Imago| de winter was nog niet voorbij of we zaten al weer in de lente tijd om mijn imago op te poetsen gelijk de vogels en de koetsen in wat heet de poetsmaand mei breekbaar maar wel met glans greep ik de eerste beste kans om het publiekelijk te testen in scherven en gruzelementen lig ik nu te blinken bij de resten |
|
Nummertje met Hein
| |
|
| op de dam dacht ijzeren hein ook al is thuis goedkoper ik blijf een kroegenloper op dus naar het rembrandtplein hij wrong zich op lijn negen tussen een keur aan wijffies met weinig om d’r lui's lijfies ter wrijving niks op tegen hij sprak ik voel hoor zie veel drang uit de provincie geniet met mij het levenslied helemaal van de betuwe gekomen voor nummertjes uit hun dromen luistert 't namelijk zo nauw nog niet |
|
Wij fijne noorderlingen| waar ook ter wereld in onze kolonies neukten onze mensen geil en opgewonden vele inheemsen zonder besef van zonde in hun daad alles behalve xenofobisch niet dat het op papier staat wij en die inlanders hadden het land wij voor onszelf de burgerlijke stand het zaad kruipt waar de vrij gaat men ziet waar wij kwamen vaak nu toch nog onze namen gewoon die van toen de dader neem nu bij voorbeeld op ceylon een vrouw genaamd pietvanson voelt van ons door onze voorvader |
|
onrustig in de gelederen| komt u ook zo onrustig en onhandzaam over in de dagelijkse omgang voor het gebruik met besef dat uw ik niet past bij de bescheiden omvang van de hersentjes dat uw stuursignalen kant noch wal raken met veel beweeg en wrijving in de onderliggende delen houen zo we zijn beide vandaag weer ook onszelf naar geheugd en verwacht zal dat niet gauw vervelen |
|
hoorntjesdrager zet gemene val| wij speelden vroeger elke dag dramatisch stukken in de salon die ik ter plekke zelf verzon met zeden van katholieke inslag favoriet was ‘aan gekken geen gebrek’ onbeperkt aantal rollen om te acteren immense vrijheid om te improviseren met de biechtstoel als mijn regiestek speciaal onthaal kreeg buurmeisje marjan met haar speelden we ‘vrouw uit de knel’ we deden in de hal dan saam het overspel mijn broer werd bedrogen als haar wettige man schlemielig maar hij zocht het later hogerop ik solliciteerde en hij verkocht mij dan een schop |
|
supertrage kassa met afleiding| is er anders dan weemoed onzekerheid ijdele hoop en wanhoop vroeg ik mijzelf af verzonken in gedachten toen haastig aangeschoven om een tijd te wachten ongeduldig in een rij ik haar opeens zag midden in de hema ik rende van die kassa langs wenkbrauwen bij de pasta en het kindergoed ze keek licht geschokt daarna blij bij mijn aankomst hoewel lichte spot zit er altijd bij begrepen in ogen die knijpen ik sprak het is nu spannend hoewel kantje boord die tekst nou ja je kent mij haar ogen lachten ja zei ze inderdaad een tikje vulgair hoort er bij jou altijd bij waarna ze zonder mij heel vrolijk werd even later stond ik weer in gedachten vol van haar te wachten achteraan de stoet met afgeprijsde zalmfilet indische gehaktballetjes om mee te pingpongen terwijl ik toen ook nog dacht wat is de wereld mooi en goed ik hoor er echt wel bij zij het in de rij mooi wel half zacht |
|
driehoekje wil wat| het is maar goed dat de aarde rond is stel de bol was plat kaptein karel kortland van ontspanning in het spant gevoelig voor vagijn en rok boven dat al voor aanlok in hemels verre vergezichten hij voer door zeeën grif recht toe recht aan op de bodemloze af om één tel er vanaf te zien klaar onder te gaan in een ruimtelijk graf de man is zo aquatiel dat ’n dagje doggersbank gister hem al teveel viel hij riep tij voor vertrek alle boenders aan dek pomp leeg de kamelen wind op die kardelen we gaan ankers lichten stevenen rechtstreeks af op het bermudaga |
|
raapklaar balletje| raapklaar mijn balletje | |
| op straat kleefde de bal geheid als gelijmd aan mijn voeten die hooguit voor de schijn af en toe bewogen ik wachtte net zo lang tot de keeper bedrogen in mijn schijnbeweging trapte spel op straat en strand werd voorgezet in clubverband mijn benen trilden bij het debuut ja hoor in de zevende minuut was ik iedereen eindelijk voorbij kwam helemaal vrij alleen voor de keeper mijn vader achter de goal zoals hij nog vele jaren met verjaardagen verhaalde telde hem al als mijn eerste officiële doelpunt vóór ik het echter wist rolde voor de eerste keer voorzover men kan herinneren het lederen geval zomaar van mijn voeten om rustig te laten rapen leek wel een terugspeelbal het vrijheidsgevoel vrij voor het doel was van de schrik voor het bindende karakter van de voetbal wedstrijd wreed in de knop gebroken het kwam later nooit meer goed met alles wat door binding moet |
|
Geachte Redactie Vroege Vogels| U zendt mij zojuist een foto met boven op elkaar twee kikkers die doen het ja benoemt ú het maar en dan ook nog van achter zodat de ene over de ander heen ook naar de grond kijkt zodat je eigenlijk denkt wat zien ze daar dat ze het niet gewoon doen vraag is meer specifiek die onderste zeg het vrouwtje aangenomen dat ze natuurlijk doen je moet van het gezonde uitgaan zolang je er niet onder uit kan van kwaker tot vlies oranje uitziet dat u dan zegt misschien heikikkers terwijl mij dus juist opviel dat die onderste het vrouwtje dus er precies zo uit ziet als mijn man als hij uit onze sloot thuis komt waar hij zich elke dag dompelt niet alleen oranje doorlopen dat zou me niet ontrusten nee ook met die bolle ogen waar de honden zal ik maar zeggen geen brood van lusten ik weet ik klink knap bezopen maar stante pede geen woord gelogen hij gaat ook steeds meer glanzen hij zal toch niet in onze wateren een beetje met kikkers voor echt liggen te stanzen |
|
Ha Ja| pikante trianka | |
| heer gaat schuddend staan ik word onthand door zwellichaam gewekt door blikval kijkt die stoot inhalig teef hoe willig veelmalig hees bij stem zoomt uit likbaard voorvoelt pennelik zij spreekt strings ontfloerst potje smelt romig mijn vleze versier me in deze streelt dweeps mijn geval toont vroom vlerks onschuldig heuvel voor mijn snuit hoor haar soppen volle maan schuif in voor den klik |
|