Herfst .

Er was eens een vrouwtje dat zichzelf voorbij liep en dat is een heel erge ziekte ...



Als ze 's morgens opstond, dacht ze aan de middag ... 
als ze 's middags aan de tafel zat , was het weer : " Wat zal ik vanavond eten ...? " 
Als ze dan eindelijk 's avonds naar bed ging , lag ze weer te piekeren wat ze de volgende dag allemaal zou gaan doen ...



Telkens als ze op straat liep, rende ze zo hard dat de mensen zeiden :
" Die loopt zichzelf nog voorbij ... ! "
Het vrouwtje sprak ook de gehele tijd met zichzelf . Om met andere te praten , dààr had ze gewoon geen tijd voor , ook dat hoorde bij haar ziekte .En weet je wat ze zei ... ?
 " Ik moet nog even ... "
 " Laat ik nog gauw even ... "
 " Ik kan nog even ... "


Nu moest ze eens naar een dokter ...
Toen hij dat vrouwtje zag en zo hoorde praten , zei hij : " Beste mevrouw, u bent heel erg ziek en weet u wat u mankeert ... ? "
" Zeg het dan maar gauw, dokter, " zei ze " want ik moet nog vlug even ... "
" Zie je wel ...daar heb je het weer ...  ! " zei hij ." Jij bent zo haastig ...  jij laat telkens de L liggen !"
" Wat laat ik liggen ...? " vroeg ze.
" De L ...  ! " zei de dokter." Zet gewoon de L steeds voor  'even '
" Goed dokter, ik zal het doen " antwoordde ze en weg was ze weer.

Maar telkens als ze de "L" voor EVEN  zette ... schrok ze zich een hoedje ...

" Ik moet nog 'L'even ... "
" Laat ik nog gauw 'L'even ... "
" Ik kan nog net ... 'L'even ... "

Vroeger, heel vroeger wilde ik net als zovele meisjes prinses worden met lange golvende blonde lokken .

Maar helaas ...

Ik moest het doen met spierwit springerig stekelhaar waarmee mijn moeder iedere ochtend verwoede pogingen ondernam om het toch maar plat te krijgen .

John , die een tijdje terug het ouderlijke huis had verlaten, inviteerde zijn moeder voor een etentje bij hem thuis.


Gedurende de maaltijd viel het zijn moeder steeds op hoe aantrekkelijk John 's kamergenoot eigenlijk wel was ...
Ze had al lang vermoedens over de geaardheid van John en het feit dat hij nu een kamergenoot had, maakte haar nog nieuwsgieriger...


In de loop van de avond , terwijl ze die twee steeds maar in het oog hield , begon ze zich steeds meer en meer af te vragen of er toch niets méér was tussen John en zijn kamergenoot ...
Alsof John haar gedachte kon lezen , zei hij : " Ma ... ik weet wel wat je nu denkt maar wees gerust , Mike en ik zijn gewoon kamergenoten . "


Een week later komt Mike naar John toe en zegt :
" Da's raar... sinds je moeder hier is komen eten kan ik nérgens die zilveren soeplepel terugvinden en ik heb al overal gekeken ... Zou zij hem hebben meegenomen denk je ... ? "
" Neen , dat denk ik niet ," antwoordde John, " maar om er zeker van te zijn zal ik het haar toch eens vragen maar liefst per brief ." 
John ging zitten, nam pen en papier, en schreef : 


                                                           Lieve Moeder ...

Ik zeg niet dat je de zilveren soeplepel meenam vanuit mijn huis, en ik zeg ook niet dat je hem niet meenam , maar het is een feit ... sinds jij hier een week geleden bent komen eten zijn we hem kwijt .

                                                                                           Liefs, John.



Een paar dagen later ontving John een brief terug van zijn moeder en las :



                                                          Lieve John ...

Ik zeg niet dat jij slaapt met Mike en ik zeg ook niet dat je niet slaapt met hem , maar het is een feit ... als Mike in zijn eigen bed had geslapen dan had je de soeplepel al lang gevonden .

                                                                                          Liefs , Ma .


  

Hieronder een intelligentietestje ...

Kijk nu toch eens hoe vroeg het nog is,en dat voor een Maandag ...

Deze vroege vogel , schrijft voordat ze begint aan haar dagtaak , vliegensvlug een piepklein logje en iedereen krijgt alvast een warme groet van mij ... 

Je weet weer wat voor dag het gaat worden als je 's morgens te laat wakker wordt en na het douche je lichaam staat in te smeren met ... shampoo ... in plaats van met body-milk  ...
    
                             *  *  *   Pffff  *  *  *

Ben benieuwd of dat duiveltje nog méér in petto heeft voor vandaag ... ;-)