Naar de inhoud

Kroniek van een minnaar

Dromen en geheimen van het hart....
akke.beakke.be

Archief

Hoop

Ik loop gekerste straten langs,
en glijd door gouden paden
met sterren waar wit licht uit glanst,
Maar 'k voel  mij godverlaten...

En toch zal ooit na eindloos streven
jouw hart het mijne zijn,
de kribbe als 't begin van 't leven,
mijn leven zonder pijn...


Kerst 2006


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door troubadour om 22:54 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Continuüm van de dagen.

Zachtjes zijn ze heengegaan,
op reis naar d'eeuwigheid,
als druppels in de oceaan,
een oceaan van tijd...
Onvermoeibaar doorgegaan,
dragers van vreugd en pijn,
telkens weer uiteengespat,
telkens weer deel van 't Zijn...

       En ik ?

                     Ik loop de regenbogen langs,
                     aders van levensvreugd,
                     en steel voor jou voor elke dag
                     die komen mag, een kleur...

                                        Een kleurrijk 2007.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door troubadour om 10:39 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Betrapt.

Een mooie vrouw, verschijnend in het straatbeeld
dat ik bespied, heimlijk vanachter 't raam,
die zonder haast, verleidelijk verlegen,
mijn fantasie en bloed op hol doen slaan :

"Ik neem haar leest, met mijn gesloten ogen,
en zoek haar mond... zij slangt tegen mij aan...
ik volg haar lijf in sensuele bogen
tot wilde lust mijn vlees versteend doet staan..."

De mooie vrouw, flanerend uit het straatbeeld,
ontmaskert mij, geilig aan d'overkant,
haar rake blik, het "weten" in haar ogen,
dwingt mij verschrikt, 't ontdekte raam vandaan...

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door troubadour om 15:41 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Kroniek van een minnaar

↑ Terug naar de berichten