak overdekt zijn met riet ter bescherming tegen de zon. Je kunt geen ambacht opnoemen of er worden wel producten van te koop aangeboden: aardewerk, koperen voorwerpen, textiel, ijzeren voorwerpen etc.

Het Jemaa-el-Fna plein is van oudsher de plek, waar  de boeren en kooplieden uit de Hoge Atlas en het diepe zuiden elkaar ontmoeten.
's Morgens tref je er de fruit- en specerijenhandelaren aan en 's middags nemen dansers, muzikanten, slangenbezweerders, apentemmers en verhalenver-tellers het plein in bezit, die vele toeristen aantrekken. Maar wees er op bedacht, dat je niet zo maar kunt fotograferen of filmen. Zodra men je in de gaten krijgt komt er iemand op je af, die daarvoor een geldelijke vergoeding vraagt.

's Avonds zijn er heel veel verlichte eettentjes, waarvan de geuren je al van verre op je toe komen.

Ik ben begonnen met het scannen van de dia's, die ik in het verleden heb gemaakt met de bedoeling deze op schijfjes te branden en zo mogelijk te voorzien van een begeleidend muziekje.
Tijdens dit werk kwam ik een dia tegen met een avondopname uit de hand van de reclameverlichting op Piccadilly Circus in Londen.
Ik had in die tijd ( 1981) een niet al te dure kleinbeeldcamera en verbaas me er nu over, dat deze dia zo duidelijk is over gekomen.

De dia's liggen al jaren opgeborgen in diadozen en je kijkt er eigenlijk niet meer naar om, ook al omdat je dan je diaprojektor en  het scherm moet opstellen en de kamer donker moet maken om de dia's te bekijken.
Doodzonde toch ? Daarom nu maar eens aan de slag en de zaak gaan digitaliseren en je blijven verbazen, wat je in het verleden op de positieffilm hebt vastgelegd.

Fotografeer nu voor later, en dat later is nu aangebroken!

Mijn lijfspreuk is: "Fotografeer nu voor later". Wij bezochten Marokko in 2000 en nu - vijf jaar later- kan ik foto's in mijn blog opnemen, die mij naar de herinnering voeren  aan die vakantie en de emoties die ik daarbij onderging.
Bovendien blijken deze foto's van onschatbare waarde voor mijn nageslacht, als ik het tijdelijke voor het eeuwige zal hebben verwisseld. Mijn ouders fotografeerden maar weinig en ik vind het nog altijd spijtig, dat ik maar weinig foto's uit de beginjaren van mijn jeugd heb, maar ook van mijn ouders in die tijd. Door die ervaring heb ik van mijn kinderen in hun jeugdjaren veel foto's gemaakt , waarvoor zij me nu - maar vooral later - dankbaar zullen zijn.

Laat uw camera dus niet in de kast of in de fototas liggen, maar gebruik hem !

Op bijgaande foto: Het Atlasgebergte met de 'rode aarde'.

Het weekend is weer begonnen en misschien de beste gelegenheid om nu eens die persoon op te bellen, die je in lange tijd niet hebt gezien of  waarvan je in lange tijd niets hebt gehoord. Bijgaande dia uit 1981 , gemaakt op Piccadilly Circus in de wereldstad Londen, verwoordt deze gedachte uitnodigend in beeld.
Eén telefoontje kan zoveel goeds en warmte teweeg brengen in iemands leven ! Doen !
In die zin wens ik ieder dan ook een
GOED WEEKEND !

Waarom het nu wel mogelijk is, is me een raadsel, maar dan toch hier de mogelijkheid om de foto te vergroten en de geiten 'aan het werk' te zien.
Klik maar op de foto.

Het zal menigeen ook zijn opgevallen, dat ik de fotografie puur als fotografie opvat, zonder manipulatie of wat dan ook. Mijn foto's zijn zonder bewerkingen, alhoewel ik deze winterperiode wel aan de slag zal gaan met Paint Shop Pro. Ik hoop daarmee een nieuwe wereld te verkennen.

Tot morgen !

Tijdens onze rondreis in Marokko doorkruisten we ook het Atlas-gebergte en waar we ook stopten onderweg, steeds was er wel iets dat we wilden vastleggen, zowel op video als op de gevoelige plaat. Onderweg stopten we bij een paar Arganiabomen. Nu zijn die bomen niet zo interessant, maar wel de geiten, die de vruchten van deze boom graag lusten en daar zelfs klimpartijen in de bomen voor over hebben. heel bijzonder !
Van onze aanwezigheid trokken zij zich niets aan, de aantrekkingskracht van de vruchten was kennelijk groter dan de angst voor menselijke wezens..........
Helaas lukt het mij niet deze foto te doen vergroten, ondanks het feit, dat deze binnen het toegestane formaat is. Misschien later nog eens proberen, want het is wel de moeite waard om dit te aanschouwen.

Casablanca, oftewel de witte stad, herbergt de op één na de grootste moskee ter wereld.
 ( De grootste moskee staat in Mekka)
Koning Hassan II, die overleed in 1999, gaf de opdracht tot de bouw van deze moskee in het uiterste westen van de islamitische wereld. Het moest een symbolische waarde zijn voor Noord-Afrika, zoals het Vrijheidsbeeld dat is voor Noord-Amerika.
In 1980 werd met de bouw begonnen op een schiereiland voor de kust en deze werd in 1993 voltooid onder de architectuur van de Franse architect Michel Pinceau.
Voor de moskee ligt een esplanade, waar 80.000 mensen zich kunnen verzamelen.
In de moskee bevindt zich een marmeren vloer, waar tijdens de Ramadan zo'n 25.000 mannen en vrouwen neerknielen om tot Allah te bidden.
Alles aan deze moskee is vrijwel uitsluitend opgebouwd uit Marokkaanse natuurproducten met uitzondering van de gigantische kroonluchters voor de verlichting, die van Italiaanse origine zijn.
De minaret is 200 meter hoog, waar twee laserstralen met een bereik van dertig kilometer, de richting naar Mekka aangeven.

Marokko kent een aantal koningssteden, zoals Marrakech, Meknes, Rabat, Fes.
Fes is de oudste keizersstad van Marokko en wordt ook wel het "Athene van Afrika" genoemd. De stad is daarnaast bekend als een productiecentrum van kunstnijverheid, o.a. leerproducten, siervoorwerpen van aardewerk, koperbewerking in allerlei vormen, geweven tapijten enz.
De stad is gesticht in 789 door Idriss I en is verdeeld in twee delen:
Fes el-Jedid oftewel het nieuwe Fes, waar zich ook het koninklijk paleis bevindt,  en Fes el-Bali, het oude Fes.
Erg beroemd is de Blauwe Poort, die toegang biedt tot het oude Fes.(zie foto). Blauw is de kleur van Fes, terwijl de andere kant van de poort is versierd met groene tegels, de kleur van de Islam.
De medina is door de Unesco uitgeroepen tot cultureel erfgoed van de mensheid. Je kunt er heel gemakkelijk verdwalen, want daar zijn meer dan 1000 doodlopende straatjes. De straatjes bieden enkel doorgang aan ezels voor het vervoer van goederen. Als je hoort roepen: "ballach", wat opgepast betekent, dan nadert er een pak-ezel met zijn begeleider en dat hoor je reeds van verre.

Vandaag brengen Prins Willem Alexander en Prinses Maxima in het kader van 400 jaar betrekkingen tussen Nederland en Marokko een bezoek aan Koning Mohammed VI in het kader van hun officieel staatsbezoek aan Marokko. Prins Willem Alexan-der neemt tijdens dit bezoek aan Marokko o.a. het waterbeheer in ogenschouw. Tijdens het  bezoek aan Koning Mohammed VI zal Prinses Maxima zich onderhouden met de vrouw van de koning. Tijdens de regeerperiode van Hassan II ( en ook daarvoor) was dit onmogelijk, maar Mohammed VI is een moderne, vooruitstrevende koning en heeft met deze traditie gebroken.
Tijdens een van onze vakanties brachten wij een bezoek aan Rabat en fotografeerden  dit paleis.

Het is al weer maandag..... Wat gaat de tijd toch snel als je wat ouder wordt. Als kind duurde een schooldag bijvoorbeeld erg lang, evenals de zomervakantie van vier weken, waaraan geen einde scheen te komen. En nu ? Voor je het weet is er weer een week voorbij !
Leven we te snel ??
Dan maar even in het foto-archief gedoken en even wegmijmeren naar onze vakantie op Mallorca. Wij zijn geen strandmensen, maar trekken er liever op uit om van de natuur te genieten. Bijgaande foto van een berggezicht straalt de rust uit, alsof de tijd even stil staat.....

Vervolg Anton Pieck: De Efteling

Anton Pieck begon zijn artistieke loopbaan als graficus en werd bekend door zijn etsen, gravures, houtsneden en lithografieën.
Daarnaast zijn de Pieck-kalenders met onderwerpen als stadsgezichten, oude gebouwen en fantasievolle taferelen uit een verbeeld verleden erg bekend geworden en waren een gewild geschenk.
Als illustrator van boeken als o.a. de 'Camera Obscura'. de feestelijke tiende druk van 'Pallieter' van Felix Timmermans, Vondel's 'Gysbrecht van Aemstel', de 'Sprookjes van Grimm' en de volledig uitgave van de 'Verhalen uit 1001 Nacht', die zestien delen in acht banden omvatte en waaraan hij van 1943 tot 1956 heeft gewerkt, toonde hij zijn kracht als tekenaar.

De kroon op zijn werk is tastbaar geworden in de verwezenlijking van het grootste recreatiepark van Nederland, de EFTELING. Vanaf 1951 heeft Pieck er meer dan dertig jaar aan meegewerkt en allerlei sprookjes van o.a. Grimm en Andersen, maar ook van Koningin Fabiola ( De Indische Waterlelies) zijn hier treffend uitgebeeld met groot raffinement. Meer dan duizend tekeningen en ontwerpen maken duidelijk dat hier een grondige voorbereiding aan vooraf is gegaan.
In het park staat een gedenkzuil, die in 1992 werd onthuld als een eerbetoon aan drie mensen van het eerste uur, waaronder Anton Pieck.
De inbreng van zijn hand en vorm gegeven in dit park houdt de herinnering aan een groot kunstenaar , die op 24 november 1987 in Overveen overleed, levend voor de bezoekers van dit unieke park.

Einde.

Afbeelding: Roodkapje

Naschrift: Ik hoop door deze vijfdelige serie de belangstelling te hebben gewekt voor het werk van Anton Pieck, dat ook in het Anton Pieckmuseum in Hattem (bij Zwolle) is te bezichtigen.  Meer informatie is te verkrijgen op de site:
http://www.antonpieckmuseum-hattem.nl/
Klik maar even op bovenstaande url.

Vervolg Anton Pieck: Ambacht of Kunst?

Waarschijnlijk ligt de belangrijkste oorzaak van de algemene waardering voor Anton Pieck in de sfeer van zijn werken. Een antwoord op een romantisch verlangen, dat bij veel mensen aanwezig is. Door zijn voorliefde voor de 19e eeuw is het stempel van een romantisch tekenaar aan zijn naam blijven kleven. Dat heeft ook de waardering ,die hij in de kunstwereld kreeg, beïnvloed.

Zelf heeft hij hierover gezegd: "De vraag wat kunst is en voor wie en voor wat men kunst 'maakt' houdt mij niet bezig. Ik vind het best als men argumenteert: Dit is géén kunst, dat is wél kunst, maar persoonlijk doet het mij niets. Ik wil mijn kunst best anders noemen. Met grote bewondering heb ik het ambacht bij anderen leren zien, laat mij maar zo'n ambacht beoefenen, maar dan wel met vakmanschap en liefde voor het werk".

Anton Pieck gaf een extra dimensie aan zijn werk, waardoor het zeker kunst genoemd mag worden. Een stijl, die hem geliefd maakte bij een miljoenenpubliek in binnen- en buitenland, zonder dat hij daarop uit was: hij tekende naar eigen inzicht en het heeft hem steeds verbaasd dat de belangstelling voor zijn werk zo groot was en met de dag groeide.

Illustratie: In de bakkerswinkel

(wordt vervolgd: De Efteling)

Vervolg Anton Pieck

Het verleden en daarin vooral de negentiende eeuw inspireerde Anton Pieck. Met de wereld, waarin hij leefde,  heeft hij zich nooit ingelaten. Als een romantische eenling in een jachtige wereld stond hij buiten zijn tijd. Enerzijds kenmerkt zijn werk zich door een geïdealiseerd verleden, anderzijds leefde hij zich uit in de wereld van sprookjes en sagen. Zijn werk zit- als je zijn tekeningen en aquarellen goed bekijkt- vol humor. Romantische ironie en humoristische taferelen leken bij hem op het lijf geschreven. Anton Pieck bezat een onuitputtelijke bron van ideeën en hij had oog voor detail en nuances. Het is indrukwekkend om te zien hoeveel werken deze kunstenaar heeft nagelaten.
Vrije weekenden kende hij nauwelijks. Pieck werkte zeven dagen per week , zowel 's morgens, 's middags als 's avonds. Dat hij daardoor nauwelijks tijd had om een krant te lezen, naar de radio te luisteren of naar de televisie te kijken, zal wel duidelijk zijn.

Illustratie: Vergadering der dieren

(Wordt vervolgd: Ambacht of kunst ?)

Deze maand is het achttien jaren geleden, dat de tekenaar-schilder Anton Pieck overleed op 92-jarige leeftijd. Als fervent liefhebber van zijn tekenkunst breng ik op dit blok een hommage aan een bijzonder man.

Anton Pieck werd op 19 april 1895 geboren in Den Helder. Toen hij zes jaar was kreeg hij met zijn tweelingbroer Henri les in tekenen bij J.B. Mulders in Den Helder. De tekenlessen wierpen snel vruchten af`. Anton Pieck won in 1906 - hij was toen tien jaar - een prijs op een tentoonstelling van huisvlijt. Als beloning voor zijn stilleven ontving hij vijf tubes waterverf en een fixeerspuitje.

In 1906 verhuisde het gezin Pieck naar Den Haag en daar werd het tekenonderwijs voortgezet. Toen Anton veertien jaar was behaalde hij zijn eerste acte en op zijn zeventiende zijn tweede en werd leraar tekenen op het instituut Bik en Vaandrager , waar hij zelf in de leer was geweest.
(wordt vervolgd)

Op bijgaande afbeelding: Gezicht op Dordrecht.

In vervolg op hetgeen ik gisteren op mijn blog publiceerde, neem ik er vandaag een foto in op van een straatje in Pompeï. Het is een wonderlijke ervaring door zo'n eeuwenoud straatje te lopen, dat honderden jaren verborgen bleef voor onze ogen. Let ook even op de verhoogde stoepen, die voorkwamen dat je natte voeten kreeg als de aflopende straat vol water liep tijdens een hevige regenbui. Om het mogelijk te maken de straat over te steken naar de stoep aan de overkant werden hier en daar verhogingen in het wegdek gemaakt, waardoor je met droge voeten aan de andere kant kwam.