De tragiek van de situatie - https://fsspx.be/
De tragiek van de situatie - https://fsspx.be/
De Algemeen Overste
Aan Zijne Heiligheid
Paus Leo XIV
Écône, 3 juli 2026
“Welke vader is er onder u, die aan zijn zoon een steen zal geven, als hij om brood vraagt; of als hij om vis vraagt, hem in plaats van een vis, een slang zal geven; of als hij vraagt om een ei, hem een schorpioen geven zal? Als gij dan, aan uw kinderen goede gaven weet te schenken, hoewel gij boos zijt, hoeveel te meer zal dan de hemelse Vader de Heilige Geest geven aan wie tot Hem bidden!” (Lc. 11, 11-13)
Heilige Vader,
De kennisgeving van het besluit van de Heilige Stoel met betrekking tot de Priesterbroederschap Sint-Pius X, ondertekend door Zijne Eminentie kardinaal Fernández, heeft ons bereikt en is inmiddels algemeen bekend.
Het lijkt ons dat dit besluit eens te meer de uiterst tragische situatie belicht waarin de wereldkerk zich bevindt. Wat de Priesterbroederschap Sint-Pius X heeft gedaan en zal blijven doen, is niets anders dan een uiterste poging om zielen te redden, te midden van de leerstellige en morele verwarring waarin de Kerk is ondergedompeld. We pretenderen op geen enkele manier de plaats van de Kerk in te nemen en hebben geen andere ambitie dan haar trouw te blijven.
In geweten vonden we dat we ons niet konden onttrekken aan de morele plicht die we tegenover de zielen hebben, zoals we al eerder, zowel privé als in het openbaar, aan Uwe Heiligheid hebben uitgelegd.
We hadden om brood gevraagd, dat wil zeggen een beetje begrip voor een oprecht gewetensvraagstuk, een vaderlijke geste – niet zozeer jegens de Priesterbroederschap Sint-Pius X als wel jegens de zielen – waarbij we U beloofden er ware zonen van de Roomse Kerk van te maken; helaas hebben we een steen gekregen.
We hadden om een vis gevraagd, dat wil zeggen de mogelijkheid om tijdelijk de nodige middelen te krijgen om goede priesters te blijven opleiden, zodat zij hun missie kunnen voortzetten om Onze Heer aan de zielen bekend te maken; helaas hebben we een slang gekregen.
We hadden om een ei gevraagd, met de belofte het terug te geven zodra dat mogelijk was. De heilige Traditie die we in de zielen bewaren, behoort immers toe aan de Kerk, onze Moeder – en niet aan de Priesterbroederschap Sint-Pius X – en we zijn er zeker van dat er op een dag een paus zal zijn die er gebruik van wil maken ten behoeve van de universele Kerk; helaas hebben we een schorpioen gekregen.
We hadden gevraagd om onderwezen en bevestigd te worden in het geloof van altijd; in plaats daarvan zijn we voor de tweede keer tot schismatieken verklaard.
Ondanks de sancties die ons treffen, herhaalt de Priesterbroederschap Sint-Pius X oprecht de belofte die ze al aan Uwe Heiligheid had gedaan. Sta me in dit verband toe om vrijelijk te herhalen wat ik al eerder had gezegd:
„De Priesterbroederschap belooft U […] al haar krachten te wijden aan het behoud van de Traditie en deze ten dienste te stellen van de Kerk. Daarbij beperkt de Priesterbroederschap Sint-Pius X zich niet tot het in stand houden van oude gebruiken; ze wekt en behoudt priesterroepingen, religieuze roepingen, grote en diep christelijke gezinnen; kortom, alles wat de levendigheid van de Kerk, van de genade en van het katholieke geloof laat zien. Het is niet onze bedoeling om de Kerk een museum met oude dingen aan te bieden, maar de integrale, vruchtbare Traditie, bron van geestelijk leven, belichaamd en beleefd in de zielen.
[...] Ik ben er zeker van dat Uzelf of een van Uw opvolgers op een dag gebruik zal kunnen en willen maken van deze dienst, waarvan het aanbieden, in de Kerk en voor de Kerk, onze enige bestaansreden is.” (Persoonlijke brief gericht aan Zijne Heiligheid op 21 november 2025)
Maar bovenal belooft de Priesterbroederschap Sint-Pius X U vandaag dat we deze nieuwe sancties – die objectief gezien onrechtvaardig en ongeldig zijn – niet met bitterheid of verzet zullen ontvangen.
De recente veroordelingen raken ons, net als die uit het verleden, in wat ons het dierbaarst is: onze verbondenheid met onze Moeder, de Roomse Kerk. Toch moet zelfs in deze beproeving alles bijdragen aan het welzijn van de zielen en van de Kerk zelf. Daarom sporen deze veroordelingen ons aan om nog meer van de heilige Kerk te houden en met al onze krachten in haar behoeften te voorzien, meer dan ooit. Om diezelfde reden offert de Priesterbroederschap Sint-Pius X het leed dat deze nieuwe sancties veroorzaken graag op, ten behoeve van de universele Kerk en van Uwe Heiligheid.
We zijn er zeker van dat op een dag Uzelf of een van Uw opvolgers het programma van de heilige Pius X tot het Zijne zal willen maken: “Alles in Christus herstellen”, Instaurare omnia in Christo. Op die dag zal de Heilige Vader in de Priesterbroederschap Sint-Pius X geen hoop slangen en schorpioenen ontdekken, maar een klein leger van trouwe zonen, die tot alles bereid zijn om Hem te steunen bij het herstel van alle dingen in Onze Heer, en om voor de hele mensheid de onvervreemdbare rechten van Christus Koning op alle zielen en alle volkeren op te eisen.
Op die dag zal de Heilige Vader met grote vreugde en diepe troost authentiek katholieke zielen ontdekken, wier band met de Kerk nooit gebaseerd was op het drijfzand van een dubbelzinnige dialoog, maar op de rots van het geloof van Petrus.
We vragen de allerheiligste Maagd Maria om de komst van die dag te bespoedigen, en we wensen vooral dat Uwe Heiligheid zo snel mogelijk deze vreugde en deze troost mag ervaren.
In afwachting daarvan, als U dat kunt, ondanks Uw recente besluit, zegen ons dan als Uw zonen. Voor ons is er niets veranderd en zal er ook nooit iets veranderen.
In vertrouwen op de goddelijke Voorzienigheid, aan wie niets ontgaat en die tot in het diepst van het hart van elke mens kijkt,
bevestig ik, Heilige Vader, dat ik Uw zeer toegewijde zoon in de Heer ben.
Don Davide Pagliarani
Woord van E.H. Regele, Districtsoverste van Oostenrijk op 4 juli 2026 te Jaidhof
Eerwaarde medebroeders, eerbiedwaardige broeders en zusters in de ordestand, lieve gelovigen, vrienden en weldoeners!
Toen we vandaag, zaterdag 4 juli 2026, na de Mis in het Districtshoofdkwartier Jaidhof zoals gewoonlijk nog het kort H. Lof hielden, zongen we vóór het Tantum ergo ook – zoals altijd – het Oremus pro Pontifice nostro Leone. We deden dat in vreugde en vrede, ook al waren deze dagen zeker heel bijzonder. We zijn één met de paus! Als katholieken zijn we ook vandaag, morgen en altijd diep verbonden met de Heilige Vader en de plaatselijke bisschoppen, en we houden van hen, ondanks alle tegenstrijdigheden. We zijn en blijven rooms-katholiek.
Ik heb de afgelopen dagen heel veel telefoontjes en brieven gekregen, praktisch de klok rond. Gisteren belde een lieve gelovige me op, een voormalig viceburgemeester: “Beste pater Johannes, Kardinaal Victor Fernandez heeft een atoombom op ons en de hele katholieke traditie laten ontploffen. Maar we bidden en blijven trouw, en het zal ons vergaan zoals de jezuïeten in Hiroshima op 6 augustus 1945, die op wonderbaarlijke wijze ongedeerd bleven, hoewel ze zich niet ver van het epicentrum bevonden; zij baden de Rozenkrans.” Ik bedank jullie allemaal voor die prachtige bovennatuurlijke houding, voor jullie kracht. Dat hebben we ook gezien tijdens de ceremonie zelf op 1 juli. Het onweer en de stortregen konden de 15.000 aanwezige gelovigen niet wegjagen; iedereen bleef en zong de Rozenkrans.
In deze bewogen dagen krijgen we allemaal veel bezorgde berichten, vragen en ook onzekerheden binnen, van familieleden, vrienden, collega’s enz. Dat begrijpen we maar al te goed. Wat er de afgelopen dagen is gebeurd, weegt zwaar – en we willen niemand afschepen met vrome clichés, maar duidelijk en eerlijk met iedereen praten.
We zijn en blijven rooms-katholiek. Geen enkel decreet verandert daar iets aan
De waarheid is niet bang voor toetsing. Heel veel mensen praten over ons zonder ons echt te kennen; sommige geestelijken en leken-theologen in Oostenrijk en andere landen voelen zich gedwongen mee te zingen met het schorre geschreeuw van eigenlijk de vijanden van het geloof en de Kerk, zonder ooit persoonlijk contact met ons te hebben gehad of ons beter te kennen. We zijn zondaars, we moeten persoonlijk nederig zijn en ook als gemeenschap, maar de storm die nu is losgebarsten, laat uiteindelijk de haat tegen de hele katholieke traditie zien.
Een schisma is niet zomaar een uiterlijke handeling. Een schisma veronderstelt de wil tot afscheiding. Die wil hebben we niet. Die hebben we nooit gehad. We belijden het primaat van de paus, de onfeilbaarheid van het leergezag, enzovoort. We handelen niet tegen de Kerk, maar voor haar. Wie de Kerk wil redden, kan haar niet tegelijkertijd willen verlaten. Er is geen schisma, geen voornemen tot afscheiding.
Zo zit het ook bij ons. Geen voornemen tot afscheiding – geen schisma. Zo simpel, en zo belangrijk.
Door de Priesterbroederschap keren veel mensen terug naar de Kerk
Maar bovenal spreken de duizenden zielen voor zich, die door het apostolaat van de Priesterbroederschap het katholieke geloof en de religieuze praktijk weer hebben gevonden. Ze hebben geleden, ze zijn oprecht. Een gemeenschap die zulke vruchten voortbrengt, staat niet buiten de Kerk. De afgelopen uren hebben zich veel nieuwe, meestal jonge katholieken gemeld die door de gebeurtenissen van de afgelopen dagen hebben besloten om naar ons toe te komen. Er tekenen zich nieuwe geestelijke roepingen af. We hebben 13 seminaristen uit ons district voor het komende studiejaar in het seminarie, en nog eens 12 jonge mannen hebben de afgelopen weken bij ons aangeklopt omdat ze priester willen worden; we gaan deze roepingen onderzoeken.
Beste vrienden, laten we standvastig en vol liefde blijven, laten we bovennatuurlijk reageren en er altijd op vertrouwen dat de waarheid standhoudt. Ik hoop dat de dag komt waarop ze de kans krijgt om gehoord te worden. De heilige kerkvader Athanasius werd verbannen, de waarheid niet. De heilige Johannes van het Kruis werd door zijn eigen medebroeders opgesloten, gegeseld en zwaar mishandeld. We hebben veel grote voorbeelden in de kerkgeschiedenis. Laten we trouwe katholieken blijven, in de ware en eigenlijke zin van het woord.
Het lijkt toch alsof veel dingen een gerichte campagne tegen ons zijn, maar alle trouwe katholieken worden vervolgd. We nemen het in rust en kalmte aan en vragen God om alle nederigheid en liefde.
Laten we de vele gelegenheden voor gesprekken in deze dagen benutten voor goede, hartelijke persoonlijke gesprekken, geheel in de geest van de Kerk. Moge God ons daarin extra zegenen!
Is de excommunicatie überhaupt geldig in werking getreden? De sacramenten blijven natuurlijk geldig
Nog een belangrijk punt voor iedereen die zich afvraagt: is de excommunicatie überhaupt wel geldig? Het antwoord luidt, na nader onderzoek volgens het kerkelijk recht: nee – en wel om drie onafhankelijke redenen:
De basisnorm
Rome beroept zich op can. 1387 CIC: een bisschopswijding zonder pauselijke opdracht leidt normaal gesproken tot automatische excommunicatie. Maar – en dat is cruciaal – deze straf treedt niet in werking als de algemene regels over noodtoestand, dwaling en straffen van toepassing zijn. En dat is hier precies het geval.
Eerste reden: Echte noodtoestand – Can. 1323, 4°
„Wie heeft gehandeld vanwege een noodsituatie of ernstige benauwdheid, is niet onderworpen aan een straf.”
De wijdingen zijn voltrokken om het traditionele priesterschap, het H. Vormsel, de wijdingen en de sacramenten voor duizenden gelovigen te behouden. Dat is geen smoes – dat is een echte kerkelijke noodtoestand. Een bisschopswijding is op zich niet slecht, het is een sacrament. Het geschil gaat alleen over het ontbreken van pauselijke toestemming – niet over de handeling zelf. Die vond niet plaats om schade te berokkenen, maar voor het heil van de zielen. Als er sprake is van een echte noodsituatie: geen excommunicatie.
Tweede reden: onschuldige dwaling – Can. 1323, 7°
„Niemand is strafbaar wie zonder schuld heeft geloofd te handelen.”
Zelfs als de Heilige Stoel zou beweren dat er objectief gezien geen noodsituatie was – het blijft doorslaggevend of de betrokken bisschoppen zonder schuld geloofden dat er sprake was van een noodsituatie. Het hoeft niet eens bewezen te worden dat de noodsituatie objectief bestond. Het is genoeg dat de betrokkenen er te goeder trouw van overtuigd waren. Dan is can. 1323, 7° van toepassing – en treedt er geen automatische excommunicatie in werking.
Derde reden: geen straf – can. 1324 §3
„Onder de in §1 genoemde omstandigheden wordt de dader niet gestraft.”
Zelfs als iemand zich opzettelijk zou hebben vergist – zelfs dan voorkomt can. 1324 §3 de automatische excommunicatie. Je zou hooguit een mildere straf of boete kunnen opleggen. Maar een vanzelf ingetreden straf kan onder deze omstandigheden niet worden beweerd.
Het resultaat – zelfs in het ergste geval:
Zelfs als Rome zegt: er was objectief gezien geen noodtoestand, de FSSPX vergiste zich, en die vergissing was zelfs opzettelijk – zelfs dan zegt het kerkelijk recht duidelijk: geen automatische straf.
Can. 1323, 4°: Echte noodtoestand → geen excommunicatie.
Can. 1323, 7°: Onschuldig aangenomen noodtoestand → geen excommunicatie.
Can. 1324 §1 + §3: Zelfs een op schuldige wijze ten onrechte aangenomen noodtoestand → geen automatische straf.
Ter aanvulling, en belangrijk voor iedereen, moet het volgende worden vermeld: Paus Franciscus heeft de priesters van de Priesterbroederschap met de apostolische brief Misericordia et misera in 2016 permanent de bevoegdheid verleend om geldig de biecht af te nemen. Een andere pauselijke brief uit 2017 heeft geldige bijstand bij huwelijken mogelijk gemaakt.
Een nota van een dicasterie – dus een document van een kardinaal – kan pauselijke besluiten niet zomaar ongedaan maken. Daarvoor zou een uitdrukkelijke pauselijke intrekking nodig zijn. Die is er niet. Zolang die ontbreekt, blijven deze bevoegdheden van kracht.
De biecht en huwelijken die door priesters van de Priesterbroederschap worden voltrokken, blijven geldig.
We waren duidelijk bereid tot een echte dialoog en dat blijven we ook
Al jaren wordt bijna elke dialoog met ons op alle niveaus afgewezen, alle deuren zijn gesloten. De brieven van de Algemeen-Overste aan Paus Leo XIV bleven onbeantwoord; er werd geen audiëntie of gesprek verleend. Op diocesaan niveau ziet het er ongeveer hetzelfde uit (met een paar heel verheugende uitzonderingen in sommige bisdommen, vooral ook in Oostenrijk); vaak kreeg ik geen antwoord, de elementaire regels van beleefdheid lijken niet meer te bestaan. We zullen van onze kant proberen een goede weg van communicatie te blijven bewandelen. Daarvoor moet er echter bereidheid zijn aan alle kanten en geen gekonkel.
Geestelijk advies
Laten we in deze tijden vaak het Credo van de Heilige Mis bidden. Laten we extra bidden voor de Heilige Vader, voor alle bisschoppen en priesters. Laten we het lijden van deze dagen opofferen voor de hele heilige Kerk! En als er problemen zijn, dan moet men naar de toekomst kijken en aan een oplossing werken. Laten we ijverige apostelen zijn van de katholieke Traditie, vooral van de overgeleverde Liturgie. Laten we deze dagen vaak de catechismus erbij pakken en onze katholieke instelling vernieuwen!
Laten we onze patroonheilige, de heilige paus Pius X, om zijn bijzondere voorspraak vragen. Laten we ook voor onze vervolgers bidden! Moge God ons allen genadig zijn. Laten we vooral de deugden van echte christelijke vrede en dankbaarheid koesteren.
Een eeuwige dank aan alle priesters, religieuzen en gelovigen in het district voor jullie trouw, liefde en toewijding!
Met mijn priesterlijke zegen,
P. Johannes Regele
Districtsoverste van Oostenrijk, Tsjechië, Slowakije, Hongarije, Roemenië, Slovenië en Kroatië.

