Zondag 27 november 2005
Weerzien...
Ik herkende je meteen
al kwam je uit een ver verleden
waarin ik jou 't voldaan zijn leerde
en alles wat een man een vrouw kon geven.
Je mond behield die volle lippen
je stempelde mijn lichaam vol
met onderhuids genot en lust
ijskoude droom nu jij hem gulzig kust.
Je schudt je hoofd, je haren deinen
een waaier van vertrouwd satijn
weer voel ik z' over mijn lichaam glijden
zijn warrelende hand laat striemen op mijn lijf.
Je stapt zelfzeker, je lenden soepel
langzaam verdwijnend uit mijn troebel zicht
mijn ogen tranen tot de laatste druppel
't verleden spat uiteen en dooft het licht.
Zaterdag 26 november 2005
Laat mij... je lichaam raken je lijn der vormen maken de gulzigheid in ons ontwaken... Laat mij... …
Laat mij... je lichaam raken
je lijn der vormen maken
de gulzigheid in ons ontwaken...
Laat mij... je lippen kraken
je passie smaken
de hartstocht kleven op ons kaken...
Laat mij... je buik bevaren
je storm bedaren
de zwaarte van ons geheim bewaren...
Donderdag 24 november 2005
Sierlijk is niet de zwaan maar het water waarin de zwaan zich eindeloos in weerspiegeld waant... Het warmst …
Sierlijk is niet de zwaan
maar het water
waarin de zwaan zich eindeloos in weerspiegeld waant...
Het warmst is niet jouw blik
maar de mijne
omdat jouw blik als harde marmer glanzen gaat...
Het zachtst zijn niet jouw armen
maar de mijne
omdat jouw armen mij als versteend alleen doen staan...
Teder zijn niet jouw woorden
maar de mijne
omdat jouw woorden in mij onhoorbaar wonden slaan...
Verdriet is niet de traan
maar de kilte
die ik als sjaal eeuwig omheen mijn schouders draag...
En toch...
Naast alles wat niet bleef, bleef jij mij over.
Want alles gaat voorbij, maar niets gaat over.