Archief

De zonde tegen de Heilige Geest

De zonde tegen de Heilige Geest (ook wel de onvergeeflijke zonde genoemd) is in de kern het bewust, hardnekkig en kwaadwillig afwijzen van Gods genade en de waarheid, waardoor vergeving onmogelijk wordt. Het is geen fout die je per ongeluk kunt begaan, maar een permanente innerlijke houding die de poort naar bekering resoluut dichtslaat.

Hieronder vindt u een uitgebreide theologische uitleg, opgebouwd vanuit de Bijbel en verder uitgediept door de kerkvader Thomas van Aquino in zijn meesterwerk, de Summa Theologiae.

1. De Bijbelse basis: Lastering tegen de Geest

De zonde wordt rechtstreeks door Jezus genoemd in de synoptische evangeliën, onder andere in Mattheüs 12:31-32:

"Daarom zeg Ik u: Alle zonde en lastering zal de mensen vergeven worden, maar de lastering tegen de Geest zal de mensen niet vergeven worden. En wie een woord spreekt tegen de Zoon des mensen, het zal hem vergeven worden; maar wie tegen de Heilige Geest spreekt, het zal hem niet vergeven worden, niet in deze eeuw, en ook niet in de komende."

De context in de Bijbel

Jezus spreekt deze waarschuwing uit nadat Hij een bezeten man, die blind en stom was, heeft genezen. De Farizeeën kunnen het wonder niet ontkennen, maar in plaats van te erkennen dat dit het werk van God is, beweren zij dat Jezus demonen uitdrijft dankzij Beëlzebub (Satan).

Zij plegen hierdoor de 'lastering tegen de Geest': ze zien het overduidelijke, goede werk van de Heilige Geest, maar schrijven dit bewust en kwaadwillig toe aan de duivel. Een woord tegen de 'Zoon des mensen' (Jezus in Zijn menselijke gedaante) kan voortkomen uit onwetendheid. Maar het bewust lasteren van de Geest — de kracht waarmee God harten overtuigt — is het opzettelijk omdraaien van licht en duisternis.

2. De uitleg van Thomas van Aquino

In de Summa Theologiae (Secunda Secundae, Vraag 14) legt Thomas van Aquino uit dat deze zonde op drie manieren kan worden begrepen. Hij combineert hierbij de Bijbelse context met de visie van eerdere kerkvaders zoals Augustinus:

A. Zonde uit louter boosaardigheid

Aquino koppelt de drie Personen van de Drie-eenheid aan menselijke tekortkomingen:

Zonde tegen de Vader: Zonde uit zwakheid (omdat almacht aan de Vader wordt toegeschreven).

Zonde tegen de Zoon: Zonde uit onwetendheid (omdat wijsheid aan de Zoon wordt toegeschreven).

Zonde tegen de Heilige Geest: Zonde uit boosaardigheid of moedwil (omdat goedheid en liefde aan de Geest worden toegeschreven).
Wie zondigt tegen de Heilige Geest, doet dit niet omdat hij zwak is of het niet weet, maar kiest er met een volkomen vrije wil en bij vol bewustzijn voor om het goede af te wijzen en het kwade te omarmen.

B. Definitieve onboetvaardigheid

In navolging van Augustinus stelt Aquino dat de Heilige Geest de Persoon is door wie God de vergeving van zonden schenkt (de liefde tussen Vader en Zoon). Als iemand tot aan zijn dood blijft weigeren om spijt te hebben van zijn zonden, wijst hij de Heilige Geest af. Deze volharding in onboetvaardigheid tot de dood is onvergeeflijk, simpelweg omdat de zondaar de vergeving zelf weigert aan te nemen.

C. Het uitsluiten van de middelen tot redding

Aquino vergelijkt de Heilige Geest met een medicijn. Als een zieke man de dokter wegjaagt en het medicijn weigert omdat hij beweert dat het vergif is, kan hij niet genezen. De zonde tegen de Heilige Geest verwijdert de innerlijke mechanismen die een mens normaal gesproken juist tot bekering leiden.

3. De 6 specifieke uitingsvormen volgens de Scholastiek

Thomas van Aquino specificeert in zijn moraaltheologie zes manieren waarop een mens de Heilige Geest actief kan tegenstreven:

* Wanhoop: Het weigeren te geloven dat Gods barmhartigheid groot genoeg is om jouw zonden te vergeven. Men sluit zich af voor hoop.

* Overmoed of Vermetelheid: Ervan uitgaan dat je sowieso in de hemel komt zonder dat je je hoeft te bekeren of te beteren, of denken dat je jezelf kunt redden zonder Gods genade.

* Bestrijding van de bekende waarheid: Het bewust ontkennen of aanvallen van een geloofswaarheid, terwijl je diep in je hart weet dat het de waarheid is.

* Afgunst op de genade van een ander: Jaloers zijn op de spirituele groei of de deugden van je naaste, en daarmee feitelijk treuren om het goede dat de Heilige Geest in die ander bewerkt.

* Hardnekkigheid in de zonde: Een bewuste, ijzersterke beslissing om vast te houden aan een zonde, waarbij alle morele vermaningen en ingevingen van het geweten bewust worden genegeerd.

* Definitieve onboetvaardigheid: Sterven zonder berouw en zonder het verlangen naar Gods vergeving.

Waarom is het "onvergeeflijk"?

Aquino benadrukt dat deze zonde niet onvergeeflijk is omdat Gods macht of barmhartigheid te kort schiet. God kan en wil namelijk elke zondaar vergeven. Het is onvergeeflijk vanwege de natuur van de zonde zelf: het is alsof je de deur van binnenuit op slot draait en de sleutel weggooit. Vergeving vereist openheid en berouw; wie de Geest van berouw bewust buitensluit, maakt vergeving logischerwijs onmogelijk.

Geruststelling uit de traditie: Zielzorgers en theologen (inclusief Aquino) benadrukken altijd dat wie de angst heeft deze zonde te hebben begaan, haar juist niet heeft begaan. De angst toont immers aan dat het geweten nog werkt en dat er een verlangen is naar God. De zonde tegen de Heilige Geest kenmerkt zich juist door een volkomen kille onverschilligheid of bewuste haat, zonder enige vorm van spijt of twijfel.

25/7 Over president Trump - Unknown Prophet

Fred Watkins: Ik kreeg plotseling een visioen van president Trump die door de gang liep en door wat een gang leek te zijn. Dat veranderde en hij zat achter zijn bureau met zijn hoofd in zijn handen. Hij zat zo een paar momenten en keek toen omhoog alsof hij naar de Hemel keek. Toen tilde hij zijn handen van het bureau en hield ze gewoon met de handpalmen omhoog alsof hij aan het bidden was. Dat vervaagde en er kwam een ​​ander beeld: hij ging naar bed. Hij lag daar een paar momenten en gooide toen het dekbed terug en ging weer rechtop zitten aan de zijkant van het bed. Hij zat daar een paar momenten alsof hij aan het bidden was. Toen tilde hij zijn handen naar de Hemel, ging weer onder de dekens liggen en deed de lichten uit. Zo eindigde het visioen. 

God de Vader: Dit is voor degenen die niet geloven dat de president enige relatie met Mij heeft.I k heb jullie dit scenario laten zien met als enige doel degenen die hem zo sterk haten dat ze zich niet kunnen voorstellen dat hij ook maar enige vorm van relatie met Mij zou hebben, te laten zien dat hij ook enigszins een relatie met Mij kan hebben. Dit is gericht aan degenen onder jullie die in die denkwijze passen. Vanwege zijn verleden, dat niet bepaald rooskleurig is geweest, schreeuwen jullie tegen hem en beweren jullie dat hij onmogelijk een christen kan zijn, laat staan ​​dat hij de Heilige Geest in zich heeft wonen en hem op welke manier dan ook leidt. Als je ook maar één van Mijn kinderen bent die dat zegt, raad Ik je aan om eens naar je eigen verleden te kijken. Wie was je en hoe zag je leven eruit voordat je Christen werd?

Voordat jullie beleden Mijn Zoon Jezus lief te hebben en in Mijn geboden en onder Mijn leiding te leven en vergeven te worden. Voordat jullie beweerden in overeenstemming met Mijn woord te leven, waren jullie toen volmaakt? En terwijl jullie daarover nadenken, raad Ik jullie aan de geboden nog eens door te nemen, alleen de twee waartoe Mijn Zoon alle andere heeft samengevat. Heb Mij lief en heb je naaste lief. Hoeveel van jullie weten wie hun naaste is? Hij is degene die mededogen heeft en om Mijn volk geeft. Jullie zeggen: "Maar Trump niet." Luister nu. Ik zeg dat hij dat wel doet. Veel van wat de wereld je nu vertelt over Mijn man in het ambt van president, zijn gedeeltelijke waarheden die gemanipuleerd zijn om onwaarheden en in veel gevallen regelrechte leugens aan te duiden. Zeg ik dat de president perfect is? Nee.

Dat zeg Ik niet. Maar Ik vraag je, bent jij dat wel? Ik zeg echter dit: Hij is een biddende man en hij zoekt Mijn leiding. Volgt hij die altijd zoals het hoort? Nee. Maar vaak gebruikt hij die wel om zijn beslissingen te nemen. Jij, Mijn profeet, zag hem aan zijn bureau zitten met zijn hoofd in zijn handen. Hij draagt ​​een last die geen ander mens hoeft te dragen. En dat komt grotendeels door Mij en wat Ik hem heb opgedragen. Ja, hij zit vaak stil en overdenkt allerlei oplossingen of situaties in de korte momenten van rust die hij heeft. En heel vaak, middenin dat alles, wendt hij zich tot Mij in gebed. Hij legt Mij veel situaties voor, de meeste zelfs. Hij vraagt ​​Mij om hulp, om leiding en ja, om kracht.

Hij is slechts een mens, en toch werkt hij boven menselijke verwachtingen, omdat hij kracht put uit Mij. Jullie die hem zo openlijk haten. Denk hier eens over na. Je zag hem in een visioen het kantoor verlaten en naar bed gaan, om vervolgens weer op te staan, Mij te zoeken en te bidden. Nu zal Ik zeggen wat Ik tegen jullie moet zeggen. Jullie mogen Mijn profeet een valse profeet noemen. Jullie mogen zeggen wat jullie willen. Maar onthoud: een mens leeft naar de woorden die hij spreekt. Jullie mogen Trump niet aardig vinden en het niet eens zijn met de manier waarop hij dingen doet. Maar Ik, de God van dit universum, zeg dit tegen jullie: Hij wandelt met Mij. Dus nu mogen jullie Mij, de Heer God, ook een leugenaar noemen.

Ja, Ik hoor elk woord dat jullie uitspreken en Ik onthoud het. Maar er is niet veel dat Ik jullie niet zal vergeven, Mijn volk, wanneer jullie om vergeving vragen. Geen vergeving voor het niet eens zijn met Trump en hem niet steunen. Dat is jouw keuze. Maar wel vergeving voor haat. Als je Mijn woord kent, weet je misschien dat Ik, de Heer God, haat als moord beschouw. Lees Mijn woord en je zult het daar vinden. Ik heb het niet over je meningsverschil met hem. Ik spreek je aan over je regelrechte haat jegens hem en over het feit dat je Mij de rug toekeert. Ik roep je nu. Jij die wilt luisteren. Je kunt het oneens zijn zonder te haten. En jij die zegt dat hij niet met Mij wandelt, kent zijn hart niet, maar Ik wel. Wees bovendien zeer voorzichtig en breng de Heilige Geest niet in je woede en niets tegen Hem te zeggen. Als je Hem lastert, is dat onvergeeflijk.

Daarmee is de Hemel onbereikbaar. Ik zal het niet vergeven. Mijn Zoon Jezus zal het niet vergeven en de Heilige Geest zelf zal het niet vergeven. Dat is Mijn woord. Het staat geschreven en Ik verander het niet. Nogmaals, Ik heb deze tijd genomen om je te bereiken met deze boodschap in de hoop dat je hem zult lezen. Niet om je van gedachten te laten veranderen over politiek, maar over je haat. Ik verwijs naar Mijn woord. Wie haat, kent Mij niet. En Ik verlang ernaar dat ieder van jullie Mij en Mijn Zoon Jezus leert kennen. Ik verlang ernaar jullie tot Mijn familie te rekenen, Mijn familie voor eeuwig. Ik verlang ernaar jullie lief te hebben en dat jullie Mij liefhebben.

23/7 Jezus openbaarde een voorafgaande waarschuwing voor de grote Waarschuwing - Mother & Refuges

Dit zijn de belangrijkste pijlers uit de openbaringen aan Valentina Papagna:

1. De Waarschuwing en de Kosmische Tekenen

Net als in Garabandal voorspelt Valentina een naderende Verlichting van het Geweten. Voordat dit gebeurt, zal de mensheid volgens haar specifieke kosmische waarschuwingen zien:

* De Rode Kruisen: Grote vuurrode houten kruisen aan de hemel die wereldwijd paniek en shock zullen veroorzaken.

* De Twee Brandende Manen: Een visioen waarin Valentina twee manen zag die in brand stonden. Dit fenomeen kondigt de nabijheid van Gods directe ingrijpen aan.

2. Natuurgeweld als Straf en Zuivering

Jezus heeft herhaaldelijk aan haar geopenbaard dat de aarde gezuiverd zal worden door extreme natuurrampen:

* Wereldwijde extreme weersomstandigheden: Zware stormen, onverklaarbare bosbranden en aardbevingen zijn volgens haar boodschappen directe waarschuwingen van God omdat de mensheid Hem weigert te aanbidden en opgaat in materialisme.

* De vernietiging van materiële welvaart: Jezus gaf aan haar door dat Hij de materiële bezittingen waar de mens op vertrouwt zal vernietigen, zodat mensen hun ogen openen en zich bekeren.

3. Mystieke bezoeken aan het Vagevuur

Een zeer groot deel van haar dagelijkse missie bestaat uit het bezoeken van het vagevuur, geleid door engelen:

Lijdende geestelijken: Valentina heeft specifieke profetische waarschuwingen gedeeld over bisschoppen en priesters die zwaar lijden in het vagevuur, onder andere vanwege het (in haar boodschappen bekritiseerde) toestaan van de handcommunie.

De honger van zielen: Zij waarschuwt de levenden dat de zielen in het vagevuur smeken om geestelijk "voedsel" (Heilige Missen en gebeden) en dat de mensheid hen te snel vergeet.

4. De Komst van het Nieuwe Tijdperk

Hoewel haar profetieën spreken over zware beproevingen, is het einddoel hoopvol:

Na de grote zuivering en de tuchtiging zal Jezus de wereld volledig veranderen.

Er zal een Tijdperk van Vrede aanbreken waarin de overgebleven mensheid in absolute eenheid, heiligheid en vrede met God zal leven.

5. Het Grote Wonder in Medjugorje

Valentina heeft boodschappen ontvangen die de profetieën van Medjugorje ondersteunen. Zij bevestigt dat er twee grote, bovennatuurlijke en permanente wonderen op de verschijningsberg Podbrdo zullen plaatsvinden als definitief bewijs van de echtheid van de verschijningen.

De belangrijkste profetieën over de Katholieke Kerk

Deze richten zich op de geestelijke toestand van de clerus, veranderingen binnen het Vaticaan en liturgische misstanden. Haar boodschappen zijn vaak vermanend, maar bevatten ook een oproep tot herstel en hoop.

De belangrijkste pijlers rondom de Kerk in haar openbaringen zijn:

1. Ballingschap van de paus en onrust in het Vaticaan

In haar profetische visioenen (waaronder een specifieke boodschap uit 2024) waarschuwde de Heilige Maagd Maria via Valentina voor grote omwentelingen in Rome:

* De vlucht van de paus: Maria openbaarde dat de paus (destijds gekoppeld aan paus Franciscus) te maken zou krijgen met zware dreigingen van vijanden en uiteindelijk gedwongen zou worden te vluchten in ballingschap.

* Een valse troonopvolger: Na deze vlucht zou er volgens de profetie een "vals persoon" plaatsnemen op de Stoel van Petrus. Valentina benadrukt dat gelovigen standvastig moeten blijven in het ware geloof tijdens deze periode van grote verwarring binnen het Vaticaan.

2. Kritiek op de Clerus en het zwijgen van Priesters

Jezus uit in haar boodschappen regelmatig Zijn diepe droefheid over priesters en bisschoppen die hun plicht verzaken:

* Het verzwijgen van zonde en bekering: Jezus klaagde er in boodschappen uit 2025 over dat veel priesters zwijgen. Ze sporen de gelovigen niet meer aan tot oprecht berouw, bekering of de Heilige Biecht. Hierdoor leven veel katholieken in zonde zonder zich ervan bewust te zijn, wat Jezus diep kwetst.

* Gebrek aan geloof in de Transsubstantiatie: Veel geestelijken geloven volgens haar visioenen niet meer echt dat Jezus levend en wel aanwezig is in de Heilige Hostie tijdens de consecratie.

3. De Communie op de hand en eerherstel

Een zeer specifiek en herhalend thema in haar mystieke ervaringen is de afwijzing van de handcommunie:

* Lijden in het vagevuur: Valentina heeft herhaaldelijk visioenen gehad waarin zij overleden priesters en bisschoppen ontmoette in het vagevuur. Zij openbaarde dat velen van hen zwaar moesten boeten omdat zij tijdens hun aardse leven de Communie op de hand hebben toegestaan of gepromoot, in plaats van de traditionele Communie op de tong.

* Eerherstel voor het Heilig Sacrament: Jezus vraagt de trouwe gelovigen om eerherstel te brengen voor het Allerheiligste Sacrament, omdat Hij door onwaardige communies en gebrek aan respect in de kerkbanken zwaar beledigd wordt.

4. Afwijzing van Privé-openbaringen binnen de Kerk

Valentina sprak met Jezus over de weerstand die zij ervaart. Jezus bevestigde dat de Kerk en veel priesters zich vandaag de dag hard opstellen tegenover legitieme privé-openbaringen. Dit gebrek aan openheid voor hemelse waarschuwingen vertraagt volgens de boodschappen de noodzakelijke spirituele opwekking.

5. De uiteindelijke loutering en vernieuwing

Ondanks de profetieën over afval van het geloof, schisma's en moreel verval binnen de Kerk, is de eindboodschap positief. De Kerk zal door een zware passie (lijden) gaan, analoog aan Christus, maar zal na de Waarschuwing en de grote zuivering volledig herrijzen in absolute heiligheid.

Eschatologische openbaringen per thema

De eschatologische openbaringen van Valentina Papagna bevatten zeer specifieke waarschuwingen en leringen over de eindtijd. Net als bij andere katholieke profetieën benadrukt zij dat de zwaarte van deze gebeurtenissen deels verzacht of uitgesteld kan worden door intens gebed.

Hieronder vindt u haar belangrijkste profetieën per thema:

1. De situatie in het Vaticaan en de Kerk

* Ballingschap van de paus: Valentina waarschuwt voor immense interne strijd in Rome. De paus zal te maken krijgen met zware dreigingen van vijanden en uiteindelijk gedwongen worden te vluchten in ballingschap.

* De valse troonopvolger: Na de vlucht van de ware paus zal er volgens haar visioenen een "vals persoon" plaatsnemen op de Stoel van Petrus [1.1]. Dit zal leiden tot een periode van ongekende verwarring en een feitelijk schisma binnen de Kerk.

* Geestelijk zwijgen en liturgisch verval: Jezus klaagt in haar boodschappen over priesters die weigeren te spreken over zonde, berouw en de Biecht. Ook waarschuwt zij dat het promoten van de handcommunie zwaar wordt bestraft in het vagevuur.

2. Burgeroorlogen en interne chaos

* Maatschappelijke ineenstorting: Naast internationale conflicten waarschuwt Valentina voor grootschalige burgeroorlogen binnen individuele landen. Deze worden veroorzaakt door extreme politieke polarisatie, moreel verval en economische chaos.

* Wetteloosheid op straat: De Heilige Maagd Maria toonde haar visioenen waarin overheden de controle verliezen en groepen burgers tegenover elkaar komen te staan. Jezus benadrukt dat deze interne strijd het directe gevolg is van een samenleving die God volledig heeft losgelaten.

* Bloed in de steden: Valentina profeteert dat de straten van eens zo veilige, westerse steden besmeurd zullen raken met bloed door interne opstanden en gewelddadige rellen.

3. Kometen en kosmische dreigingen

* De Komeet van de Waarschuwing: Valentina spreekt over een specifieke, gigantische komeet die rakelings langs de aarde zal scheren. De botsing van kosmische lichamen of de passage van deze komeet zal de hemel doen oplichten en angst zaaien.

* Fysieke inslagen: Dit hemellichaam zal niet onopgemerkt voorbijgaan; brokstukken en kometenpuin zullen de atmosfeer binnendringen en als een vuurregen op delen van de aarde neerstorten.

* Doel van de komeet: Jezus openbaarde aan haar dat deze komeet door God wordt gestuurd als een onmiskenbaar, tastbaar teken om de mensheid te dwingen omhoog te kijken. Het astronomische fenomeen activeert direct de spirituele Waarschuwing (de Verlichting van het Geweten).

4. Natuurrampen en extreme weersomstandigheden

* Wereldwijde tuchtiging: Jezus openbaarde haar dat Hij elk land op aarde zal bezoeken om de mensheid wakker te schudden. Geen enkel land zal ontsnappen.

* Extreme aardbevingen: Zij voorspelt zware aardbevingen wereldwijd, waaronder een specifieke waarschuwing voor haar eigen woonplaats Sydney vanwege de morele verloedering.

* Vernietiging van materiële welvaart: Natuurgeweld zal worden ingezet om de materiële bezittingen waar de mensheid op vertrouwt te vernietigen, zodat mensen noodgedwongen weer op hun knieën gaan.

5. Oorlogen en de Derde Wereldoorlog

* De straten stromen met bloed: In haar visioenen herhaalt de Heilige Maagd Maria de profetie van Fatima: als de wereld zich niet bekeert, zullen de straten wereldwijd letterlijk met bloed stromen.

* Wereldwijde conflicten: Haar boodschappen spreken specifiek over het lijden en de oorlogen in het Midden-Oosten en Oekraïne. Veel mensen sterven hierin zonder berouw.

* Uitstel van WOIII: In een recente boodschap (juni 2026) openbaarde Jezus aan Valentina dat haar fysieke, plaatsvervangende lijden werd gebruikt om een Derde Wereldoorlog tijdelijk tegen te houden.

6. Vervolging van christenen en ziekten

* Toenemende haat: Valentina waarschuwt dat de vervolging van christenen wereldwijd drastisch zal toenemen naarmate de wetteloosheid regeert.

* Ziekten en plagen: De morele corruptie zal hand in hand gaan met nieuwe, onverklaarbare ziekten. Dit dient als een direct gevolg van het feit dat de mensheid zich van God afkeert.

7. Toevluchtsoorden

* Geestelijke toevlucht: Valentina legt (in lijn met de traditionele kerkleer) de nadruk op geestelijke toevluchtsoorden in plaats van materiële bunkers.

Het Heilig Hart van Jezus en het Onbevlekt Hart van Maria zijn de ultieme schuilplaatsen. Wie in staat van genade leeft, hoeft niet te vrezen waar hij zich fysiek bevindt.

8. De Antichrist en de Drie Dagen van Duisternis

* De misleiding: Valentina waarschuwt voor een periode van intense misleiding waarin een valse vrede zal worden gepredikt. De Antichrist zal gebruikmaken van de wereldwijde chaos om zielen te stelen.

* De Drie Dagen van Duisternis: Zij bevestigt deze klassieke katholieke profetie. Dit is de finale fase van de zuivering waarin de aarde volledig in duisternis gehuld zal zijn. Enkel gewijde waskaarsen zullen licht geven.

9. Het Nieuwe Tijdperk

* Totale vernieuwing: Na de grote zuivering, de Waarschuwing en de Drie Dagen van Duisternis zal de aarde volledig worden schoongewassen. Alle kwaad en zonde worden van de planeet weggevaagd.

* De Triomf van de Harten: Het Nieuwe Tijdperk luidt de Triomf in van het Onbevlekt Hart van Maria en het Heilig Hart van Jezus. De overgebleven mensheid zal in absolute eenheid leven.

* Geestelijk paradijs: De Heilige Geest zal de aarde vernieuwen. Er zal een glorierijke periode van vrede aanbreken waarin mensen in perfecte harmonie, liefde en absolute gehoorzaamheid aan de Goddelijke Wil leven, vrij van de huidige spirituele duisternis.

 ** Jezus Christus heeft haar laten zien hoe de gelovigen steeds verder in de steek worden gelaten. De mystica beschrijft troosteloze taferelen waarin kerken verlaten lijken met lege altaren. Onze Heer openbaarde haar dat het grootste lijden niet voortkomt uit aanvallen van de buitenwereld, maar uit innerlijke onverschilligheid. Veel moderne parochies hebben het ware gebed terzijde geschoven om prioriteit te geven aan puur sociale en alledaagse activiteiten. Valentina vertelt hoe haar werd getoond hoe de liturgie voortdurend wordt veranderd, waardoor het gevoel van het heilige verzwakt. Elk geval van oneerbiedigheid en gebrek aan respect brengt een diepe wond toe aan het H. Hart.

Bovendien waarschuwt ze dat het verwaarlozen van het gebed in parochies de deuren opent voor ongecontroleerde verspreiding van verwarring. In het licht van deze massale verlating zoekt de hemel wanhopig naar harten die bereid zijn deze misstappen te herstellen door middel van eucharistisch gebed. Maar ondanks het troosteloze panorama van lege kerken bieden de openbaringen aan Valentina Papana een baken van hoop. Jezus Christus openbaarde haar dat te midden van wijdverspreide afvalligheid een kleine Rest van gelovigen standvastig blijft. Deze groep bestaat uit eenvoudige mensen die vasthouden aan het ware geloof en thuis voortdurend bidden.

De mystica legt uit dat deze gelovige zielen geestelijk verenigd zijn door het dagelijks bidden van de Heilige Rozenkrans. Onze Heer troostte haar door te onthullen dat deze Rest fungeert als een waar beschermend schild voor de hele mensheid. Het zijn juist hun gebeden en verborgen offers die de dreigende straffen die de naties verdienen, tegenhouden. Telkens wanneer de wereld dichter bij haar eigen ondergang komt, kijkt de Hemel naar deze kleine groep en schenkt een beetje meer genade. De Maagd Maria verzekerde haar dat de kracht van één enkele ziel in staat van genade, die met toewijding bidt, in staat is de plannen van de vijand te veranderen. In 2006 toonde een Engel Valentina het bestaan ​​van een soort geestelijke barrière in de oceanen.

Deze mystieke barrières houden de kracht van de grote wateren in bedwang en voorkomen zo dat ze bewoonde kusten verwoesten. De zieneres waarschuwt echter dat als de mensheid zich niet bekeert, deze barrières geleidelijk door goddelijke beschikking zullen worden weggenomen. Het verwijderen van deze onzichtbare beschermingen zal een reeks vulkaanuitbarstingen en tsunami's van ongekende omvang ontketenen. Verder legde Jezus Christus haar uit dat de aardbevingen en extreme weersomstandigheden die al worden waargenomen geen eenvoudige natuurlijke verschijnselen zijn. Elke verandering in de natuur dient als een wanhopige oproep en een stem uit de Hemel om de onverschilligheid van de levenden te doen wankelen.

De aarde zelf kreunt en lijdt onder de last van geweld en het gebrek aan geloof in moderne samenlevingen. Deze fysieke beroeringen zullen het laatste zichtbare middel van goddelijke gerechtigheid zijn om de mensheid naar de Hemel te laten kijken voordat de grote gebeurtenissen zich ontvouwen. Onlangs, op 3 mei 2026, aan het begin van de Heilige Mis, uitte de Heer zijn diepe pijn over de blindheid van de mensen voor de noodzaak tot bekering en over de opmars van het kwaad. Hij kondigde aan dat er een grote wereldwijde gebeurtenis zou plaatsvinden die het geweten zou beroeren. Ter voorbereiding op deze gebeurtenis onthulde hij een detail dat niet in andere profetieën werd genoemd.

In de exacte boodschappen aan Valentina Papagna uit april 2026 wordt het mysterie rondom de rode kruisen als volgt uitgelegd:

* De menselijke handeling: Het is een project waaraan Jezus werkt, waarbij Hij aan gelovigen vraagt om dit teken (spiritueel of via tastbare toewijding) onderling door te geven.

* Het symbool van verbinding: Jezus toonde de rode kruisen in een visioen waarbij Hij een kamer verliet via een deur. Dit symboliseert dat het geloof "van mens tot mens" wordt doorgegeven om elkaar te waarschuwen en te beschermen, als een herinnering aan Zijn Kostbaar Bloed.

Hij orkestreert de verspreiding van rode kruisen over de hele planeet. Jezus vertelde haar dat ze over de hele wereld verspreid zullen worden. Ze zullen worden getoond op openbare plaatsen, in winkels en in huizen. In een boodschap gedateerd 26 april 2026, liet Jezus haar een houten kruis zien van ongeveer 25 cm lang, rood geverfd met paarse randen. De verspreiding van deze kruisen zal worden uitgevoerd door mensen, priesters, de gelovigen en gebedsgroepen die ze maken zodat ze verspreid kunnen worden. Dit betekent dat er voorafgaand aan de waarschuwing een wijdverspreide beweging kan ontstaan ​​om kruisen in huizen te plaatsen en andere zichtbare plaatsen. Daarom zal de beweging om deze kruisen massaal te plaatsen een voorbode zijn van de grote Waarschuwing.

De profetie van de rode kruisen heeft een theologische achtergrond geworteld in de heilige Schrift. In de mystieke traditie roept de kleur rood direct het bloed op dat Christus op Golgotha ​​vergoot en het mysterie van onze verlossing. Het staat ook voor martelaarschap en de moed van de gelovigen die standvastig blijven in tijden van vervolging. Door het verspreiden van deze rode houten kruisen reageert onze Heer op de wijdverbreide afwijzing die het kruis in de moderne wereld ondervindt. In zijn boodschap op 3 mei 2026 benadrukte hij: "Het Kruis is overwinnaar. Zonder mijn Kruis kunnen jullie niet verlost worden."

Veel gelovigen zien ook een parallel tussen deze kruisen en Bijbelse passages, zoals het bloed van het Lam op de deurposten tijdens de Exodus ter bescherming tegen de engel des doods, of de twee kruisen die op de voorhoofden van de rechtvaardigen werden getekend in het boek Ezechiël. Men interpreteert deze rode kruisen, die zichtbaar in huizen en openbare plaatsen worden geplaatst, als een teken van geloof en toewijding ter voorbereiding op de grote Waarschuwing en het lichtende kruis dat aan de Hemel zal verschijnen. Na de fase van de rode kruisen op aarde zal de centrale gebeurtenis van de profetie plaatsvinden. Jezus Christus kondigde aan Valentina Papagna aan dat Hij spoedig een definitief en majestueus teken rechtstreeks uit de Hemel zou zenden.

Een groot, stralend lichtend kruis zal plotseling aan de Hemel verschijnen. Deze bovennatuurlijke manifestatie zal van zo'n immense omvang zijn dat het zichtbaar zal zijn voor alle inwoners van de wereld. Tegelijkertijd zal dit glorieuze teken in de Hemel gegrift staan ​​en zal geen menselijke macht het kunnen uitwissen. De visuele en spirituele impact van deze gebeurtenis zal een onmiddellijke en massale reactie teweegbrengen over de hele wereld. Mensen zullen diep ontroerd raken en een heilig ontzag voelen, en de mensheid zal begrijpen dat God werkelijk bestaat. De verschijning van het grote lichtende Kruis aan de hemel zal een beslissend moment voor de mensheid markeren en is nauw verbonden met de grote waarschuwing die werd aangekondigd in de verschijningen van Garabandal.

Jezus Christus openbaarde aan Valentina Papagna dat er binnenkort een belangrijke gebeurtenis zal plaatsvinden die mensen de dringende noodzaak tot bekering zal doen inzien. Deze gebeurtenis zal fungeren als een mini-oordeel waarin ieder mens de ware toestand van zijn eigen ziel zal zien voor de ogen van God. Hierdoor zal de mensheid de ernst van haar zonden begrijpen, de immense pijn die het heilige hart van Jezus lijdt, en hoezeer we Hem beledigen met onze daden. In dat moment van bovennatuurlijke helderheid zullen zielen diep berouw voelen, huilen om hun zonden en smeken om goddelijke genade. Het lichtende kruis zal dienen als een zichtbaar en krachtig teken dat deze innerlijke genade begeleidt en leidt tot een massale bekering over de hele planeet.

Onze Heer benadrukt dat deze gebeurtenis deel uitmaakt van zijn voorbereiding op een nieuw tijdperk van vrede, dat al zeer nabij is. Tot nu toe is het duidelijk dat de grote gebeurtenissen van de wereldwijde zuivering, zoals de waarschuwing, niet zonder aankondiging zullen plaatsvinden. Jezus Christus vertelde Valentina Papagna dat er een lichtgevend Kruis aan de Hemel zal verschijnen om de innerlijke genade van de waarschuwing, ofwel de verlichting van het geweten, te begeleiden. Maar daarvoor zullen er waarschuwingen zijn, en een daarvan is de verspreiding van rode kruisen over de hele wereld.

Profetische kruisen

25/7 Vagevuurmystieker openbaart een gebed dat het meest zielen bevrijd in 30 min - Uniquely Mary

Velen van ons dragen de last van de wetenschap dat onze geliefden zich mogelijk in het vagevuur bevinden – en de verpletterende angst dat we simpelweg niet genoeg bidden om hen te helpen. De vagevuurmysticus Johannes Paulus Maro kreeg te zien wat God prioriteert wanneer een ziel slechts 30 minuten heeft om te bemiddelen, en zijn antwoord maakt een einde aan alle verwarring over gebed. In deze video onthult hij de driedelige hiërarchie van gebed – beginnend met de Heilige Mis, via de mystieke kracht van groepsgebed, en culminerend in de Rozenkrans van de Heilige Gertrudis, een gebed dat zo krachtig is dat het naar verluidt tien zielen uit het vagevuur bevrijdt bij elke recitatie. Gebruikmakend van de wijsheid van de Heilige Louis de Montfort en de openbaringen die aan moderne mystici zijn gegeven, ontdek je waarom de kwaliteit van je intentie de kwantiteit van je gebeden ver overtreft. Als je je overweldigd voelt door je gebedsleven, maar diep verlangt om je geliefden uit het vagevuur te redden, zal deze video de manier waarop je elke minuut besteedt veranderen.

Je bent een drukke, moderne katholiek met weinig tijd door de verantwoordelijkheden van het moderne leven, met kinderen, een job en al die andere dingen om te combineren. En als je maar 30 minuten de tijd had, wat zou dan de beste manier zijn om in die 30 minuten zoveel mogelijk zielen uit het vagevuur te bevrijden? Ik stelde deze vraag aan een moderne vagevuurmysticus en ik wil het antwoord vandaag met je delen in deze video. Mijn vriend die ik dit vroeg, heet John Paul Maro. Hij is de auteur van zijn nieuwste boek, Please God, What's the Answer? Een prachtige verzameling van zijn eigen ervaringen. Ik heb hem een ​​paar maanden geleden geïnterviewd. Hij heeft honderden, zo niet duizenden zielen uit het vagevuur naar zich toe zien komen. Hij bidt regelmatig voor hen. Maar niet alleen dat, hij heeft een ongelooflijke relatie met Jezus Christus. Ik zal aan het einde een link naar dat interview plaatsen, evenals naar het meest recente interview dat je kunt bekijken.

Voordat we ingaan op zijn antwoord, moet je minstens drie dingen overwegen. Als je 30 minuten de tijd hebt, moet je altijd prioriteit geven aan de Mis, als de beste manier om te bidden voor de zielen in het vagevuur. Dat was in feite zijn antwoord. We hebben die luxe en die mogelijkheid echter niet altijd afhankelijk van waar we wonen of zelfs of we ons kunnen verplaatsen.

1 De mis bijwonen in staat van genade en deze opdragen aan Onze Lieve Vrouw, zodat het zo effectief mogelijk wordt opgedragen voor de zielen in het vagevuur. Je doet dit eenvoudigweg door tijdens de mis in je hart of hardop tegen de Heilige Moeder je intentie uit te spreken om die mis en je communie aan haar op te dragen. Zij zal de rest doen.

2 Als het voor jou niet mogelijk is om naar de mis te gaan, is het beste alternatief om in een groep voor de zielen in het vagevuur te bidden. St. Louis De Montfort leert ons dat de wet van het gemeenschappelijk gebed is dat we de verdienste hebben van het aantal mensen dat in de groep bidt. Met andere woorden, als we als één persoon een bepaald gebed bidden, krijgen we de verdienste van slechts één gebed. Maar als we bidden met 30 mensen of met 100 mensen, krijgen we de verdienste van het aantal aanwezigen. Daarom geldt: hoe meer mensen er op een bepaald moment aanwezig zijn, hoe krachtiger het gebed is. In dit geval voor de zielen in het vagevuur.

3 De tijd die je hebt moet gebruikt worden voor welk gebed de Heer ook van je verlangt voor de zielen in het vagevuur. Wat Gods wil ook is dat we bidden, en daar moeten we altijd onderscheidingsvermogen voor hebben. En vaak gaat het om een ​​specifiek gebed dat we de zielen in het vagevuur hebben beloofd voor hen te bidden. Bijvoorbeeld, we hebben beloofd dat we dagelijks de rozenkrans voor hen zullen bidden. We hebben beloofd dat we de kruisweg zullen bidden, of wat God ook maar heeft gewild dat we in die 30 minuten bidden.

Levensoffer

Het "levensoffer" of de openbaringen aan zuster Maria Natalia Magdolna is een diepgaande spirituele akte binnen de katholieke traditie om lijdende zielen in het Vagevuur te troosten en te bevrijden.

Wat houdt het levensoffer in?

Het is een radicale daad van liefde waarbij een gelovige (of religieuze) vrijwillig alle verdiende genaden, offers, gebeden en het eigen lijden aan God aanbiedt. In plaats van deze geestelijke vruchten voor zichzelf te houden, worden ze via het Onbevlekt Hart van Maria volledig geschonken aan de zielen in het vagevuur en voor de bekering van zondaars.

I. Het Offergebed van het Levensoffer

Mijn beminde Jezus, voor de Drie-eenheid, onze Hemelse Moeder en het hele hemelse hof, verenigd met Uw allerheiligst Kostbaar Bloed en Uw offer op Calvarie, offer ik hierbij mijn hele leven op aan de intentie van Uw Heilig Hart en aan het Onbevlekt Hart van Maria.

Samen met mijn leven stel ik al de Heilige Missen, al mijn Heilige Communies, al mijn goede daden, al mijn offers en het lijden van mijn hele leven ter Uwe beschikking: voor de aanbidding en smeking van de Heilige Drie-eenheid, voor de eenheid in onze Heilige Moeder de Kerk, voor de Heilige Vader en de priesters, voor goede priesterroepingen en voor alle zielen tot aan het einde van de wereld.

O mijn Jezus, aanvaard alstublieft mijn levensoffer en mijn gaven, en schenk mij Uw genade zodat ik gehoorzaam mag volharden tot aan mijn dood. Amen.

II. De Akte van Berouw (Aansluitend gebed)

O mijn Jezus, ik bemin U boven alles! Uit liefde tot U heb ik spijt van al mijn zonden. O barmhartige Liefde, ik vraag vergiffenis voor de zonden van de hele wereld.

Verenigd met het Onbevlekt Hart van onze Hemelse Moeder, vraag ik vergiffenis voor al mijn zonden en voor alle zonden van mijn broeders en zusters die bedreven zijn en nog bedreven zullen worden tot aan het einde van de wereld.

Mijn goede Jezus, verenigd met de verdiensten van Uw Heilige Wonden, offer ik mijn leven aan de Eeuwige Vader, volgens de intenties van de Bedroefde Moeder.

Maagd Maria, Koningin van de hemel en de aarde, Middelares van alle genade en barmhartigheid, onze enige toevlucht en hoop, bid voor ons!"

De vijf specifieke beloften van de Maagd Maria aan degenen die oprecht het Levensoffer brengen (geopenbaard aan zuster Maria Natalia Magdolna) luiden als volgt:

Redding van alle familieleden: Geen enkel lid van hun familie zal verloren gaan (verdoemd worden), zelfs niet als uiterlijke schijn anders doet vermoeden. Voordat de ziel het lichaam verlaat, zullen zij de genade van perfect berouw ontvangen.

Onmiddellijke bevrijding uit het vagevuur: Op de exacte dag dat men het Levensoffer brengt, zullen alle overleden familieleden die zich op dat moment in het vagevuur bevinden, daaruit worden bevrijd.

Geen vagevuur voor uzelf: Op het moment van overlijden zal Maria persoonlijk aan de zijde van de biddende staan. Zij zal de ziel rechtstreeks in de aanwezigheid van God leiden, zonder dat deze door het vagevuur hoeft te gaan.

Inschrijving in de Heilige Harten: Hun namen zullen diep ingegrift staan in het Heilig Hart van Jezus en in het Onbevlekt Hart van Maria.

Redding van talloze zielen: Door dit offer, verenigd met de oneindige verdiensten van Christus, zullen zij vele zielen redden van de eeuwige verdoemenis. De vruchten en verdiensten van hun offers zullen zielen ten goede komen tot aan het einde van de wereld.

Volgens de openbaringen is het eenmalig met diepe nederigheid en liefde afleggen van dit offer voldoende om deze beloften te verzegelen.

4 Het gebed tot de Heilige Gertrudis. En de manier waarop je dat in 30 minuten bidt, is door het rozenkransgebed van de heilige Gertrudis te bidden op een gewone rozenkrans.

Het is een krachtig katholiek devotiegebed dat specifiek wordt gebeden voor de bevrijding van de zielen in het vagevuur en voor de bekering van zondaars. Volgens de traditie beloofde Jezus aan de dertiende-eeuwse mystica St Gertrudis de Grote dat er telkens wanneer dit gebed met liefde wordt opgezegd, 1000 zielen uit het vagevuur worden bevrijd.

Je kunt dit gebed bidden op een gewone rozenkrans (met 5 tientjes). In plaats van het Weesgegroet, bid je op de kleine kralen het specifieke Gertrudisgebed.

Het Gebed van de Heilige Gertrudis

Dit is de centrale kern van de rozenkrans die je herhaalt op de kleine kralen:

"Eeuwige Vader, ik offer U het Kostbaar Bloed van Uw Goddelijke Zoon, Jezus, in verbondenheid met de Missen die vandaag overal ter wereld worden opgedragen, voor alle Heilige Zielen in het Vagevuur, voor alle zondaars overal, voor de zondaars in de universele Kerk, degenen in mijn huis en familie. Amen."

Hoe bid je deze rozenkrans?

Kruisteken - Geloofsbelijdenis - Onze Vader - 3 x Weesgegroet - Glorie zij

Grote kralen: Onze Vader.

Kleine kralen: 10 x het Gebed van de Heilige Gertrudis.

Na elk tientje: Heilig Hart van Jezus, open het hart en geest van zondaars voor de waarheid en licht van God de Vader. Onbevlekt Hart van Maria, bid voor de bekering van zondaars en de wereld. - Glorie zij

Gods genade dat deze belofte die aan haar werd gegeven, ook aan ons kan worden gegeven.

Bereid je voor op die tijd van gebed. Wat je ook doet in die 30 minuten gebed, we hebben die tijd nodig en je moet die tijd aan OLVrouw geven. We hebben haar hulp nodig. We hebben haar voorspraak nodig. Zij is de Moeder van Barmhartigheid. Zij heeft de meeste genade en de meeste barmhartigheid van alle schepselen ontvangen. Zij kan de inspanningen en de vruchtbaarheid van die 30 minuten vermenigvuldigen wanneer je die aan haar geeft. Hoe geef je die aan haar? Heel eenvoudig. Gewoon door haar je intentie te vertellen in je hart of hardop. Gezegende Moeder, ik geef u deze 30 minuten. Maak ze alstublieft vruchtbaarder voor de zielen in het vagevuur. Tot slot is het niet zozeer de hoeveelheid gebed die je in die 30 minuten bidt belangrijk, maar de kwaliteit.

St. Therese had eens moeite met bidden. Ze ging naar een zuster en vertelde haar: "Ik heb moeite met bidden en met mijn aandacht erbij houden." Ze vroeg haar wat er aan de hand was. Ze zei dat ze het Onze Vader bad en dat het haar 20 minuten kostte. Ze kon het niet volhouden om andere gebeden te bidden. De zuster was wijs en merkte op dat wat St. Therese deed, ze het Onze Vader 20 minuten lang met ongelooflijke intensiteit bad. Ze bad dus niet de hoeveelheid die ze wilde, maar de diepte waarmee ze ging was ongelooflijk en vruchtbaar.

Daarom, als je in die 30 minuten maar één gebed van St. Gertrudis bidt, dan is dat wat je moet doen. Ga dus dieper in het gebed, blijf niet alleen aan de oppervlakte en zeg het alleen met je lippen. Ik wil je erop wijzen dat de spiritueel gezien de beste plaats om het gebed tot de heilige Gertrudis te bidden, aan de voet van het kruis op Golgotha ​​is. Het moment dat ik het krachtigst vind, is wanneer Jezus van het kruis wordt gehaald en in de armen van Maria is en zijn bloed overal is. Voordat de heilige Gertrudis het Kostbaar Bloed van Jezus aan de eeuwige Vader aanbood, deed OLVrouw dat.

Zij is degene die daar werkelijk de autoriteit voor heeft, omdat zij Jezus haar eigen bloed uit haar Hart gaf en zij daar was op het moment waarop Hij al Zijn Bloed had vergoten en het overal was. Zij was daar om Jezus aan de eeuwige Vader aan te bieden, voor ons, voor onze zonden en voor iedereen die het ooit nodig zou hebben, zowel op dat moment als in de toekomst.

Dus, wanneer je dat gebed bidt, visualiseer jezelf dan met OLVrouw Jezus in haar handen houdend en bid het met diezelfde intensiteit. Tot slot, erken je eigen beperkingen. Het enige dat we kunnen doen, zijn de dingen die we kunnen doen. Dat is alles. We moeten vertrouwen op de Heilige Geest om ons voortdurend te veranderen. Zodat wanneer we gaan bidden, hoe lang het ook duurt, of dat nu 5, 10, 15 of 30 minuten is, de Heilige Geest ons beetje bij beetje verandert. Zodat onze effectiviteit in het bidden elke dag steeds groter wordt.

21/7 OLVrouw aan Gisella Cardia

Mijn kinderen, dank je wel dat jullie verenigd zijn in gebed. En dank je wel dat jullie mijn oproep in jullie harten hebben verwelkomd. Mijn kinderen, ik ben bedroefd over wat jullie te wachten staat. Kinderen, alleen met geloof zullen jullie alles kunnen doorstaan. Jullie bevinden je al in tijden van verdrukking, maar dit is nog niets. Kinderen, de oorlog komt steeds dichterbij. Als jullie niet sterk zijn in het geloof en mijn hand niet vasthouden, hoe zullen jullie dan overleven?

De duivel lijkt sterker en denkt dat hij kan winnen.

Ik zal zijn kop vermorzelen en mijn kinderen beschermen.

Ik ben je ark, en je bent aan boord gegaan om naar een veilige haven te worden gebracht.

Nu laat ik jullie achter met mijn Moederlijke zegen in de naam van de Vader, en van de Zoon, en van de H. Geest. Amen.

17/7 Jezus: Broeders, hoe groot is het gebod om je naaste lief te hebben – de volmaaktheid van de liefde! Maar Ik zeg u: ‘Wees niet boos,’ want wie zijn broeder beledigt, zal door het Sanhedrin veroordeeld worden. Maar wie hem als een dwaas behandelt, wie hem kwaad doet en de opdracht die Ik hem heb toevertrouwd, belemmert, zal door God veroordeeld worden.

Het is nutteloos om offers te brengen aan het altaar als je niet eerst je wrok in je hart hebt opgeofferd uit liefde voor God en de rite van het leren vergeven hebt volbracht.

Daarom, als je op het punt staat God een offer te brengen en je weet dat je je broeder onrecht hebt aangedaan of wrok koestert over een fout van hem, laat dan je offer voor het altaar liggen; breng eerst het offer van je eigen liefde, en breng pas daarna je offer.

Eensgezindheid is altijd de beste weg. Het menselijk oordeel is feilbaar, en wie zich er koppig tegen verzet, kan zijn zaak verliezen en gedwongen worden zijn tegenstander tot de laatste cent te betalen – of lijden.

Hef in alles je blik op God en vraag jezelf af: “Heb ik het recht om anderen aan te doen wat God mij niet aandoet?” Want God is niet zo meedogenloos en koppig als jij. Wee je als Hij dat wel was! Niemand zou gered worden. Moge deze overdenking je leiden tot zachtmoedige, nederige en mededogende gevoelens. Dan zul je Gods beloning niet missen, hier en in het hiernamaals, en zal de gerechtigheid groot zijn.

Je Meester.

Overweging:

Jezus geeft ons een passage uit het Evangelie die het verdient om rustig gelezen, overdacht en vervolgens in praktijk gebracht te worden. We zullen verantwoording moeten afleggen aan God voor elke keer dat we boos worden op een broeder, een vriend of een collega. Gods oordeel zal nog strenger zijn als we dan een discipel of profeet van de Heer vertellen dat hij “gek” is.

Wat Jezus van ons vraagt, is vergeving, het afzweren van onze zelfzucht, onze trots, maar bovenal onze arrogantie – de ergste zonde, die Satan kenmerkte op het moment van zijn opstand tegen God.

We moeten nederig, zachtmoedig en kalm zijn en altijd naar overeenstemming zoeken in conflicten, en confrontaties met iedereen vermijden.

Wanneer we mensen horen zeggen: "God is niet rechtvaardig", laten we dan deze woorden van Jezus in gedachten houden: als God rechtvaardig was, zou niemand gered worden. Maar God is barmhartig; Hij is liefde, en voordat Hij als rechter optreedt, laat Hij ons vrij, in de hoop dat we tot Hem zullen terugkeren met een hart zoals het Zijne.

 

24/7 De naderende oorlog met Rusland: Een Europese weg naar de ondergang - Niburu

Leiders van de NAVO, de Europese Unie en de E3-landen (Frankrijk, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk) koersen af op een scenario waarin Europa rond 2030 klaar moet zijn voor een grootschalige oorlog met Rusland.
Geconfronteerd met deze toenemende Europese escalatie zou Rusland er echter voor kunnen kiezen om dit conflict veel eerder te laten beginnen.

Omdat we ons niet adequaat kunnen verdedigen tegen conventionele ballistische en hypersonische raketten, dreigt de schade aan onze economieën en maatschappij catastrofaal te worden.
Dat is de mening van Steve Jermy die ook het onderstaande artikel heeft geschreven.

Wie is Steve Jermy?

Commodore (b.d.) Steven Jermy RN is een vooraanstaand Brits strategist, voormalig senior officier bij de Royal Navy en oprichter van de strategische adviespraktijk Mor Gallos. Hij is de auteur van het omvattende werk Strategy for Action: Using Force Wisely in the 21st Century (2011). Jermy is deskundige op het gebied van defensie, energiezekerheid en geopolitiek risicobeheer en adviseert overheden en organisaties wereldwijd.

Kernsamenvatting

Leiders van de NAVO, de Europese Unie en de E3-landen (Frankrijk, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk) koersen af op een koers waarin Europa rond 2030 klaar moet zijn voor een grootschalige oorlog met Rusland. Geconfronteerd met deze toenemende Europese escalatie zou Rusland er echter voor kunnen kiezen om dit conflict veel eerder te laten beginnen. Mocht dat gebeuren, dan zullen de Verenigde Staten waarschijnlijk niet bereid zijn om namens Europa de strijd aan te gaan.

Slecht uitgerust om zichzelf te verdedigen tegen de conventionele ballistische en hypersonische raketten van Rusland, zou Europa een snelle militaire nederlaag en enorme verliezen lijden. Zelfs na het aanvragen van vrede zal de vernietiging van de Europese energie-infrastructuur het continent in een diepe economische crisis storten. Burgers zouden publiekelijk moeten worden uitgenodigd om over deze risico’s te debatteren en hun stem te laten horen.

1. Inleiding – De aard van de oorlog begrijpen

Terwijl de roep van Europese leiders om tegen 2030 klaar te zijn voor oorlog met Rusland steeds luider klinkt, doen we er goed aan het advies ter harte te nemen van de grootste oorlogsfilosoof, generaal Carl von Clausewitz:

„Oorlogen moeten variëren met de aard van hun motieven en de situaties waaruit zij ontstaan. Het eerste, het hoogste en het meest verreikende oordeel dat de staatsman en de commandant moeten vellen, is vast te stellen in wat voor soort oorlog zij zich begeven — zonder deze te misinterpreteren of te proberen er iets van te maken dat vreemd is aan zijn aard. Dit is de allereerste van alle strategische vragen en de meest omvattende.”

We moeten grondig nadenken over de feitelijke aard van een oorlog met Rusland: hoe openbare uitspraken van Europese leiders in Moskou worden geïnterpreteerd, wanneer een dergelijke oorlog zou kunnen beginnen, hoe deze zich zal afwikkelen en wat de kosten en consequenties zullen zijn.

2. De strategische context

Om te begrijpen hoe we hier zijn beland, moeten we terugkijken naar de geschiedenis. De wortels van deze crisis gaan terug tot 1989. Met de val van de Berlijnse Muur ontstond de kans om een duurzame, inclusieve Europese veiligheidsarchitectuur op te bouwen — een structuur waarin ook de legitieme veiligheidsbelangen van Rusland een plek hadden. Die kans is verkwanseld.

In de jaren '90 en '2000 breidde de NAVO zich gestaag oostwaarts uit, ondanks de oorspronkelijke toezeggingen aan Rusland. Waarschuwende stemmen van vooraanstaande academici en diplomaten — zoals George Kennan, Jack Matlock, William Burns, Henry Kissinger en John Mearsheimer — worden genegeerd. Dat gold ook voor de expliciete en herhaalde waarschuwingen van Rusland over diens 'rode lijnen'.

De oorlog in Oekraïne moet binnen deze context worden begrepen. Het westerse narratief stelt dat Rusland puur uit imperiale ambitie binnenviel. Veel geloofwaardige strategische analyses wijzen er echter op dat Rusland ten strijde trok omdat het concludeerde dat de uitbreiding van de NAVO een existentiële dreiging vormde. In de ogen van Rusland was en is dit een defensieve overlevingsstrijd — een beeld dat versterkt wordt wanneer EU-buitenlandchef Kaja Kallas openlijk oproept tot het opbreken van de Russische staat.

3. Russische reactie op Europese escalatie

Ondanks deze inzichten is het verklaarde doel van E3-leiders om de levering van langeafstands-precisiedrones en kruisraketten aan Oekraïne op te schroeven. Moskou heeft hierop heel helder gewaarschuwd: als dit doorgaat, worden directe aanvallen op Europese productieorganisaties niet uitgesloten.

Als Europese leiders deze waarschuwingen negeren, is het heel goed mogelijk dat een conflict al veel eerder uitbreekt dan het voorziene jaar 2030. De tweede helft van 2026 dient in dit scenario als startpunt.

In september 2026, terwijl aanvallen diep in Rusland toenemen, slaat Rusland toe. Met conventionele ballistische en hypersonische raketten worden cruciale drone- en raketfabrieken in de Britse Midlands, het Duitse Ruhrgebied en nabij Bordeaux vernietigd. NAVO Artikel 5 wordt ingeroepen. Maar Artikel 5 verplicht niet tot militaire actie — het vereist slechts dat leden actie ondernemen die zij 'noodzakelijk achten'.

Spanje en Hongarije weigeren troepen te sturen. Italië, Polen en diverse Oost-Europese staten twijfelen. Belangrijker nog: het Witte Huis haakt af. Met verliezen in het Midden-Oosten, uitgeputte munitievoorraden en een Amerikaanse bevolking die niet wil vechten voor Europa, besluit Washington dat rechtstreekse strijd met Rusland niet in het Amerikaans belang is.

4. De eerste drie maanden van de oorlog

Gevangen in hun eigen politieke narratief besluiten de E3-staten en enkele kleinere bereidwillige landen (waaronder Nederland, de Scandinavische landen en de Baltische staten) zelfstandig te reageren.

De enige optie voor een offensief is via de lucht. Europese aanvalsgolven stuiten echter op de geavanceerde S-400 en S-500 luchtverdedigingsnetwerken van Rusland. De meerderheid van de Europese kruisraketten wordt onderschept, en het verlies aan vliegtuigen en piloten blijkt onhoudbaar. Zonder Amerikaanse steun om de Russische luchtverdediging uit te schakelen, is luchtoverwicht onhaalbaar.

Rusland reageert door precisie-aanvallen uit te voeren op Europese vliegvelden, trainingsbases, scheepswerven en logistieke knooppunten. Duizenden militaire slachtoffers vallen nog voordat troepen goed en wel ontplooid zijn. De Europeanen leren de keiharde les: er is vrijwel geen bescherming tegen conventionele ballistische raketten en absoluut geen verdediging tegen hypersonische wapens.

Tegelijkertijd ontmantelt Rusland de Europese energie-infrastructuur: gasterminals, elektriciteitscentrales en hoogspanningsnetten. Als 's werelds grootste regionale importeur van koolwaterstoffen (12,8 miljoen vaten per dag) stort het Europese energiesysteem in. Zonder diesel vallen landbouw, visserij en voedseldistributie stil. De economische situatie wordt binnen enkele weken kritiek.

5. Wapenstilstand, kosten en de keuze voor Europa

Geconfronteerd met de keuze tussen nucleaire escalatie of capitulatie, staken Londen en Parijs de strijd. De Britse en Franse kernwapens dienen ter afschrikking van een nucleaire aanval op eigen grondgebied, niet om een mislukte conventionele campagne te redden. Onder zware druk van Washington en de overige Europese partners vragen de E3-leiders om vrede — op de voorwaarden van Rusland.

Na drie maanden zijn de menselijke en financiële verliezen rampzalig:

Militaire verliezen: Vele malen hoger dan de totale westerse verliezen in 25 jaar operaties in Irak en Afghanistan. 

Economische krimp: De industriële productie stort in, overheidsschulden (die al boven de 100% van het bbp liggen) worden onhoudbaar. Een economische krimp van meer dan 30% dreigt — vergelijkbaar met de situatie in Oekraïne en erger dan de Grote Depressie van de jaren '30. 

Politieke chaos: De regerende coalities storten in, de NAVO en de Europese Unie raken onherstelbaar verdeeld en populistische bewegingen winnen snel terrein. 

Conclusie – Waar kiezen we voor?

Er is een alternatief voor deze catastrofe: eerlijke, realistische diplomatie. Geen diplomatie van ultimatums of eenzijdige vredesconferenties, maar een dialoog waarin geluisterd wordt naar de fundamentele veiligheidsbehoeften van alle partijen. De eisen van Rusland zijn bekend: een neutraal Oekraïne, geen NAVO-lidmaatschap en echte veiligheidsgaranties.

Zoals de Franse generaal André Beaufre schreef:

„In een oorlog verdient de verliezer het om te verliezen, omdat zijn nederlaag het gevolg is van denkfouten die vóór of tijdens het conflict zijn gemaakt.”

Onze leiders zijn ons twee dingen verplicht voordat ze ons verder op de weg naar oorlog sturen:

Een eerlijke, openbare en strategische risicoanalyse van de koers die we varen. 

Een mogelijkheid voor burgers om hun mening te laten horen en mee te beslissen. 

De keuze is helder: veranderen we van koers richting diplomatie en vrede, of laten we ons blind voortslepen naar een catastrofe, zoals Europese leiders deden in de zomer van 1914?

 

24/7 De strijd om de Petrodollar: Een kantelpunt in de mondiale monetaire orde - Niburu

Wat er nu gebeurt rondom de oorlog met Iran is niet zo maar een conflict over regionale dominantie. 
Dit is het openingshoofdstuk van de grootste geopolitiek-financiële oorlog van onze generatie.

Drew Stern (online bekend onder het X-handle @SternDrewCrypto) is een veelgelezen macro-economisch analist, investeerder en commentator binnen de financiële- en crypto-gemeenschap. Hij staat bekend om zijn scherpe analyses van wereldwijde geldstromen, energiemarkten, het beleid van centrale banken en de geopolitieke krachten die de overgang van traditionele fiatvaluta’s naar multipolaire en gedecentraliseerde financiële systemen aanjagen.
Massale formaties van Amerikaanse bommenwerpers, ononderbroken verkenningsvluchten en zware militaire vliegbewegingen verzadigen op dit moment het luchtruim nabij Iran. Wat door oppervlakkige waarnemers kan worden afgedaan als militair vertoon of diplomatieke spierballentaal, markeert volgens financieel en geopolitiek analist Drew Stern het begin van een historisch conflict. Het gaat hierbij niet alleen om regionale dominantie, maar om de survival van het fundament onder de westerse financiële hegemonie: de petrodollar.

"Dit is het openingshoofdstuk van de grootste geopolitiek-financiële oorlog van onze generatie — een strijd die zal bepalen of de petrodollar overleeft of verdwijnt."

De Straat van Hormuz geldt als de belangrijkste energetische slagader van de wereldeconomie; ongeveer 20% van alle wereldwijde ruwe olie stroomt door deze smalle zeestraat. Iran heeft de spelregels voor deze vitale doorgang echter ingrijpend veranderd: elke barrel olie die door deze zeestraat navigeert, moet worden afgerekend in Chinese yuan. Geen Amerikaanse dollars meer. Punt uit.

Mocht deze eis standhouden, dan stort het vijftig jaar oude monopolie van de petrodollar van de ene op de andere dag in. Sinds de jaren '70 dwong de VS olielanden om hun olie-inkomsten te recyclen naar Amerikaanse staatsobligaties (U.S. Treasuries). Dit creëerde een permanente, wereldwijde vraag naar de dollar. Als olielanden definitief overstappen op de yuan — gedekt door een reële energiestroom — verdwijnt deze verplichte dollarvraag abrupt.

Wanneer de Verenigde Staten er niet in slagen om de controle van de Iraanse Revolutiedag (IRGC) binnen Iran volledig te ontmantelen, zijn de gevolgen niet geleidelijk, maar terminaal.

Het verdwijnen van de petrodollar betekent het einde van het zogeheten "exorbitante privilege" van de Verenigde Staten: de unieke positie waarin Washington vrijwel onbeperkt geld kon bijdrukken en staatsschuld kon exporteren, simpelweg omdat de rest van de wereld gedwongen was dollars aan te houden voor hun energievoorziening.

In de plaats daarvan ontstaat een multipolaire monetaire orde. Deze nieuwe orde zal grotendeels worden gedomineerd door de Chinese valuta en worden ondersteund door gedecentraliseerde financiële netwerken en alternatieve afwikkelingssystemen buiten de macht van de westerse financiële infrastructuur.

Ondanks de gigantische inzet en de escalerende militaire aanwezigheid in de Golf, lijken de internationale financiële markten dit existentiële scenario nog niet te hebben verwerkt in hun koersen. Stern waarschuwt dat deze herwaardering echter onvermijdelijk is.

Het lot van het internationale monetaire stelsel en de westerse financiële dominantie wordt op dit moment niet meer beslist aan de onderhandelingstafel of in bankzalen, maar in het luchtruim boven de Perzische Golf.

 

23/7 Er kan geen eenheid bestaan tussen de SSPX en de Synodale Kerk. - Sign of the cross media - met dank aan Martine

Leo XIV en zijn synodale kerk moeten de SSPX afwijzen, omdat de SSPX hardnekkig vasthoudt aan het tegengif voor het synodale gif. - Robert T. Morrison

Zoals LifeSite op 16 juli berichtte , heeft kardinaal Raymond Burke onlangs alarm geslagen over de noodzaak om de Synode over Synodaliteit te stoppen: 'We moeten erop aandringen dat er een einde komt aan al die synodaliteit,' verklaarde de kardinaal. 'En er moet een zeer serieus onderzoek naar de hele kwestie worden gedaan, want het gaat hier om het voortbestaan van de Kerk en om het zielenheil.' Oprechte Katholieken over de hele wereld zullen het ongetwijfeld eens zijn met kardinaal Burke's verzet tegen de Synode over Synodaliteit. Feit is echter dat de Synode over Synodaliteit precies is wat Rome vandaag de dag wil. Zoals hieronder besproken, is de synodale kerk de meest uitgebreide uitwerking tot nu toe van de (valse) visie op de Katholieke Kerk die wordt verkondigd door de leiders van de meest liberale stromingen van het Tweede Vaticaans Concilie.

Franciscus heeft deze liberale ideeën openlijk gepromoot, net als Leo XIV, dus men kan de Synode waarschijnlijk niet tegenhouden zonder zich tegen de liberale ideeën zelf te verzetten. Vragen over de liberale ideeën die ten grondslag lagen aan de Synode over Synodaliteit zijn ook belangrijk in verband met de straffen die Rome oplegde aan de Priesterbroederschap Sint Pius X (SSPX). De opmerkingen van Leo XIV over de SSPX voorafgaand aan de bisschopswijdingen van 1 juli gaven aan dat het fundamentele probleem hun ideeën over het geloof waren, en niet zozeer hun plannen voor wijdingen zonder zijn goedkeuring. Verdeeldheid onder christenen is ongetwijfeld altijd een pijnlijke kwestie.

Maar ze weigeren bepaalde fundamentele elementen van de Kerk te accepteren, te beginnen met verschillende punten van het Tweede Vaticaans Concilie. En als ze voor die keuze kiezen, vind ik dat jammer. Maar we moeten vooruit. Het is nuttig om na te denken over de "fundamentele elementen van de Kerk" die de SSPX niet aanvaardt. Daardoor zullen we zien waarom de SSPX niet past in de synodale kerk van Leo XIV. Op het eerste gezicht zou je denken dat de SSPX net zo welkom zou zijn in de synodale kerk van Leo XIV als elke andere christen. Bijna alles aan de synode lijkt er immers op te wijzen dat alle christenen welkom zijn. Hier volgt bijvoorbeeld een passage uit het slotdocument van de synodale zitting van 2024:

Veel leed is veroorzaakt door het schandaal van de verdeeldheid tussen christelijke gemeenschappen en de vijandigheid tussen zusters en broeders die hetzelfde doopsel hebben ontvangen. De hernieuwde oecumenische dynamiek die de reis van de synode kenmerkt, opent de weg naar hoop. Oecumenisme en synodaliteit leren ons dat iedereen die deel wil uitmaken van de synodale kerk welkom is, ongeacht of ze de katholieke leer aanvaarden of niet. De SSPX heeft duidelijk gemaakt dat hun ongehoorzaamheid niet betekent dat ze zich van Rome willen afscheiden, dus het lijkt vreemd dat ze tegen hun wil zijn geëxcommuniceerd door degenen die de synodale kerk leiden.

Bij nader onderzoek blijkt echter dat het absoluut noodzakelijk is dat de synodale kerk afwijst waar de SSPX voor staat. Dit blijkt uit de tegenstelling tussen Franse dominicaan Yves Congar en aartsbisschop Marcel Lefebvre, het verzet van de SSPX tegen leerstellige evolutie en de afwijzing door de synodale kerk van de "vierde actor" (traditioneel Katholieken).

Pr. Yves Congar versus Aartsbisschop Lefebvre

Zoals Franciscus ons vertelde in zijn openingsrede voor de Synode over Synodaliteit op 9 oktober 2021 , is dominicaan Yves Congar de inspiratiebron achter de oprichting van een "andere kerk", de synodale kerk: Geliefde broeders en zusters, moge deze synode een waarlijk seizoen van de Geest zijn! Want wij hebben de Geest nodig, de steeds vernieuwende adem van God, die ons bevrijdt van elke vorm van zelfzucht, nieuw leven inblaast in wat stervende is, ketenen losmaakt en vreugde verspreidt. De Heilige Geest leidt ons waar God ons wil hebben, niet waar onze eigen ideeën en persoonlijke voorkeuren ons naartoe zouden leiden. Pr Congar, zaliger nagedachtenis, zei ooit: "We hoeven geen andere Kerk te maken; wat we nodig hebben is, tot op zekere hoogte, een Kerk die anders is." ( Ware en valse hervorming in de Kerk ).

Dat is de uitdaging. Laten we, voor een 'andere Kerk', een Kerk die openstaat voor de vernieuwing die God ons wil ingeven, met grotere vurigheid en frequentie de Heilige Geest aanroepen en nederig naar Hem luisteren, samen op weg gaand zoals Hij, de bron van gemeenschap en missie, dat wenst: met volgzaamheid en moed. Achteraf bezien had Franciscus' uitgesproken wens om "een andere kerk te creëren" serieuze Katholieken ertoe moeten aanzetten om te eisen dat dit proces gestopt zou worden voordat het überhaupt begonnen was. Maar in zekere zin kunnen we er baat bij hebben om het volledig ontwikkelde kwaad van de synodale kerk van Congar, Franciscus en Leo XIV te zien, als dit aanzet tot een echte reflectie op het kwaad dat dit mogelijk heeft gemaakt.

Een man die zich er vanaf het begin tegen verzet zou hebben, was aartsbisschop Lefebvre, die zijn bespreking van Congar als volgt inleidde in zijn boek They Have Uncrowned Him : Pr Congar is niet een van mijn vrienden. Als [ peritus ] op het Concilie was hij, samen met Karl Rahner, de voornaamste auteur van de dwalingen die ik ben blijven bestrijden. Hij schreef onder andere een boekje getiteld 'Aartsbisschop Lefebvre en de crisis in de Kerk' . Aartsbisschop Lefebvre citeerde vervolgens de volgende passage uit Congars antiLefebvreboek: Door de Verklaring over Godsdienstvrijheid, door de Pastorale Constitutie Gaudium et spes, Over de Kerk in de Moderne Wereld – een veelbetekenende titel! – heeft de Kerk van het Tweede Vaticaans Concilie zich openlijk in de pluralistische wereld van vandaag geplaatst; en, zonder iets groots uit het verleden te verloochenen, heeft zij de touwen doorgesneden die haar aan de oevers van de Middeleeuwen vastketenden.

Je kunt niet blijven hangen in een bepaald moment in de geschiedenis. Mgr. Lefebvre spreekt over 'de Heerschappij van onze Heer Jezus Christus over personen, over gezinnen en over burgerlijke samenlevingen'. Je zou denken dat Pius X of Pius XI het hier over had. Met deze woorden stelde een van de meest gerespecteerde theologen van het Concilie dat de Kerk door het Tweede Vaticaans Concilie de banden met de Middeleeuwen verbrak om zich te plaatsen "in de pluralistische wereld van vandaag". Aartsbisschop Lefebvre vatte deze woorden van Congar als volgt samen: Daar is het dan! Het historisch besef dringt aan op pluralisme. Laten we de boot van Petrus die kant op laten varen en het koningschap van Christus achterlaten op de afgelegen oevers van het verleden.

Dit is wat we vandaag de dag zien in de synodale kerk, en serieuze Katholieken weten dat het verkeerd is, ook al kunnen ze hun bezwaren niet duidelijk verwoorden. Aartsbisschop Lefebvre zag dit al meer dan vijftig jaar geleden, en dat is een van de redenen waarom hij en zijn SSPX niet welkom zijn in de synodale kerk die alle andere christenen verwelkomt.

Verzet van de SSPX tegen de evolutie van de leerstellingen

Een andere reden waarom de SSPX niet welkom is in de synodale kerk, heeft te maken met haar standpunt over de evolutie van de leer. De SSPX verwoordt haar standpunt duidelijk in de punten 81-83 van haar geloofsbelijdenis:

81. Ik belijd verder dat de macht van het Magisterium in de Kerk in wezen gericht is op het bewaren van de geopenbaarde schat en, via deze weg, op het heil van de zielen. De Heilige Geest werd niet aan de opvolgers van Petrus beloofd om nieuwe leerstellingen te openbaren, maar om de door de apostelen overgeleverde schat heilig te bewaren en getrouw uit te leggen.

82. Daarom kan het huidige leergezag het voorgaande leergezag niet wezenlijk tegenspreken. Het levende leergezag is niet de huidige prediking die tegenover de vroegere prediking staat; het is de voortdurende en ononderbroken verkondiging van dezelfde geloofswaarheid met dezelfde betekenis door de eeuwen heen. De paus en de bisschoppen zijn niet de meesters van de Openbaring; zij zijn de hoeders ervan en zijn eraan onderworpen zoals een leerling aan zijn meester onderworpen is. Zij kunnen noch het geloof veranderen, noch de goddelijke constitutie van de Kerk wijzigen, noch goed verklaren wat in strijd is met de wet van God.

83. Ik verwerp daarom elke evolutionistische opvatting van dogma, volgens welke geopenbaarde waarheden in de loop van de geschiedenis van betekenis zouden veranderen. Binnen de Kerk kan er een homogene vooruitgang in het begrip plaatsvinden, die de betekenis van geopenbaarde waarheid beter, op een meer onderscheidende en expliciete manier waarneemt, maar nooit een verandering in de betekenis van die waarheid. Wat reeds is onderwezen door het levende leergezag van de onderwijzende Kerk en is beleden in de geloofsbelijdenis van de onderwezen Kerk, kan niet vals worden; wat is veroordeeld als strijdig met het geloof, kan niet legitiem worden; wat tot de goddelijke constitutie van de Kerk behoort, kan niet worden hervormd volgens de categorieën van de moderne wereld of de historisch-culturele context.

Dit standpunt volgt belangrijke bepalingen uit de Eed tegen het Modernisme van Sint Pius X en de standaardleer over toelaatbare leerstellige ontwikkeling zoals vastgelegd door het Eerste Vaticaans Concilie : De leer van het geloof die God heeft geopenbaard, wordt niet voorgesteld als een filosofische ontdekking die door menselijk intellect kan worden vervolmaakt, maar als een goddelijke schat die aan de bruid van Christus is toevertrouwd om getrouw te worden beschermd en onfeilbaar te worden verkondigd. Vandaar ook dat de betekenis van de heilige dogma's, zoals die eens door de heilige Moederkerk is verkondigd, altijd moet worden gehandhaafd, en dat deze betekenis nooit mag worden verlaten onder het voorwendsel of in naam van een dieper inzicht.

'Moge inzicht, kennis en wijsheid toenemen naarmate de eeuwen verstrijken, en in ieder individu en in de hele kerk sterk en krachtig bloeien; maar dit alleen in de juiste vorm, dat wil zeggen, in dezelfde leer, dezelfde betekenis en hetzelfde begrip.' Hoewel de SSPX zich op veilig terrein bevindt door het eens te zijn met Sint Pius X en het Eerste Vaticaans Concilie, is het probleem dat het hele doel van de Synode over Synodaliteit is om de evolutie van de leer te onderzoeken door naar alle gedoopte zielen te luisteren en zo tot consensus te komen. Als de architecten van de synode de principes van Sint Pius X en het Eerste Vaticaans Concilie zouden moeten volgen, zouden ze geen van hun beoogde doelen kunnen bereiken. Daarom moeten degenen – zoals de SSPX – die vasthouden aan de daadwerkelijke Katholieke leer over hoe de leer zich rechtmatig kan ontwikkelen, het zwijgen worden opgelegd en worden uitgesloten.

De afwijzing van de 'vierde actor' door de synodale kerk

Een van de meest directe aanwijzingen dat de SSPX niet welkom is in de synodale kerk, komt uit het voorbereidend document van 9 juli 2021 voor de 16e gewone algemene vergadering van de bisschoppensynode , een van de eerste officiële documenten van de synode over synodaliteit. Om dit te begrijpen, moeten we eerst de manier in herinnering brengen waarop Franciscus traditionele katholieken steevast als star en achterhaald bestempelde. Een voorbeeld hiervan zijn Franciscus' woorden in Hoop: De autobiografie : Vanuit sociologisch oogpunt is het interessant om het fenomeen traditionalisme te beschouwen, dit 'achterlijkheidsdenken' dat elke eeuw terugkeert, deze verwijzing naar een zogenaamd perfect tijdperk dat telkens weer een ander tijdperk blijkt te zijn. Neem bijvoorbeeld de liturgie.

Er is nu bepaald dat de mogelijkheid om de Mis in het Latijn te vieren, volgens het missaal van vóór het Tweede Vaticaans Concilie, uitdrukkelijk moet worden goedgekeurd door het Dicasterie voor de Goddelijke Eredienst, dat het alleen in bijzondere gevallen zal toestaan. De reden hiervoor is dat het ongezond is als de liturgie een ideologie wordt. Het is merkwaardig om deze fascinatie te zien voor wat niet begrepen wordt, voor wat enigszins verborgen lijkt, en wat soms ook de jongere generaties lijkt te interesseren. Deze starheid gaat vaak gepaard met elegante en kostbare kleding, kant, fraaie versieringen, rochets. Geen voorliefde voor traditie, maar klerikale ostentatie, wat dan niets anders is dan een kerkelijke versie van individualisme.

Geen terugkeer naar het heilige, maar juist naar het tegendeel, naar sektarische wereldgezindheid. Deze manieren van zich verkleden verbergen soms een psychische onbalans, emotionele afwijkingen, gedragsproblemen of een persoonlijk probleem dat kan worden uitgebuit. Volgens Franciscus hebben traditionele Katholieken dus mentale onevenwichtigheden die leiden tot "achterlijkheid", starheid en een wereldse sektarische mentaliteit. Met die herinnering aan hoe Franciscus traditionele Katholieken beschouwde, kunnen we bekijken hoe het synodale document van 2021 verwijst naar een zogenaamde "vierde actor" die zich verzet tegen drie figuren (of actoren) die op de synode werden verwelkomd:

1. Jezus, de protagonist;

2. alle mensen die Jezus volgen; en

3. de apostelen.

De vierde actor is een verachtelijke "extra": Dan is er nog de 'extra' acteur, de antagonist, die de duivelse scheiding van de andere drie teweegbrengt. Geconfronteerd met het verontrustende vooruitzicht van het kruis, zijn er discipelen die zich afwenden en menigten waarvan de stemming verandert. De verraderlijkheid die verdeelt – en zo een gemeenschappelijk pad dwarsboomt – manifesteert zich op onverschillige wijze in de vormen van religieuze strengheid, van morele voorschriften die zich voordoen als veeleisender dan die van Jezus, en van de verleiding van een wereldse politieke wijsheid die beweert effectiever te zijn dan het onderscheiden van geesten.

Om aan de misleidingen van de 'vierde acteur' te ontkomen, is voortdurende bekering noodzakelijk. Hierin wordt de vierde actor niet specifiek aangeduid als "traditionele Katholieken", maar de beschrijving is duidelijk: de "extra" actor brengt afscheiding, gelooft in religieuze strengheid en veeleisende moraliteit, en verwerpt het synodale "onderscheidingsvermogen van de geesten". Hoewel deze vierde actor theoretisch gezien ook andere groepen dan traditionele Katholieken zou kunnen omvatten, lijkt er geen zorgvuldige interpretatie van de passage te zijn die traditionele Katholieken zou uitsluiten. En zo bevatte de Synode over Synodaliteit vanaf het allereerste begin deze werkelijk bizarre afwijzing van traditionele katholieken. Zelfs als de Synode over Synodaliteit de SSPX nog niet had verworpen, verwerpt de Geloofsbelijdenis van de SSPX de synodaliteit in haar geheel:

72. Ik verwerp daarom elke bewering dat de Heilige Geest aangeroepen wordt om leerstellige aanpassingen te rechtvaardigen die breken met de Traditie, morele omwentelingen of synodale procedures waarmee in twijfel wordt getrokken wat de Kerk van God heeft ontvangen. De Geest van de waarheid kan vandaag niet het tegendeel inspireren van wat Hij gisteren inspireerde. Hij nodigt de Kerk niet uit om naar de wereld te luisteren om haar aspiraties daaruit te putten; integendeel, Hij spoort haar aan om de wereld te onderwijzen, te bekeren en te heiligen.

Zijn werk bestaat er niet in anarchistische inspiraties op te wekken, noch in leerstellige creativiteit aan te moedigen, noch in het funderen van het geestelijk leven op de zoektocht naar buitengewone charismatische verschijnselen; het bestaat erin zielen te leiden door hun geloof te verlichten en hen te verdedigen tegen hun geestelijke vijanden, om in hen het werk van hun heil te voltooien en hen naar het licht van de eeuwigheid te leiden. …

79. Ik verwerp eveneens de synodalistische opvattingen die de hiërarchische Kerk willen transformeren in een raadgevende, parlementaire of democratische structuur, onderworpen aan de wisselende meningen van het christelijke volk of aan de druk van de wereld. Het collectieve geweten van de gelovigen, pastorale onderzoeken, culturele gevoeligheden en de verwachtingen van de wereld zijn geen bronnen van Openbaring. Het rechtmatige luisteren naar de zielen kan nooit een voortdurende aanpassing worden van het leven van de Kerk, haar leer en haar goddelijke constitutie aan de geest van de wereld, onder het voorwendsel de ' sensus fidei ' van het volk van God te interpreteren.

Er kan dus geen eenheid bestaan tussen de SSPX en de synodale kerk. Tenzij en totdat God ingrijpt om de orde te herstellen, moeten Leo en zijn synodale kerk de SSPX verwerpen, omdat de SSPX hardnekkig vasthoudt aan het tegengif voor het synodale gif.

Onbevlekt Hart van Maria, bid voor ons!

24/7 Verborgen zielen - Pillars of Faith - met dank aan Martine

Onlangs had ik de grote zegen om een pelgrimstocht naar Quito, Ecuador, te maken om te bidden bij de plek van OLVrouw van Welslagen. Het was een diep ontroerende ervaring en ik heb sinds mijn terugkeer veel nagedacht over haar boodschappen. De waarschuwingen die Onze Lieve Vrouw gaf met betrekking tot de Kerk en de wereld zijn ontnuchterend, en in veel opzichten zien we ze zich om ons heen ontvouwen. Maar OLVrouw liet ons niet alleen waarschuwingen na. Ze sprak ook over hoop. Ze sprak over herstel. Een deel van haar profetie is me bijzonder bijgebleven. Het is haar beschrijving van de zielen door wie God die herstelling zou beginnen.

OLVrouw zei: “Het kleine aantal zielen dat, verborgen, de schatten van het geloof bewaart en de deugd beoefent, zal een wreed, onuitsprekelijk en langdurig martelaarschap ondergaan. Velen zullen bezwijken aan de hevigheid van hun lijden en zij die zich opofferen voor de Kerk en hun vaderland zullen als martelaren worden gerekend. Om de mensen te bevrijden van de slavernij aan deze ketterijen, zullen zij die door de barmhartige liefde van Mijn Allerheiligste Zoon zijn aangewezen om de herstelling te bewerkstelligen, grote wilskracht, standvastigheid, moed en het vertrouwen van de rechtvaardigen nodig hebben. Er zullen momenten zijn waarop alles verloren en verlamd lijkt. Dit zal dan het gelukkige begin zijn van de volledige herstelling.”

Die woorden zijn me altijd bijgebleven, omdat zoveel mensen tegenwoordig vragen: "Hoe kan ik de vernieuwing van de Kerk bewerkstelligen?" Het is een terechte vraag. Maar de profetie van Maria herinnert ons eraan dat God niet van elke ziel hetzelfde vraagt. Een bisschop heeft verantwoordelijkheden die horen bij het ambt dat hij heeft ontvangen. Een priester heeft verantwoordelijkheden die horen bij zijn roeping. Religieuzen hebben verantwoordelijkheden die voortvloeien uit het gewijde leven waartoe God hen heeft geroepen. Leekgelovigen hebben verantwoordelijkheden die uniek zijn voor henzelf. De vernieuwing van de Kerk zal niet komen doordat iedereen dezelfde rol probeert te vervullen. Ze zal komen doordat ieder van ons trouw de roeping omarmt die God ons heeft toevertrouwd.

Misschien is dat de reden waarom OLVrouw spreekt over verborgen zielen. We leven in een cultuur waarin succes wordt afgemeten aan zichtbaarheid. Hoe meer volgers, hoe meer invloed, hoe meer aandacht iemand krijgt, hoe belangrijker de wereld die persoon acht. Maar God heeft nooit op die manier gewerkt. Gedurende de hele heilsgeschiedenis heeft God Zijn grootste werken in het verborgene voorbereid. De Heilige Maagd Maria leidde een verborgen leven van nederigheid en gehoorzaamheid voordat de wereld haar naam kende. Sint Jozef vervulde trouw de hem toevertrouwde missie zonder erkenning te zoeken. Onze Heer zelf bracht dertig jaar door in afzondering in Nazareth, voordat Hij drie jaar lang openbaar optrad. Die jaren in afzondering waren geen verloren jaren. Het waren jaren van volkomen gehoorzaamheid aan de wil van de Vader.

Misschien moeten we dit begrip van verborgenheid herontdekken. OLVrouw beschrijft verborgen zielen niet als passieve zielen. Ze zegt dat ze "de schatten van het geloof zullen bewaren en deugdzaamheid zullen beoefenen." Wat zijn de schatten van het geloof? De Heilige Schrift, de Heilige Traditie, het Heilig Misoffer, de Heilige Eucharistie, de sacramenten, de eeuwenoude leer van de Kerk die is overgeleverd. Dit zijn schatten die aan elke generatie zijn toevertrouwd, en elke generatie heeft de verantwoordelijkheid om ze zorgvuldig te bewaren. Voor bisschoppen omvat die verantwoordelijkheid het onderwijzen, besturen en heiligen van de aan hen toevertrouwde kudde. Voor priesters houdt het in dat zij de sacramenten trouw toedienen, de waarheid verkondigen en voor de zielen zorgen.

Voor religieuzen betekent het getuigenis afleggen door een leven dat volledig aan God is toegewijd. Voor leken betekent dit dat ze het Evangelie moedig beleven thuis, op het werk, in de samenleving en in alle omstandigheden van het dagelijks leven. Het betekent dat ze hun kinderen en kleinkinderen het geloof bijbrengen, samen bidden als gezin, de waardigheid van ieder mensenleven verdedigen, trouw blijven aan Christus en Zijn Kerk, en weigeren compromissen te sluiten met dwaling, zelfs als dat lijden met zich meebrengt. Elke roeping kent zijn eigen verantwoordelijkheden. Elke roeping heeft zijn eigen kruis. Elke roeping heeft zijn eigen genade. OLVrouw spreekt echter ook over een andere bijzondere roeping voor onze tijd.

Ze spreekt over verborgen zielen – niet simpelweg als zielen die toevallig onbekend zijn, maar als zielen die een specifieke missie in Gods voorzienigheid omarmen. Ze vertelt ons: “De gelovige zielen zullen een voortdurend en langzaam martelaarschap ondergaan. Deze gelovige dochters zullen in het geheim wenen en klagen bij hun Heer en God, en hun tranen zullen door hun beschermengelen aan onze hemelse Vader worden aangeboden, met het verzoek deze vreselijke tijden te verkorten uit liefde voor de Goddelijke Gevangene, verborgen in de Eucharistie, en voor het Kostbaar Bloed dat Hij met zoveel vrijgevigheid heeft vergoten. Om de mensen te bevrijden van de slavernij aan deze ketterijen, zullen zij die door de barmhartige liefde van Mijn Allerheiligste Zoon voor die bevrijding bestemd zijn, grote wilskracht, standvastigheid, moed en vertrouwen in God nodig hebben.”

Die woorden nodigen ons uit tot een zeer belangrijke vraag. Zou het kunnen dat God in onze tijd veel gelovige Katholieken tot deze verborgen roeping roept? We denken vaak dat we, als we de Kerk echt willen helpen, iets publieks, iets zichtbaars, iets buitengewoons moeten doen. Maar OLVrouw wijst ons een andere kant op. Ze wijst ons naar zielen die in stilte het geloof bewaren, die deugdzaamheid beoefenen, die voorbede doen, die boete doen, die gewillig lijden verdragen uit liefde voor Christus en Zijn Kerk. Deze verborgen roeping is geen mindere roeping. Het is geen ontsnapping aan de strijd. Het is een oproep om de strijd te voeren zoals God van deze zielen vraagt. Een verborgen ziel zal misschien nooit voor een menigte verschijnen.

Een verborgen ziel zal misschien nooit boeken schrijven of bekendheid verwerven. Maar verborgen zielen staan voor de troon van God. Ze geven zich volledig in gebed. Ze blijven trouw aan de waarheid. Ze troosten het Hart van Jezus. Ze bidden voor priesters. Ze bidden voor bisschoppen. Ze brengen offers voor de bekering van zielen. Ze bewaren de schatten van het geloof voor de generaties die zullen volgen. Misschien worden sommige leken die vandaag luisteren uitgenodigd voor deze bijzondere missie. Als dat Gods roeping is, moeten we die niet weerstaan omdat ze verborgen is. We moeten haar omarmen omdat ze van Hem komt. De wereld meet grootheid af aan erkenning. God meet grootheid af aan trouw. OLVrouw van Welslagen laat ons zien dat het herstel van de Kerk niet alleen zal komen door degenen die zichtbaar zijn.

Het zal ook komen door de verborgen zielen die Gods roep beantwoorden met een edelmoedig en volhardend hart. Hoe weten we of God ons roept tot deze verborgen missie? Zoals elke roeping begint het met gebed. We kunnen Gods wil niet ontdekken door om ons heen te kijken naar wat anderen doen. We ontdekken die door naar Hem te kijken. Misschien moeten we de komende dagen de Heer eens vragen: "Is dit wat U van mij wilt? Roept U mij op om een van die verborgen zielen te worden waarover onze Heilige Moeder sprak?" Als het antwoord ja is, dan moeten we die roeping met heel ons hart omarmen. Het is geen oproep om je van de Kerk af te keren. Het is een oproep om de Kerk dieper lief te hebben. Het is geen oproep om de strijd op te geven. Het is een oproep om de strijd op onze knieën te voeren. Het is geen oproep tot ontmoediging. Het is een oproep tot hoop.

De verborgen ziel begrijpt dat de grootste overwinningen vaak behaald worden waar geen menselijk oog ze kan zien. Ze worden behaald voor het Heilig Sacrament. Ze worden behaald door het trouw bidden van de rozenkrans elke dag. Ze worden behaald door daden van eerherstel. Ze worden behaald door stille offers te brengen voor priesters, bisschoppen, gezinnen, voor de bekering van zondaars en voor het herstel van de Kerk. Ze worden verdiend door trouw aan de plichten van iemands eigen roeping, geleefd met liefde en doorzettingsvermogen. Misschien is deze verborgen roeping juist in onze tijd zo hard nodig, omdat onze wereld ons zo vaak aanspoort om erkenning, invloed en aandacht te zoeken. Misschien bereidt God nu al duizenden verborgen zielen over de hele wereld voor. Ze zullen elkaar misschien nooit kennen.

Ze zullen elkaar misschien nooit ontmoeten. Maar samen vormen ze een onzichtbaar leger, verenigd in gebed, opoffering, trouw en liefde voor Jezus Christus en Zijn Kerk. Misschien is dit wel een van de prachtige waarheden die OLVrouw wilde openbaren: dat God, zelfs in de donkerste tijden, nooit zonder gelovige zielen is. Hij bereidt hen in stilte voor. Hij versterkt hen. Hij trekt hen steeds dieper naar Zijn Heilig Hart, zodat zij, wanneer de tijd daar is, al leven volgens de bijzondere roeping die Hij hun heeft toevertrouwd. Wat een diepgaande bron van hoop is dat. We hoeven niet te wachten tot het herstel van de Kerk begint. Als we vandaag trouw zijn aan de missie die God ons heeft gegeven, dan nemen we al deel aan dat herstel.

Misschien is deze verborgen roeping wel een van de grootste gaven die OLVrouw van Welslagen ons in deze tijd heeft geopenbaard. In een tijdperk waarin we voortdurend worden aangespoord om onszelf bekend te maken, erkenning te zoeken, de aandacht op onszelf te vestigen, wijst OLVrouw ons de weg naar een leven in de verborgenheid met Christus, een leven dat volledig aan God is toegewijd, een leven dat volledig is opgeofferd voor de Kerk. De roeping om een verborgen ziel te zijn is niet voor hen die bang zijn om de strijd aan te gaan. Het is geen oproep om de strijd op te geven. Het is een oproep om de strijd op onze knieën te voeren. De verborgen ziel begrijpt dat de grootste overwinningen eerst voor de troon van God behaald worden.

De verborgen ziel voert strijd door gebed, door opoffering, door daden van eerherstel, door trouw aan de waarheid, door volharding in het lijden en door een onwankelbare liefde voor Christus en Zijn Kerk. De verborgen ziel wordt misschien nooit door de wereld gezien, maar de hemel ziet elk gebed, elk offer, elke traan, elke daad van trouw. Niets dat met liefde aan God wordt aangeboden, gaat ooit verloren. Niets dat voor Zijn Kerk wordt aangeboden, is ooit tevergeefs. Misschien zullen we ooit, in de eeuwigheid, ontdekken dat enkele van de grootste momenten in de geschiedenis van de Kerk mogelijk werden gemaakt doordat verborgen zielen Gods roeping met vrijgevigheid en volharding beantwoordden. Zielen die alleen Hem kenden, ontvingen genaden die priesters versterkten, bisschoppen ondersteunden, gezinnen beschermden, zondaars tot bekering brachten en de schatten van het geloof bewaarden in de donkerste tijden.

Als OLVrouw inderdaad vele zielen tot deze verborgen roeping roept, dan moeten we niet aarzelen om gehoor te geven. We moeten niet denken dat onze missie klein is omdat onze namen onbekend zijn. In het Koninkrijk van God heeft verborgenheid nooit onbeduidendheid betekend. Het is vaak de plaats geweest waar God Zijn grootste werken volbrengt. Laten we, terwijl we blijven bidden voor de vernieuwing van de Kerk en de vernieuwing van het priesterschap, OLVrouw van Welslagen vragen ons te helpen de missie te herkennen die God voor ieder van ons heeft voorbereid. En als Hij ons roept om een van die verborgen zielen te worden die de schatten van het geloof bewaren en de deugd beoefenen, mogen we die roeping dan met volledig vertrouwen aanvaarden.

Want in Gods voorzienigheid is het wellicht door deze verborgen zielen dat het gelukkige begin van de volledige herstelling reeds is aangebroken. Moge OLVrouw van Welslagen voor ieder van ons bemiddelen, ons helpen onze roeping trouw te beleven en elke missie die God voor ons in deze tijd heeft voorbereid te aanvaarden en deze met trouw, moed en hoop te omarmen. Moge de Almachtige God u zegenen, de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.

Bisschop Joseph E. Strickland,

emeritus bisschop

Belangrijkste boodschappen van OLVrouw van Welslagen

De belangrijkste boodschappen en profetieën van Onze-Lieve-Vrouw van Welslagen, die tussen 1594 en 1634 in Quito (Ecuador) verscheen aan de conceptioniste Moeder Mariana de Jesús Torres, richten zich specifiek op een grootschalige spirituele en morele crisis in de 20e en 21e eeuw.

De verschijningen dragen een officieel erkende kerkelijke goedkeuring. De kernboodschap waarschuwt voor de vernietiging van het geloof en de sacramenten, maar eindigt met een belofte van herstel en hoop.

De Vijf Grote Profetieën voor Onze Tijd

Tijdens een van de belangrijkste verschijningen (op 2 februari 1614) doofde het altaarlocht plotseling. OLVrouw verklaarde dat dit symbool stond voor de situatie in de wereld vanaf het midden van de 20e eeuw, uiteengezet in vijf redenen:

* Algehele geloofsafval en ketterij: Het licht van het geloof zal bijna volledig uitdoven door de verspreiding van ketterijen en godslastering. De ware katholieke doctrine zal worden gemarginaliseerd.

* Crisis binnen de geestelijkheid: Satan zal proberen de priesters en religieuzen te verderven. OLVrouw sprak over een periode van lauwheid, nalatigheid en een drastische afname van religieuze roepingen.

* Aanval op de onschuld van kinderen: Er zal sprake zijn van een ongekende morele achteruitgang en zedeloosheid. Satan zal zich specifiek richten op kinderen om de algemene corruptie te verzekeren, waardoor de onschuld van de jeugd nauwelijks nog zal bestaan.

* Profanatie van de sacramenten: De sacramenten zullen worden geminacht en aangevallen. Het sacrament van het huwelijk zal zwaar worden geprofaneerd en wettelijk worden ondermijnd. Ook de Heilige Communie en de ziekenzalving zullen op grote schaal worden misbruikt of genegeerd.

* Onverschilligheid van de rijken: Mensen met financiële middelen zullen onverschillig toekijken hoe de Kerk wordt onderdrukt en het kwaad zegeviert, zonder hun rijkdom te gebruiken om het geloof te verdedigen.

Specifieke Historische Voorspellingen

Naast de algemene crisis deed OLVrouw een aantal zeer specifieke voorspellingen die in de 19e eeuw exact zijn uitgekomen:

* De onafhankelijkheid van Ecuador.

* De toewijding van het land aan het Heilig Hart van Jezus door een "echt katholieke president" (dit werd president Gabriel Garcia Moreno, die in 1875 werd vermoord).

* De proclamatie van de dogma's van de Onbevlekte Ontvangenis (1854) en de Pauselijke Onfeilbaarheid (1870) door Paus Pius IX, die tevens een "gevangene in het Vaticaan" zou worden.

De Belofte van het Welslagen (De Triomf)

Ondanks de duistere toon is de belangrijkste boodschap er een van uiteindelijk succes en restauratie. De titel "Onze-Lieve-Vrouw van Welslagen" verwijst naar het feit dat Maria op het moment dat de crisis haar hoogtepunt bereikt en alles verloren lijkt, de macht van Satan zal verpletteren.

Zij beloofde dat God een "Prelaat" (een grote herder) zal sturen om de Kerk en de geestelijkheid volledig in hun oude glorie te herstellen. Zij vroeg Moeder Mariana (en de gelovigen van nu) om te bidden, offers te brengen en te volharden, omdat deze devotie bewust tot de 20e eeuw verborgen moest blijven voor de mensheid.

17/7 Laat de mensen om je heen het gezicht van Mijn Zoon door jou heen zien. - Chantal Magby

Maria: Kinderen, Mijn komst onder jullie is een geschenk van de Eeuwige Vader en Zijn Zoon, jullie Heer Jezus Christus.

Door de liefde die Zij voor jullie hebben, kom Ik om jullie te helpen het pad van de Waarheid te vinden, het pad dat naar Mijn Zoon leidt. Ik kom om deze Waarheid aan jullie te bevestigen.

Ik kom ook om jullie te herinneren aan de woorden van Mijn Zoon – de woorden van verlossing die Hij sprak voor de hele wereld, woorden van liefde voor allen, woorden van verlossing voor ieder wezen op aarde, woorden die Hij bewees door Zijn offer.

Maar helaas, tot op de dag van vandaag willen velen van Mijn kinderen Hem niet erkennen; velen blijven onverschillig voor Hem, en door hen lijdt Mijn Moederhart.

Mijn Zoon is in de Vader, en door in de wereld geboren te worden, bracht Hij het Goddelijke en ontving Hij het menselijke van Mij.

Met Hem kwam het Woord onder jullie; met Hem kwam het licht van de wereld dat harten doorboort, ze verlicht en ze liefde en troost brengt.

Allen die Mijn Zoon liefhebben, kunnen Hem zien en voelen, want Zijn gelaat wordt geopenbaard door hen die vervuld zijn van liefde voor Hem.

Daarom, Mijn lieve kleintjes, luister naar Mij: laat zelfzucht en ijdelheid varen; leef niet alleen voor aardse en materiële dingen.

Laat de mensen om je heen het gelaat van Mijn Zoon door jou heen zien. Laat hen door jou de liefde voelen die Mijn Zoon in hun harten wil uitstorten.

Dit is Mijn boodschap voor vanavond.

Wees zoals Mijn Zoon en breng vreugde, troost en liefde aan de mensen om je heen.

Ik houd van jullie en draag jullie in Mijn Hart.

Jullie hemelse Moeder, Maria, Moeder van de Christelijke liefde.