Zaterdag 20 mei 2006
DE TREIN VAN HET LEVEN
HET LEVEN IS ALS EEN TREINREIS !
Mensen stappen op , en mensen stappen af .
Er zijn haltes met een gelukkig weerzien ,
en haltes met een droevig afscheid
Als we geboren worden stappen we op de trein ,
en ontmoeten onze ouders , en denken dat ze
de hèle reis bij ons zullen blijven .
DE REALITEIT IS ECHTER ANDERS !
Ze stappen af in een station en laten ons achter in de trein ,
zonder hun gezelschap , liefde en genegenheid .
Maar er stappen andere mensen op .
Mensen die voor ons hèèl belangrijk zullen zijn
tijdens de verdere reis
Het zijn onze broers en zussen , onze vrienden en
al de mensen die van ons houden .
Voor sommigen is de reis een leuke uitstap , voor anderen
is het een droevige reis met zware bagage .
Nog anderen staan steeds klaar om te helpen .
Sommigen laten een grote heimwee achter .........
anderen stappen in , en onmiddellijk terug uit ,
en geven ons enkel de tijd om hen vluchtig te kruisen .
Soms zijn we verrast dat bepaalde medereizigers , waarvan
we houden in een ander rijtuig gaan zitten , en ons
alleen laten reizen , natuurlijk houdt niemand ons tegen ,
om hen in het ander rijtuig te gaan opzoeken .
Soms kunnen we echter niet naast hen gaan zitten ,
want die plaats is al ingenomen
dat is niet erg , zo is de reis nu eenmaal :
vol dromen en verrassingen , vol ontmoeten en
afscheid nemen , meevallers en ontgoochelingen ........
MAAR ER IS GEEN TERUGREIS !
Laat ons de reis zo aangenaam mogelijk maken
Laten we proberen onze reisgenoten te begrijpen ,
en laten we zoeken naar de mooiste kanten ,
van elk van hen .
Weet dat er op elk moment van de reis ,
èèn van onze reisgezellen ons begrip nodig kan hebben ,
ook wij kunnen op een bepaald moment , nood hebben
aan iemand die ons begrijpt
Het grote mysterie van de reis is , dat we niet weten
wanneer we zullen moeten uitstappen,
we weten ook niet wanneer onze reisgezellen zullen afstappen
zelfs niet degene die naast ons zit .
Ikzelf , ik denk dat ik hèèl droevig zal zijn , als ik moet
uitstappen , ik ben er zelfs zeker van .
het afscheid van alle mensen die ik ontmoet heb in de trein ,
hen achter laten , zal pijnlijk zijn .
Maar ik ben er zeker van , dat ik ooit zal aankomen
in het Centraal station , en dat ik hen daar zal terug zien ,
met vèèl meer bagage dan waarmee ze vertrokken zijn .
LAAT ONS ER EEN MOOIE REIS VAN MAKEN !
Laat ons ervoor zorgen dat we mooie herinneringen achterlaten
op het moment dat we uitstappen !
Aan allen die in mijn trein zitten
Wens ik
GOEDE REIS ! !
Geschreven door lady x 2 om 18:17
Stuur door
