Archief

18/3 Hoe het Boek van de Hemel van Luisa Piccarreta lezen? - Ramon Perez - O Crux Ave

Op 16 maart 1878 vond de priesterwijding van de H. Annibale Maria Di Francia plaats. Hij was een van de buitengewone biechtvaders van Luisa Piccarreta, en hij is een heilige priester die de laatste priester is die heiligverklaard werd door de heilige Johannes Paulus II, die er alles aan deed om de boeken bekend te maken. Johannes 6:38-39. Onze Heer die spreekt. Want Ik ben uit de hemel neergedaald, niet om Mijn eigen wil te doen, maar de wil van Hem die Mij gezonden heeft. En de wil van Hem die Mij gezonden heeft, dit is de stem van de Heer: Ik zal niemand verliezen van hen die Hij Mij gegeven heeft, maar hen opwekken op de laatste dag. Want dit is de wil van Mijn Vader: dat ieder die de Zoon ziet en in Hem gelooft, eeuwig leven heeft, en Ik zal hem opwekken op de laatste dag.

Gebed: 17/5/1925: Heiligmakende Geest, Haast u, smeek ik u, maak uw wil aan allen bekend, zodat zij, wetende dat, zij die mogen liefhebben en uw fundamentele daad in zich mogen opnemen, die van hun volledige heiliging, die uw allerheiligste wil is. Onze Vader… En wij wenden ons tot de Koningin van het rijk van de goddelijke wil. Wees gegroet...

Dus, goddelijke gerechtigheid, je had het over de ziel van het slachtoffer. We gaan het ook hebben over de vrije wil. Vrije wil. Het kan lezers van het Boek der Hemelen soms ontmoedigen, en zoals je al zei, hoe pakken we dit lezen aan?

En dan wordt er veel gesproken over goddelijke gerechtigheid, over straf, over de offerziel, over het kruis, over liefde. Over liefde, over lijden dat maar blijft duren. Dus, om de gave van de goddelijke wil te ontvangen, benadrukt onze Heer, moet je het boek van de hemel lezen, want je kunt niets bezitten wat je niet kent. Dat is essentieel. Evenzo, zegt onze Heer, kun je niet iets verlangen wat je niet kent. Alles is gebaseerd op deze zin: "Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel." Onze Heer geeft ons de methode om op aarde te leven volgens Zijn wil zoals de gezegenden in de hemel leven.

De drie fundamentele stadia van de goddelijke relatie met Zijn schepselen zijn: schepping, verlossing en heiliging. Het is een fundamentele fout en een kwetsing voor onze Heer als we stoppen bij de eerste twee stadia, schepping en verlossing. Er zijn veel christenen die stoppen bij het paasfeest en de verlossing. Onze heiliging is de voltooiing van Gods liefdevolle plan voor ons.

De Kerk is het 'huis van de heiligheid' en de liefde van Christus, uitgestort door de heilige Geest, is haar ziel. In haar helpen alle christenen elkaar om hun eigen roeping te vinden en te vervullen door te luisteren naar het Woord van God, te bidden, toegewijd deel te hebben aan de Sacramenten en onophoudelijk in iedere broeder en zuster het gelaat van Christus te zoeken. Op die manier komt ieder mens, naar zijn eigen gaven, verder op de weg van het geloof, houdt hij de hoop levend en handelt hij vanuit naastenliefde,  terwijl de Kerk "de oneindige rijkdom van het mysterie van Jezus Christus"  openbaart en beleeft en ons verzekert dat de heiligheid van God zich in iedere toestand en situatie van het leven manifesteert, zodat alle Christenen mee kunnen werken in de wijngaard van de Heer en het Lichaam van Christus kunnen opbouwen. Elke roeping staat ten dienste van de heiligheid.

Jezus specificeert aan Luisa: je kunt het het Evangelie van het Koninkrijk van de Goddelijke Wil noemen, en voegt eraan toe: "Al mijn werken staan ​​samen. Het Oude Testament, het Nieuwe Testament en het Boek der Hemelen."

Deel 4 - 9/3/1903: Mijn dochter, hoe vreselijk zal het zijn voor deze zielen - die zo rijkelijk door mijn genade zijn bevrucht en - die daar niet op hebben gereageerd! Het Hebreeuwse volk was - het meest gezegend, - het meest bevrucht, en - toch het meest onvruchtbaar. Zelf heb Ik tijdens mijn openbare leven slechts magere resultaten behaald. Zo hebben Wij niet de vruchten voortgebracht die Paulus bij andere volkeren heeft behaald, - die minder door de genade zijn bevrucht, - maar die er beter op hebben gereageerd. Want het gebrek aan reactie op de genade - verblindt de ziel, - maakt haar geneigd om dingen verkeerd te interpreteren en - maakt de weg vrij voor koppigheid, zelfs tegenover wonderen.

Met andere woorden, Paulus' publiek stond veel meer open voor wat Paulus zei dan het publiek waarmee onze Heer te maken had, ook al waren ze voorbereid. Besef je wat onze Heer erkent in lineaire tijd, in de geschiedenis, want ik herinner je eraan dat voor onze Heer het verleden, de toekomst niet bestaat. We bevinden ons altijd in het eeuwige heden. In de tijd van de schepselen die wij zijn, wat hij deed met een publiek toch voorbereid, uitverkoren volk. Alles herinnert ons op zijn tijd aan onze Heer door de schepping, de verlossing en de heiligheid. En Jezus legt uit waarom Hij gelooft dat wij vandaag klaar zijn, om deze gave te ontvangen, de heiligheid der heiligheid, namelijk de gave van de goddelijke wil. We hebben 2000 jaar theologie, kerkervaring.

De Heer bevestigt dat het tijd is om de vruchten van de verlossing te ontvangen, namelijk de gave van de goddelijke wil, of wat onze Heer de heiligheid der heiligheid noemt. De heiligheid der heiligheid is dus niet van ons. Het is waarin we Gods heiligheid volledig in ons laten leven. Vertel ons nu eens over het Boek der Hemelen, hoe kunnen we het lezen? Moeten we per se met deel 1 beginnen? Heb je een methode om aan te bevelen? We hebben altijd leiding nodig om onszelf gerust te stellen. Om onszelf gerust te stellen, zusters en broeders. Simpelweg omdat we gebrek aan geloof hebben. De goddelijke wil overstijgt alle spiritualiteit, alle mystiek. Onze Heer vertelt onst: het is geen mystiek. Het is goddelijke werkelijkheid.

Hij wil dat we op aarde leven in dezelfde werkelijkheid als de gezegenden in de Hemel. Dus het eerste wat moeten doen, is niet het boek van de hemel lezen, maar onze Heer, de Heilige Geest, vragen om in ons te komen lezen. Dit is het basisprincipe van de goddelijke wil. Vraag de Heer: kom en lees in mij, kom luister in mij naar de beelden, kom en wandel in mij. Dat is de goddelijke wil, Het is de Heer alle ruimte geven. Dus ik ga jullie een kort gebed geven dat vaak wordt uitgesproken in de goddelijke wil.

Gebed: Ik ben niets. God is alles. Ik hou van U, o Vader, o goddelijke wil, kom denken door mijn gedachten. O goddelijke wil, kom stromen door mijn bloed. O goddelijke wil, kom zien door mijn ogen. Kom, lees door mijn ogen.

O goddelijke wil, kom, luister door mijn oren. O goddelijke wil, kom, spreek door mijn stem.

O goddelijke wil, kom, adem door mijn adem. O goddelijke wil, kom, laat mijn hart kloppen. O goddelijke

wil, kom, beweeg door mijn bewegingen. En zo moet het gebeuren. De volgende keer dat je het boek van de hemel neemt, zeg dan tegen de Heer: "Heer, het is ingewikkeld, er zijn dingen die me tegenhouden. Kom, lees in mij." Zo is het. En zolang je niet in mij kunt lezen, zal ik de bladzijden niet openen. De gave van de goddelijke wil bevestigt met de heilige Paulus: het is niet langer ik die leef, maar Christus die in mij leeft.

Dat is wat je moet begrijpen. Dus als je struikelt bij het eerste deel, laat de Heilige Geest je dan leiden naar het 12e, het 20e of het 36e deel. Hij weet wat je zou moeten lezen. Hij alleen kan Zijn lezing aanpassen aan jouw aard, aan jouw persoonlijke tocht. Geen twee persoonlijke tochten zijn hetzelfde. Dus ik zou je mijn voorbeeld niet moeten geven, want het komt niet overeen met het jouwe, maar ik ga het je toch geven. Ik ben begonnen met het lezen van de eerste 15 delen, maar tijdens het lezen was ik zo ongeduldig om de laatste delen te lezen na het luisteren naar fragmenten in audioboeken dat ik deel 36, 35, nu ben ik bij deel 32, dan lees ik deel 33 en dan 34. Maar dat is mijn persoonlijke pad, en ik luister ook de hele dag naar opnames van andere delen.

Als je vastloopt op een moeilijke passage, doe dan je best om te klagen zoals Luisa. Ze zegt en ik doe het ook, Heer, het is allemaal Chinees voor mij, ik begrijp er niets van, u bent te ingewikkeld voor mij. De Heer vindt het vooral fijn als we rechtstreeks tot Hem spreken en eerlijk gezegd is het een teken van een vriendschappelijke krachtige liefde met Hem en daarom groot vertrouwen, Hij zal je onduidelijkheid dezelfde dag nog ophelderen of de volgende dag, maak je geen zorgen. Naast al het bovenstaande zijn er ook een aantal behoorlijk zware thema's zoals goddelijke gerechtigheid, de liefde voor lijden, gehoorzaamheid, de straffen.

Hoe benaderen we al deze vragen? Wat kunnen wij, de lezers, hiermee doen? Hoe moeten we het benaderen? We moeten het hebben over goddelijke gerechtigheid, lijden, gehoorzaamheid, opoffering en vrije wil. Als het eerste deel sommigen afschrikt, ga dan verder met een ander deel en je zult terugkeren naar het eerste wanneer de Heer, wanneer de Heer je klaar acht voor het eerste. Er zijn veel mensen die het eerste lezen nadat ze andere boeken hebben gelezen. Zestien jaar na haar eerste relatie met onze Heer, geeft haar biechtvader, toen ze helemaal niets had geschreven, haar de opdracht om alles vanaf het begin van hun relatie op te schrijven. Luisa schreef dus het eerste deel in 1899. Ze was 34 jaar oud en bleef 40 jaar schrijven, tot ze 74 was, zittend in haar bed.

Eerste alinea van deel 1, geschreven door Luisa, die, zoals ik je eraan herinner, altijd volkomen gehoorzaam was aan haar Heer en haar biechtsvader. Altijd een driehoeksverhouding. Luisa, onze Heer en de Kerk. Ze gehoorzaamde altijd.

Enkel uit gehoorzaamheid begin ik te schrijven. U weet, O Heer, hoeveel offers het mij kost, dat ik liever duizend keer zou willen sterven dan één zin te schrijven over wat er zich heeft afgespeeld tussen U en mij. O mijn God, mijn lichaam siddert, het voelt zich verpletterd en bijna tenietgedaan alleen al bij de gedachte eraan. O alstublieft, geef mij kracht, o Leven van mijn leven, laat mij gehoorzaam zijn. Gij die mijn biechtvader hebt geïnspireerd, geef mij de genade om uit te kunnen voeren wat U mij hebt opgedragen. O Jezus, o Bruidegom, o mijn sterkte! Tot U richt ik me, naar U kom ik, ik nestel mij in Uw armen, ik geef mij over, ik rust. O alstublieft ondersteun mij in mijn gekweldheid, laat mij niet alleen, verlaat mij niet! Zonder uw Hulp zal ik zeker niet de kracht hebben om te gehoorzamen, wat mij zoveel kost. Ik zal mij laten verslaan door de vijand en ik ben zo bang dat ik door U verpletterd wordt, juist vanwege mijn ongehoorzaamheid.

O alstublieft, kijk telkens weer naar mij in Uw armen, o heilige bruidegom, zie hoeveel duisternis mij omgeeft. Die is zo dicht dat zelfs één sprankeltje licht niet kan binnendringen in mijn ziel. O Jezus, mijn mystieke Zon! Laat dit licht binnendringen in mijn geest, zodat ik mij zeer helder herinner welke genaden U aan mijn ziel geschonken hebt. O eeuwige Zon, zend nog een Lichtstraal naar de intimiteit van mijn hart en zuiver het van het slijk waarin het ligt. Zet het in vuur en vlam 5 en verteer het in uw Liefde, zodat mijn hart, dat meer dan ooit de zoetheid van Uw liefde heeft ervaren, die zoetheid zeer helder mag laten zien aan degene aan wie ze het moet openbaren.

O Jezus, mijn Zon, nog één lichtstraal op mijn lippen, opdat ik niets dan de waarheid zal zeggen, met als enig doel te weten of U het werkelijk bent of een illusie van de vijand. Maar, o Jezus hoe schamel is het licht waarin ik mijzelf nog zie in uw Armen. O alstublieft, stel mij tevreden, Gij die mij zo liefhebt, blijf mij licht zenden! O mijn Zon, mijn Schoonheid, ik wil binnengaan in uw binnenste, zodat ik volkomen ondergedompeld blijf in dit zeer zuiver Licht. O Goddelijke Zon, laat dit licht voor mij uit gaan, mij volgen, mij overal omgeven en binnendringen in iedere intieme schuilplaats van mijn binnenste, dat mijn aardse wezen verteerd mag worden en U mij volkomen mag omvormen in Uw goddelijk Wezen.

Allerheiligste Maagd, lieflijke Moeder, kom mij te hulp, verkrijg voor mij van Uw en mijn lieve Jezus, genade en kracht om te kunnen gehoorzamen. St. Jozef, mijn lieve beschermer sta mij bij in deze omstandigheden. Heilige aartsengel Michaël, verdedig mij tegen de helse vijand, die zo veel hindernissen opwerpt in mijn geest opdat ik te kort zal schieten in gehoorzaamheid. Heilige Aartsengel Rafaël en gij mijn engelbewaarder, kom om mij te helpen en mij te begeleiden en leid mijn hand, dat ik niets anders mag neerschrijven dan de waarheid.

Moge alles zijn voor de eer en de glorie van God en voor mij als verdeemoediging . O, heilige Bruidegom, kom mij helpen! Ondanks de vele genaden die U mijn ziel hebt geschonken, voel ik mij afschuwelijk en angstig, verward en vol schaamte, als ik zie hoe slecht ik nog steeds ben en niet beantwoordt aan Uw Genaden. Mijn liefdevolle en zoete Jezus, vergeef me, trek U niet terug van mij, maar blijf Uw genade in mij uitstorten, zodat U van mij de triomf van Uw barmhartigheid kan maken.

Luisa moest schrijven over wat er tussen haar en haar geliefde Jezus is gebeurd gedurende een periode van meer dan 16 jaar. Ze voelde zich overweldigd door de taak; dat zou ik ook zijn. Maar ze geloofde dat Jezus, haar geliefde echtgenoot de taak draaglijker maakte. Ze zegt: Zo zal ik het kunnen voltooien. tot meerdere eer van God en uit liefde voor de edele deugd van gehoorzaamheid. Gehoorzaamheid, ze noemde haar soms Vrouwe Gehoorzaamheid omdat Vrouwe Gehoorzaamheid haar flink had afgeranseld. Ze zei: ik begin met Jezus in jou, met jou en voor jou. Ik heb geen vertrouwen in mezelf, maar ik heb vertrouwen in jou. Zonder jou kan ik niets doen. Moge dit schrijven van begin tot eind tot jouw grotere glorie dienen, tot de groei van mijn liefde voor jou. Je ziet hoe Louisa's zelfvertrouwen wordt verpletterd door haar toekomstige taak.

Ze vraagt ​​haar Heer niet om in haar te komen lezen, maar om in haar te schrijven. De eerste delen lijken misschien hard maar waarom? Omdat onze Heer Louisa voorbereidt om deze ongelooflijke missie te ontvangen, bestemd voor de hele wereld. Ooit zal Luisa Piccarreta de hele wereld zijn. De ontvangst van het derde fiat, dat van heiligheid door de gave van de goddelijke wil. Ter herinnering: Jezus koos de armste der armsten, Luisa, voor twee jaar onderwijs, om haar een theologie te leren die de theologieën van alle eeuwen zal overstijgen en haar een verheven karakter zal geven. Dus soms is de voorbereiding, de catechese, zwaar, maar zoals onze Heer steeds herhaalt, wordt alles gemotiveerd, alles wordt overstegen door liefde. In Jezus, met Jezus, onthoud dit. Niet al het lijden vindt zijn doel in het lijden zelf.

Al het lijden, inclusief het lijden van onze Heer, wordt verheven, gered door liefde. Het eerste deel bevat dus een krachtige mix, het is van lijden, van leren aan het kruis. Het bevat ook wat de Heer 'overdaden van liefde' noemt. Jezus zet zijn werk in Luisa's ziel voort, bevrijdt haar van zichzelf en zuivert haar hart. Alles wat ik lees als titel, is een uitnodiging voor hen die de goddelijke wil willen binnengaan.

* De noodzaak om het innerlijk van mijn hart te zuiveren en mezelf te vernietigen om nederigheid te verkrijgen. Jezus brengt Luisa tot het besef van haar nietigheid. Het schepsel moet sterven aan zichzelf en alleen voor God leven. Hiervoor heeft ze een geest van naastenliefde en een geest van zelfverloochening nodig. De ziel moet volledig sterven aan zichzelf. Je moet je wil in al je keuzes bedwingen. In al je keuzes. Het eerste wat je moet doen, is je wil bedwingen en je ego vernietigen. Ik, ik, ik die alles begeert behalve het goede. Die alles begeert behalve het goede.

* Jezus probeerde mijn wil te doden, zelfs in de kleinste dingen, zodat ik alleen in Hem zou leven. Jezus wekte zoveel liefde in mij op voor zijn zoet lijden dat het moeilijker voor me was om niet te lijden. Dit is het keerpunt voor Luisa, die troost zal eisen omdat ze het hele mechanisme heeft begrepen. Jezus ontneemt Louisa alle tastbare troost, zodat ze berusting en nederigheid zal leren. Een nieuw en zeer zwaar kruis voor Louisa. De verplichting, als offer, om zich te onderwerpen aan de driehoek: Jezus, de priester, en Louisa de hele tijd.

Deel 1 begint met twee overdaden van liefde en eindigt met nog zes overdaden van liefde. Hetgeen Jezus aan Luisa en aan ieder van ons geeft, overstijgt de norm. Het overschrijdt de standaard waaraan we over het algemeen gewend zijn. Om een ​​voorbeeld te geven: we kunnen zeggen dat we dit jaar een overschot hebben – de priesters blijven het zeggen – van doopverzoeken in de Franse kerk, meer dan vorig jaar. Het is niet pejoratief bedoeld. En de eersten die verrast zijn, zijn overigens de priesters die overweldigd worden door Gods genade. Of een ander voorbeeld, op de bruiloft in Kana. Een overvloed aan liefde en vrijgevigheid van de Heer betekent dat Hij de beste wijn geeft aan het einde van de bruiloft.

* Maar wie kan God weerstaan ​​als Hij een onvoorwaardelijk offer verlangt? Dus, met Zijn verleidingen en Zijn zachte strelingen, overtuigde mijn geliefde Jezus mij om Zijn heilige wil te vervullen. Kon ik bezwaar maken tegen deze rechtvaardige woorden van Jezus? Daarom aanvaardde ik, zegt Louisa, de staat van offerlijden die Hij voor mij wilde. Jezus vraagt ​​Luisa zichzelf aan te bieden als een eeuwig offer en opent voor haar de weg naar nieuwe genaden van heiliging. "Tenslotte, mijn geliefde kind, als je jezelf vrijwillig aanbiedt om te lijden, niet sporadisch zoals vroeger, maar voortdurend, "zal Ik de mensheid zeker sparen," zegt de Heer. "Ik zal jou tussen hen plaatsen, tussen mijn gerechtigheid en de ongerechtigheid van de mensheid, mijn offerzielen."

Luisa: "Jezus, mijn bruidegom, is in mij gekruisigd, en ik, zijn bruid, ben in hem gekruisigd. Het zal goed gaan want er zal niets meer zijn dat jou van mij onderscheidt." Dit is de vereniging, de volmaakte vereniging tussen Jezus en Louisa." Luisa's laatste voorbereiding op het mystieke huwelijk.

* Luisa's indrukken na het aanschouwen van de glorie van de engelen en heiligen in de hemel. Ze maakte reizen.

* Luisa's ondraaglijke bitterheid omdat ze nog steeds moest leven in de gevangenis van haar lichaam, verbannen uit haar hemelse thuisland. Alle heiligen, zowel mannen als vrouwen, namen de H. Theresa vanaf jonge leeftijd mee. Ze wilden hun lichaam verlaten. Ze wilden sterven om zich bij de Heer te voegen. Allemaal. Dat is normaal.

* Jezus bereidt Luisa voor op de vernieuwing van haar mystieke huwelijk in de hemel met de goedkeuring van de Heilige Drie-eenheid. Hij spreekt tot haar over theologische deugd, een theologiserende leer tussen onze Heer en Luisa. Je beseft dus dat we nog steeds in het eerste deel zitten. Het is intens.

Zie, wanneer we niet volledig voorbereid zijn, de grote moeilijkheid van de onmetelijke hoogte waartoe onze Heer onze kleine zus leidt. Ik herinner je eraan dat Luisa, uniek in heiligheid, vier mystieke huwelijken had. Het is een uniek feit. In het tweede neemt Jezus haar hart. En in het vierde mystieke huwelijk, dat plaatsvindt binnen de Drie-eenheid, terwijl zij in het Hart van de Drie-eenheid leeft, neemt zij het Hart van Jezus. Dit is ons uiteindelijke doel. Wij zullen het Hart van Jezus nemen. Jezus zal onze harten nemen. De versmelting is totaal en perfect. Het is magnifiek.

Het is heftig met liefde en het kruis, is gelijk aan de missie van Luisa, die het eerste zondige schepsel is. Dit in tegenstelling tot de Maagd Maria, die voortdurend in de Goddelijke Wil leefde, zij is de Koningin van het Koninkrijk van de goddelijke wil, zij was geen zondares. Maar Luisa is het eerste zondige schepsel dat volledig de gave van de goddelijke wil ontvangt om die aan ons allen door te geven. Stel je voor de kracht van het leven die Luisa verlangt om vrij te leven in God. Door zich te herinneren dat ze door haar kruisen en deze overgave, ze geleidelijk de bewaarder van het Koninkrijk van de goddelijke wil wordt. Jezus: "Jij bent de eerste die door mijn goddelijke wil gestigmatiseerd is." 

Er wordt over het algemeen gezegd dat de eerste 11 delen de catechismus van onze Heer voor Luisa zijn. Ze leert alle basisprincipes, omdat ze geen formele opleiding had. Ze was intelligent,maar ze leerde tijdens de eerste 11 delen en alle andere delen is het eindelijk waar ze in geïnteresseerd is, diep geworteld in de gave van de goddelijke wil.

Maar laten we onszelf geruststellen, we hoeven niet door te maken wat Luisa heeft doorgemaakt. Bovendien is het voor sommigen van ons te laat. We kunnen niet nog 64 jaar in bed blijven liggen zonder te eten en te slapen met onzichtbare stigmata. De Heer zal ons terugroepen tot Hem, en dat geldt zeker ook voor mij.

En om even terug te komen op dit thema van vrijheid. We hebben vaak de neiging om die twee tegenover elkaar te stellen, om vrijheid tegenover gehoorzaamheid aan God, leven in God te stellen. Is dat een goede manier om de dingen te bekijken?

Vrije wil en vrijheid. En dan sluiten we snel af met nog een concept uit het Boek der Hemelen dat de goddelijke gerechtigheid angst kan inboezemen. Het hangt af van wat het gevolg is van onze vrijheid, van onze vrije wil.

Luisa's hele voorbereiding is een verschrikkelijke strijd tussen de menselijke wil en de goddelijke wil. De twee samen kunnen niet voorrang krijgen. Hoe meer onze menselijke wil ruimte inneemt, hoe minder de goddelijke wil zijn plaats vindt.

Wat voedt onze menselijke wil? Ons ego? Het "ik"? vrije wil. En we gaan zien hoe vrije wil onze vrijheid kan vergiftigen om voor God te kiezen, omdat God de enige bron van geluk is. Dus ik ga twee voorbeelden geven. Ik kan nu over mijn eigen ervaring vertellen: omdat ik er nu vanaf ben. Jarenlang was ik een roker. Mijn vrije wil betekende dat ik zoveel rookte als ik wilde, maar ook dat ik probeerde te stoppen, maar dat niet lukte. Mijn vrijheid om te stoppen met roken werd vergiftigd door mijn vrije wil en de gevolgen daarvan. Ik was een slaaf van sigaretten. Toen ik eenmaal gestopt was, leidde die bevrijding ertoe dat ik de vrijheid om te stoppen met roken omarmde, zodat ik kon ademen, langer kon leven, geld kon besparen, enzovoort.

Mijn vrijheid heeft mijn vrije wil, die me toestond te roken, aan de kant gezet, en ik ga niet meer terug naar mijn vrijheid. Mijn vrijheid is synoniem met mijn voortdurende welzijn. Dat is wat belangrijk is. Vandaag, leef ik volgens mijn vrijheid om te stoppen met roken, omdat vrijheid en welzijn één zijn. Dus ik trek deze vrijheid niet langer in twijfel. Ik zal nog een voorbeeld nemen om het nog duidelijker te maken.. Toen ik christen was, zonder goddelijke wil, vóór Covid, en mijn vrije wil me ertoe bracht ernstige zonden te begaan, jojoëde ik tussen biecht en terugval, een klassieke, voortdurende strijd.

De Goddelijke Wil, Christus die in mij leeft, het is als de H. Paulus op een heel nieuw niveau, die mijn zonden uitwist zonder dat ik ook maar enige moeite hoef te doen. Helemaal geen moeite. En ik ben er zo blij mee dat mijn vrijheid ervoor kiest om voor altijd tin deze staat die mij door de Goddelijke Wil wordt aangeboden, te blijven. Mijn vrijheid heeft daarom niet langer de onophoudelijke strijd nodig die wordt gevoed door mijn vrije wil. Mijn vrije wil, het gif van mijn vrijheid, is nu verbannen. Mijn vrijheid is daarom onderwerping, ja, totale gehoorzaamheid aan de liefde van God. Want niets anders kan mij in deze mate vervullen. Vandaag, leef ik in mijn vrijheid om volledig op God te vertrouwen en mij volledig van Hem te ontvangen. Net als Luisa zijn mijn vrijheid en mijn geluk één. Ik twijfel niet langer aan mijn vrijheid, want mijn vrijheid is mijn geluk in God.

Het borstpantser exorcismegebed van St Patrick

1. Ik bind vandaag aan mij:

De sterke kracht van de aanroeping van de Drie-eenheid:

Het geloof in de Drie-eenheid in de Eenheid

De Schepper van de elementen.

2. Ik bind vandaag aan mij:

De kracht van de Menswording van Christus, met die van zijn Doop,

De kracht van de Kruisiging met die van zijn Begrafenis,

De kracht van de Verrijzenis, met de Hemelvaart,

De kracht van de komst van het Oordeel.

3. Ik bind vandaag aan mij:

De kracht van de liefde van de Serafijnen,

In de gehoorzaamheid van de Engelen,

(In de dienst van de Aartsengelen,)

In de hoop op de Opstanding tot beloning,

In de gebeden van de edele Vaders,

In de voorspellingen van de Profeten,

In de prediking van de Apostelen,

In het geloof van de Belijders,

In de reinheid van de Heilige Maagden,

In de daden van de Rechtvaardigen.

4. Ik bind vandaag aan mij:

De kracht van de hemel,

Het licht van de zon,

(De witheid van sneeuw,)

De kracht van vuur,

Het flitsen van de bliksem,

De snelheid van de wind,

De diepte van de zee,

De stabiliteit van de aarde,

De hardheid van rotsen.

5. Ik bind vandaag aan mij:

De kracht van God om mij te leiden,

De macht van God om mij te ondersteunen,

De wijsheid van God om mij te onderwijzen,

Het oog van God om over mij te waken,

Het oor van God om mij te horen,

Het woord van God om mij te spreken,

De hand van God om mij te beschermen,

De weg van God om mij te behoeden,

Het schild van God om mij te beschermen,

Het leger van God om mij te verdedigen,

Tegen de listen van demonen,

Tegen de verleidingen van ondeugden,

Tegen de nukken van de natuur,

Tegen ieder mens die mij kwaad wil doen,

Of het nu ver weg is of dichtbij,

met weinigen of met velen.

6. Ik heb al deze krachten om me heen geplaatst,

Tegen elke vijandige, barbaarse macht

gericht tegen mijn lichaam en mijn ziel,

Tegen de bezweringen van valse profeten,

Tegen de zwarte wetten van het heidendom,

Tegen de valse wetten van ketterij,

Tegen de misleidingen van afgoderij,

Tegen de spreuken van vrouwen, smeden en druïden,

Tegen alle kennis die de ziel van de mens bindt.

8. Christus met mij, Christus voor mij,

Christus achter mij, Christus in mij,

Christus onder mij, Christus boven mij,

Christus aan mijn rechterhand, Christus aan mijn linkerhand,

(Christus in het fort,

Christus op de wagenzetel,

Christus in de machtige achtersteven.)

9. Christus in het hart van ieder die aan mij denkt,

Christus in de mond van ieder die tot mij spreekt,

Christus in het oog van ieder die mij ziet,

Christus in het oor van ieder die mij hoort.

10. Ik bind vandaag aan mij:

De sterke kracht van een aanroeping van de Drie-eenheid,

Het geloof in de Drie-eenheid in Eenheid

De Schepper van de Elementen.

(De verlossing is van de Heer

De verlossing is van de Heer

De verlossing is van Christus

Moge uw verlossing, Heer, altijd met ons zijn!

Amen.)

 

 

De doodsangst in de Hof van Gethsemani - 2

Deze avond was er in Jeruzalem weinig lawaai. De Joden troffen in hun huizen de nodige voorbereidingen voor het komende Pesach. Op mijn tocht her en der zag ik ondertussen hier en daar enige vrienden en leerlingen van Jezus elkander ontmoeten, met elkaar meegaan en samen spreken; zij schenen zeer ongerust en vol vrees voor het een of ander noodlottig voorval. De Moeder van de Heer, Maria Magdalena, Marta, Maria van Kleofas, Maria Salome en Salome hadden zich van de eetzaal of het Cenakel naar het huis van Maria Markus (in de wijk Ofel) begeven. Verontrust door de geruchten die zij opgevangen hadden, waren zij van daar buiten de stad gegaan om nieuws over Jezus in te winnen. Hier nu kwamen Lazarus, Nikodemus, Jozef van Arimatea en enige verwanten uit Hebron bij hen en trachtten hen gerust te stellen en hun angst te kalmeren.

Hoewel deze vrienden, deels door persoonlijke aanwezigheid in de zijgebouwen van het Cenakel, deels door leerlingen op de hoogte gekomen waren van de droevige voorspellingen van Jezus tijdens en na het avondmaal, waren zij nog bij sommige kennissen van hen onder de Farizeeën op inlichtingen uitgegaan. Maar ook van dezen hadden zij niets vernomen, wat er op wees dat nieuwe stappen tegen Jezus ondernomen waren en dat men zo onmiddellijk een aanslag op Jezus wilde wagen. Ze zeiden dat het gevaar niet zo dreigend was. Zo kort vóór het feest zou men zich wel niet aan de Heer vergrijpen.

Maar zij wisten toen nog niets van het verraad van Judas. Maria sprak hun over de onrust en verwarring waarvan Judas in de laatste dagen blijk had gegeven, hoe hij de eetzaal verlaten had. Volgens haar vermoeden was hij zeker weggegaan om het verraad te voltrekken. Meermaals had zij hem gewaarschuwd dat hij een zoon des verderfs was. Hierna keerden de H. Vrouwen naar het huis van Maria Markus terug.

Toen Jezus in de grot was teruggekeerd en met Hem die storm van smarten, viel Hij met uitgestrekte armen plat ter aarde neer met het aangezicht ten gronde en bad tot zijn Hemelse Vader. Nu begon echter een nieuwe strijd in zijn ziel, die 3 kwartier duurde. Engelen naderden tot Hem en lieten Hem in een lange reeks van beelden al de folteringen in hun hele omvang aanschouwen, welke Hij zou moeten verduren tot voldoening voor de zonden. Zij lieten Hem zien, hoe heerlijk schoon de mens als evenbeeld van God geweest was, vooraleer hij de zonde bedreef en hoe zijn val in de zonde hem misvormd had. Zij toonden Hem de eerste zonde als oorsprong van alle andere zonden.

Zij toonden Hem de diepste betekenis en de ware natuur van alle zondige genoegens en de verschrikkelijke terugslag en gevolgen ervan op de krachten en vermogens van de ziel en lichaam van de mens. Zij toonden Hem eveneens de betekenis en aard van elk lijden dat tot straf moest dienen en dat aan elk zondig genoegen tegengesteld was. In het zoenlijden dat Hem voorgesteld werd, toonden zij Hem

- ten eerste een lichaams- en zielelijden toereikend om door de pijn ervan te beantwoorden aan de straffen die de goddelijke Rechtvaardigheid eiste voor alle zondelust van de hele mensheid; en

- ten tweede, een lijden dat, om genoegdoening te kunnen geven, de schuld van de hele mensheid strafte op de enige onschuldige Mensheid, de Mensheid van de Zoon van God, die, om de schuld en de straf van alle mensen, werkelijk en uit liefde op zich te nemen, ook in zichzelf de zege moest bevechten op de natuurlijke, aangeboren tegenzin voor lijden en dood.

Dit alles toonden Hem de engelen, nu eens in hele koren die een hele reeks beelden aan zijn oog lieten voorbijtrekken, dan weer als afzonderlijke engelen, die Hem een hoofdgebeurtenis voorstelden. Geen taal kan uitdrukken welke angsten en smarten Jezus‘ ziel doorstond op het zicht van die lijdenstaferelen, want Hij doorgrondde niet enkel de zin van alle uitboetingspijnen ter verdelging van de zondeschuld, maar ook de inhoud (het wezen) van de daarop betrekking hebbende foltertuigen. Hij werd niet alleen schrik aangejaagd door die foltertuigen zelf, maar ook door de zondige toorn van hen die ze hadden uitgedacht, door de woede en boosheid van hen, die in de loop der eeuwen er gebruik van hadden gemaakt en door het ongeduld van allen die, schuldig of niet, ermee gefolterd waren geworden.

Hij droeg en voelde inderdaad de zonden van de hele wereld. Al die martelingen en mishandelingen die Hem in een geestesaanschouwing te zien gegeven werden, vervulden Jezus met zulk een ontzettende schrik, dat ze Hem een bloedig zweet uit al de poriën van zijn lichaam persten.

Terwijl nu de Mensheid van Jezus in die overmaat van lijden verslagen en verschrikt verzuchtte, zag ik de engelen medelijden hebben. Er ontstond een kleine rustpoos en het was of zij vurig verlangden Hem troost aan te bieden en ik zag hen vóór de troon van God als het ware om verlichting voor Jezus bidden. Er scheen op dat ogenblik een strijd te ontstaan tussen Gods barmhartigheid en gerechtigheid en de zich opofferende liefde. Ik kreeg eveneens een verschijning van God, maar niet op een troon zoals gewoonlijk, maar in een lichtgedaante. Ik zag de goddelijke natuur van de Zoon zich in de persoon van God de Vader terugtrekken, zoals een zoon in het hart van zijn vader zou ingaan, en ik zag de persoon van de H. Geest uit hen en tussen hen, en toch was dit alles slechts één God.

Wie zou dat met menselijke woorden verstaanbaar kunnen maken? Ik had meer een inwendige gewaarwording door vormen dan een aanschouwing van menselijke gedaanten. In dit gewaarworden werd mij getoond hoe

- de goddelijke Wil van Christus zich om zo te zeggen in de Vader terugtrok, opdat zijn Mensheid, (beroofd van goddelijke troost) al het lijden zou kunnen (en moeten) verduren dat zij nu in haar smeking tot de Vader onder angstige worsteling, verzacht of van zich afgewend wenste te zien. De Godheid van Christus was één met de Vader en bestemde voor haar Mensheid het vreselijkste lijden, terwijl

- de menselijke wil van Christus tot de Vader bad juist dat lijden van Hem af te willen wenden.

Ik zag dit in de tussenpoos, toen de engelen uit medelijden Jezus verlangden te troosten en op dit ogenblik ontving Jezus werkelijk enige verlichting. Maar weldra verdwenen die voorstellingen; de medelijdende engelen die Hem verkwikt hadden, verlieten Hem weer en aanstonds omsloot een nieuwe kring van schrikbeelden de Heer.

Toen Verlosser zich in de Olijfhof als ware, werkelijke mens ten prooi gaf aan de bekoring en aan de macht van de menselijke tegenzin voor lijden en dood, toen Hij op zich nam ook deze tegenzin voor lijden en dood, die een onderdeel van ieder lijden is, te overwinnen, werd het de verleider toegestaan met Hem te doen wat hij aan ieder mens doet, die zich voor een heilige zaak wil opofferen.

- In de eerste doodsangst toonde satan Hem met verbeten woede de ontzettende grootheid van de zondeschuld waarvoor Hij wilde voldoen en dreef zijn aanvechting en onbeschaamdheid zelfs zo ver dat hij Jezus’ levenswandel voorstelde als niet vrij van zonden.

- In zijn tweede doodstrijd zag Jezus in al hun omvang de pijnen en smarten, die gevorderd werden om inderdaad aan de goddelijke rechtvaardigheid voldoening te geven.

Dit laatste werd Hem echter door engelen getoond, want het is satan niet eigen te wijzen op de mogelijkheid van een verzoening; de vader van de leugentaal en de wanhoop vestigt de aandacht niet op de werken van de goddelijke barmhartigheid.

- Nauwelijks had Jezus in volkomen onderwerping aan de wil van zijn hemelse Vader al die aanvechtingen zegevierend doorstaan of Hij werd door een derde angst overvallen: een nieuwe menigte schrikbeelden werden vóór de ogen van zijn ziel gevoerd. Nu rezen namelijk ook in zijn ziel de onrust en bekommernis op, die in ieder menselijk hart een zwaar en pijnlijk offer voorafgaat. Hij stelde zich de verschrikkelijke vraag: “Wat zal het nut van al dat lijden zijn? Wat zal er door gewonnen worden?” En deze vraag vervulde weer zijn bedroefde en beangstigde ziel, zijn liefhebbend Hart met de meest ontzettende toekomsttaferelen. (cfr. Jes. 49, 4)

** Na de schepping van de eerste mens zond God Adam een diepe slaap over, opende zijn zijde en ontnam hem één van zijn ribben en vormde ermee Eva, zijn vrouw, de moeder van alle levenden en Hij stelde haar nu aan Adem voor, die sprak: “Dit is been van mijn gebeente en vlees van mijn vlees. De man zal vader en moeder verlaten om zijn vrouw aan te hangen en zij zullen 2 zijn in één vlees.” (Gen. 2, 23-24). Dit is het huwelijk waarvan geschreven staat: “Dit sacrament is groot; ik zeg het ten aanzien van Christus en zijn Kerk.” (Efez. 5,32).

Want Christus, de nieuwe Adam, wilde ook de slaap over zich laten komen, nl. de doodslaap aan het kruis;

Hij wilde ook zijn zijde laten openen, opdat de nieuwe Eva, zijn maagdelijke bruid, de Kerk, de moeder van alle levenden, daaruit gevormd zou worden. Hij wilde haar

- het bloed van de Verlossing,

- het water van de zuivering en

- zijn Geest geven,

de 3 die getuigenis afleggen op aarde. Hij wilde haar de sacramenten geven, opdat zij een zuivere, heilige en vlekkeloze bruid zou zijn; Hij wilde haar Hoofd zijn; wij moeten haar ledematen zijn, aan het Hoofd onderdanig, been van zijn gebeente en vlees van zijn vlees. De menselijke natuur aannemend met het doel de dood voor ons te ondergaan, had Hij ook zijn Vader en Moeder verlaten om zijn bruid, de Kerk aan te hangen en om één vlees met haar te worden. Dit doel bereikt Hij vooral in het H. Sacrament van het Altaar, waardoor Hij haar met zichzelf voedt en waarin Hij zich telkens opnieuw met ons als in een huwelijk verenigt.

Zo wilde Hij met zijn bruid, de Kerk, op aarde blijven, tot wij allen, in haar met Hem verenigd, in de Hemel zouden komen. En van haar heeft Hij gezegd: De poorten van de hel zullen haar niet overweldigen. Om zijn onmetelijke liefde tot de mensen te kunnen tonen, was de Heer mens geworden en een broer van de zondaars, om de straf die zij door hun zonden verdiend hadden, op zich te kunnen nemen. Hij had de grootte van hun schuld en de omvang van het daarvoor gevorderde lijden met ontzettende droefheid gepeild en toch had Hij zich met offervreugde aan de Wil van zijn Hemelse Vader aangeboden om voor de zonden te voldoen.

Nu echter zag Hij de smarten, de strijd en de wonden van zijn toekomstige Kerk, zijn bruid, die Hij tegen zulk een hoge prijs wilde vrijkopen, nl. door zijn Bloed en des te smartelijker drukte op zijn ziel het zicht van de ondankbaarheid van de mensen. Aan de ziel van Jezus vertoonde zich verder al het toekomstig lijden van zijn apostelen, leerlingen en vrienden, het kleine aantal leden van de eerste Kerk. Hij zag hoe daarna, naar gelang de Kerk zich verspreidde, ketterijen en scheuringen ontstonden en hoe aldus de boosheid van de eerste zondeval zich in hoogmoed, ongehoorzaamheid, in ijdelheid en bedrieglijke zelfrechtvaardiging herhaalde.

Hij zag de lauwheid, de verblindheid en de grote boosheid van ontelbare Christenen; de vele drogredenen en bedrieglijke spitsvondigheden van hoogmoedige dwaalleraren, de schandelijke misdaden en heiligschennissen van slechte priesters en als gevolg van al dat kwaad de gruwel van de verwoesting in het godsrijk op aarde, in het heiligdom der ondankbare mensheid. Dat terwijl Hij op het punt stond ten koste van zijn bloed en leven onder onuitsprekelijk lijden de mensheid te kopen en te stichten. Ik zag alle schandalen van de wereld in een eindeloze reeks taferelen uit alle eeuwen tot in onze tijd. Ja, zelfs tot het einde van de wereld, aan het geestesoog van de arme Jezus voorbijtrekken.

In die taferelen zag Hij in al hun vormen de krankzinnige waanwijsheid, onbeschaamdheid, valsheid, fanatieke dweepzucht, het valse profetendom, de ketterse onbuigzaamheid en boosheid. Alle afvalligen, alle rechtvaardigsprekers van zichzelf, dwaalleraren en schijnheilige hervormers, verleiders en verleiden bespotten en pijnigden Hem, als was Hij in hun ogen niet goed gekruisigd, als was Hij ongepast aan het kruis geslagen, niet zoals hun lusten het wilden of hun waanwijsheid het goed vond. Zij verscheurden en verdeelden als om strijd het naadloze kleed van zijn Kerk. Ieder van hen wilde de Verlosser anders hebben dan Hij zich uit liefde gegeven had. Ontelbaren mishandelden Hem, bespotten en verloochenden Hem.

Ontelbaren zag Hij voorbijtrekken, die laatdunkend de schouders over Hem ophaalden en het hoofd schudden. Zij ontvluchtten de armen die Hij naar hen uitstrekte om hen te redden en spoedden zich naar de afgrond die hen verslond. Daarnaast zag Hij ontelbare anderen, die het wel niet waagden Hem openlijk te verloochenen, maar zij trokken lauw, geërgerd en walgend voorbij aan de wonden van zijn Kerk. Zoals de leviet met een boog de arme man voorbijging, die op zijn weg in de handen van vrijbuiters gevallen was, hoewel zijzelf die wonden hadden helpen slaan. Hij zag hoe zij zich van de gewonde bruid losscheurden, gelijk laaghartige en trouweloze kinderen, die hun moeder in de steek laten, wanneer zij ‘s nachts door inbrekende dieven en moordenaars overvallen wordt. Hoewel zijzelf door hun zondige levenswandel en zorgeloosheid de deuren hebben geopend.

Hij zag hen naar de buit hollen, die men naar de woestijn gebracht had: gouden vaten en stukgereten halssnoeren. Al deze, van de ware wijnstok afgesneden ranken, zag Hij liggen en legeren onder de wilde wijnstok. Hij zag die afgedwaalde mensen als schapen, die ten prooi gevallen waren aan roofzuchtige wolven, als een kudde die door huurlingen in slechte weiden gebracht was en die weigerde binnen te gaan in de schaapstal van de goede Herder, die zijn leven voor zijn schapen heeft willen offeren. Hij zag hen, zonder vaderland in dorre en eenzame woestijnen rondzwerven, zonder zijn stad die op een berg voor allen zichtbaar ligt, te willen bemerken.

Hij zag hen als zandgolven te midden van uitgestrekte woestijnen door tegenstrijdige winden heen en weer geslingerd worden, zonder eenheid of solidariteit, zonder dat zij het huis van zijn Bruid, zijn Kerk, die op de rots gebouwd is, met wie Hij beloofd heeft te blijven tot het einde van de wereld, wilden zien. Zij vertikten het door de smalle poort binnen te gaan, omdat zij weigerden hun stijve nek te buigen.

Hij zag hoe zij anderen naliepen, die niet door de deur, maar langs een valse ingang, een sluiptoegang binnendrongen. Op zand bouwden zij verplaatsbare, bouwvallige, veranderlijke hutten van alle soorten, maar zonder altaar en offer. Zij hadden windwijzers op hun daken staan en hun leer was even onvast en onzeker als die weerhanen. Onder elkander waren zij het nooit eens, maar in voortdurende onderlinge tegenspraak en hadden, net als nomaden, geen vaste woonplaats. Vaak sloopten zij hun hutten en slingerden de resten tegen de Hoeksteen van de Kerk, die onwrikbaar bleef. Dichte duisternis heerste in hun hutten en toch wilden zij niet naderen tot het licht dat in de woning van de Bruid op de kandelaar staat.

Met gesloten ogen dwaalden zij rond de omheinde hoven van de Kerk en het enige leven dat zij behielden, kwam hun van de kostbare geuren die zij uit die tuinen inademden. Zij strekten hun armen uit naar hersenschimmen, nevelbeelden en dwaalsterren, die hun de weg wezen naar waterloze bronnen. Aan de rand van de afgrond wilden zij niet luisteren naar de stem van de Bruid die hun waarschuwend toeriep, en, hoewel zij stierven van honger, bespotten zij met hooghartig medelijden de dienaren en boden die hen naar het bruiloftsmaal uitnodigden. Zij wilden de tuin niet binnentreden, uit vrees voor de beschermende doornhaag. De Heer zag hen, dronken van zelfgenoegzaamheid, van honger omkomen bij gebrek aan tarwe. Hij zag hen versmachten van dorst, bij gebrek aan wijn. Verblind door hun eigen dwaallicht noemden zij de Kerk van het mensgeworden Woord ‘onzichtbaar’. Jezus zag hen allen.

Hij weende en treurde over hen en wilde lijden voor al degenen die Hem niet zien, die hun kruis na Hem niet willen dragen in zijn Bruid aan wie Hij zich geschonken heeft in het H. Sacrament, in de stad die Hij op de berg heeft gebouwd, in zijn Kerk die Hij gegrondvest heeft op de steenrots en waartegen de poorten van de hel niets zullen vermogen. Die ontelbare taferelen van ondankbaarheid, misbruik en misvorming van de bittere zoendood van mijn Hemelse Bruidegom waren telkens opnieuw verschillend en afwisselend, dan weer waren het dezelfde beelden die smartelijk terugkeerden en opnieuw aan de beangstigde ziel van de Heer voorbijtrokken. In die taferelen zag ik hoe satan in allerlei schrikgestalten mensen van vóór Jezus’ ogen wegsleurde en wurgde, mensen die door zijn Bloed waren vrijgekocht.

Zelfs mensen die door zijn sacrament waren gezalfd. Jezus beschouwde en beweende al die ondankbaarheid, al dat verderf in de eerste, de latere, de hedendaagse en toekomstige Christenheid. Deze taferelen en verschijningen waartussen de stem van de verleider de Mensheid van Jezus telkens weer toefluisterde: Zie! voor zulke ondankbaren wilt Gij lijden. Ze overvielen de Heer zo onstuimig en waren vergezeld van zo’n uitdaging en bespotting en keerden zo herhaaldelijk met onverminderd geweld terug, dat een onuitsprekelijke vrees Jezus’ menselijke natuur benauwde. Christus, de Mensenzoon wrong zich de handen, viel keer op keer op de knieën als verpletterd onder het gewicht. En zijn menselijke wil voerde zulk een geweldige strijd tegen de weerzin om voor zulk een ondankbaar geslacht zo onnoemelijk veel en wreed te lijden, dat Hem een bloedig zweet in dikke druppels uit het lichaam brak en op de aarde neerstroomde.

Hij was zo angstig dat Hij om zich heen keek om hulp en dat Hij de hemel en de aarde en de sterren aan het uitspansel tot getuige van zijn lijden scheen te willen nemen. Ik meende Hem te horen uitroepen: Ach! is het mogelijk zo’n ondankbaarheid te verdragen? Legt u getuigenis af van mijn angst en nood!

Toen kreeg ik een indruk als kwamen de maan en de sterren opeens nader tot Hem. Op hetzelfde ogenblik voelde ik het klaarder worden. Hierdoor lette ik nu vooral op de maan en ik zag ze geheel anders dan gewoonlijk. Ze was nog niet vol en toch zag ze er groter uit dan bij ons. In het midden bemerkte ik een donkere vlek als een schijf die er vlak vóór geplaatst was en die zelf in haar midden een opening scheen te hebben. Uit deze opening nu straalde licht naar de nog niet volle en ronde zijde van de maan.

De donkere vlek leek een berg en rondom de maan was een lichtkring als een regenboog. In zijn vertwijfeling verhief Jezus gedurende enige ogenblikken met luide stem een angstige kreet en ik zag dat de 3 apostelen rechtsprongen, met de handen ten hemel verschrikt luisterden en naar Hem toe wilden lopen. Petrus weerhield toen Jakobus en Joannes en zei: Blijf hier, laat mij eens tot Hem gaan! En ik zag Petrus inderdaad gaan zien en de grot binnentreden: Meester, vroeg hij, wat overkomt U? En hij deinsde van schrik terug, toen hij Jezus daar zo zag, vol bloed en van vrees terneergeslagen.

Jezus echter antwoordde niet en scheen hem niet te bemerken. Dan keerde Petrus naar de 2 terug en zei dat de Heer hem niet had geantwoord en niets deed dan kermen en verzuchten. Nu vermeerderde nog hun droefheid. Zij bedekten weer hun hoofd en gingen neerzitten om te bidden onder tranen. Ik echter wendde mij opnieuw tot mijn hemelse Bruidegom in zijn bittere benauwdheid.

 

De doodsangst van Jezus in de Hof van Gethsemani - uit de geschriften van A.K. Emmerich

Omstreeks 21 uur kwam Jezus met zijn apostelen bij Getsemani aan. Op de bodem van de diepe vallei, was het nog duister, maar de hemel was reeds manehelder. Jezus was zeer treurig en wees de zijnen er op, dat het gevaar nabij was. De apostelen waren daarover ontsteld en Hij sprak tot acht van hen, toen zij bij een van de loofpriëlen kwamen. Hij zei: Blijf hier terwijl Ik verder ga om te bidden. Hij nam Petrus, Joannes en Jakobus de Meerdere met zich mee en ging over de weg nog een eind verder in de Olijfhof aan de voet van de berg.

Gethsemani

Jezus was onbeschrijfelijk bedroefd. Hij voelde de angst en bekoring nader en nader komen, Joannes vroeg Hem hoe Hij die hen vroeger zelf altijd had getroost, nu zo bang kon zijn. Toen sprak Hij: Mijn ziel is ten dode toe bedroefd. En Hij keek om zich heen en zag van alle kanten angst en beproeving op Hem aankomen, als wolken vol schrikkelijke, onheilspellende beelden. Op dit ogenblik was het, dat Hij tot zijn apostelen zei: Blijf op deze plaats hier en waakt met Mij, bidt om niet in bekoring te vallen. En zij bleven op deze plaats achter. Jezus ging nog een beetje verder, maar de angstbeelden stormden zo geweldig op Hem af, dat Hij, door schrik overmand, links van de apostelen afdaalde en zich verborg in een grot van ong. 2 m diep en uitgehold in een overhangende rots.

Grot waar Jezus bad

Boven deze rots waren de 3 apostelen waren achtergebleven. De andere, de 8 apostelen bleven achter bij de tuin Getsemani. Door angst overrompeld en verschrikt zocht Hij de eenzaamheid van een donkere grot op om geen getuigen te hebben van zijn grote zielsverlatenheid en om zijn bedroefd Hart voor God zijn Vader uit te storten. Toen Jezus van de apostelen wegging, zag ik een wijde kring van schrikbeelden opdoemen en zich steeds dichter om Hem naderden. Het was als iemand die door een vreselijk onweer achtervolgd wordt, een veilig onderkomen zoekt. Hij trok Hij zich sidderend in de grot terug om te bidden. Maar ik zag al die dreigende beelden Hem in de grot achtervolgen en zich steeds duidelijker aan Hem vertonen.

Het was als de enge grot de gruwelbeelden toonde van alle ooit bedreven zonden, hun gewicht en hun straf vanaf de val van de eerste mensen tot aan het einde van de wereld toe. Want hier bij de Olijfberg belandden ook Adam en Eva na hun verbanning uit het paradijs. Hier voelden zij voor het eerst de ellende van de onherbergzame aarde, waarop zij teruggejaagd waren. In deze grot begonnen de rouw, de vrees en de boete, die hun verder leven vervulden. Ik voelde duidelijk hoe Jezus, terwijl Hij zich prijsgaf aan zijn aanstaande lijden en zich opofferde aan de goddelijke Rechtvaardigheid ter voldoening van de zonden der wereld, zijn Godheid als het ware dieper terugtrok in de H. Drie-eenheid.

Dit om zich uit oneindige liefde in zijn allerreinste, diepgevoelige, in zijn waarachtige en onschuldige Mensheid, alleen met de liefde van zijn menselijk Hart gewapend, over te leveren aan het geweld van alle angst en smart voor de zonden van de wereld. Om voor de wortel, groei en voltrekking van elke zonde en boze lust te voldoen, nam de barmhartige Jezus uit liefde tot ons, zondaars, de wortel van alle zuiverende boete en van alle heilzame pijnen in zijn Hart op. Hij liet dit oneindig lijden doordringen in Zijn ledematen en zintuigen, al de vermogens van Zijn ziel. Dit als genoegdoening van een oneindige schuld, als een duizendtakkige boom van smarten. Hij liet Zich volkomen over aan Zijn zwakke Mensheid. Met grenzeloze angst en droefheid, smeekte Hij tot God, viel op zijn aangezicht neer, terwijl Hij alle zonden van de wereld en hun afschuwelijke boosheid in ontelbare beelden zag.

Hij nam ze alle op zich en bood zich aan God de hemelse Vader in zijn gebed aan om Hem door lijden voor die onmetelijke schuld voldoening te schenken. Maar Satan, die zich te midden van al die gruwelen in een vreselijke gedaante dreigend en vol bittere hoon heen en weer bewoog, ontstak in altijd heviger woede tegen de Heer. Terwijl hij steeds schrikwekkender beelden, die de zonden van heel de wereld voorstelden, voor de ziel van Jezus toverde, riep hij herhaaldelijk de Mensheid van Jezus (in haar verlatenheid) toe: Hoezo? Ook dit wilt U op Zich nemen? Ook hiervoor wilt U de straf ondergaan? En voor dit? Hoe kunt U hiervoor voldoening schenken?

Nu echter kwam van de hemelstreek een smalle lichtbaan tot Jezus, en ik zag daarin een rij engelen verschijnen, die zich verlengde van Boven tot beneden bij Hem en waaruit een stroom van kracht en versterking op Hem nederdaalde. Het overige van de grot bleef geheel vervuld met de gruwel- en schrikbeelden van de zonden, met bespotting en aanvallen van boze geesten. Jezus nam dat alles op zich, maar zijn Hart, het enige dat te midden van die woestijn van afgrijselijkheden, God en de mensen op volmaakte wijze liefhad, was bedroefd tot de dood toe en ontzettend beangstigd. Zijn Hart voelde zich verpletterd onder de schuldenlast van al die zonden! Het was eindeloos.

Nadat die eindeloze stroom van misdaden en schrikbeelden, oneindig als een zee, aan zijn ziel voorbijgekomen was en Hij Zich als een zoenoffer vrijwillig aangeboden had en gevraagd dat al de pijnen en straffen daarvoor op Hem zouden neerkomen, overviel satan Hem, gelijk weleer in de woestijn met talloze bekoringen.

Hij durfde zelfs een hele reeks beschuldigingen inbrengen tegen de Heilige en zondeloze Zaligmaker. Hoe wilt U dat allemaal op U nemen en U bent zelf niet vrij van zonde, kijk wat U op uw rekening hebt, zie eens hier, naar dit en naar dat. Nu rolde hij allerlei valse, verzonnen schuldbrieven voor Hem open en hield ze Hem met helse onbeschaamdheid onder de ogen. Hij beschuldigde Hem van alle fouten van zijn leerlingen, van alle ergernissen die zij gegeven hadden, van de verwarring en wanorde die Hij in de wereld gebracht had, doordat Hij van de oude gebruiken en gewoonten was afgeweken.

 Satans bekoring

Satan ging te werk als de sluwste Farizeeër:

- hij legde Jezus te laste de aanleiding te zijn geweest van de kindermoord die Herodes had bevolen;

- de oorzaak te zijn geweest van de nood en het gevaar van zijn ouders in Egypte;

- hij rekende het Hem als een schuld aan, Joannes de Doper niet van de dood te hebben gered,

- hele families te hebben ontwricht en verdeeld,

- verworpelingen onder zijn hoede te hebben genomen,

- vele zieken niet te hebben genezen,

- de Gergesenen grote schade berokkend te hebben, aangezien Hij de bezetenen bevolen had hun brouwkuip om te storten en Hij hun kudden zwijnen (waar de demonen waren ingevaren) in het Meer had gedreven, waarin alle dieren omgekomen waren.

- Nog verweet hij Jezus het hervallen van Maria Magdalena in zonde niet verhinderd te hebben,

- andermans goed te hebben verkwist en

- zijn eigen familie in de steek gelaten te hebben.

Kortom, al wat de helse verleider een gewoon mens, die zulke handelingen zou hebben volbracht zonder hogere aanleiding of bovennatuurlijk inzicht, in het uur van de dood zou kunnen voorhouden met het doel hem angst aan te jagen en tot wanhoop te brengen. Satan bracht dit hier onder de ogen van Jezus’ beangstigde ziel om Hem te doen wankelen, want het was hem onbekend dat Jezus de Zoon van God was en hij bekoorde Hem als een rechtvaardige mens.

Onze Zaligmaker gaf zodanig aan zijn zwakke Mensheid de overhand, dat Hij zelfs deze bekoring toeliet, waaraan ook heilige mensen in hun stervensuur omwille van de innerlijke waarde van hun goede werken soms blootgesteld worden. Om de kelk van de eerste fase van zijn groot, plaatsvervangend lijden tot de bodem toe te ledigen, liet Hij toe dat de verleider, aan wie zijn Godheid verborgen was, Hem al zijn werken van liefdadigheid voorstelde als zovele nog niet betaalde schulden jegens de goddelijke genade.

Hij verweet Hem dat Hij voor de schulden van anderen wilde voldoen, terwijl Hijzelf zonder enige verdienste, aan God nog de grote genoegdoening te brengen had voor de genade talrijke zogenaamde goede werken verricht te hebben. De Godheid van Jezus liet toe dat de duivel zijn Mensheid bekoorde, zoals hij een mens zou kunnen bekoren, die aan zijn goede werken enige waarde uit henzelf zou willen toekennen, buiten de enige waarde die zij alleen verkrijgen door hun vereniging met de verdiensten van de verlossingsdood van onze Heer Jezus Christus.

De verleider verweet Hem al zijn liefdewerken als verdiensteloos op zichzelf en als schulden tegenover God, als werken waarvan de waarde enigermate vooraf ontleend was aan de verdiensten van zijn nog niet volbracht lijden, waarvan de verleider de kracht en de waarde niet kende; en dus was voor die liefdewerken de schuld nog niet betaald jegens de goddelijke genade, die de kracht tot die werken verleend had. Satan ontrolde vóór zijn ogen schuldbrieven wegens al zijn goede werken en op die rollen wijzend, grijnsde hij: Ook voor dit en dat goed werk is uw schuld nog niet voldaan. Eindelijk ontrolde hij ook nog een schuldbrief voor Jezus, met de aanklacht de verkoopsom van Magdalena’s landgoed te Magdalum ontvangen te hebben van Lazarus, de som verkwist te hebben en hij vervolgde: Met welk recht verkwanselt U het goed van anderen en brengt Gij daardoor de familie zulke schade toe?

Ik heb in die voorstellingen al de zonden gezien, voor de uitboeting waarvan de Heer zich opofferde. Ik voelde heel de zwaarte mee van de vele beschuldigingen die de verleider tegen Jezus inbracht, want ik zag onder de daar in beelden voorgestelde zonden van de wereld ook de mijne. Ze waren zo talrijk en groot. Bovendien kwam uit de vloed der bekoringen een stroom naar me toe, waarin de vele fouten van al mijn doen en laten zich op beangstigende wijze aan mij vertoonden. Ik bleef echter voortdurend naar mijn hemelse Bruidegom kijken. Ik streed en bad met Hem en wendde mij tot Hem met de engelen die Hem kwamen troosten. Gedurende al die beschuldigingen tegen de allerzuiverste Verlosser kon ik mij telkens opnieuw slechts met de grootste moeite beheersen; zo verontwaardigd was ik tegen Satan.

Toen deze echter voor de dag kwam met de schuldbrief betreffende het vergooien van de verkoopsom van Magdalena’s landgoed, kon ik me niet langer bedwingen en voer tegen hem uit in deze bewoording: Hoe is het mogelijk de Heer te beschuldigen van de ontvreemding van de prijs van Magdalena’s goed, aangezien ik gezien heb dat Hij met dat bedrag, Hem door Lazarus ter hand gesteld om er goede werken mee te doen, 27 arme, door iedereen verlaten gevangenen, die wegens schulden gegijzeld zaten, uit de kerkers te Tirza vrijgekocht heeft?. In gebedshouding neergeknield bewaarde Jezus aanvankelijk zijn kalmte, maar later werd zijn ziel met schrik en ontzetting geslagen bij het zien van de ontelbare misdaden der mensen en van hun ondankbaarheid jegens God.

Door een verpletterende droefheid en zielesmart overmand riep Hij sidderend en huiverend uit: Vader, indien het mogelijk is, laat dan deze kelk aan mij voorbijgaan. Mijn Vader, bij U is alles mogelijk, neem dus deze kelk van Mij weg! Onmiddellijk evenwel hervatte Hij zich, herkreeg de rust en kalmte van ziel en voegde er aan toe: Maar niet mijn Wil, maar de Uwe geschiede! Zijn Wil en die van de Vader waren nochtans één, maar Hij die uit liefde tot de mens de gehele zwakte van de menselijke natuur wilde ondervinden, sidderde hier bij het zicht van de naderende dood. In heel de grot, rondom Hem waren schrikbeelden.

Ik zag ze vervuld met alle zonden, alle boosheid, alle ondeugden, alle straffen, alle ondankbaarheden. Het zicht daarvan stortte Jezus’ ziel in een dodelijke angst. De schrik voor de dood, de natuurlijke vrees voor de grootte van het zoenlijden zag ik in de gedaante van spookbeelden die Hem aanvielen en bestormden.

Hij viel ter aarde, Hij wrong zich de handen, sidderde en beefde en was bedekt met angstzweet. Hij richtte zich op. Maar zijn knieën zakten door en konden Hem nog nauwelijks dragen. Hij was geheel ontdaan en schier onherkenbaar; zijn lippen waren bleek en zijn hoofdhaar rees te berge. Het was ongeveer 22.30u toen Hij opstond en met wankelende tred, bij iedere stap struikelend, met klam zweet overdekt, zich met moeite tot de 3 apostelen voortsleepte. Hij begaf zich links van de grot opwaarts en nu over de grot heen naar het terras, waartegen zij aangeleund te slapen lagen.

Na in bekoring gekomen te zijn, waren zij van moeheid, neerslachtigheid en angst overmand geworden. Jezus kwam tot hen als iemand die in doodangst is en door vrees naar zijn vrienden gedreven wordt. En eveneens als een trouwe Herder, die, van het naderend gevaar bewust, hoewel Hij zelf uiterst verschrikt is, toch zijn kudde gaat opzoeken om ze te beschermen. Hij wist dat ook zij beangstigd waren en door bekoringen overvallen.

Ook nu, in deze weinige ogenblikken van afleiding, weken de afzichtelijke schrikbeelden niet van zijn zijde. Toen Hij hen in slaap vond, wrong Hij zich de handen en viel vol droefheid en onrust naast hen neer, en zei: Simon, slaap je? Zij schoten wakker en hielpen Hem opstaan en in zijn verlatenheid richtte Hij het zachte verwijt tot hen: Hebben jullie dan niet eens een uur met Mij kunnen waken? Toen zij Hem zo vóór zich zagen staan: geheel ontdaan, bleek, wankelend, bevend, doornat van het zweet, over al zijn ledematen rillend en sidderend en Hem met verdoofde stem hoorden jammeren, wisten zij niet meer wat ervan te denken. Indien Hij niet omgeven was geweest door het licht dat ze dikwijls rondom Hem hadden gezien, zouden ze zeker in die verslagen mens Jezus niet herkend hebben.

Joannes zei: Meester, wat overkomt U? Moet ik de andere leerlingen roepen? Zouden wij niet beter vluchten? Maar Jezus wedervoer: Indien Ik nogmaals 33 jaren leefde, onderwees en zieken genas, dan nog zou dat ontoereikend zijn om alles te verrichten, het zou nog niet opwegen tegen alles wat Ik van nu tot morgen moet volbrengen. Roep dus de anderen niet. Juist daarom heb Ik hen ginds achtergelaten, opdat zij Mij in deze allerellendigste toestand niet zouden zien en niet aan Mij geërgerd zouden worden. Zij zouden in bekoring vallen, veel van mijn woorden en handelingen vergeten en aan Mij twijfelen.

Jullie hebben echter de Mensenzoon in zijn verheerlijking en verheffing gezien. Nu mogen jullie Hem ook zien in Zijn verduistering, vernedering en algehele verlatenheid. Maar Ik vermaan jullie: waak en bid opdat je niet in bekoring komt, want de geest is wel van goede wil, maar het vlees is zwak. Dit zei Hij zowel van zichzelf als van hen. Hierdoor wilde Hij hen aansporen tot volharding en hen eveneens wijzen op de strijd van zijn menselijke natuur tegen de dood en op de oorzaak van zijn zwakheid op het ogenblik. Overstelpt van droefheid sprak Hij nog veel meer dan dit, want Hij bleef ongeveer een kwartier bij hen, vooraleer hen weer te verlaten. Onder het toenemen van zijn angst keerde Hij nu weer in de grot terug.

De apostelen strekten hun handen naar Hem uit, barstten los in tranen, omhelsden elkander en vroegen onderling: Wat is er toch aan de hand? Wat overkomt Hem? Hij verkeert in een algehele verlatenheid. Vervolgens begonnen zij vol droefheid, na zich het hoofd weer bedekt te hebben, te bidden. Vanaf het ogenblik dat Jezus het Cenakel had verlaten en naar de Olijfberg was gekomen was ongeveer een anderhalf uur verstreken. In de H. Schrift staat er dat Jezus zei: Hebben jullie dan geen uur met Mij kunnen waken?, maar dit is niet in de letterlijke zin naar onze tijdmaat te verstaan.

De 3 apostelen die bij Jezus gebleven waren, hadden eerst gebeden, maar waren vervolgens in slaap gevallen, want, ten gevolge van gesprekken, die gebrek aan vertrouwen toonden, waren zij in bekoring gevallen. De 8 anderen die bij de ingang van de tuin van Getsemani waren achtergebleven, waren al die tijd wakker gebleven. De angst en droefheid die de laatste woorden van Jezus kenmerkten, hadden hen te zeer verontrust. Zij dwaalden even rond de Olijfberg op zoek naar een veilige schuilplaats tegen mogelijk gevaar.

 

Gebed van toewijding aan de H. Jozef

Gezegende H. Jozef, ik wijd mij aan u toe en ik laat mijn leven in uw handen, opdat u altijd mijn vader, mijn beschermer en mijn gids op de weg naar de Hemel zou zijn. Verkrijg voor mij zuiverheid van hart, nederigheid en een vurige liefde voor gebed en het innerlijke spirituele leven.

Laat mij uw voorbeeld volgen en mijn werken en daden uitvoeren in Gods wil en voor Zijn grotere heerlijkheid, in vereniging met het H. Hart van Jezus en het Onbevlekt Hart van Maria. Bid voor mij, H. Jozef, dat ik vrede en vreugde nu ontvang en in het uur van mijn dood. Amen.

Glorierijke H. Jozef, echtgenoot van de Onbevlekte Maagd, zorg voor mij zoals U voor Jezus en Maria hebt gezorgd. Wees mijn beschermer, mijn vader, mijn gids en voorbeeld in mijn leven, opdat ik het verdien om te sterven zoals u in de armen van Jezus en Maria. Wees mijn voorspreker in mijn noden en behoeften, en help me te groeien in geloof en omgevormd te worden tot ik op zou gelijken. Amen.

18/3 "De straf is op handen!" — De waarschuwing van OLVrouw in Ezkioga - Jerome Chong

In de zomer van 1931, in een rustig Baskisch dorp in Noord-Spanje, begon er iets buitengewoons te gebeuren. Nacht na nacht beklommen duizenden mensen een donkere heuvel met rozenkransen, kaarsen en wanhopige gebeden. Ze speurden de hemel af, wachtend op een teken uit de Hemel. Sommigen beweerden dat de Maagd Maria verscheen. Anderen zeiden dat de visioenen waarschuwden voor een dreigende catastrofe voor Spanje en de wereld. Binnen enkele weken groeiden de menigten zo groot dat wel 80.000 mensen zich in één nacht op de berg verzamelden. Maar de verschijningen van Ezkioga zouden al snel een van de meest mysterieuze en controversiële Mariale gebeurtenissen van de 20e eeuw worden.

Dit is het verhaal van de visioenen van Ezkioga. De eerste verschijning vond plaats op 29 juni 1931 in het kleine dorpje Ezkioga in Baskenland, Spanje 1931. Die avond liepen twee kinderen, de 7-jarige Andrés Bereciartua en zijn 11-jarige zusje Antonia, bij een heuvel genaamd Anduaga, boven de dorpskerk. Plotseling stopten de kinderen. Ze staarden naar de hemel en zeiden dat ze een vrouw zagen, omgeven door licht. Ze beschreven haar als de Maagd Maria, gekleed in zwart zoals OLVrouw van Smarten. De kinderen zeiden dat ze zwijgend boven op de heuvel stond en hen gadesloeg. Het nieuws verspreidde zich snel door het dorp.

Aanvankelijk, twijfelden veel mensen aan de kinderen. Zelfs hun eigen vader geloofde hen niet. Maar binnen enkele dagen, begonnen dorpelingen de heuvel te beklimmen om de rozenkrans te bidden. Steeds meer mensen begonnen de Maagd Maria te zien. Tegen juli 1931 meldden tientallen zieners visioenen tijdens gebedsbijeenkomsten op de heuvel. Velen raakten in diepe extase en staarden lange tijd naar de hemel terwijl ze de rozenkransen of crucifixen vasthielden. Getuigen zeiden dat de zieners soms volledig verstijfden en zich niet bewust waren van pijn of beweging om hen heen.

Onder de eerste zieners was een jonge vrouw genaamd Ramona Olazabal die haar eerste visioen meldde op 16 juli 1931. Al snel volgden anderen, kinderen, boeren en dorpsbewoners uit de hele regio. Benita Aguirre, een andere jonge zieneres, was slechts 9 jaar oud ten tijde van de verschijningen. Ze had een laag opleidingsniveau. Maar in haar extases meldden mensen dat ze leek te veranderen in een ander persoon. Ook zij zag de verschijning van OLVrouw van Smarten.

En zo beschreef ze haar. "Ik zag de Heilige Maagd met snijwonden en bloedige handen. Ze verscheen ook met twee zwaarden die haar Hart doorboorden. En eenmaal in een linkerhand een bloedige punt. In haar rechterhand had ze een met bloed bevlekte zakdoek. Ze was in zwart gekleed en droeg een kroon. Ik vroeg haar waarom ze zoveel bloed had en of het voor onze zonden was, en ze zei ja.

Op 7/9/1933 openbaarde OLVrouw een visioen van het lijden dat spoedig over Spanje zou komen. Ze waarschuwde dat de goddeloze republiek die in het land was ontstaan, zelf een teken was van naderend lijden. Volgens de boodschap die via Benita werd doorgegeven, zou deze nieuwe orde spoedig in het verderf zou vervallen en dat er nog ergere beproevingen zouden volgen. OLVrouw voorspelde dat communistische troepen de macht over Spanje zouden overnemen en het goede dat nog in de natie over was, zouden vernietigen. Ze zei dat buitenlandse mogendheden het land ook zwaar zouden straffen, terwijl veel mensen zich niet bewust zouden zijn van het geestelijke gevaar dat hen omringde.

De Heilige Moeder legde uit dat de goeden gedwongen zouden worden de woestijn in te vluchten. Toch verzekerde ze hen dat ze geen honger zouden lijden, omdat zij voor hen zou zorgen en hen zou geven wat ze nodig hadden. Op die plaats van toevlucht, ver van de chaos, zouden de gelovigen zich een belangrijke waarheid herinneren. Christus moet regeren. OLVrouw zei dat deze tijd van ballingschap zou 3,5 jaar duren. Na die periode van lijden zouden de gelovigen kunnen terugkeren naar Spanje, omdat het ergste van de beproevingen voorbij zou zijn. Pas dan zou er iets diepers beginnen. Ze zei dat de heerschappij van het Heilig Hart van Jezus niet als een politiek koninkrijk zou komen, maar als een innerlijke rijk in de zielen.

Cruz Lete, 18 jaar oud, en één van de zieners op Ezkioga werd getoond wat de straf zou zijn en deze waarschuwing was niet alleen voor Spanje, maar voor de hele wereld. In 1933 vertelde hij wat de maagd hem had verteld.

"De straf is aanstaande. Het hangt aan een zijden draadje. Het zou zelfs nu al kunnen beginnen. En wij zouden tot de verdoemden gerekend kunnen worden. Maar voor zij die in Gods genade zijn, zal het geen straf zijn, maar een beloning. Want naar de Hemel gaan is altijd een beloning. De hele wereld zal rouwen, want de straf zal de hele wereld treffen. De Maagd gaf ook aan dat haar boodschappen voor de hele mensheid waren en niet alleen voor Spanje of Baskenland." Binnen enkele weken vermenigvuldigde het aantal zieners zich. Uiteindelijk beweerden meer dan 200 mensen Hemelse visioenen te hebben gezien in Ezkioga. De boodschappen die ze rapporteerden hadden een vergelijkbaar thema: een oproep tot gebed, een oproep tot bekering en een waarschuwing voor lijden als de mensheid niet tot God terugkeerde.

Volgens verschillende zieners sprak de Maagd met grote urgentie en riep ze de kinderen op om de Heilige Rozenkrans te bidden en boete te doen, zodat God Zich over de wereld zou ontfermen. De menigte bleef aanzwellen en het nieuws over de verschijningen had zich over heel Spanje verspreid. Halverwege juli kwamen er dagelijks duizenden pelgrims aan. Op verschillende nachten in juli en oktober 1931 schatten getuigen dat bijna 80.000 mensen zich op de heuvel verzamelden om de zieners in extase te zien vallen. Slechts enkele jaren later zou Spanje in de verwoestende Spaanse burgeroorlog worden gestort.

Hierdoor beweerden veel gelovigen later dat de verschijningen de tragedie hadden voorspeld. Maar de gebeurtenissen in Ezkioga werden steeds complexer. Naarmate meer en meer mensen beweerden visioenen te hebben gehad, ontstond er verwarring. Sommige zieners meldden engelen of heiligen te hebben gezien. Anderen zeiden Christus het kruis te hebben zien dragen. Enkele zieners beweerden zelfs de stigmata te hebben ontvangen. Het bekendste geval betrof Ramona Olasabal.

Op 15 oktober 1931 verschenen er tijdens een visioen wonden op een lichaam die leken op de wonden van de kruisiging. Het nieuws over dit wonder verspreidde zich snel en trok nog grotere menigten naar Ezkioga. Volgens sommige schattingen bezochten meer dan 1 miljoen pelgrims de heuvel in de jaren van de verschijningen. Maar niet iedereen geloofde dat de gebeurtenissen bovennatuurlijk waren. Artsen, journalisten en kerkelijke autoriteiten begonnen de fenomenen te onderzoeken. Sommige onderzoekers beweerden dat bepaalde zieners overdreven of beïnvloed werden door de intense sfeer van de bijeenkomsten.

Anderen geloofden dat politieke spanningen de beweging aanwakkerden. Spanje maakte destijds een grote omwenteling door. De monarchie was onlangs gevallen en de nieuwe Tweede Spaanse Republiek introduceerde antiklerikale wetten waartegen veel katholieken zich sterk verzetten. De verschijningen van Ezkioga leken een antwoord van de Hemel op de crisis. Maar critici vreesden dat de visioenen verweven raakten met politiek en angst. Bisschoppen begonnen de bijeenkomsten te ontmoedigen en de beweringen nauwkeuriger te onderzoeken. Desondanks gingen de visioenen door. Sommige zieners meldden verdere boodschappen, dringend gebed en offers.

In 1933 en 1934 veroordeelden de kerkelijke autoriteiten de verschijningen formeel en verboden ze georganiseerde pelgrimstochten naar de heuvel. Zonder officiële steun verdween de bijeenkomst langzaam. Maar het verhaal eindigde niet in stilte. Veel van de zieners werden bespot, onder druk gezet en soms vervolgd. Sommige gelovigen bleven de verschijningen verdedigen. Overtuigd dat de Hemel de heuvel van Ezkioga werkelijk had bezocht. Vandaag de dag blijven de verschijningen van Ezkioga één van de meest mysterieuze en controversiële Mariale gebeurtenissen in de moderne geschiedenis. Na 95 jaar en met nauwelijks documentatie die enige zekerheid kan bewijzen, zijn de visioenen van die zomer van 1931 gearchiveerd gebleven in het verborgen geheugen van de tweede Spaanse Republiek.

Toch oordeelde de kerk uiteindelijk dat de verschijningen niet bovennatuurlijk waren. De boodschap die de zieners overbrachten, weerspiegelt een oproep die door de hele christelijke geschiedenis heen te horen is geweest. Een oproep tot gebed, een oproep tot bekering en een herinnering dat mensen, zelfs in tijden van verwarring en crisis, naar de Hemel blijven kijken voor hoop. OLVrouw van Smarten, bid voor ons.

 

18/3 Leo XIV gefotografeerd onder de knielende deelnemers aan Pachamama ritueel in 1995 - Sign of the Cross

Een foto die decennialang verborgen is gebleven, is opgedoken. Hij toont een jonge Augustijner priester, Robert Prevost, de latere paus Leo XIV, knielend in een kring, deelnemend aan een ritueel dat expliciet wordt aangeduid als een "rite van Pachamama". Meerdere Augustijner getuigen hebben zijn identiteit bevestigd. Het is 1995. De locatie is een symposium in Zuid-Amerika. De ceremonie betreft een inheemse landbouwaanbidding.

Frank Wright: Dezelfde mensen die je vertellen dat het verboden is om te knielen om de eucharistie te ontvangen, knielen voor het heidendom. Wat is heidendom? Heidendom is het geloof van agrarische boeren. Dit is een natuurbeeld en een agrarisch beeld. Het is letterlijk een heidens afgodsbeeld. Het is een religie van integraal humanisme wat precies is wat paus Leo XIV ongeveer zes weken geleden in een apostolische brief zei te promoten. Dit is een zeer verontrustende realiteit.

De laatste Pachamama-afgoderij dateerde van 2019 met paus Franciscus in een ceremonie in de pauselijke tuinen.

 

Aartsengelen

1. Aartsengel Michaël

De Beschermer

Michaël is de hoogste aartsengel en de leider van de hemelse legers. Hij wordt vaak afgebeeld als een krijger die de mensheid verdedigt tegen het kwaad, met name Satan. Hij biedt moed, bescherming en kracht om uitdagingen te overwinnen.

2. Aartsengel Gabriël

De Boodschapper

Gabriël is de boodschapper van God, verantwoordelijk voor het overbrengen van goddelijke boodschappen en openbaringen. Hij wordt vaak geassocieerd met communicatie, leiding en helderheid van doel. Gabriël speelt ook een essentiële rol bij conceptie en geboorte.

3. Aartsengel Rafaël

De Genezer

Rafaël staat bekend als de genezer en beschermer van de gezondheid. Hij helpt bij fysieke, emotionele en spirituele genezing, begeleidt reizigers en ondersteunt hen die op zoek zijn naar waarheid en liefde. Rafaël wordt nauw verbonden met bescherming tijdens reizen.

4. Aartsengel Uriel

Het Licht van God

Uriel staat bekend om het verlichten van de geest met wijsheid en waarheid. Hij helpt mensen inzicht te vinden, problemen op te lossen en intellectueel begrip te ontwikkelen. Hij helpt ook bij profetieën en dient als gids in tijden van verwarring of duisternis.

5. Aartsengel Raguel

De Vriend van God

Raguel is de aartsengel van rechtvaardigheid, harmonie en eerlijkheid. Hij helpt bij het oplossen van conflicten en brengt orde waar chaos heerst. Raguel waakt over de engelen en zorgt ervoor dat er harmonie onder hen heerst.

6. Aartsengel Sariel (of Sarathiel)

De Prins van God

Sariel staat bekend om zijn hulp bij het onderscheiden van goddelijke rechtvaardigheid en het bieden van begeleiding bij morele dilemma's. Hij waakt ook over het lot van individuen en is verbonden met de maanfasen en de kennis van cycli.

7. Aartsengel Remiel

De Ontwaker

Remiel, ook wel bekend als de "Engel van Hoop", zou zielen bijstaan ​​in hun ascensieproces en biedt begeleiding in momenten van wanhoop of bij levensveranderingen. Hij wordt soms gezien als een gids voor mensen die op weg zijn naar verlichting.

8. Aartsengel Zadkiel

De Engel van Barmhartigheid

Zadkiel staat bekend om barmhartigheid, mededogen en vergeving. Hij helpt mensen schuldgevoelens en pijnlijke herinneringen los te laten en moedigt hen aan vrijheid te vinden door vergeving. Hij wordt ook geassocieerd met transformatie en spirituele reiniging.

9. Aartsengel Jophiel

De Schoonheid van God

Jophiel is de engel van schoonheid, creativiteit en vreugde. Hij helpt mensen meer positiviteit, helderheid en inspiratie te brengen en bevordert innerlijke en uiterlijke schoonheid. Jophiel helpt ook negatieve gedachten en omgevingen te zuiveren.

10. Aartsengel Haniel

De Genade van God

Haniel is de aartsengel van goddelijke genade, intuïtie en evenwicht. Ze helpt mensen contact te maken met hun innerlijke wijsheid, met name op het gebied van emotionele genezing, en brengt evenwicht in relaties. Haniel helpt ook bij maangerelateerde energieën en vrouwelijke cycli.

11. Aartsengel Chamuel

De Zoeker van God

Chamuel staat bekend om zijn hulp bij het vinden van vrede, liefde en innerlijke rust. Hij helpt beschadigde relaties te herstellen en brengt genezing in onrustige harten.

Chamuel helpt liefde en vrede te herstellen, begeleidt ons bij het verzoenen van verbroken relaties en het vinden van innerlijke rust. Hij wordt vaak aangeroepen bij het zoeken naar verloren dingen, zowel spiritueel als materieel.

18/3 Israël en de VS hebben South Pars aangevallen – het grootste gasveld ter wereld. Maar dit wisten ze blijkbaar niet, of het kon ze niet schelen: South Pars wordt gezamenlijk beheerd door Iran én Qatar. Ze hebben niet alleen Iran aangevallen. Ze hebben de energie-ruggengraat van hun eigen bondgenoten in de Golfregio aangevallen. Laat dat even tot je doordringen. 

* De Revolutionaire Garde heeft zojuist alle belangrijke energiefaciliteiten in de hele GCC tot "directe en legitieme doelen" verklaard – en gewaarschuwd dat er binnen "de komende uren" aanvallen zullen plaatsvinden.

* Doelwitten op de lijst: het LNG-complex van Qatar, faciliteiten van Saudi Aramco, olieterminals van de VAE – ALLES.

* Saudi Aramco heeft de werknemers van de SAMREF-raffinaderij in Yanbu al geëvacueerd. Ze wachten niet. Ze weten wat er gaat komen.

* Iraanse hackers hebben de digitale systemen van Aramco NU AL aangevallen – ze hebben afbeeldingen geplaatst en dreigementen geuit om hun infrastructuur LAMREL te leggen.

* Er zijn zojuist meerdere EXPLOSIES gehoord in Riyad – bevestigd door Reuters, AFP en AP. Sirenes loeien in de Saoedische hoofdstad. 

Begrijpt u de omvang van wat er gebeurt?

Het LNG-complex van Qatar is het GROOTSTE ter wereld. Het levert 30% van 's werelds vloeibaar aardgas. Als Iran het aanvalt, VERDWIJNT de Europese verwarmingsvoorziening van de ene op de andere dag. Niet over maanden. VAN DAG OP DAG. 

Saudi Aramco is het meest waardevolle bedrijf ter PLANEET – met een waarde van $ 1.800.000.000.000. De raffinaderijen verwerken 12 MILJOEN vaten per dag. Eén succesvolle aanval legt 10% van 's werelds olie PLAT. 

In 2019 legde één enkele droneaanval op de Abqaiq-installatie van Saudi Aramco de productie van 5,7 miljoen vaten per dag stil en zorgde ervoor dat de olieprijs in één sessie met 15% steeg. Iran heeft nu tien keer zoveel motivatie en niets meer te verliezen. Ze laten je "precisieaanvallen op Iraanse doelen" zien. Ze laten je NIET zien dat die aanvallen Iran juist de RECHTVAARDIGING gaven om elke olie-installatie te vernietigen, van Qatar tot Saoedi-Arabië en de VAE. Hier is de logica – volg hem aandachtig:

→ Je bombardeert een gasveld dat GEZAMENLIJK in BEZIT is met Qatar

→ Qatar – je eigen bondgenoot in de Golf – veroordeelt je publiekelijk

→ Iran gebruikt de aanval als rechtvaardiging om ALLE energiebronnen in de Golf aan te vallen

→ De Revolutionaire Garde verklaart de installaties in de Golf formeel tot "legitieme doelen" → Aramco begint met het EVACUEREN van raffinaderijen

→ Explosies treffen Riyad

→ Je hebt Iran niet verzwakt. Jullie hebben ze het excuus gegeven om de HELE economie van de Golfregio plat te branden.

Als dit een "strategische overwinning" was, waarom evacueert Aramco dan NU werknemers?

Als het Iraanse leger "verzwakt" is, waarom proberen zes Golfstaten dan hun olievelden te beschermen tegen een aanval die volgens hen OP HET PUNT STAAT te gebeuren? Volledige stilte.

Je evacueert 's werelds meest waardevolle bedrijf niet, tenzij je WEET wat er gaat komen.

De Revolutionaire Garde zei "binnen enkele uren". Niet dagen. Niet weken. UREN.

En elke Golfstaat is zojuist van toeschouwer in DOELWIT veranderd. Dit is niet langer een oorlog tussen de VS en Iran. Dit is een oorlog die op het punt staat de volledige energie-infrastructuur van de Golfregio te VERNIETIGEN – de infrastructuur die de HELFT van de planeet van energie voorziet. Bereid je daarop voor. Ze willen niet dat je dit ziet. - Tweet van limitless

18/3 Tweet Healthranger: WAARSCHUWING: Het Iraanse gasveld South Pars is door Israël aangevallen en staat nu in brand. Dit gasveld wordt gedeeld met Qatar (het is hetzelfde veld, maar dan ondergronds). Als vergelding zegt Iran nu dat het de Ras Laffan 1 & 2-faciliteiten in Qatar zal vernietigen. 

Mensen, deze faciliteiten zijn goed voor 25% van de wereldwijde gasexport. Als ze worden vernietigd, stort de wereld in een hongersnood, veroorzaakt door Trump, die deze oorlog in de eerste plaats is begonnen. 

Amerikanen zullen honger lijden. Miljoenen burgers uit andere landen zullen waarschijnlijk sterven door hongersnood en maatschappelijke onrust. 

Ik heb AI-programma's gevraagd om de hersteltijd te schatten die nodig is om deze gasinfrastructuur weer operationeel te krijgen. De schattingen, afhankelijk van de mate van schade die Iran zal aanrichten met de komende aanvallen, variëren van minimaal zes maanden tot maximaal vijftien jaar. 

We zouden het hier kunnen hebben over meer dan een decennium van wereldwijde hongersnood, met miljoenen (of zelfs mogelijk een miljard) doden, aangezien meer dan 4 miljard mensen momenteel leven van voedsel dat is verbouwd met meststoffen afkomstig van aardgas. 

De meeste mensen die dit lezen hebben geen idee hoe erg het gaat worden. Helemaal geen idee. Dit zal onze planeet treffen als een meteorietinslag, met JAREN van hongersnood en ineenstorting als gevolg...

18/3 Vormt Donald Trump onderdeel van 'The Final Battle'? - Niburu

De beelden op Truth Social logen er niet om: president Donald Trump kondigde afgelopen weekend met veel bombarie aan dat het Iraanse eiland Kharg "volledig was vernietigd" in een van de krachtigste bombardementen ooit.
Maar achter de rookgordijnen van de overwinning schuilt een pijnlijke waarheid: de machtigste man ter wereld zit muurvast. Trump is niet langer de regisseur van zijn eigen buitenlandbeleid; hij is de gevangene geworden van een conflict dat hij niet meer kan sussen zonder politieke zelfmoord te plegen.

Trump’s agenda was simpel: de Amerikaanse economie beschermen en "eindeloze oorlogen" vermijden. Maar de realiteit in de Straat van Hormuz heeft die strategie aan diggelen geslagen. Terwijl hij op social media roept dat de Iraanse vloot is uitgeschakeld, rapporteert het Joint Maritime Information Center een daling van 97% in het commerciële scheepsverkeer. De blokkade is een feit, en de olieprijs — die de 150 dollar aantikte — is de strop om de nek van de Amerikaanse consument.

Het meest veelzeggende teken van zwakte is Trumps recente smeekbede aan de NAVO. De man die jarenlang de alliantie bekritiseerde als een "bejaardentehuis op Amerikaanse kosten", dreigt nu dat de toekomst van de NAVO "zeer slecht" is als Europa niet helpt de zeestraat vrij te maken. Het is een publieke erkenning dat de Amerikaanse vloot, inclusief de peperdure USS Gerald R. Ford, machteloos staat tegenover de asymmetrische mijnenoorlog van Iran.

De grootste barrière voor een diplomatieke uitweg is echter niet Teheran, maar Jeruzalem. Trump zit in de tang van Israël. Terwijl de Amerikaanse president wanhopig probeert de oliemarkt te kalmeren door te roepen dat de oorlog "vrijwel voorbij" is, kondigt zijn eigen defensieminister Pete Hegseth doodleuk de "meest intense dag van aanvallen" aan.

Voor Israël is dit namelijk niet zomaar een conflict; het is een kans om het Iraanse regime definitief de genadeklap te geven. Israëlische korvetten met de maritieme Iron Dome beschermen hun eigen gasvelden, maar laten de mondiale olietoevoer doelbewust in de waagschaal liggen om de druk op het regime in Teheran te maximaliseren. Trump kan niet terugvallen op diplomatie zonder zijn meest cruciale bondgenoot — en zijn eigen evangelische achterban — te verraden en te riskeren dat de hele wereld gaat uitvinden wie hij werkelijk is.

Someone finally said it: “We're at war with Iran because of the Epstein files” — illuminatibot (@iluminatibot) 

Trump’s huidige strategie is er een van "pre-emptive blaming". Nu hij beseft dat hij de Straat van Hormuz niet open krijgt zonder boots on the ground — een stap die zijn politieke doodvonnis zou betekenen — bereidt hij het narratief voor zijn falen voor.

Als de benzineprijzen aan de pomp blijven stijgen en de Amerikaanse economie in een recessie stort, zal hij niet wijzen naar zijn eigen escalatiepolitiek, maar naar de "lafhartige" NAVO-bondgenoten die weigerden hun mijnenjagers te sturen. Het is een tragisch schouwspel: de president die beloofde Amerika weer groot te maken, moet nu machteloos toezien hoe zijn agenda wordt gegijzeld door een regionale oorlog die hij wel kon ontketenen, maar niet kan stoppen.

De komende weken zijn cruciaal. Als de olieprijs de $200 nadert, zal de druk vanuit Wall Street onhoudbaar worden. De vraag is of Trump dan durft te breken met de koers van Israël, of dat hij zich definitief laat meesleuren in een conflict dat zijn presidentschap zal definiëren — en mogelijk ruïneren.

Daar komt nog bij dat velen denken dat de eerdere moordpoging op Trump niets anders was dan een soort inwijdingsritueel. Een ritueel waarbij hij formeel onderdeel werd van de welbekende satanische sekte die in de achtergrond alles aanstuurt. Dit ritueel zou dan hebben plaatsgevonden omdat Trump onderdeel moet vormen van wat ze de ’final battle‘. Het armageddon scenario zoals dat ook is voorspel door Bill Cooper al die jaren geleden.