11/8 9 Bijbelse boetedoeningen om rechtstreeks de Hemel binnen te gaan - Uniquely Mary
Als je kijkt naar een verhaal over het vagevuur of een verschijning van een ziel in het vagevuur, dan bevatten ze allemaal ongelooflijke dingen die ons individueel kunnen leren. Misschien over gebed, misschien over de soorten zonden die worden bestraft. Misschien over hoe het vagevuur eruitziet, hoe het lijden is, of hoe het voelt voor de zielen in het vagevuur, of hoe we het beste kunnen helpen. Maar als je een stap terug doet en kijkt naar het vagevuur als geheel en de hele boodschap die het ons te bieden heeft, dan is er één ding dat we moeten begrijpen, en dat is ongelooflijk belangrijk en zal ons spirituele leven radicaal veranderen. Vooral als je kijkt naar onze huidige situatie als Kerk en naar ieder van ons individueel, dan ontbreekt er iets.
Dit wordt geopenbaard door enkele lezingen uit de Mystieke stad van God, waar Onze Lieve Vrouw deze specifieke boodschap deelt. Luister hiernaar: Let nu op de instructie die ik je zal geven met betrekking tot de voorgaande hoofdstukken. Als ik het voorbeeld was om na te volgen in de manier waarop ik reageerde op de komst van God in de ziel en in de wereld door gepaste eerbied, aanbidding, nederigheid en dankbare liefde te tonen. Daaruit volgt dat als jij (en op dezelfde manier de rest van de zielen) ernaar streven mij na te volgen, de Allerhoogste zal komen en dezelfde effecten in jou teweegbrengen als in mij, hoewel ze misschien niet zo groot en krachtig zullen zijn. Want als het schepsel, zodra ze het gebruik van verstand verkrijgt, zich naar de Heer begint te bewegen zoals het hoort, en zijn voetstappen richt op het pad van leven en verlossing, dan zal zijn Allerhoogste Majesteit het tegemoet treden (Wijsheid 6:15), en is Hij er reeds met zijn gunsten en mededelingen.
Want voor Hem lijkt het een lange tijd te duren om te wachten tot het einde van de pelgrimstocht om Zich aan zijn vrienden te openbaren. Met Andere woorden: God wil grote dingen injeu doen. Waarom gebeuren die niet? Zo gebeurt het dat door geloof, hoop en liefde, en door waardige ontvangst van de sacramenten, vele goddelijke effecten, niet weinig, maar vele, bewerkt door zijn nederigheid, aan zielen worden meegedeeld. Sommige worden meegedeeld volgens de gewone gang van zaken van genade, en andere volgens een meer bovennatuurlijke wonderlijke orde. En elk zal min of meer overeenkomen met de gesteldheid van de ziel en met de doelstellingen die de Heer voor ogen heeft, die op dit moment niet bekend zijn. En als de zielen geen obstakels opwerpen, zal Hij net zo gul met hen zijn als met hen die zich vrijwillig opstellen.
Daar is dat woord obstakel. Nu ga ik het ergens anders lezen, want ze wordt nog specifieker en we moeten ons afvragen: waarom werkt God niet krachtiger in de Kerk en in jou? En wat heeft het vagevuur ons te leren over het wegnemen daarvan? Luister hiernaar. Nu spreekt de eerbiedwaardige Maria van Agreda. Tijdens het overdenken en schrijven over deze dingen was ik zeer verbaasd over de vrijgevigheid van de Almachtige en het feit dat Hij zo vaak de Heilige Geest zond over de gelovigen in de vroege Kerk. Er was dus iets aan de hand in de vroege Kerk. Als antwoord op mijn verwondering werden mij twee redenen voor deze vrijgevigheid verteld.
1 Ten eerste, omdat de wijsheid, goedheid en macht van God zo vurig verlangden dat de mensen deel zouden hebben aan zijn goddelijkheid door met Hem zijn eeuwige geluk en glorie te delen, dat Hij het eeuwige woord ertoe bracht zichtbaar en in vergankelijk vlees te verschijnen. Zo daalde ook de derde persoon vele malen in zichtbare en passende vorm neer op zijn Kerk om haar te vestigen en te bevestigen met soortgelijke en even zekere bewijzen van zijn almacht en liefde. Zo wilde de Heilige Geest laten zien: Ik ben hier. Ik ben echt. Ik ga de kerk vormen en bewijzen dat de Kerk echt is.
2 Ten tweede waren in het begin van de Kerk de verdiensten van het lijden en de dood van Christus, samen met de gebeden en voorspraak van zijn allerheiligste Moeder, in zekere zin aanvaardbaarder en daarom, volgens onze manier van begrijpen, krachtiger bij de eeuwige Vader. Want de kinderen van de Kerk hadden nog niet de vele en ernstige zonden begaan die sindsdien begaan zijn en die zulke grote obstakels vormen voor de weldaden van de Heer en voor zijn Heilige Geest. Daarom openbaart Hij zich nu niet meer zo vertrouwd aan de mensen als in de vroege Kerk. Ze onthult dat de hindernis onze zonden zijn. Maar niet dat we ons niet van onze zonden hebben bekeerd, maar de schuld die we vóór de Heer plaatse vanwege onze zonden.
Tijdelijke straf
Volgens de Katholieke Catechismus heet de straf die overblijft na het verkrijgen van de absolutie (de vergeving van de schuld) en het doen van de penitentie de tijdelijke straf (in het Latijn: poena temporalis).
Hier is hoe de Catechismus van de Katholieke Kerk (CKK) dit onderscheid en de zuivering ervan uitlegt:
Het onderscheid tussen schuld en straf
Elke zware zonde heeft volgens de katholieke leer twee gevolgen:
* De eeuwige straf: Dit is het verlies van de gemeenschap met God (de hel). Door het sacrament van de biecht (de absolutie) wordt de zonde vergeven en wordt deze eeuwige straf volledig kwijtgescholden.
* De tijdelijke straf: Zonde veroorzaakt een ongezonde gehechtheid aan aardse schepselen of zaken. Deze gehechtheid moet spiritueel worden gezuiverd. De penitentie (de opgelopen straf die de priester oplegt) helpt hierbij, maar is vaak niet voldoende om de volledige tijdelijke straf uit te wissen.
Hoe wordt de overblijvende tijdelijke straf uitgeboet?
De tijdelijke straf die na de biecht en penitentie nog overblijft, kan op twee manieren worden uitgeboet:
* Tijdens het aardse leven: Door geduldig gedragen lijden, gebed, werken van barmhartigheid, versterving en het verkrijgen van aflaten (een kwijtschelding door de Kerk van de tijdelijke straffen).
* Na de dood: In het vagevuur (de louteringsplaats), waar de ziel volledig wordt gezuiverd van de resterende tijdelijke straffen voordat zij de hemel kan binnengaan.
En zie, dit is waar het vagevuur dit geheim onthult dat we moeten begrijpen. Het geheim is dit: je kunt niet in de Hemel komen zonder ongelooflijk veel Zwoegen en lijden. Dat is de essentiële leer van het vagevuur. Als je in de Hemel wilt komen, zal het je veel kosten. Ten tweede, willen jullie dat de hemel zich hier op aarde manifesteert? Daar moeten we ja op zeggen, want als we niet dezelfde tekenen, wonderen, genezingen en dergelijke dingen hebben als in de vroege Kerk, zullen we de wereld niet bekeren. Onze woorden kunnen niet wijs genoeg zijn. We moeten ze echt bewijzen. God wil deze dingen door ons heen laten werken. Hij doet dat niet vanwege obstakels. Het vagevuur leert ons dus dat we het lijden gewillig moeten omarmen als we in de Hemel willen komen en de Hemel hier op aarde willen manifesteren.
En de Heer geeft ons negen bijbelse boetedoeningen die ieder van ons kan doen. En ik wil die nu met jullie delen, omdat boetedoening een verloren kunst is want de Kerk leert het niet. Ze zegt in wezen: lijd niet, maak je geen zorgen. We geloven in wezen, net als de protestanten, dat je Jezus gewoon moet accepteren en dat alles goed komt. Terwijl Jezus zelf zegt: neem je kruis op en volg Mij. Dus de zaligsprekingen kunnen op twee verschillende manieren geteld worden. Ofwel zeven, ofwel negen. Er zijn er negen, maar je kunt de laatste drie als de zevende tellen. Nu zijn ze verdeeld in twee delen. Net als de tien geboden hebben de eerste drie betrekking op God. De volgende zeven hebben betrekking op onszelf en onze relatie met anderen. De zaligsprekingen zijn hetzelfde. De eerste zes hebben te maken met onze persoonlijke heiligheid en onze relatie met anderen. En de laatste hebben te maken met onze dienst aan God. We doen dus boete voor de vier belangrijkste gebieden:
Relatie met bezittingen en zonden (vertegenwoordigd door onze 2 voeten).
Relatie met onszelf en onze hartstochten (vertegenwoordigd door onze 2 handen)
Relatie met anderen (vertegenwoordigd door onze 2 ogen)
Relatie met God (vertegenwoordigd door de 3 delen van de ziel)
Je hebt er twee zaligsprekingen voor je twee voeten, twee zaligsprekingen voor je twee handen, want dat is je relatie met jezelf, en twee zaligsprekingen voor je ogen, want zo zien we andere mensen. En dan de laatste drie hebben te maken met onze ziel. Onze dienst aan God, Vader, Zoon en Heilige Geest. En de ziel wordt meestal beschreven als verdeeld in drie delen: intellect, geheugen en wil. Of we zouden ook kunnen zeggen hart, verstand en ziel.
De acht Zaligsprekingen (volgens Matteüs 5)
Persoonlijke Heiliging en onze relatie met anderen
1 Zalig de armen van geest, want aan hen behoort het Rijk der hemelen.
2 Zalig de treurenden, want zij zullen getroost worden.
3 Zalig de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde bezitten.
4 Zalig die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden.
5 Zalig de barmhartigen, want zij zullen barmhartigheid ondervinden.
6 Zalig de zuiveren van hart, want zij zullen God zien.
Onze dienst aan God
7 Zalig de vredestichters, want zij zullen kinderen van God genoemd worden.
8 Zalig die vervolgd worden omwille van de gerechtigheid, want aan hen behoort het Rijk der hemelen.
(Jezus voegt hier direct nog een persoonlijke belofte aan toe voor zijn leerlingen: "Zalig zijt gij, wanneer men u beschimpt en vervolgt om Mijnentwil. Verheugt u en juicht, want uw loon is groot in de hemel".)
Uitleg over de zaligsprekingen
1 De eerste zaligspreking luidt: "Zalig de armen van geest, want aan hen behoort het Rijk der hemelen" (Matteüs 5:3).
Dit is misschien wel de meest verkeerd begrepen uitspraak uit de Bergrede, omdat "arm van geest" in ons moderne taalgebruik soms klinkt als een gebrek aan verstand. In de Bijbelse en katholieke traditie heeft het echter een diepe, positieve spirituele betekenis.
Het betekent ten diepste het volgende:
1. Radicale afhankelijkheid van God
Arm zijn van geest betekent dat je erkent dat je uit jezelf spiritueel "arm" bent. Je beseft dat je redding, je talenten en je leven pure geschenken van God zijn.
De "rijke van geest" vertrouwt op zijn eigen bezittingen, status, kennis of morele perfectie.
De "arme van geest" staat met lege handen voor God, zoals een bedelaar, in het volste besef dat hij Gods genade en liefde keihard nodig heeft.
2. Innerlijke onthechting (Geestelijke armoede)
Het gaat hier niet verplicht om materiële armoede, maar om een innerlijke houding ten opzichte van bezit. Een arme van geest is niet bezeten door zijn bezittingen. Of je nu veel of weinig geld hebt, je bent bereid alles los te laten als God dat vraagt. Je hart hangt niet aan materiële luxe, macht of de erkenning van mensen, maar zoekt eerst God.
3. De oudtestamentische achtergrond: De Anawim
Jezus sluit met deze woorden aan bij een belangrijk begrip uit het Oude Testament: de Anawim. Dit waren de armen, de nederigen en de verdrukten die geen aardse macht of beschermers hadden. Omdat zij van niemand anders hulp konden verwachten, stelden zij hun rotsvaste en volledige vertrouwen op God alleen. Jezus verklaart juist deze groep mensen tot de ereburgers van Zijn Koninkrijk.
De belofte: "Want aan hen behoort het Rijk der hemelen"
Opvallend is dat Jezus bij de meeste zaligsprekingen in de toekomstige tijd spreekt ("zij zullen getroost worden"), maar bij deze eerste zaligspreking spreekt Hij in de tegenwoordige tijd: het Rijk der hemelen behoort nu al aan hen toe. Wie zich innerlijk leegmaakt van trots en egoïsme, schept direct in zijn eigen hart de ruimte waar God kan wonen en regeren.
2 De tweede zaligspreking luidt: "Zalig de treurenden, want zij zullen getroost worden" (Matteüs 5:4).
Net als de eerste zaligspreking klinkt dit paradoxaal. In de logica van de wereld is verdriet een toestand van ongeluk, maar Jezus noemt hen die rouwen of treuren juist "zalig". In de spirituele en katholieke traditie heeft dit drie diepe betekenissen:
1. Treuren om de eigen zonden (Heilige droefheid)
De diepste theologische betekenis van deze zaligspreking is het verdriet over de eigen zonden en tekortkomingen. Dit wordt ook wel berouw van het hart genoemd.
Het is het pijnlijke besef dat men door eigen fouten en egoïsme de liefde van God heeft gekwetst.
Deze vorm van treuren is niet destructief of wanhopig, maar leidt juist tot bekering, de biecht en een hernieuwde relatie met God.
2. Treuren om het kwaad in de wereld
De treurenden zijn ook degenen die weigeren onverschillig te blijven voor het lijden van anderen. Zij voelen een diepe droefheid over de gebrokenheid van de schepping, het onrecht, de oorlogen, de geloofsafval en de morele achteruitgang in de samenleving. Zij huilen met degenen die huilen en dragen spiritueel het lijden van de mensheid mee (een houding die sterk aansluit bij de boodschappen van Onze-Lieve-Vrouw van Smarten).
3. Het dragen van persoonlijk verlies en kruis
Jezus sluit de ogen niet voor menselijk psychologisch en fysiek leed. Iedereen die te maken krijgt met het verlies van een geliefde, ziekte, eenzaamheid of diepe teleurstelling, valt onder deze zaligspreking. Jezus zegent hen omdat zij in hun kwetsbaarheid en pijn vaak openstaan voor God, terwijl menselijk succes en comfort de ziel soms doof maken voor het spirituele.
De belofte: "Want zij zullen getroost worden"
De belofte van Jezus is de goddelijke troost.
Deze troost begint al op aarde door de aanwezigheid van de Heilige Geest, die in de Kerk de "Trooster" (Parakleet) wordt genoemd.
De uiteindelijke, perfecte vervulling hiervan ligt in de hemel. Zoals het Bijbelboek Openbaring (21:4) belooft: "God zal alle tranen uit hun ogen wissen, en de dood zal niet meer zijn, noch rouw, noch geklaag, noch pijn."
Wie hier op aarde kan en durft te treuren, toont dat zijn of haar hart van vlees is en niet van steen. God belooft dat juist die gevoeligheid rijkelijk beloond zal worden.
3 De derde zaligspreking luidt: "Zalig de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde bezitten" (Matteüs 5:5).
In een wereld die vaak gedomineerd wordt door macht, agressie en de luidste stem, klinkt deze belofte volstrekt onlogisch. Toch schuilt achter het woord "zachtmoedig" (in het Grieks: praeis) een enorme innerlijke kracht.
1. Wat is zachtmoedigheid niét?
Het is belangrijk om te begrijpen dat zachtmoedigheid in de Bijbel niets te maken heeft met zwakte, lafheid of over je heen laten lopen. Het is geen passieve houding waarbij je alles maar pikt of geen eigen mening hebt. Jezus was zelf het ultieme voorbeeld van zachtmoedigheid ("Leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart"), maar Hij trad tegelijkertijd krachtig op tegen onrecht en dreef de geldwisselaars de tempel uit.
2. De echte betekenis: Beheerste kracht
Zachtmoedigheid is kracht onder controle. Het is de spirituele deugd waarbij iemand de innerlijke discipline en rust heeft om niet met woede, wraak of bitterheid te reageren, zelfs niet wanneer hij of zij onrechtvaardig wordt behandeld.
Emotionele zelfbeheersing: Een zachtmoedig mens laat zich niet leiden door blinde drift, trots of de drang om zijn gelijk te halen ten koste van anderen.
Vriendelijkheid en geduld: Het uit zich in een milde, geduldige houding naar de zwakheden van de medemens, diep geworteld in het vertrouwen dat God uiteindelijk recht zal spreken.
3. De belofte: "Want zij zullen de aarde bezitten"
De belofte dat zij "de aarde zullen bezitten" grijpt rechtstreeks terug naar Psalm 37:11 ("De zachtmoedigen zullen de aarde bezitten"). Dit heeft een dubbele betekenis:
* Innerlijke vrede op aarde: Wie niet constant strijdt om macht, status of bezit, geniet in dit aardse leven al van een diepe innerlijke vrijheid en rust die geen enkele materiële rijkdom kan kopen. Zij 'bezitten' de aarde omdat ze er in vrede op kunnen leven.
* De nieuwe aarde: Het verwijst eschatologisch naar het uiteindelijke Koninkrijk van God, de "nieuwe aarde" (Openbaring 21:1). Terwijl aardse imperia die met geweld zijn opgebouwd altijd weer instorten, zullen degenen die in liefde en zachtmoedigheid hebben geleefd eeuwig heersen met Christus.
Kortom: zachtmoedigheid is de weigering om het kwaad met het kwaad te bestrijden. Het overwint de wereld niet met wapens, maar met de ontwapenende kracht van de liefde.
4 De vierde zaligspreking luidt: “Zalig die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden.“ (Matteüs 5:6).
In de Bijbelse en katholieke context gaat dit veel dieper dan alleen het verlangen naar een eerlijke rechtbank of een betere wereld. Het beschrijft een intens, spiritueel verlangen.
De betekenis laat zich opsplitsen in drie dimensies:
1. Een levensnoodzakelijk verlangen
Jezus gebruikt niet voor niets de biologische behoeften 'honger' en 'dorst'. In de oudheid, waar voedsel- en waterschaarste dagelijkse realiteit waren, betekende extreme honger of dorst dat je zocht naar wat je nodig had om te overleven.
Het betekent dat een christen niet zomaar 'een beetje' hoopt dat het goede gebeurt.
Het is een brandend, constant verlangen dat zo groot is dat je er spiritueel niet buiten kunt.
2. Wat betekent "gerechtigheid" in de Bijbel?
In onze moderne taal denken we bij gerechtigheid vaak aan juridische rechtvaardigheid of sociale gelijkheid. In de Bijbelse betekenis (het Hebreeuwse tsedakah of Griekse dikaiosyne) betekent het echter: volledig in lijn zijn met de wil van God.
Persoonlijke heiligheid: Het verlangen om zelf zonder zonde te leven, Gods geboden te onderhouden en een zuiver geweten te hebben.
Gods orde op aarde: Het verlangen dat Gods liefde en wetten de wereld regeren, in plaats van egoïsme, corruptie en onrecht.
Jezus zelf: De Heilige Augustinus legde uit dat Jezus zélf onze gerechtigheid is. Hongeren naar gerechtigheid is dus ten diepste verlangen naar een intieme relatie met Christus.
3. De belofte: "Want zij zullen verzadigd worden"
Jezus koppelt aan deze honger een directe belofte van vervulling.
Wie zoekt naar macht of rijkdom, raakt volgens de christelijke leer nooit blijvend verzadigd.
Wie daarentegen zoekt naar de wil van God, zal geestelijke vrede en uiteindelijke verzadiging vinden. Dit begint al op aarde door de genade van de Heilige Geest en de sacramenten (zoals de Eucharistie), maar wordt pas perfect in de hemel, waar alle onrecht en zonde definitief zijn verdwenen.
Kortom: het is de spirituele houding van iemand die weigert onverschillig te zijn voor het kwaad (in zichzelf en in de wereld) en wiens grootste levensdoel het is om te leven zoals God het heeft bedoeld.
5 De vijfde zaligspreking luidt: "Zalig de barmhartigen, want zij zullen barmhartigheid ondervinden" (Matteüs 5:7).
Deze zaligspreking vormt het absolute hart van de christelijke moraal en weerspiegelt de essentie van God zelf. Waar de voorgaande zaligsprekingen vooral gaan over een innerlijke houding (zoals armoede van geest of treuren), vraagt deze om een actieve, zichtbare houding naar de medemens.
De spirituele en katholieke betekenis omvat de volgende drie dimensies:
1. Wat is barmhartigheid?
Barmhartigheid (in het Latijn: misericordia, wat letterlijk betekent: een hart hebben voor de armen/ellendigen) is meer dan alleen medelijden. Het is een actieve liefde die zich het lot van de ander aantrekt en in actie komt om de nood te lenigen.
Vergeving: Het weigeren om wrok of wraak te koesteren. Een barmhartig mens vergeeft degenen die hem hebben gekwetst, net zoals God dat doet.
Geen oordeel: Het niet direct veroordelen van de fouten van anderen, maar proberen hen met liefde en begrip tegemoet te treden.
2. De concrete daden: De Werken van Barmhartigheid
In de katholieke traditie wordt deze zaligspreking heel concreet gemaakt via de veertien werken van barmhartigheid (zeven lichamelijke en zeven geestelijke).
* Lichamelijk: Zoals de hongerigen spijzigen, de dorstigen laven, de naakten kleden en de zieken bezoeken (gebaseerd op Matteüs 25).
* Geestelijk: Zoals de onwetenden onderrichten, de bedroefden troosten, de zondaars vermanen en beledigingen vergeven.
3. De belofte: "Want zij zullen barmhartigheid ondervinden"
Hier zit een diepe spirituele wetmatigheid in: hoe wij met anderen omgaan, bepaalt hoe God met ons omgaat. Dit horen we ook dagelijks in het Onze Vader: "Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren."
Niemand kan uit eigen kracht of morele perfectie de hemel verdienen; we hebben allemaal Gods barmhartigheid nodig.
Wie echter zelf hardvochtig, onvergetelijk en egoïstisch blijft naar zijn medemens, sluit zijn eigen hart af voor de barmhartige genade van God. Wie liefde geeft, zal bij het uiteindelijke oordeel diezelfde liefde en vergeving van God ontvangen.
6 De zesde zaligspreking luidt: "Zalig de zuiveren van hart, want zij zullen God zien" (Matteüs 5:8).
Dit is een van de meest mystieke en diepzinnige beloften uit de Bergrede. Het legt de vinger op de bron van al ons binnenzitten en handelen: ons hart. In de Bijbelse betekenis is het hart immers niet alleen de zetel van de emoties, but het centrum van de menselijke persoonlijkheid, de wil en het geweten.
De spirituele betekenis laat zich opdelen in drie kerngedachten:
1. Wat betekent "zuiver van hart"?
Zuiverheid van hart (in het Grieks: katharoi te kardia) betekent dat het innerlijk van de mens onverdeeld is.
* Onafhankelijke intenties: Het is de afwezigheid van huichelachtigheid, achterbaksheid of bijbedoelingen. Een zuiver mens doet het goede puur omwille van het goede en uit liefde voor God, niet om door anderen gezien of geprezen te worden.
* Geestelijke onverdeeldheid: Een zuiver hart is gericht op één groot doel: God. Het is niet verdeeld tussen God en de wereld (zoals macht, rijkdom of egoïsme).
* Kuisheid: Hoewel het breder is dan dat alleen, omvat het in de katholieke traditie ook de morele kuisheid: het vrijhouden van de gedachten, verlangens en het lichaam van zelfzuchtige passies en onreinheid.
2. De belofte: "Want zij zullen God zien"
God zien (de zogenaamde visio beatifica of het zaligmakend godsschouwen) is het ultieme einddoel van het menselijk leven.
* Nu reeds op aarde: Wie een zuiver hart heeft, krijgt een heldere spirituele blik. Zoals een vuil raam het zonlicht tegenhoudt, zo blokkeert een onzuiver hart de genade. Een zuiver hart begint God echter overal te herkennen: in de medemens, in de schoonheid van de schepping, in de Schrift en in de sacramenten.
* In de eeuwigheid: De uiteindelijke vervulling ligt in de hemel. Daar zal de sluier volledig vallen en zullen de heiligen God van aangezicht tot aangezicht schouwen, in een staat van perfect geluk.
Kortom: deze zaligspreking nodigt uit tot een radicale innerlijke grote schoonmaak, zodat de spiegel van onze ziel Gods licht weer perfect kan reflecteren.
7 De zevende zaligspreking luidt: "Zalig de vredestichters, want zij zullen kinderen van God genoemd worden" (Matteüs 5:9).
Deze zaligspreking vraagt om actieve betrokkenheid bij de medemens en de samenleving. Jezus prijst hier niet de mensen die louter conflictvermijdend zijn, maar zij die er bewust werk van maken om vrede te brengen waar verdeeldheid heerst.
De betekenis omvat de volgende drie kerngedachten:
1. Wat is een vredestichter?
Een vredestichter (in het Grieks: eirenopoios) is iemand die actief muren afbreekt en bruggen bouwt.
* Geen passieve vrede: Vrede is in de Bijbel (Shalom) niet zomaar de afwezigheid van oorlog of ruzie. Het is een actieve toestand van harmonie, gerechtigheid en heelheid tussen mensen onderling en tussen de mens en God.
* Verzoening brengen: Vredestichters herstellen gebroken relaties, kalmeren agressie, vergeven misstappen en helpen anderen om met elkaar in het reine te komen. Ze weigeren mee te gaan in roddel, polarisatie of haat.
2. Vrede begint vanbinnen
Je kunt geen vrede brengen als je zelf vol innerlijke onrust, bitterheid of jaloezie zit. Ware christelijke vredestichting begint daarom altijd in het eigen hart, door de vrede van Christus toe te laten. Pas wanneer iemand innerlijke vrede heeft gevonden door het gebed en de sacramenten, kan hij of zij die vrede uitstralen naar de omgeving.
3. De belofte: "Want zij zullen kinderen van God genoemd worden"
Dit is een van de hoogste titels in het Nieuwe Testament.
* Gods karakter weerspiegelen: God is de "God van de vrede". Wanneer een mens vrede sticht, doet hij precies wat God doet. Daarmee laat hij zien dat hij op zijn hemelse Vader lijkt. Hij vertoont, als het ware, de 'familiekenmerken' van God.
* Erkenning door God: God zal hen bij het eindoordeel publiekelijk erkennen en aannemen als Zijn ware zonen en dochters, die Zijn liefde op aarde tastbaar hebben gemaakt.
8 De achtste en laatste officiële zaligspreking luidt: "Zalig die vervolgd worden omwille van gerechtigheid, want aan hen behoort het Rijk der hemelen" (Matteüs 5:10).
Met deze zaligspreking sluit Jezus de rij en keert Hij direct terug naar de belofte van de allereerste zaligspreking: het bezit van het Koninkrijk van God. Hiermee bereidt Hij zijn volgelingen voor op de onvermijdelijke weerstand die het leven naar het Evangelie met zich meebrengt.
De spirituele betekenis laat zich opdelen in drie hoofdpunten:
1. Wat betekent vervolgd worden "omwille van gerechtigheid"?
Het gaat hier niet om lijden dat iemand over zichzelf afroept door eigen misstappen, tactloosheid of koppigheid. Vervolging omwille van de gerechtigheid betekent dat je lijdt omdat je trouw blijft aan Gods wetten en de waarheid.
Wie leeft volgens de eerdere zaligsprekingen (zachtmoedig, barmhartig, zuiver van hart), vormt ongewild een spiegel voor een wereld die vaak gedreven wordt door macht, egoïsme en corruptie.
Die zuivere levensstijl roept soms irritatie, spot of actieve vijandigheid op bij de omgeving.
2. De link met Jezus Christus
Meteen na deze achtste zaligspreking trekt Jezus de lijn door naar Zichzelf (Matteüs 5:11): "Zalig zijt gij, wanneer men u beschimpt en vervolgt (...) omwille van Mij." Lijden omwille van de gerechtigheid is dus ten diepste lijden omwille van het geloof in Christus.
In de geschiedenis van de Kerk zien we dit extreem terug in de talloze martelaren die weigerden hun geloof af te vallen.
In het dagelijks leven kan het zich uiten in een mildere vorm, zoals buiten gesloten worden op het werk, uitgelachen worden om morele standpunten, of te maken krijgen met onbegrip binnen de familie.
3. De belofte: "Want aan hen behoort het Rijk der hemelen"
Net als bij de eerste zaligspreking staat de belofte in de tegenwoordige tijd: het Rijk der hemelen behoort nu al aan hen toe.
Wie bereid is zijn comfort, reputatie of zelfs zijn leven te verliezen voor de waarheid van God, laat zien dat zijn hart al volledig in het hiernamaals verankerd is.
Jezus roept hen daarom op niet te wanhopen, maar juist te jubelen (Matteüs 5:12): "Verheugt u en juicht, want uw loon is groot in de hemel."
Dit zijn dus de negen boetedoeningen:
1 Zalig de armen van geest. De boetedoening is het geven van aalmoezen. Jezus zegt: "Geef aalmoezen en zie, allen zullen rein gemaakt worden."
2 Zalig de treurenden. De zondige vrouw huilde aan de voeten van Jezus en werd gereinigd van haar zonde. We kunnen de
Heilige Geest vragen om ons de gave van tranen te geven om te treuren over onze zonden.
3 Zalig de zachtmoedigen. Iemand die zijn hand uitsteekt en Gods wil laat geschieden. Dat is wat het betekent om zachtmoedig te zijn. Het is het aanvaarden van het dagelijkse lijden van onze dag en ons leven, het aanvaarden van alles wat God ons zendt en zeggen: "Heer, laat uw Wil geschieden." Hij zal ons de gepaste boetedoeningen zenden, pijnen in ons lichaam, lijden hierdoor, lijden hierdoor, enzovoort. Je aanvaardt dat gewoon en je biedt dat aan de Heer aan.
4 Zalig die hongeren en dorsten naar gerechtigheid. Het is elke dag een gewetensonderzoek doen en kijken hoever je van Gods Wil bent verwijderd en je koers veranderen. Door middel van de Biecht en je te beteren.
5 Zalig de barmhartigen. Het is de eerste manier waarop we naar andere mensen zouden moeten kijken. Jezus zegt dat we moeten vergeven. Dat is de boetedoening. Als je mensen in je leven vergeeft, is dat boetedoening, want Jezus zegt: "Vergeef en je zult vergeven worden." Dat is een sleutel tot de hemel. Vergeef iedereen.
6 Zalig de zuiveren van hart. Volgens het dagboek van de heilige Faustina heeft meditatie over het lijden van onze Heer gedurende 1 uur, als we kijken naar de zuiverheid zelf, meer verdienste dan een heel jaar geseling die bloed doet vloeien. Kijk dus met zuiverheid. Kijk naar het lijden van onze Heer. Mediteer erop. Dat is een boetedoening die je zonden kan verzoenen en elke hindernis kan wegnemen die tussen jou en God staat.
7 Zalig de vredestichters. Breng in elke situatie waar conflict is vrede in dienst van God en je doet boete. Uiteindelijk is het enige dat mensen ware vrede geeft, hen tot Jezus Christus brengen. Dus elke inspanning om hen tot Jezus Christus te brengen zal je zonden vergeven, want de Schrift zegt dat. Als je iemand terugbrengt van zijn dwalingen, red je zijn ziel en bedek je een veelheid aan zonden.
8 Zalig die vervolgd worden omwille van gerechtigheid. Leef dus een heilig leven. Je zult daarvoor onvermijdelijk vervolgd worden. Offer die vervolging aan de Heer.
En Jezus belooft aan degenen die ten onrechte vervolgd worden vanwege Zijn Naam, Hij het persoonlijk op Hem neemt, want als je het geloof verspreidt en ten onrechte wordt aangevallen, want dat zal onvermijdelijk gebeuren, of je het nu verspreidt onder niet-katholieken, Katholieken of mensen van andere religies, dan doe je boete voor al je zonden.