flamenco

De Spaanse dans stelt de schone mensengestalte in staat zich te tonen in natuurlijke bewegingen,in de castagnetten weerklinkt de hartslag.Dit schreef Hans Christiaan Andersen in zijn boek-in Spanje-1866
De bakermat van deze dans is Andalucia ,in de velden tussen Cadiz en Sevilla is zij ontstaan.
Romeinse geschiedschrijvers schreven al over een beroemde danseres uit Cadiz die uitgenodigd werd om in Rome te dansen,wat zij danste was de voorloper van de flamenco.
Toen de Arabieren naar Spanje kwamen,namen ze de Andalusische volksmuziek op en vermengde dit met hun eigen muziek.
Na de verdwijning van de Moren zochten ,de Moren die achtergebleven waren het gezelschap van de zigeuners.
Samen cultiveerden zij de liederen en dansen.
Zo onstond de flamenco.
Pas vanaf de 18 de eeuw toen de zigeuners meer vrijheid kregen door Karel de 111 werd de flamenco overal gedanst.
De dansers worden alleen begeleid door gitaren en zang,het ritme van klappende handen en roffelende hakken.
De liederen gaan vrijwel altijd over pijn,jaloezie en liefdesverdriet.
Vaak gebeurt het dat er spontaan gezongen word in het café en dat is echt genieten.





















