8/8 Waarom ouderdom wellicht je ticket uit het vagevuur is. - Uniquely Mary
Charlene Richard was pas twaalf jaar oud toen artsen haar vertelden dat ze stervende was. In plaats van te wanhopen, koos ze ervoor om al haar pijn te offeren voor de zielen die vastzaten in het vagevuur. In deze video onthullen we de vergeten katholieke leer van het verlossende lijden en waarom ouder worden – met al zijn pijnen, verliezen en stille vernederingen – misschien wel het krachtigste 'gouden ticket' is dat een ziel kan ontvangen. Je hoort de mystieke getuigenissen van de Zalige Berthold, Maria van Quito en de Heilige Maria Magdalena de' Pazzi, die allen uit eigen ervaring zagen hoe lijden, verenigd met Christus, de tijd in het vagevuur verkort.
We leggen ook de eenvoudige, vaak over het hoofd geziene weg uit naar het verkrijgen van een plenaire aflaat – de rozenkrans, de kruisweg, dertig minuten aanbidding of het lezen van de Schrift – die een ziel onmiddellijk uit het vagevuur kan bevrijden. Als u of iemand van wie u houdt de beproevingen van de ouderdom doormaakt, zal deze video uw kijk op elke moeilijke dag veranderen en u eraan herinneren dat geen enkel lijden dat uit liefde wordt gegeven, ooit tevergeefs is.
* Ondanks wat protestanten beweren, namelijk dat je alleen maar Jezus hoeft te accepteren als je persoonlijke Heer en Verlosser om in de hemel te komen, zegt Jezus zelf iets anders. Hij zegt veel dingen, zoals: neem je kruis op en volg mij, vergeef, wees rein, wees volmaakt zoals je hemelse Vader. Zelfs als je alleen maar kijkt naar de Bergrede, vraagt hij ons een veelheid aan dingen te doen. En dan hebben we wat de heiligen ons vertellen, namelijk ook lijden om volmaakt zijn, rein zijn, gezuiverd worden, heldhaftig zijn, en al die verschillende dingen. We hebben bijvoorbeeld het beroemde citaat dat wordt toegeschreven aan Johannes van het Kruis, waarin hij zegt dat hij voor de hemel een grote rivier zag en dat die rivier lijden heette. En hetgeen en de boot die je eroverheen bracht, was liefde. Hoe we ook in de hemel komen, zal er lijden bij betrokken zijn. Vroeger was lijden alomtegenwoordig.
Er zat geen fluoride in het water, dus de tanden van mensen rotten. Dus hun mond leed. Er waren geen pillen en medicijnen, dus welke pijntjes en kwaaltjes je ook had, we leden eronder. De bedden waren niet comfortabel. Je kon de temperatuur niet instellen. Je schoenen zaten niet comfortabel. Het leven was gevuld met lijden dat mensen konden vergelijken met het lijden van Jezus aan het kruis. Er was overal verlossend lijden. Maar in de loop der tijd zijn er gemakken van aardse zaken binnengeslopen. Nu hebben we alle pillen en nu hebben we alle mogelijke manieren om lijden te vermijden, zodat je, als je dat niet wilt, niet hoeft te lijden tot op hoge leeftijd. En zelfs dan zijn er medicijnen om dat te verhelpen. Dus hoe komen we dan in de hemel?
Nu, het lijkt me dat als je een gewoon mens bent die op al deze verschillende manieren gezondigd heeft en berouw heeft getoond en je regelmatige gebeden en sacramenten ontvangt, Jezus Christus je met zijn ouderdom een gouden ticket naar de hemel zou kunnen geven, vanwege al het lijden dat ermee gepaard gaat, waardoor je je met Hem kunt verenigen. In wezen gaat alles waar ik het over heb over het concept van verlossend lijden. En het grootste deel van mijn publiek is ouder. Ik ben 45. De meesten van jullie zijn in de veertig, vijftig, zestig en zeventig. En naarmate je ouder wordt, lijd je gewoon. Er is al dat lijden dat gehoord heeft bij het leven. Hoe verenigen we dit met het kruis van Jezus Christus? De Schrift zegt: "En een klein kind zal hen leiden." Daarom wil ik graag het getuigenis van de Cajun-heilige Charlene Richard met jullie delen.
Charlene Richard is een twaalfjarig Amerikaans meisje uit Louisiana dat bekendstaat als "The Little Cajun Saint" (De Kleine Cajun-Heilige). Hoewel ze door de Katholieke Kerk nog niet officieel heilig is verklaard, draagt ze sinds 2020 de officiële titel Dienares van God (Servant of God), wat de allereerste formele stap is in het proces naar een officiële heiligverklaring.
Haar Levensverhaal
Geboorte: Charlene Marie Richard werd geboren op 13 januari 1947 in de landelijke Cajun-gemeenschap Richard, Louisiana.
Alledaags leven: Ze groeide op in een groot, vroom katholiek gezin als de tweede van tien kinderen. Ze was een heel normaal, actief meisje dat van basketbal hield en haar huishoudelijke taken uitvoerde.
Ziekte: In 1959, toen ze 12 jaar oud was, kreeg ze de diagnose acute lymfatische leukemie. De artsen gaven haar nog slechts twee weken te leven.
Overlijden: Ze stierf twee weken later, op 11 augustus 1959, in het Our Lady of Lourdes Hospital in Lafayette.
Waarom ze wordt vereerd
Moedig lijden: Tijdens haar korte, pijnlijke verblijf in het ziekenhuis klaagde Charlene nooit. Geïnspireerd door de heilige Thérèse van Lisieux koos ze ervoor om haar intense fysieke lijden "op te dragen" aan God. Ze bad specifiek voor de bekering en genezing van andere patiënten, verpleegsters en artsen.
Lokale devotie: Al snel na haar dood verspreidden verhalen over haar diepe geloof en vrede zich in Zuid-Louisiana. Dit leidde tot een spontane volksdevotie.
Mirakels: Duizenden pelgrims bezoeken jaarlijks haar graf op het kerkhof van de St. Edward Catholic Church in Richard om haar voorspraak te vragen. Er worden talloze wonderbaarlijke genezingen en beantwoorde gebeden aan haar toegeschreven.
Status van haar heiligverklaring
In januari 2020 heeft het bisdom van Lafayette haar officiele canonisatieproces geopend. De documenten en getuigenissen rondom haar deugdzame leven en de vermeende wonderen zijn ingediend bij het Vaticaan. De Charlene Richard Foundation houdt de gemeenschap op de hoogte van de vorderingen en verzamelt getuigenissen van verhoorde gebeden.
Eén van de devoties die daar zijn, is dat ze een klein doekje hebben dat ze je geven in de kerk en je raakt er een graf mee aan en je neemt het mee om te bidden. En dit is precies zoals in de Schrift staat, dat ze de doek van Paulus namen en er mensen mee genazen, of dat de schaduw van Petrus de kracht had om mensen te genezen omdat hij zo één was met Christus. Wat is er gebeurd? Ze was 3een gewoon meisje dat op 12-jarige leeftijd stierf. Uiteindelijk had ze een ziekte. Laat me nu wat specifieke informatie voorlezen. Twee weken voor haar dood werd bij haar acute lymfatische leukemie vastgesteld en werd ze opgenomen in het Our Lady of Lord's Hospital in Lafayette, Louisiana.
Op verzoek van haar familie werd ze door de ziekenhuisaalmoezenier, Joseph Bernan, een pasgewijde Katholieke priester, verteld dat ze zou sterven. De priester introduceerde haar in de Katholieke leer van de verlossing van lijden door de ziekte. Hoewel de ziekte pijnlijk was, bleef ze opgewekt, aanvaardde ze nederig haar lot en droeg ze haar lijden op aan God. Pr Brennan was diep onder de indruk van haar geloof en bezocht haar dagelijks.
Tijdens haar sterven bad Charlene voor de genezing van anderen of voor hun bekering tot het Katholicisme. De directeur van de kinderafdeling van het ziekenhuis, Teresacita Crowley, een Katholieke non, was ook getuige van haar kalme aanvaarding van het lijden en haar gebeden voor anderen. Pr Brennan en zuster Teresacita hebben getuigd dat degenen voor wie Richard bad, genazen van hun ziekte of Katholiek werden. Charlene stierf op 11 augustus 1959 en werd begraven in Louisiana. Dit kleine meisje leert ons, ouderen, wat we met ons lijden moeten doen als we het kalm en nederig aanvaarden en het verenigen met het lijden van Jezus aan het kruis, en we erop vertrouwen dat wat God ons geeft voor ons eigen bestwil is.
Dan kunnen we al ons dagelijks lijden vooral dat aan het einde van ons leven, en dit zou een gouden ticket naar de hemel kunnen zijn, want wat er van ons wordt vereist om de hemel binnen te gaan, is om op Christus te lijken, te lijden als een heilige, heldhaftige deugd te tonen. En dit lijden is een kans voor ons om dat te doen. Niemand zou gedwongen moeten worden om te lijden. Al het lijden moet vrijwillig zijn. We moeten er zelf voor kiezen en het moet uit ons hart komen, door het nederig te aanvaarden als een gave van de Heer. Wist je dat de kerk aflaten geeft die verbonden kunnen worden aan deze momenten van ons leven en vooral aan deze dagelijkse aanvaarding van lijden? Laat me eerst een paar ongelooflijke verhalen met je delen over de kracht van aflaten om je ervan te overtuigen waarom je ze vaker in je leven zou moeten hebben.
Laten we het opmerkelijke verhaal vertellen van de zalige Berthold, een prediker van de orde van Sint Franciscus. Na een ontroerende preek over dienstbaarheid en het geven van wapens, verleende hij zijn toehoorders een aflaat van 10 dagen, volgens de autoriteit die hij van de paus had ontvangen. Onder de aanwezigen was een edelvrouw die, hoewel ze uit een eerbiedwaardige familie stamde, in zulke extreme armoede was vervallen dat ze zich schaamde om haar toestand te onthullen. In het geheim benaderde ze de heilige monnik en smeekte hem om hulp. De geestelijke antwoordde haar zoals Petrus ooit de kreupele bedelaar in Jeruzalem had geantwoord. Zilver en goud heb ik niet, maar wat ik heb, geef ik u.
Ik verleen u tien dagen aflaat omdat u vanmorgen mijn preek hebt bijgewoond. Ga nu naar een zekere bankier die weinig belangstelling heeft voor geestelijke schatten. Zeg hem dat als hij deze aflaat in ruil voor aalmoezen accepteert, dit zal helpen om het lijden dat hem in het vagevuur te wachten staat te verlichten. Ik vertrouw erop dat hij u zal helpen. Vol vertrouwen ging de arme vrouw naar de bankier. Hij ontving haar vriendelijk en glimlachend en vroeg hoeveel hij verwachtte te ontvangen in ruil voor haar tien dagen aflaat. Zoveel als ze wegen, antwoordde ze. Goed, zei de bankier. Laten we ze wegen. Hier is de weegschaal. Schrijf 'tien dagen aflaat' op een stuk papier en leg het op de ene kant. Ik leg er een munt op de andere kant. Dat is een munt. Toen gebeurde er iets wonderlijks. De kant met de aflaat woog meer dan de munt.
Verbaasd voegde de bankier er nog een munt aan toe. Maar de balans veranderde niet. Hij voegde er vijf toe, toen tien, toen dertig, en uiteindelijk zoveel munten als nodig waren voordat de weegschaal in evenwicht was. Het bedrag was precies wat de arme vrouw nodig had. Zo kwam de bankier tot het inzicht dat de waarde van aflaten weliswaar inzag, maar lang niet zoveel als de zielen in het vagevuur. Want om zelfs maar één aflaat te verkrijgen, zouden ze al het goud ter wereld vrijwillig opgeven. U hoort het goed. Ze verlangen ernaar met al hun omvang en smeken de levenden die ze overal en op elk uur in hun voordeel kunnen gebruiken. De Heer vond het goed deze waarheid aan Maria van Quito te openbaren. Op een dag terwijl ze in extase was, zag ze midden op een groot plein een tafel volgestapeld met bergen zilver, goud, robijnen, parels en diamanten.
Tegelijkertijd, hoorde ze een stem verkondigen: "Deze schat is openbaar. Iedereen mag er vrijelijk van nemen wat hij nodig heeft." Met zo'n overvloed voor ons, hoe zijn we schuldig als we geestelijk arm blijven en nalaten de behoeftige zielen in het vagevuur te verrijken? Vereist God vasten, lange pelgrimstochten, vrijgevig geven, strenge discipline of andere zware boetedoeningen om vrijelijk uit deze schat te mogen putten? Zelfs als Hij dat zou doen, zouden we dit moeten omarmen. Een grote prediker illustreerde dit eens door te vertellen over een man die tijdens de brand in een kerk moedig door de vlammen liep om een paar waardevolle schilderijen te redden. Zouden wij niet op een soortgelijke manier als het ware door de vlammen moeten gaan om de levende beelden van God te redden? Laten we eens kijken naar een ander voorbeeld.
In haar klooster in Florence had de heilige Maria Magdalena de Pazzi een religieuze zuster van eminente deugd. Tijdens de laatste ziekte van haar zuster verzorgde de heilige haar met de grootste tederheid en sloot persoonlijk haar ogen op het moment van haar dood. Toen het lichaam de kerk was binnengedragen voor de uitvaartdienst, trok Maria Magdalena zich terug achter de meisjes uit de kapittelzaal, vanwaar ze de kist nog steeds kon zien, en begon vurig te bidden voor haar geliefde zuster. Op datzelfde moment ontving ze een hemels visioen. Ze zag de ziel van de overledene stralender dan de zon zelf opstijgen naar de hemel, vervuld van onbeschrijflijke vreugde. Meteen riep ze uit: "Vaarwel, mijn zuster, vaarwel, gezegende ziel. Je gaat naar het paradijs en laat ons achter in dit dal van tranen. Hoe groot is jouw glorie? Wie zou ooit jouw schoonheid kunnen beschrijven? Hoe kort was je verblijf in het vagevuur?
Je lichaam heeft zijn laatste rustplaats nog niet bereikt, en je ziel is al het hemelse thuisland binnengegaan. Je ziet nu de waarheid van wat ik je ooit heb verteld. Het lijden van dit leven en de pijnen van het vagevuur zijn niets vergeleken met de glorie die je goddelijke echtgenoot voor je in de hemel heeft voorbereid. Op dat moment openbaarde de Heer haar dat deze ziel slechts 15 uur in het vagevuur was gebleven vanwege de aflaten waarvan de verdiensten voor haar waren toegepast. Zo zie je dat aflaten ongelooflijk makkelijk te verkrijgen in vergelijking met de andere dingen die we misschien moeten doen en je kunt ze koppelen aan het lijden dat je gewillig zult aanvaarden als je ouder wordt. Nu moet je het zo instellen dat je elke dag een volle aflaat krijgt. Er zijn een paar makkelijke manieren om dit te doen. De kruiswegstaties, het lezen van de Schrift, het bidden voor het Heilig Sacrament, het bidden van de rozenkrans, en er is er misschien nog eentje die ik ben vergeten. Nu, om dit te doen, moet je deze specifieke handelingen verrichten.
Je moet te biechten zijn gegaan en in staat van genade zijn, die dag naar de mis zijn geweest, en dan moet je bidden voor de intenties van de paus en volledig onthecht zijn van zonde. Als je dit zo instelt dat je dit elke dag doet, dan kan je elke dag proberen een volle aflaat te verkrijgen. Er zijn echter ook gedeeltelijke aflaten. Je kunt gedeeltelijke aflaten verkrijgen en op een punt komen waarop je zoveel van je schuld hebt afbetaald dat je die rijkdom nu doorgeeft aan de zielen in het vagevuur. Er zijn wat ze vier schenkingen of vier gedeeltelijke aflaten noemen die je gewoon in het dagelijks leven kunt verkrijgen.
Volle aflaat
Een volle aflaat schenkt volgens de Katholieke Kerk de kwijtschelding van alle tijdelijke straffen (in het vagevuur) die nog openstaan voor zonden die al biechtelijk zijn vergeven.
Om een volle aflaat te verdienen, moet je aan vier vaste basisvoorwaarden voldoen én een specifiek voorgeschreven werk volbrengen.
De 4 vaste basisvoorwaarden
Je moet deze vier voorwaarden in de periode rond de aflaatactie (binnen enkele dagen ervoor of erna) vervullen:
* Sacramentele biecht: Volledig opbiechten van je zonden om in staat van genade te zijn.
* Eucharistieviering en communie: Het bijwonen van de mis en het ontvangen van de heilige communie.
* Gebed voor de paus: Minstens één Onzevader en één Weesgegroet bidden voor de intenties van de paus.
* Vrij zijn van elke gehechtheid aan zonde: Zelfs de kleinste dagelijkse zonde innerlijk volledig afwijzen.
Voorbeelden van voorgeschreven werken
Naast de vier basisvoorwaarden moet je één van de door de Kerk goedgekeurde werken uitvoeren. Enkele van de meest toegankelijke dagelijkse werken zijn:
* Aanbidding: Minstens een half uur bidden voor het Allerheiligste Sacrament.
* Bijbellezen: Minstens een half uur met diep ontzag de Heilige Schrift lezen.
* Kruisweg: Het bidden van de veertien staties van de Kruisweg in een kerk of kapel.
* Rozenkrans: Het bidden van de rozenkrans in gemeenschap (bijvoorbeeld in de kerk of in gezinsverband).
Belangrijke regels
* Frequentie: Je kunt maximaal één volle aflaat per dag verdienen.
* Voor wie: Je kunt de aflaat voor jezelf verdienen, of opdragen aan een overledene (als hulp in het vagevuur). Je kunt een aflaat niet voor een andere levende persoon verdienen.
* Gedeeltelijke aflaat: Als je niet aan alle voorwaarden voldoet (bijvoorbeeld als het niet lukt om volledig los te komen van elke zonde), is de aflaat niet ongeldig, maar wordt het een gedeeltelijke aflaat.
* De paus verleent op specifieke, hoogplechtige momenten en tijdens bijzondere kerkelijke gebeurtenissen een volle aflaat.
Specifieke momenten waarop de paus een volle aflaat verleent
Hieronder staan de belangrijkste en bekendste gelegenheden op een rij:
1. De zegen Urbi et Orbi
Dit is de bekendste pauselijke zegen ("voor de stad en de wereld") waaraan standaard een volle aflaat is verbonden. De paus geeft deze zegen op vaste momenten vanaf het balkon van de Sint-Pietersbasiliek:
* Eerste Kerstdag (25 december)
* Eerste Paasdag (Pasen)
* Direct na de verkiezing van een nieuwe paus
Opmerking: Sinds 1985 ontvang je de volle aflaat ook als je deze zegen live volgt via de radio, televisie of internet, mits je aan de basisvoorwaarden voldoet.
2. Tijdens een Heilig Jaar (Jubileumjaar)
Een Heilig Jaar wordt normaal gesproken om de 25 jaar uitgeroepen. De paus opent dan de 'Heilige Deuren' (Porta Santa) van de grote basilieken in Rome. Gedurende het hele jubileumjaar geldt een bijzondere, door de paus verleende volle aflaat voor pelgrims die:
Een vrome pelgrimstocht maken naar de Sint-Pieter of de andere pauselijke basilieken in Rome.
De aangewezen jubileumkerken of kathedralen in hun eigen bisdom bezoeken.
3. De pauselijke zegen ter plekke
Wanneer de paus op apostolische reis gaat of een specifieke wereldwijde bijeenkomst bezoekt (zoals de Wereldjongerendagen), verleent hij ter plekke vaak de pauselijke zegen met een volle aflaat aan alle aanwezige gelovigen die aan de voorwaarden voldoen.
4. Buitengewone crisismomenten
Bij grote wereldwijde crises kan de paus besluiten een unieke, buitengewone volle aflaat te schenken. Een historisch voorbeeld hiervan was de indrukwekkende, extra Urbi et Orbi-zegen van paus Franciscus op een leeg Sint-Pietersplein op 27 maart 2020, speciaal voor de slachtoffers en getroffenen van de coronapandemie.
5. De Apostolische Zegen in het stervensuur
Hoewel de paus hier niet fysiek bij aanwezig is, heeft hij via het kerkelijk recht de autoriteit verleend aan priesters om bij het toedienen van de Laatste Heilige Sacramenten (het sacrament van de zieken) de Apostolische Zegen met volle aflaat uit te spreken over de stervende.
Gedeeltelijke aflaat
Volgens de Katholieke Kerk schenkt een gedeeltelijke aflaat, de bevrijding van een deel van de tijdelijke straffen die na de biecht nog openstaan. In tegenstelling tot de strenge voorwaarden voor een volle aflaat, zijn gedeeltelijke aflaten verweven met het alledaagse christelijke leven.
In het officiële handboek van de Kerk (de Enchiridion Indulgentiarum) zijn hiervoor vier algemene bepalingen en een lijst van specifieke gebeden vastgelegd.
De 4 algemene dagelijkse handelingen
Je verdient al een gedeeltelijke aflaat wanneer je je dagelijkse plichten vervult en de kruizen van het leven draagt, gecombineerd met een van deze vier houdingen:
* Gebed tijdens je werk: Je hart in vertrouwen tot God opheffen tijdens het uitvoeren van je taken of bij het dragen van tegenspoed, eventueel met een kort schietgebed.
* Barmhartigheid: Uit naastenliefde en geloof je bezit, tijd of energie schenken om behoeftige medemensen te helpen.
* Vrijwillige onthouding: In de geest van boetedoening vrijwillig afzien van iets dat geoorloofd en aangenaam is (zoals vasten, of geen alcohol/social media gebruiken).
* Getuigenis van geloof: In de omstandigheden van het dagelijks leven openlijk en vrijwillig getuigen van je christelijk geloof voor anderen.
Specifieke gebeden en vrome handelingen
Veel traditionele katholieke gebeden en handelingen schenken een gedeeltelijke aflaat als ze met een vroom hart worden uitgevoerd. Enkele bekende voorbeelden zijn:
* Korte gebeden: Het bidden van het Angelus (Engel des Heren), het Magnificat, de Laudes of Vespers (uit het getijdengebed), of de Akte van Geloof, Hoop en Liefde.
* Aanroepingen: Het godvruchtig uitspreken van een goedgekeurd schietgebed (zoals "Heer Jezus Christus, ontferm U over mij" of de namen van Jezus, Maria en Jozef).
* Gebruik van religieuze voorwerpen: Het vroom gebruiken van een rozenkrans, kruisbeeld, medaille of scapulier dat door een priester is gezegend.
* Bezoek aan een begraafplaats: Het bezoeken van een kerkhof en daar bidden voor de overledenen (tussen 1 en 8 november kan dit onder strenge voorwaarden zelfs een volle aflaat zijn, maar de rest van het jaar is dit gedeeltelijk).
* Geestelijke communie: Het opwekken van het verlangen naar de communie wanneer je de mis niet fysiek kunt bijwonen.
Belangrijk verschil met vroeger
Vóór 1967 werden gedeeltelijke aflaten uitgedrukt in dagen of jaren (bijvoorbeeld "een aflaat van 300 dagen"). Dit betekende niet dat je 300 dagen korter in het vagevuur hoefde te zitten. Het betekende dat de aflaat evenveel waarde had als 300 dagen van zware publieke boetedoening in de vroege Kerk. Paus Paulus VI heeft deze verwarrende tijdsaanduidingen afgeschaft. Nu bepaalt de Kerk simpelweg dat God de straf vermindert op basis van de liefde en vroomheid waarmee de handeling is verricht.
Specifieke gebeden voor een volle aflaat
Hoewel voor de meeste specifieke gebeden (zoals het Onzevader of een schietgebed) een gedeeltelijke aflaat geldt, heeft de Katholieke Kerk een klein aantal specifieke gebeden aangewezen waarmee je, onder de vaste basisvoorwaarden, een volle aflaat kunt verdienen.
Hieronder staan de belangrijkste specifieke gebeden en de exacte momenten waarop ze een volle aflaat schenken:
1. Het Tantum Ergo (Op Witte Donderdag of Sacramentsdag)
Het Tantum Ergo is de slotzang van de hymne Pange Lingua, geschreven door Thomas van Aquino.
* Wanneer vol: Enkel wanneer dit gebed/gezang plechtig wordt gezongen of gebeden op Witte Donderdag (bij de overbrenging van het Allerheiligste) of op de hoogtijdag van Sacramentsdag.
* Rest van het jaar: Op alle andere dagen van het jaar schenkt het bidden ervan een gedeeltelijke aflaat.
2. De Akte van Toewijding aan Christus Koning (Jesu dulcissime, Redemptor)
Dit is een officieel gebed waarin de mensheid wordt toegewijd aan het Heilig Hart van Jezus.
* Wanneer vol: Enkel wanneer dit gebed in het openbaar wordt gebeden op de Hoogfeest van Christus Koning (de laatste zondag van het liturgisch jaar, eind november).
* Rest van het jaar: Gedeeltelijk.
Gebed: Allerzoetste Jezus, Verlosser van het menselijk geslacht, blik genadig neer op ons die hier voor Uw altaar ootmoedig zijn neergeknield. Wij zijn de Uwe en wij willen de Uwe blijven; maar om nog nauwer met U verbonden te zijn, daarom wijdt ieder van ons zich vandaag uit vrije wil toe aan Uw Allerheiligst Hart.
Velen hebben U nog nooit gekend; velen hebben U, door Uw geboden te verachten, de rug toegekeerd. Ontferm U over hen beiden, allerbarmhartigste Jezus, en trek hen allen tot Uw heilig Hart.
Wees Koning, Heer, niet alleen over de gelovigen die nooit van U zijn vervreemd, maar ook over de verloren zonen die U hebben verlaten: geef dat zij spoedig naar het vaderhuis terugkeren, om niet van ellende en honger om te komen.
Wees Koning over hen die door dwaalbegrippen zijn misleid of door onenigheid van U zijn gescheiden; roep hen terug naar de haven van de waarheid en tot de eenheid van het geloof, opdat er spoedig één schaapskooi en één herder zij.
Schenk, Heer, aan Uw Kerk een veilige en ongestoorde vrijheid; geef aan alle volken de rust van de openbare orde; maak dat van het ene einde van de aarde tot het andere één stem weerklinke: Lof zij het goddelijk Hart, waaraan wij ons heil te danken hebben; Aan Hem zij de glorie en de eer in alle eeuwigheid. Amen.
3. De Akte van Eerherstel (Iesu dulcissime, de herstelbetaling)
Dit gebed is bedoeld om eerherstel te bieden voor de beledigingen die Jezus worden aangedaan.
* Wanneer vol: Enkel wanneer dit gebed in het openbaar wordt gebeden op het Hoogfeest van het Heilig Hart (in juni).
* Rest van het jaar: Gedeeltelijk.
Gebed: Allerzoetste Jezus, Wiens overstromende liefde voor de mensen met zoveel ondankbare vergetelheid, nalatigheid en verachting wordt vergolden: zie, wij liggen hier voor Uw altaar neergeknield om de boze koudheid van de mensen en de beledigingen waarmee Uw liefdevol Hart van alle kanten wordt gewond, door een bijzondere eerbetoning te herstellen.
Wij gedenken dat ook wijzelf niet slechts éénmaal aan die grote waardeloosheid hebben deelgehad. Bezield met een bittere droefheid smeken wij daarom in de eerste plaats Uw barmhartigheid over onszelf af. Wij zijn bereid om door vrijwillige boetedoening niet alleen de zonden te herstellen die wijzelf hebben bedreven, maar ook de zonden van hen die, ver afgedwaald van de weg des heils, weigeren U als Herder en Gids te volgen, of die, vertrappelend hun doopbeloften, het allerzoetste juk van Uw wet hebben afgeworpen.
Al deze treurige misdaden willen wij trachten goed te maken, en met name: de ongebondenheid in levenswijze en kleding, de zonden tegen de kuisheid, de schending van de rustdagen en de misachting van de godsdienst, de godslasteringen tegen U en Uw heiligen, de beledigingen aan het adres van Uw Plaatsvervanger en de priesterstand, en de verwaarlozing of gruwelijke heiligschennis van het Sacrament van de goddelijke liefde zelf. Ten slotte willen wij ook het onrecht herstellen dat landen plegen wanneer zij zich verzetten tegen de rechten en het leraarsambt van de Kerk die door U is gesticht.
Konden wij deze misdaden maar met ons eigen bloed afwassen! Om de geschonden goddelijke eer te herstellen, bieden wij U daarom de genoegdoening aan die U destijds aan Uw Vader op het kruis hebt opgedragen en die U dagelijks op de altaren vernieuwt. Wij verenigen deze met de genoegdoening van de Maagdelijke Moeder Gods, van alle heiligen en van de vrome gelovigen. Wij beloven van harte dat wij de zonden van onszelf en van anderen, en de verwaarlozing van Uw grote liefde, met de hulp van Uw genade zoveel mogelijk zullen goedmaken door een vast geloof, een zuiver leven, een stipte naleving van het Evangelie en vooral door de naastenliefde. Ook zullen wij met al onze krachten beletten dat U nog langer wordt beledigd, en zullen wij zoveel mogelijk mensen oproepen om U te volgen.
Allerbarmhartigste Jezus, wij smeken U, neem op voorspraak van de Heilige Maagd Maria dit vrijwillige offer van eerherstel welwillend aan. Bewaar ons door de grote gave van de volharding getrouw in Uw dienst tot de dood toe, opdat wij allen eindelijk mogen aankomen in dat vaderland, waar U met de Vader en de Heilige Geest leeft en regeert in de eeuwen der eeuwen. Amen.
4. Het Te Deum (Op Oudejaarsavond)
Het Te Deum is de traditionele plechtige lofzang en dankzegging van de Kerk ("U, o God, loven wij").
* Wanneer vol: Wanneer het in het openbaar wordt gezongen of gebeden op 31 december (Oudejaarsavond), om God te danken voor de gaven van het afgelopen jaar.
5. Het Veni Creator Spiritus (Op Nieuwjaarsdag of Pinksteren)
Dit is de bekende hymne waarin de Heilige Geest wordt aangeroepen ("Kom, Schepper Geest").
* Wanneer vol: Wanneer het in het openbaar wordt gebeden of gezongen op 1 januari (Nieuwjaarsdag) om Gods zegen te vragen over het nieuwe jaar, óf op de Hoogfeest van Pinksteren.
6. Het gebed voor het Kruisbeeld (Kijk, o goede en zoetste Jezus)
Dit is een specifiek gebed dat wordt gebeden na het ontvangen van de communie, terwijl men knielt voor een kruisbeeld of afbeelding van Jezus.
* Wanneer vol: Enkel op de vrijdagen van de Veertigdagentijd (de Vastentijd) en op Goede Vrijdag.
* Rest van het jaar: Gedeeltelijk.
Gebed: En ego, o bone et dulcissime Iesu, ante conspectum tuum genibus me provolvo, ac maximo animi ardore te oro et obtestor, ut meum in cor vividos fidei, spei et caritatis sensus, atque veram peccatorum meorum paenitentiam, eaque emendandi firmissimam voluntatem imprimas; dum magno animi affectu et dolore duos tuos quinque vulnera mecum ipse considero, ac mente contemplor, illud prae oculis habens, quod iam in ore ponebat tuo David propheta de te, o bone Iesu: «Foderunt manus meas et pedes meos; dinumeraverunt omnia ossa mea». Amen.
Nederlandse vertaling
Kijk, o goede en allerzoetste Jezus, voor Uw aanschijn werp ik mij op de knieën neer. Met de grootste vurigheid van mijn ziel bid en bezweer ik U: prent in mijn hart levendige gevoelens van geloof, hoop en liefde, evenals een echt berouw over mijn zonden en de allerstevigste wil om mij te beteren.
Met diepe ontroering en met smart in de ziel beschouw ik nu Uw vijf wonden en in de geest overweeg ik ze, terwijl ik mij voor ogen houd wat de profeet David reeds over U, o goede Jezus, in de mond nam: «Zij hebben mijn handen en voeten doorboord, zij hebben al mijn beenderen geteld». Amen.
Onthoud de basisregels
Het bidden van deze specifieke teksten schenkt de volle aflaat dus alleen op de aangegeven feestdagen én mits je voldoet aan de vier vaste basisvoorwaarden: de biecht, de communie, het gebed voor de paus (meestal één Onzevader en Weesgegroet direct na de communie), en de volledige innerlijke afstand van elke zonde.
Specifieke gebeden voor gedeeltelijke aflaten
Er zijn tientallen specifieke gebeden die de Katholieke Kerk officieel heeft goedgekeurd voor een gedeeltelijke aflaat. Volgens het handboek van de Kerk (Enchiridion Indulgentiarum) verdien je deze aflaat telkens wanneer je deze gebeden met een vroom en berouwvol hart uitspreekt.
Hieronder staan de bekendste specifieke gebeden voor een gedeeltelijke aflaat, onderverdeeld per categorie:
1. Gebeden tot de Heilige Drie-eenheid
* Geloofsbelijdenis: Zowel de Apostolische geloofsbelijdenis als de geloofsbelijdenis van Nicea-Constantinopel.
* Akte van Geloof, Hoop en Liefde: De traditionele gebeden waarin je deze drie goddelijke deugden expliciet naar God uitspreekt.
* Te Deum: De grote lofzang "U, o God, loven wij". (Let op: dit gebed schenkt alleen op Oudejaarsavond een volle aflaat, de rest van het jaar is het gedeeltelijk).
* Magnificat: De lofzang van Maria.
2. Gebeden tot Jezus Christus
* Anima Christi: Een zeer geliefd middeleeuws eucharistisch gebed dat vaak na de communie wordt gebeden.
* Litanie van de Heilige Naam of het Heilig Hart: Het bidden van deze officiële litanieën (wisselgezangen).
* Tantum Ergo: De slotverzen van de eymne Pange Lingua. (Alleen op Witte Donderdag en Sacramentsdag is dit een volle aflaat, daarbuiten gedeeltelijk).
3. Gebeden tot de Heilige Maagd Maria
* Angelus: Het traditionele gebed dat driemaal daags (om 6u, 12u en 18u) herinnert aan de menswording van Christus. Tijdens de paastijd wordt dit vervangen door het Regina Caeli.
* Salve Regina: Het bekende slotgebed van de rozenkrans.
* Memorare: Een krachtig voorspraakgebed geschreven door de heilige Bernardus van Clairvaux.
De Rozenkrans: Het bidden van de rozenkrans in je eentje schenkt een gedeeltelijke aflaat. (Als je hem in gemeenschap of in een kerk bidt, wordt het onder de juiste voorwaarden een volle aflaat).
4. Gebeden voor de overledenen en bescherming
* Requiem Aeternam: Dit korte gebed ("Heer, geef hun de eeuwige rust en het eeuwige licht lichte hun bij...") is de meest gebruikte manier om een gedeeltelijke aflaat op te dragen aan de zielen in het vagevuur.
*Gebed tot de Heilige Aartsengel Michaël: Het bekende beschermingsgebed tegen het kwaad.
* Gebed tot de Engelbewaarder: Het korte gebed Angele Dei.
Korte schietgebeden
Je hoeft geen lange teksten op te zeggen; de Kerk erkent ook vrome, korte uitroepen voor een gedeeltelijke aflaat. Denk aan:
"Mijn Heer en mijn God" (bij het tonen van de hostie).
"Heer Jezus Christus, Zoon van God, ontferm U over mij, zondaar" (het Jezusgebed).
Het vroom en met eerbied maken van een Kruisteken met de woorden: "In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest".
En terwijl je deze aflaten verzamelt, kun je ze voor jezelf houden om je schuld af te betalen, wat je misschien nodig hebt. Of je kunt ze ook aan de Heilige Moeder geven en zeggen: "Heilige Moeder, doe ermee wat u wilt." Je zou zelfs kunnen zeggen: "Heilige Moeder, gebruik deze specifiek voor de zielen in het vagevuur." Je ziet dus dat je in je latere leven verschillende dingen kunt doen. Je kunt al het lijden dat Jezus je geeft, aanvaarden, zoals Charlene Richard deed. En achter elke specifieke handeling gedurende de dag, elk klein dingetje dat je doet, kun je de keuze maken om dat te gebruiken om een gedeeltelijke aflaat te krijgen. En je kunt er tientallen per dag krijgen, zodat je deze geestelijke rijkdom vergaart om je schuld af te lossen. Maar niet alleen die van jezelf, ook die van je familie, die van je voorouders in het vagevuur, zodat er een generatieoverstijgende genezing plaatsvindt, en die van andere zielen in het vagevuur waarvan je niet eens weet.
Dit is wat de rijken op aarde doen. Ze doen voortdurend al deze kleine dingen om geld te verdienen op aarde en al deze andere mensen te verrijken. Wij, de gelovigen, kunnen dit op een vergelijkbare manier doen. Op deze manier geeft God je op latere leeftijd een toegangsbewijs naar de hemel. Als je het maar ziet, en als je maar een paar kleine dingen doet zodra deze gewoonten in je leven zijn, zul je al je schulden aflossen, wat ongelooflijk is. Dat is wat Jezus wil. Hij wil dat je aan het einde van je leven rechtstreeks naar de hemel gaat. Dit is wat Hij wil. Daarom heeft Hij zoveel hulpmiddelen in de Kerk beschikbaar gesteld.
7/8 Bid en blijf thuis - Christine