Zaterdag 16 december 2006
Hoop
Ik loop gekerste straten langs,
en glijd door gouden paden
met sterren waar wit licht uit glanst,
Maar 'k voel mij godverlaten...
En toch zal ooit na eindloos streven
jouw hart het mijne zijn,
de kribbe als 't begin van 't leven,
mijn leven zonder pijn...
Kerst 2006
Komt het door het melkwit van de maan dat ik weemoedig word en zit te dromen...? Of zijn de sterren niet meer met mij begaan... ? Een vreemd…
Komt het door het melkwit van de maan
dat ik weemoedig word en zit te dromen...?
Of zijn de sterren niet meer met mij begaan... ?
Een vreemde man, die nergens nog kan wonen.
Komt het door het blauwzwart van de bomen
dat ik het schimmige zie van mijn bestaan... ?
Of ben ik verweesd van godinnen en van goden...?
Maakt liefde ooit van mij haar erfgenaam ... ?
Zij sliep onrustig... Hij stootte haar wakker.
"Schat, je wriemelt zo... En je voelt helemaal warm aan.. Wat scheelt er ?"
"Ik droomde," zei ze.
"Het leek eerder een nachtmerrie," antwoordde hij. "Vertel, het zal je opluchten."
"Jij was ridder, en ik je jonkvrouw."
"Romantisch, schat... ik wil alles horen."
"Ja," zei ze ;( "bijna alles,"dacht ze. )
"Het ging zo, schat..."
"Gij zijt naakt, vrouwe, zo midden op de dag, verklaar mij gauw waarom dat wezen mag !"
"Wees niet vergramd, o heer, mijn hoop was fel, voor je vertrok, op enig minnespel."
"Geen tijd, vrouwe, de vijand wacht, waar is mijn zwaard dat ik vergeten placht ?"
"Hier is het, heer, saâm met mijn eer, ik sterf tot aan uw wederkeer."
"Zo mooi, schat," zei hij. "Slaap nu maar rustig door..."
Ze glimlachte even, sloot haar ogen en deed het slot van haar droom nog even over...
"Hij vertrok, maakte de deuren vast. Zij liet gezwind, 2 naakte ridders uit de kast...
"Schat, je wordt wéér zo onrustig... Zal ik wat melk voor je halen ? Dromen zijn bedrog, dat weet je toch ?"
"Ja," kreunde ze. "Jammer genoeg, wel."
In de stoet van grijs en zwarte dagen het eeuwig proberen of het vandaag misschien wel lukt... En plots het onverwachte voelen …
In de stoet
van grijs en zwarte dagen
het eeuwig proberen
of het vandaag misschien wel lukt...
En plots het onverwachte voelen
dat niemand anders je geven kan.
Een mooie vuurpijl
die je afschiet met een onbekende
en samen blij en voorbarig
"Aaah" roept...
Al weet je beiden
dat die pijl nergens aankomt...
Maar ook dat is goed !
Het wachten op de grote knal
kan bovenmenselijk zijn...
Striem je brute kracht mijn tere lenden in zet een klem op mijn tenger bovenlijf zodat de pijn geen uitweg vindt... Ik wil mezelf verli…
Striem je brute kracht mijn tere lenden in
zet een klem op mijn tenger bovenlijf
zodat de pijn geen uitweg vindt...
Ik wil mezelf verliezen een laatste keer.
Niet de pijn doet pijn
want ik bewaar een deel van jou
dat voorgoed van mij zal zijn...
Waar blijven ze, de minnaars van de nacht ? Mijn lichaam krijgen ze, maar niet mijn hart. De scherven zijn gesmeed in kleurloos staal, behoe…
Waar blijven ze,
de minnaars van de nacht ?
Mijn lichaam krijgen ze,
maar niet mijn hart.
De scherven zijn gesmeed
in kleurloos staal,
behoeders van
mijn diepste zieletaal.
Maar vuur en bloed
huist weer diep in mijn lenden...
Ik heb mezelf
van alle leed bevrijd.
Ik vraag niet meer :
te zijn of niet te zijn.
Ik neem...
Al zijn ze slechts een siddering
Een steentje in mijn schoen...
Een zoete wraak,
meer niet.
De dag is echt fontein van licht die opspat zonder klateren mijn ziel bevrijdend van de angst der eenzaamheid. De nacht is echt mantel van z…
De dag is echt
fontein van licht die opspat zonder klateren
mijn ziel bevrijdend van de angst der eenzaamheid.
De nacht is echt
mantel van zwart die spookt door merg en aderen
mijn hart bespringend met dromen vol onzekerheid.
Het vuur is echt
vlam van pijn die schroeit aan al wie naderen
mijn pen verlichtend op de weg naar eeuwigheid.
Is liefde echt
als slechts één vrouw
verwoord in meer dan duizend woorden
steeds mijn gedachten vult
mijn hoofd neervleiend in haar schoot ?
Woensdag 16 augustus 2006
Ik zeil en volg gedwee haar lokroep zo word ik straks met haar gelaat gevoed. Mijn hand doorklieft het zilte water en zoekt h…
Ik zeil
en volg gedwee haar lokroep
zo word ik straks
met haar gelaat gevoed.
Mijn hand
doorklieft het zilte water
en zoekt haar schim
mijn bloed klotst in mijn aders.
Tot weer
de waterspiegel breekt
en zij uitdagend
lonkend haar hand uitsteekt.
Ik neig
maar dan laat zij als list
het water beven
en wordt ze uitgewist...
Woensdag 16 augustus 2006
Ze staat voor mij... De benen hoog het kontje strak Zij is in afgewassen jeans gekomen... …
Ze staat voor mij...
De benen hoog
het kontje strak
Zij is in afgewassen jeans gekomen...
Haar fijne hand
leidt elegant
haar trolley
en mijn wildste dromen...
Mijn lief, ik ben je vaak in landen ver gaan zoeken, weg van huis, mijn zinnen zat gelaafd, als hier plots je blik weerglanst in alle hoek…
Mijn lief, ik ben je vaak in landen ver gaan zoeken,
weg van huis, mijn zinnen zat gelaafd,
als hier plots je blik weerglanst in alle hoeken,
en eindelijk mij toont je warm en lief gelaat.
Mijn lief, kon ik je maar aan mijn lichaam lijmen,
zodat de dag van morgen nooit meer eenzaam kon,
een fijn gevoel dat nooit meer zou verdwijnen,
als \'t eind der dag neigt naar de horizon...
Je weet de tijd uit je te baren en jong als een godin te zijn die zich tegen de tand der jaren beschermd weet voor de eeuwigheid. …
Je weet de tijd uit je te baren
en jong als een godin te zijn
die zich tegen de tand der jaren
beschermd weet voor de eeuwigheid.
Dus kom naar voor en stap blijmoedig
door de erosie van de tijd
waar velen voor hun jaren boeten
laat zien het beeld van eeuwig jeugdig zijn...
Ze strijkt gracieus haar haren strak,
glimmend veld van ravenzwart,
siddert als een espenblad,
wanneer haar kleed haar lijf omvat.
Ijdel glijdt ze haar schoenen in,
de hak als fallus opgericht,
staccato stampt ze putten in
't parket dat kraakt als een gedicht.
Hij leidt haar dwingend in het rond,
zij is het vuur, hij is de lont,
hun lijven smelten tot één romp
die wentelt tot de passie komt.
Hun blikken haken elkaar vast,
't begeren in haar schoot gevat,
door 't overrijpe breekt de bast,
zij wordt een vrucht in eigen nat.
Synchroon bewegen ze hun lijf,
uit elke vezel druipt het geil,
de tango geeft hen lust en pijn,
tot 't eind hen rukt
uit hun verzadigd zijn...
Zaterdag 31 december 2005
Het liefste gaf ik jou een spiegel omdat ik weet dat die niet liegen kan als je gaat ontdekken de schoonheid i…
Het liefste gaf ik jou een spiegel
omdat ik weet dat die niet liegen kan
als je gaat ontdekken
de schoonheid in de trekken
van de vrouw die lachend in mijn leven kwam...
Zaterdag 10 december 2005
Jozefien, Jozefien, 'k heb je achter 't raam gezien, in een fijn japonnetje, bloot tot je balkonnetje, onder 't blauwe neonlicht, waar jij g…
Jozefien, Jozefien, 'k heb je achter 't raam gezien,
in een fijn japonnetje, bloot tot je balkonnetje,
onder 't blauwe neonlicht, waar jij gelaten deed jouw plicht,
Jozefien, Jozefien, 'k heb je achter 't raam gezien...
Jozefien, Jozefien, 'k heb je kamertje gezien,
vol met bloemetjesbehang en meubeltjes van vierde rang,
je ogen keken nog eens gauw naar de madonna op de schouw,
Jozefien, Jozefien, 'k heb je kamertje gezien...
Jozefien, Jozefien, 'k heb je mooie lijf gezien,
ik moest wachten met de vreugd, eerst de centen dan de deugd,
de madonna sloot haar ogen, je was voor mij vol mededogen,
Jozefien, Jozefien, 'k heb je mooie lijf gezien...
Jozefien, Jozefien, 'k heb je nooit meer weer gezien,
in je fijn japonnetje, bloot tot je balkonnetje,
nu zit onder 't neonlicht, één of ander vreemde wicht,
Jozefien, Jozefien, 'k heb je nooit meer weer gezien...
Onzeker ging ik met haar blikken om, de vrouw die mij 't verleiden leerde, een spel dat ik niet winnen kon. Gulzig ging ik met haar lichaam …
Onzeker ging ik met haar blikken om,
de vrouw die mij 't verleiden leerde,
een spel dat ik niet winnen kon.
Gulzig ging ik met haar lichaam om,
de vrouw die mij de passie leerde,
waar ik nooit meer zonder kon.
Eerlijk ging ik met haar gevoelens om,
de vrouw die mij de liefde leerde,
meer dan ik haar geven kon.
Wazig ga ik met haar foto om,
de vrouw die mij het heengaan leerde,
en ik die haar niet helpen kon.
Bang voor het grote niets
zoek ik je hand
in 't drijfzand van het dodenland...
. ..
Ik ben de wind de vrije wind vergeefs op zoek naar ruste... Jij bent de zee lonkende zee gevangen tussen kusten... Als wind e…
Ik ben de wind
de vrije wind
vergeefs op zoek naar ruste...
Jij bent de zee
lonkende zee
gevangen tussen kusten...
Als wind en zee
spelen wij twee
't verleidingsspel der lusten...
Mijn woorden wachten... Alsof dit vers een eind genomen heeft. Raak mijn gedachten Jaaglijn die trouw jouw schoonheid sleept Al die nachten …
Mijn woorden wachten...
Alsof dit vers een eind genomen heeft.
Raak mijn gedachten
Jaaglijn die trouw jouw schoonheid sleept
Al die nachten
Naar vele havens waar nooit wordt aangemeerd.
Als ik verdwalend in de nacht mijn armen naar je strek en niets omvat dan 't wit der lakens …
Als ik verdwalend in de nacht
mijn armen naar je strek
en niets omvat dan 't wit der lakens
weet ik het weer
je bent er niet...
Ik herkende je meteen al kwam je uit een ver verleden waarin ik jou 't voldaan zijn leerde en alles wat een man een vrouw kon geven. Je mond…
Ik herkende je meteen
al kwam je uit een ver verleden
waarin ik jou 't voldaan zijn leerde
en alles wat een man een vrouw kon geven.
Je mond behield die volle lippen
je stempelde mijn lichaam vol
met onderhuids genot en lust
ijskoude droom nu jij hem gulzig kust.
Je schudt je hoofd, je haren deinen
een waaier van vertrouwd satijn
weer voel ik z' over mijn lichaam glijden
zijn warrelende hand laat striemen op mijn lijf.
Je stapt zelfzeker, je lenden soepel
langzaam verdwijnend uit mijn troebel zicht
mijn ogen tranen tot de laatste druppel
't verleden spat uiteen en dooft het licht.
Zaterdag 26 november 2005
Laat mij... je lichaam raken je lijn der vormen maken de gulzigheid in ons ontwaken... Laat mij... …
Laat mij... je lichaam raken
je lijn der vormen maken
de gulzigheid in ons ontwaken...
Laat mij... je lippen kraken
je passie smaken
de hartstocht kleven op ons kaken...
Laat mij... je buik bevaren
je storm bedaren
de zwaarte van ons geheim bewaren...
1 reactie op dit bericht
HOOP?
sweety