Boodschap op 8/1/2026 van Debora over 2026 - giovanipromanduria
25/3/2004: Mijn dochter, het uur is gekomen dat de natie in één plotselinge nacht ten onder zal gaan. Moeders en kinderen zullen huilen, en om deze rechtvaardige tranen zal ik niet toestaan dat Italië wordt uitgewist! Na de verwarring, de aardbeving, de religieuze muiterij, het jobverlies, de verschillende epidemieën die jullie zullen teisteren, de klimaatschommelingen, allerlei soorten lijden, zal de hele wereld zich in een grote crisis bevinden. het zal het begin zijn van een angstaanjagende periode die je te wachten staat als mijn Heer niet wordt erkend.
Over je natie, die de zetel van het Christendom in zich draagt, nu innerlijk verdeeld, zal de gesel van een soort revolutie neerdalen: de eerste van vele kwellingen. Omwille van de zielen van de menigte, zal Ik je thuis redden, o volk, maar het zal gedeeltelijk getroffen en verwoest worden door de golf van volkeren die je haten en hun opmars tegen je voorbereiden. Terwijl er overal chaos heerst, zullen deze mannen, die de zwarte vlag opnemen, jullie aanvallen en met woede bloed laten vloeien in de straten, op de pleinen en in de fonteinen. Je zult zien hoe je ledematen verminkt worden want hun oude plan zal als een storm over jullie heen komen.
Geprezen zij Jezus Christus, geliefde broeders. Ondertussen wens ik jullie van harte toe dat dit jaar 2026 altijd een jaar van hoop mag zijn. Het Jubeljaar 2025 is net afgelopen, en daarom moeten we altijd deze vreugde van het geloof in ons dragen en de Heer Zijn werk laten doen. We lezen een boodschap die we precies hebben gekozen omdat we het hele jaar, bij het evalueren van de plannen van de wereld, hebben nagedacht over het in praktijk brengen van het Woord van God, en dus het geopenbaarde Woord. Wat vertelt God ons door middel van deze boodschap? Nu, aan de ene kant schokt het ons, maar als het zegt dat we er klaar voor moeten zijn, is het misschien beter.
We hebben het begin van ons jaar al gezien; de duivel heeft al een grote prijs geëist. Ik heb dit al vaak gezegd, maar mensen luisteren niet. Satan wil jongeren en kinderen, daarom moeten we voorzichtig zijn. Ik zou mijn 14- of 15-jarige zoon nooit naar feestjes sturen, ver van huis, of naar situaties die, om het zo maar te zeggen, buiten zijn controle liggen. Ik denk aan al die moeders die vandaag rouwen om hun overleden kinderen. We moeten ermee rekening houden dat de duivel meer bezeten is dan ooit.
We hebben ook overstromingen en aardbevingen gezien, maar dit jaar zullen er nog zwaardere zijn. De natuur bereidt zich voor, en wat doen wij, lieve vrienden? Wij bereiden ons niet voor. Toch zijn de tekenen overal. Het is een jaar van een keerpunt, en daarom zal het een belangrijk jaar zijn. Het jaar zal de vruchten van menselijke prestaties, van menselijke plannen, en daarom ook van de ontkenning van God met zich meebrengen. Wanneer we in de woorden van de boodschap lezen dat de Heer duidelijk stelt dat als we Zijn heerschappij niet erkennen, we veel tegenspoed zullen ervaren. De boodschap is specifiek. Het is een uur dat eraan komt, een voorbestemming die we onszelf opleggen met onze keuzes.
De Heer, die van de tijd is, Heer van de geschiedenis, vertelt ons dat moeders zullen huilen, kinderen zullen huilen, maar Hij zal dat niet toestaan Italië moet worden uitgewist. Uitgewist vanwege wat? Veel dingen, vooral de goddeloosheid waarmee we het tot nu toe hebben behandeld, ook al lijkt het tekenen van opstanding te vertonen. Ons Italië verkeert in zo'n slechte staat op elk gebied dat we onze kinderen naar het buitenland moeten sturen om te studeren, naar het buitenland om werk te vinden, naar het buitenland om voor ze te zorgen. Kortom, wat blijft er in dit Italië over als niet de zogenaamde dapperen en sterken en de vele gezinnen die weerstand moeten bieden, thuis moeten blijven.
Laten we daarom de rijkdom van deze boodschap lezen als het programma dat we het hele jaar nodig hebben, want weten betekent ook aan veel dingen ontsnappen. We bevinden ons in een tijd waarin alles op zijn kop staat. Laten we het niet alleen over ethiek en moraliteit hebben, laten we het ook hebben over de doctrine, die we aan het einde van deze meest hatelijke synode zien, waarin alles gezegd werd, meer dan alleen de essentiële zaken die moeten blijven bestaan, maar de Heilige Geest zal hierin ook zijn wil doen. Hij zegt ons dat er daarna een aardbeving zal komen, uiteraard niet alleen een geofysische aardbeving, maar een politieke en sociale aardbeving.
Het wordt gevolgd door religieuze muiterij, wat betekent dat wanneer het geloof wordt geblokkeerd, er muiterij komt. Dan vertelt Hij ons over jobverlies dat zich verder zal verspreiden. Dan zijn er nog de verschillende epidemieën die ons zullen teisteren. Deze epidemieën ontstaan niet zomaar, mijn beste vrienden, we hebben dit in voorgaande jaren reeds meegemaakt. Misschien, wordt dit alles nog sneller, systematischer, misschien om ons te laten wennen aan dit soort werkelijkheid. Hij spreekt over een omgekeerd klimaat waarin hitte, kou, enzovoort zullen aanhouden, zelfs gedurende maanden die anders niet erdoor zouden worden beïnvloed, en vervolgens vertelt Hij ons over verschillende soorten lijden.
De hele wereld zal zich in een grote crisis bevinden. Deze crisis zal vooral een sociale crisis zijn, maar ook een economische. Het zal, zegt Jezus, het angstaanjagende begin zijn van een angstaanjagende periode, omdat de dingen heel snel zullen gebeuren en zich vaak zullen opeenstapelen. Hij zegt: wat staat jullie te wachten als jullie Mijn heerschappij niet erkennen? We sloten vorig jaar af met de ontkenning van Maria's heerschappij, omdat zeggen dat OLVrouw Medeverlosser is, gelijk staat aan het erkennen van de Vrouw. Daarom, doordat zij aan Christus' zijde staat, houdt Hij de heilsgeschiedenis van de verlossing in Zijn handen. Mensen willen dit niet accepteren.
Het uitbreiden van Maria's heerschappij zou een positieve zaak zijn, omdat het accepteren van Maria's heerschappij hetzelfde is als het dubbel accepteren van Christus' heerschappij. Jezus maakt ons duidelijk dat op onze natie, vooral op Italië, dat Rome in zijn schoot draagt—het Christendom, nu intern verdeeld, zoals Hij in 2004 zei—een plaag van een soort revolutie zal neerdalen, de eerste van vele kwellingen. Het is duidelijk dat de eerste van alle revoluties ongehoorzaamheid blijft aan Gods wil, aan de principes van God die Hij ons heeft nagelaten met het Evangelie, met de getuigenissen van het Evangelie, en met al diegenen die Hij in elke eeuw schept. Hij heeft ons de erfenis van standvastigheid nagelaten door middel van de leer.
We ontvangen die, maar zodra we aan de leer willen raken, de woorden van de Mis, de woorden van de Christelijke eredienst, raken we het heilige zelf aan, en worden we zo meer godslasteraars. Maar de Heer werpt een belangrijk licht op de zielen van de schare, dat wil zeggen, op allen die de ervaring van het offer hebben omarmd in een daad van herstel, als een offergave. Ik zal jullie huis redden, daarom zal Hij de Kerk redden en ons volk redden, dat echter, zo vertelt Hij ons, gedeeltelijk getroffen en vernietigd zal worden door de golf van volkeren die jullie haten en hun opmars tegen jullie voorbereiden. Daarom, beste vrienden, dit zal een terugkerend thema zijn dat ons het hele jaar door zal vergezellen.
Wie zijn deze mensen, deze golf van volkeren die ons haten? Het zijn moslims, beste vrienden, en onder hen vele andere losbandige mensen die, overbodig te zeggen, hun religie hebben gebaseerd op de valse profeet Mohammed. Ik neem de volledige verantwoordelijkheid voor wat ik zeg: Mohammed is een valse profeet die beweerde een halfgod te zijn. Hij creëerde een menselijke organisatie, aanvankelijk een sekte, die vervolgens belangrijker werd, uitsluitend omdat zij oplegden dat iedereen die in de wereld geboren werd, deze religie moest aanvaarden. Je begrijpt dus dat er in de loop der tijd, van de tijd van Mohammed (620/622) tot vandaag, vele eeuwen zijn verstreken waarin degenen die het niet accepteerden de prijs betaalden.
Zelfs vandaag de dag betalen moslims die zich willen bekeren een hoge prijs voor hun bekering met de dood, met onthoofding. Daarom wil ik mijn volk, en degenen die luisteren, helpen om ons voor te bereiden en ook om te strijden tegen zoveel, te veel, te veel, te veel initiatieven van openheid jegens diegenen die we broeders noemen, maar die geen broeders zijn. Dat zijn ze niet omdat ze niet tot een religie behoren, en daarom tot geen enkel levensprincipe, maar tot een principe dat het leven zelf voortdurend schendt. De dood is daarom een kans om hun plannen uit te voeren: kinderen doden, echtgenotes doden, mensen doden die als zogenaamde vijanden worden beschouwd, zelfs binnen de familie.
Daarom wat kunnen we verwachten van mensen zoals zij die het vlees van hun familieleden verbranden om hun ideologie te bevorderen, want daar hebben we het over. Willen wij ook deze hoge prijs betalen? Ik ben er geen voorstander van, en ik hoop dat veel Italianen ontwaken uit deze vervloekte slaap waarin ze zich voordoen als zogenaamde democratie wat niet democratisch is. We zouden nooit naar hun landen kunnen gaan en verklaren dat we werkelijk vrij zijn om ons geloof te belijden; kijk naar de hele ervaring die we tot nu toe hebben gehad.
Laten we eens nadenken over alles wat er tot nu toe is gebeurd: moslims zijn tegen joden, joden zullen tegen Christenen zijn, moslims zullen tegen Christenen zijn, en ze bereiden zich voor – niet de golf van aankomsten, maar na het integratieproces – de schending van onze rechten. Tegen 2027 zullen velen van hen reeds onze steden, onze regio's besturen, en wij geven ze al deze ruimte in naam van wat? We mogen ons niet overgeven namens de zaak van zoveel goede mensen en zoveel standvastige geestelijke mannen in de Kerk. De tijd is gekomen, lieve broeders, om te beginnen te begrijpen dat we nooit meer ons hoofd mogen buigen, niet meer dan we op het punt zijn gekomen waarop we het moeten doen. Het is een moment waarop we moeten leren nee te zeggen.
We moeten deze democratie minder aantrekkelijk maken dan de wereldwijde elite het graag zou willen laten lijken, zij die de invasie van onze landen hebben veroorzaakt, alleen maar om hun nu verwoeste infrastructuur te maskeren, waardoor onze bevolking ook is afgenomen. Daarom zullen we binnenkort niet meer bestaan als volk, en wat we nog hebben om te ademen zal verstikt worden door de golf van al deze boosaardigen. We kunnen dan niet zeggen dat OLVrouw ons zal helpen, want dat zal niet genoeg zijn. Wij begrijpen allemaal dat het God zelf is die dit zal toestaan. Als we het na al die jaren niet hebben willen accepteren, zullen we noodzakelijkerwijs door bloedvergieten ondervinden, zodat de wereld kan veranderen en zichzelf kan vernieuwen.
Maar waarom zouden we met geweld moeten sterven om niet te accepteren dat ons geloof van God komt en een geopenbaard geloof is, omdat Jezus Christus het ding van alle dingen is? Dus als we dit zouden accepteren en het verschuldigde zouden betalen aan God, zou ons zoveel kwaad bespaard blijven. Dan zouden wij, die vertrouwen op de valse wetenschap van vandaag, die, hemel zij dank, helpt waar ze voor bedoeld is, maar ook vaak op een religie die vals en steriel is geworden, en ook op een verkeerde sociale indoctrinatie, daar moeten we ons hoofd niet voor buigen. Uit de profetieën van Manduria zal er een heel jaar islamitische politiek zijn, een heel jaar Chinese politiek, hoe en wanneer het zal gebeuren weet OLVrouw, zij heeft het gezegd, we zijn in staat geweest te openbaren wat ons is toegestaan, maar we moeten onze ogen openen, lieve broeders, dus nu is het tijd om de devotie van de Bloedtranen van onze Moeder te verspreiden voordat ze de onze worden.
Het is tijd om onze rozenkransen echt te bidden, waar we ons ook bevinden. In ziekenhuizen, in onze bedden vol pijn, want dat lijden vermengd met gebed verricht wonderen, lieve broeders. We moeten geloven in de kracht van het gebed, want als we een oproep om herstel zouden aanheffen met oprechte, begrepen en aangeboden daden, zouden we grote en ernstige rampen kunnen voorkomen, ernstige problemen waar onze politici en zelfs de zogenaamde welvaartsstaat helaas van op de hoogte zijn. Het is niet dat ze ze niet zien, maar ze zullen ze niet kunnen tegenhouden, want ze galopperen als dolle paarden, deze plagen die op het punt staan te arriveren. Dat gezegd hebbende, beste vrienden, is onze boodschap een boodschap van hoop, omdat we de weg moeten bereiden voor OLVrouw voor haar overwinning.
Maar vóór de overwinning, is er altijd een strijd. Waar we ons moeten op voorbereiden is een sociale oorlog. Laten we niet alleen denken aan de grote oorlog, de hele oorlog, dat zal plotseling komen. En ik heb jullie altijd met een open hart verteld, dat als het ons zou treffen in tijden van totale onvoorbereidheid, het nog veel verschrikkelijker en moeilijker zou zijn, maar als ze ons treft op een moment dat we gereed zijn, dan zouden veel dingen veranderen, ook omdat de komende wereldoorlog niet zo lang zal duren als oorlogen uit andere tijden. Welnu, liefste mensen, ik weet dat velen van jullie ook fysieke moeilijkheden ondervinden.
We moeten van dit moment gebruikmaken om OLVrouw alles te bieden wat we kunnen, oms fysieke zwakheden te zien als een mogelijkheid niet alleen tot verlossing, maar ook tot een weg naar heiligheid, tot een snelle bekering, tot hulp, samen met dat wat de heilige zielen in het vagevuur aanbieden, en elk uur sluiten zich jongeren en kinderen bij ons aan die zich ook op oncologische afdelingen bevinden, en die hun leven aanbieden voor deze grote reiniging die de Heer zo snel mogelijk wil laten komen, zodat de wereld eindelijk weer kan ademen.
Vrede, vrede, vrede, vrede, dit woord dat nu zo onmogelijk, zo onplanbaar, zo ongewenst lijkt en toch hebben we deze vrede nodig. Het is duidelijk dat deze vrede moet binnenkomen via ons hart en onze geest. Zoals Jezus ons reeds leerde toen Hij in onze wereld kwam: God werd een Kind, hij koos geen ander pad, maar koos altijd het pad van de mensheid, daarom door menselijkheid en verlossing en acceptatie dat de mens ook gebreken kan hebben die hij wilde creëren met de zonde die blijft voortbestaan en blijft worden geaccepteerd als sociale normaliteit, pedagogische normaliteit. Die zonde moeten we juist bestrijden en uitroeien, want wat slecht is, blijft slecht en wat goed is, schept een zegen.
Ik ben ervan overtuigd dat jullie je gezinnen ook hebben gemarkeerd met de markering: 20+CMB+26 (de 3 wijze Koningen: Caspar, Melchior, Baltazar) boven de ingang van jullie huizen. Wanneer de gelegenheid zich voordoet, laat een Priester je woning zegenen. Ook afbeeldingen van Jezus en Maria in onze woningen. Vergeet niet dat de Maagd van de Eucharistie Jezus in haar schoot draagt, precies het eucharistische symbool, zoals St Bernardinus van Siena zei. Dit alleen al is genoeg om de krachten van de hel te stoppen. En het is niet alleen wat we eten door de Eucharistie, maar ook wat ons voedt, met de geest, met de gedachte, met het oor. Dit is ook de voeding die ons bescherming biedt, omdat de geloofsdaad door al deze ervaringen wordt gevoed.
We hebben veel genade nodig. OLVrouw heeft beloofd ons die te schenken door haar devotie. En zij die de Maagd van de Eucharistie liefhebben en de devotie tot haar verspreiden, weten dat dit een krachtig werk is, omdat ze het elke dag zien in de genade die ze ontvangen, in hun ervaringen, in hun parochies. Christenen, ware christenen, moeten zich daarom overgeven aan de liefde van God. God is groter dan wij. Hij kent onze problemen en vooral die van onze geest, ons hart en onze familie. Wanneer we obstakels tegenkomen, en vooral om te voorkomen dat deze obstakels zich voordoen, weet God alles van ons. Daarom is onszelf aan God toevertrouwen niet alleen een last van ons afwerpen, maar ook God vol vertrouwen geven wat we niet menselijkerwijs aankunnen.
Zoals een oude wijze zei: Ik ga niet naar de kerk omdat ik sterk ben, ik ga naar de kerk omdat ik zwak ben. Juist door mijn kwetsbaarheid te erkennen, ga ik kracht putten uit de Machtige en Sterke. Ik omarm iedereen, dierbaren, de Priesters, de missies. Ik zegen iedereen, ik zegen met de zegen van St Franciscus, die van liefde voor je medemens inhoudt. Want bidden is noodzakelijk, maar niet genoeg. We moeten ons geloof ook vieren met alles wat we zijn. God schiep ons met twee handen, twee armen, twee benen, twee voeten, twee ogen, twee oren, een hoofd vol met zoveel dingen. Laten we proberen het te vullen met positieve dingen, om goede daden te doen. God heeft niet alleen nodig wat we zeggen, ons getuigenis, maar ook, en vooral, wat we doen. Moge God jullie zegenen.
15/3 Verborgen gezichten van wereldleiders en hun volgende stap - Great Miracles Avenue
