Archief

5/3 Bid voor de hele wereld, maar ik vraag je ook om voor de Paus te bidden - Celeste

Onze Lieve Vrouw van de Nacht

De H. Aartsengel Michaël verscheen met een getrokken zwaard in zijn rechterhand, samen met OLVrouw en de drie gebruikelijke engelen, aan Celeste thuis. Maria spreidde haar handen en zei:

Mijn kinderen, ik ben vandaag weer bij jullie om jullie te vertellen dat jullie allen mijn kinderen zijn en dat ik niemand van jullie wil verliezen. Bid daarom, mijn kinderen, en vertrouw jezelf altijd toe aan de Heer en wees niet bang, smeek ik jullie.

Verlies nooit je geloof, mijn kinderen, versterk het altijd, want de Heer is dicht bij jullie en zal jullie nooit alleen laten. Blijf bij Hem, smeek ik jullie, heb Hem lief en bid altijd.

Mijn kinderen, ik vraag jullie te bidden voor de hele wereld, maar ik vraag jullie ook te bidden voor de Paus. Ik vraag jullie veel te bidden voor de Paus, mijn kinderen, en wees vredig, smeek ik jullie.

Ga naar het veld en bid, het is een gezegend veld. De engel waakt over jullie, mijn kinderen, en zal jullie helpen. Jullie zullen nooit alleen zijn. Onthoud altijd dat ik hier ben om vrede en liefde te brengen.

Ik zal jullie nooit alleen laten, mijn kinderen. Heb elkaar lief, smeek ik jullie, heb elkaar innig lief, want ik ben altijd bij jullie. Ik zegen jullie allen in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.

OLVrouw zegende ons, sloot haar handen en verdween samen met de drie gebruikelijke engelen en de H. Aartsengel Michaël, die boven haar waren gebleven terwijl zij sprak.

27/2 Keer je af van de wereld - Chantal Magby

Maria, Moeder van de Christelijke Liefde: Kindertjes, in deze tijd van de vasten vraag ik jullie om alle nieuwigheden die jullie worden aangeboden te mijden en alleen het kruis van Mijn Zoon Jezus te omarmen.

Keer je af van de wereld, Mijn lieve kleintjes, en richt je blik op het Paradijs, het Paradijs waarvoor jullie geschapen zijn.

Wees waakzaam. Als er grote en kleine deuren voor je staan, kies dan altijd de smalste deur. Want niemand zal de Hemel bereiken door door grote deuren te gaan.

Jullie gaan een toekomst tegemoet zonder waarheid en zonder liefde, zonder respect voor God. Ik lijd voor wat jullie te wachten staat.

Bid daarom, bid. Blijf trouw aan Mijn Zoon Jezus en aan de leer van het ware leergezag van Zijn Kerk.

Jullie zullen nog vele jaren van zware beproevingen voor de boeg hebben. Babel zal zich over de aarde verspreiden en weinigen zullen standvastig blijven in het geloof. Trek je niet terug.

Jullie Heer heeft jullie oprechte en moedige getuigenis nodig. Ga voorwaarts zonder vrees. Ik, Maria, Moeder van de Christelijke Liefde, zal altijd aan je zijde staan ​​om je te helpen en te steunen.

Dit is de boodschap die ik je vandaag geef in de Naam van de Allerheiligste Drie-eenheid. Ik dank je dat je mij de gelegenheid hebt gegeven je hier opnieuw bijeen te brengen.

Ik zegen je in de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Jullie Hemelse Moeder, Maria, Moeder van de Christelijke Liefde.

1/3 Je zult gevraagd worden alles op te geven - Christine

De Heer: Mijn kind, je zult de hemel verborgen zien voor de gezichten der mensen, omdat de mensen Mijn Woord van Waarheid hebben verworpen en de leugens van de Boze hebben omarmd. Je zult de wereld bedwelmd zien door het Kwaad en afdalen in de hel, en je kreten zullen slechts met stilte beantwoord worden. Het vuur zal uit de harten verdwijnen, mensen zullen elkaar verloochenen, en hun ware stenen harten zullen in het volle daglicht aan het licht komen. Dan zal het Uur van het Grote Oordeel aanbreken, maar weinigen zullen levend ontkomen, omdat velen Mijn Woord hebben verloochend. Mijn kinderen zullen lijden, en er zal grote discriminatie tegen hen zijn.

Verspil geen tijd aan wereldse zaken, maar bereid je hart en je woning voor. Keer je af van de wereld en zoek je toevlucht in Mijn Hart. Je zult gevraagd worden alles op te geven om in Mijn voetsporen te treden en Mijn Koninkrijk binnen te gaan, waar Ik ieder van jullie wacht, ieder die ernaar verlangt in Mijn voetsporen te treden en tot Mij te komen.

Weiger de hulp die Ik je breng niet.

Deze tijden zullen pijnlijk en bitter zijn. Het kwaad zal van alle kanten opduiken. Luister niet naar de duistere geruchten, maar zwijg en waak. Laat vertrouwen je toevlucht zijn. Kinderen, Hij die komt, komt om de mijnen onder Mijn mantel te nemen en hen te beschermen tegen hun vijanden. Wees stil en ga in gebed; laat al je daden een gebed zijn! Ga in aanbidding, je harten volledig verenigd met de Mijne, en van hart tot hart zal Ik je leiden op het pad, Ik zal je reis leiden. Verlaat het gebed en de Heilige Schrift niet, en vernieuw je doopgeloften in stilte. Maak van de zonde niet je favoriete woonplaats, maar keer je er met grote stappen van af.

Mijn kinderen, wandel op het rechte pad van het leven. Ik kom om al de mijnen te nemen en hen onder Mijn mantel te beschermen. Ik zeg je dit en Ik zal het je nog eens zeggen, opdat je harten zich openen voor Mijn Woord, dat alleen de Waarheid is.

5/3 Profetieën van de Zalige A. K. Emmerich i.v.m. de Kerk en de valse kerk - O Crux Ave 

* Ik zag een visioen van twee kerken en twee pausen en allerlei dingen, oud en modern… Ik zag de fatale gevolgen van deze valse kerk; ik zag haar groeien; ik zag ketters van allerlei aard naar de stad stromen. Ik zag de steeds toenemende lauwheid van de geestelijkheid, de cirkel van duisternis die zich steeds verder uitbreidde. En nu werd het visioen uitgebreider. Ik zag overal katholieken onderdrukt, lastiggevallen, beperkt en van hun vrijheid beroofd, kerken werden gesloten en overal heerste grote ellende met oorlog en bloedvergieten.

Ik zag ruwe, onwetende mensen gewelddadig verzet bieden, maar deze toestand duurde niet lang. Opnieuw zag ik in een visioen hoe de St-Pietersbasiliek werd ondermijnd volgens een plan bedacht door de geheime sekte, terwijl ze tegelijkertijd werd beschadigd door stormen. Maar het werd op het moment van grootste nood gebracht. Opnieuw zag ik de Heilige Maagd haar mantel erover uitspreiden. 

* Ik zag de Heilige Vader zeer biddend en godvrezend, zijn gestalte volmaakt, hoewel getekend door ouderdom en vele lijden, zijn hoofd op zijn borst gebogen alsof hij sliep. Hij viel vaak flauw en leek te sterven. Ik zag hem vaak tijdens zijn gebed door verschijningen ondersteund worden, en dan was zijn hoofd weer rechtop. Wanneer het op zijn borst boog, dwaalden de gedachten van velen snel heen en weer; dat wil zeggen, ze bekeken de dingen in een wereldlijk licht… Deze visioenen waren zo angstaanjagend dat ik bijna uitschreeuwde. Ik zie in de toekomst de religie zo diep zinken dat ze alleen nog hier en daar in boerderijen en in gezinnen die door God beschermd worden tijdens de verschrikkingen van de oorlog, beoefend zal worden. 

* Ik zie de Heilige Vader in grote nood. Hij woont in een ander paleis en ontvangt slechts enkelen in zijn aanwezigheid. Als de boosaardige partij hun eigen grote macht kende, zouden ze nu al een aanval hebben ingezet. Ik vrees dat de Heilige Vader nog veel beproevingen zal doorstaan ​​voor zijn dood, want ik zie de zwarte, valse kerk terrein winnen, ik zie haar fatale invloed op het publiek. De nood van de Heilige Vader en van de Kerk is werkelijk zo groot dat men dag en nacht tot God zou moeten bidden.

Mij is verteld veel te bidden voor de Kerk en de Paus… Gisteravond werd ik naar Rome gebracht, waar de Heilige Vader, diep bedroefd, zich nog steeds schuilhoudt om gevaarlijke situaties te ontlopen. Hij is erg zwak, volledig uitgeput door de nood, de angst en het gebed. Zijn voornaamste reden om zich schuil te houden is dat hij nu nog maar weinig mensen kan vertrouwen.” 

* Ik weet niet meer hoe ik gisteravond in Rome terecht ben gekomen, maar ik bevond me in de buurt van de Santa Maria Maggiore. Daar omheen zag ik menigten arme, vrome zielen, in grote nood en angst vanwege de verdwijning van de Paus en de onrust en alarmerende berichten in de stad. Gedreven door één gemeenschappelijke impuls waren ze gekomen om de Moeder Gods aan te roepen. Ze verwachtten niet dat de kerk open zou zijn; ze waren alleen van plan buiten te bidden. Maar ik was binnen, ik opende de deur en ze kwamen binnen, verbaasd dat de deur vanzelf openging. Ik stond op een afstand waar ze me niet konden zien. Er was geen dienst, alleen de altaarlampen brandden en de mensen knielden in stil gebed.

Toen verscheen de Moeder Gods. Ze zei dat er grote beproevingen op handen waren; dat de mensen vurig moesten bidden met uitgestrekte armen, al was het maar voor de duur van drie Onze Vaders, want zo had haar Zoon voor hen gebeden aan het kruis; dat ze om middernacht moesten opstaan ​​om zo te bidden; dat ze naar haar kerk moesten blijven komen, die ze altijd open zouden aantreffen; en dat ze bovenal moesten bidden voor de uitroeiing van de valse kerk. 

* De H. Moeder van God, zei nog veel meer dingen die ik met pijn in mijn hart moet navertellen. Ze zei dat als er maar één priester het bloedeloze offer zou kunnen brengen, zoals de apostelen dat deden, het bloedeloze offer net zo waardig en met dezelfde gezindheid als de apostelen, hij alle komende rampen zou kunnen afwenden. Voor zover ik weet, hebben de mensen in de kerk de verschijning niet gezien, maar ze moeten door iets bovennatuurlijks bewogen zijn, want zodra de H. Maagd had gezegd dat ze God moesten bidden zonder hun armen uit te strekken, hieven ze allemaal hun armen op. Het waren allemaal goede en vrome mensen. En ze wisten niet waar ze hulp en leiding moesten zoeken. Er waren geen verraders en geen vijanden onder hen. Toch waren ze bang voor elkaar. 

* Ik zag de St-Pietersbasiliek. Ik was er geweest, maar die was verwoest, op het heiligdom en het hoofdaltaar na. St-Michaël daalde de kerk in, gekleed in zijn harnas, en hij bleef staan ​​en dreigde met zijn zwaard een aantal onwaardige priesters die naar binnen wilden. Dat deel van de kerk dat verwoest was, werd onmiddellijk omheind met licht hout, zodat het goddelijk officie gevierd kon worden zoals het hoort. Toen kwamen er priesters en leken van over de hele wereld en zij herbouwden de stenen muren, aangezien de plunderaars niet in staat waren om de zware funderingsstenen te verplaatsen. 

* De Kerk verkeert in groot gevaar. We moeten bidden dat de paus Rome niet verlaat. Ontelbaar veel kwaad zou daaruit voortvloeien als hij dat wel deed. Ze eisen nu iets van hem. De protestantse leer en die van de schismatische Grieken moeten zich overal verspreiden. Ik zie nu dat hier in Rome de Katholieke Kerk zo sluw wordt ondermijnd dat er nauwelijks nog iets van over is. Ongeveer honderd priesters die niet misleid zijn. Ze werken allemaal aan de vernietiging, zelfs de geestelijkheid. Een grote verwoesting staat nu voor de deur. 

* Ik zag hartverscheurende ellende, spelen, drinken, roddelen, zelfs het hofmaken in de kerk. Allerlei gruweldaden werden erin begaan; ze hadden er zelfs een kegelbaan middenin opgezet. De priesters lieten het allemaal op zijn beloop en vierden de Mis op een zeer oneerbiedige manier; slechts enkelen van hen waren nog een beetje intelligent en vroom. Ik zag Joden rond de deuropeningen staan. Dit alles bedroefde me diep. Toen bond mijn Hemelse Bruidegom mij vast zoals Hijzelf aan de pilaar was vastgebonden, en Hij zei: Zo zal de Kerk ook gebonden zijn. Zij zal stevig gebonden zijn voordat zij weer zal opstaan. 

* Er komen zeer slechte tijden aan, zei mijn gids. De niet-katholieken zullen velen misleiden. Ze zullen alle mogelijke middelen gebruiken om hen uit de Kerk te lokken, en er zullen grote onrusten volgen. Toen had ik een ander visioen waarin ik de Koningsdochter (OLVrouw) gewapend voor de strijd zag. Vele mensen droegen hieraan bij met gebeden, goede werken, allerlei inspanningen en persoonlijke overwinningen, die van hand tot hand naar de hemel gingen, waar elk, naar zijn soort, werd verwerkt tot een wapenrusting voor de maagdelijke strijder. De perfecte pasvorm van de verschillende onderdelen was opmerkelijk, evenals hun wonderbaarlijke betekenis. Ze was van top tot teen bewapend.

Ik kende velen van degenen die de wapenrusting hadden bijgedragen, en ik zag met verbazing dat hele instellingen en grote en geleerde mensen niets leverden. De bijdrage kwam voornamelijk van de armen en nederigen. En nu zag ik de strijd. De vijandelijke gelederen waren verreweg talrijker; maar het kleine groepje gelovigen hakte hele rijen van hen neer. De bewapende maagd stond op een heuvel. Ik liep naar haar toe en smeekte voor mijn land en de andere plaatsen waarvoor ik moest bidden. Ze was op een bijzondere, maar veelbetekenende manier bewapend met helm, schild en maliënkolder, en de soldaten leken op die van onze tijd. De strijd was verschrikkelijk; slechts een handvol zegevierende helden overleefde! 

* Ik zie meer martelaren, niet nu, maar in de toekomst. Ik zag de geheime sekte meedogenloos de grote kerk in hun buurt ondermijnen. Ik zag een afschuwelijk beest uit de zee opkomen over de hele wereld. Goede en vrome mensen, vooral de geestelijkheid, werden lastiggevallen, onderdrukt en gevangengezet. Ik had het gevoel dat ze op een dag martelaren zouden worden, toen de kerk grotendeels verwoest was door de geheime sekte en toen alleen het heiligdom en het altaar nog overeind stonden.

* Ik zag de plunderaars van de geheime sekte de kerk binnengaan met het beest. Daar ontmoetten ze een edele Vrouw. Ze bleek zwanger te zijn, want ze liep langzaam. Bij deze aanblik werden de vijanden doodsbang en het beest kon geen andere stap zetten. Het stak zijn nek naar de Vrouw uit alsof het haar wilde verslinden. Maar de Vrouw draaide zich om en boog zich voorover naar het altaar, haar hoofd raakte de grond. Daarop zag ik het beest weer op de vlucht slaan richting de zee, en de vijanden vluchtten in de grootste verwarring. Toen zag ik in de verte grote legioenen naderen. Op de voorgrond zag ik een man op een wit paard. Gevangenen werden vrijgelaten en sloten zich bij hen aan. Alle vijanden werden achtervolgd. Toen zag ik dat de Kerk snel werd herbouwd en en ze was prachtiger dan ooit tevoren.

* Ik zag ook de verschillende gebieden van de aarde. Mijn gids Jezus noemde Europa en wijzend naar een klein en zanderig gebied, sprak hij deze opmerkelijke woorden: "Hier is Pruisen, de vijand." Pruisen is Duitsland. Toen liet hij me een andere plaats zien. Het is een deel van Duitsland en een deel van Noord-Polen. Ja. Toen liet hij me een andere plaats in het noorden zien en hij zei: dit is Muskva, het land van Moskou, dat veel kwaad brengt. 

* Ik zag lange processies van bisschoppen. Hun gedachten en uitspraken werden mij bekendgemaakt door beelden die uit hun mond kwamen. Hun fouten ten opzichte van religie werden getoond door uiterlijke misvormingen. Enkelen hadden slechts een lichaam met een donkere wolk van mist in plaats van een hoofd. Anderen hadden alleen een hoofd. Hun lichamen en harten waren als dikke dampen. Sommigen waren kreupel. Anderen waren verlamd. Weer anderen sliepen of wankelden. Ik zag wat ik beschouwde als bijna alle bisschoppen van de wereld, maar slechts een klein aantal was volkomen gezond.

Ik zag ook de Heilige Vader, godvrezend en biddend. Er viel niets aan te merken aan zijn uiterlijk, maar hij was verzwakt door ouderdom en veel lijden. Zijn hoofd wiegde van links naar rechts, en zakte op zijn borst alsof hij in slaap viel. Hij viel vaak flauw en leek te sterven, maar wanneer hij bad, werd hij vaak getroost door verschijningen uit de hemel. Toen was zijn hoofd rechtop, maar zodra het weer op zijn borst zag ik een aantal mensen snel naar rechts en links kijken, dat wil zeggen in de richting van de wereld. 

* Toen zag ik dat alles wat met het protestantisme te maken had, geleidelijk de overhand kreeg. Ik zie veel geëxcommuniceerde geestelijken die zich er niet zorgen over lijken te maken, of er zelfs niet van op de hoogte zijn. Toch worden ze ipso facto geëxcommuniceerd zodra ze meewerken aan ondernemingen, zich aansluiten bij verenigingen en meningen aanhangen waarover een anathema is uitgesproken. Hieruit blijkt dat God de decreten, bevelen en verboden van het hoofd van de Kerk bekrachtigt en dat hij ze van kracht houdt ook al tonen mensen er geen belangstelling voor, verwerpen ze of lachen ze erom.

 

 

6/3 De ouderling die de aanval van Israël op Iran voorzegde - Orthodox Teaching of the Elders"Mijn kinderen, jullie zullen je koffie drinken wanneer jullie horen dat Israël het nucleaire programma van Perzië [d.w.z. Iran] heeft uitgeschakeld. Rond dezelfde tijd zal Erdogan vallen. Dit zullen de twee tekenen zijn waaraan jullie kunnen zien dat 'de grote gebeurtenissen' eraan komen." Dit is de profetie van ouderling Theodore-Neilos Agiofaragitis (1941-2016), die hem beroemd heeft gemaakt onder orthodoxe christenen over de hele wereld.

De val van Erdogan werd ook voorspeld door de H. Gerondissa Galaktia van Kreta, zoals beschreven in het boek over haar leven. Zijne Eminentie Metropoliet Neophytos van Morphou heeft deze profetie al in 2018 publiekelijk aan de gelovigen meegedeeld.

Sindsdien heeft hij deze profetie steeds weer herhaald om de gelovigen wereldwijd voor te bereiden.

 

Bloemlezing over Noëtisch Gebed (Onophoudelijk gebed) - The Orthodox Ethos Team

Noëtisch gebed is een vorm van gebed die geïnspireerd is door de Heilige Geest en is een geestelijk gebed, ofwel gebed vanuit het hart. Noëtisch gebed heiligt, integreert en verenigt ons met de Heer. Alles wat dor is, wordt verbrand en verdwijnt wanneer het vuur van het gebed de ziel ontsteekt. 

Door Geronda Ephraim van Philotheou en Arizona (uit Raadgevingen van de Heilige Berg)

1. Gebed is een van de voornaamste en krachtigste krachten die de biddende wedergeborene teweegbrengt en hem lichamelijk en geestelijk welzijn schenkt. 

2. Gebed is de ogen en vleugels van de ziel; het geeft ons de moed en de kracht om God te aanschouwen. 

3. Mijn broeder, blijf bidden met je mond totdat de goddelijke genade je verlicht om ook met je hart te bidden. Dan zal er op wonderbaarlijke wijze een feest en viering in je plaatsvinden, en zul je niet langer met je mond bidden, maar met de aandacht die in je hart werkt. 

4. Als je werkelijk verlangt om elke antichristelijke gedachte uit te bannen en je geest te zuiveren, zul je dit alleen bereiken door gebed, want niets kan onze gedachten zo goed reguleren als gebed. 

5. Wees voorzichtig, want als je lui en onoplettend bent in je gebed, zul je geen vooruitgang boeken, noch in je streven naar toewijding aan de Heer, noch in het verkrijgen van verlossing en innerlijke rust. 

6. De naam van Jezus Christus, die we in gebed aanroepen, bevat een zelfbestaande en zelfwerkende herstellende kracht. Maak je dus geen zorgen over de onvolmaaktheid en droogte van je gebed, maar wacht met volharding op de vrucht van het herhaaldelijk aanroepen van de Goddelijke Naam. 

7. Wanneer we ons laten leiden door gebed, worden de morele krachten in ons sterker dan al onze verleidingen en overwinnen ze. 

8. Regelmatig bidden schept een gebedsgewoonte, die snel een tweede natuur wordt en die de geest en het hart vaak naar een hogere geestelijke staat brengt. Het is de enige weg naar de hoogte van waarachtig en zuiver gebed. Het is de beste manier om je effectief voor te bereiden op het gebed en de zekerste weg naar de bestemming van gebed en verlossing. 

9. Ieder van ons is in staat innerlijk gebed te verwerven – dat wil zeggen, het te gebruiken als middel tot communicatie met de Heer. Het kost niets, behalve de inspanning om ons in stilte en in de diepte van ons hart te verdiepen, en de zorg om zo vaak mogelijk de naam van onze liefste Jezus Christus aan te roepen, wat ons met vreugde vervult. Door in onszelf te duiken en de wereld van onze ziel te onderzoeken, krijgen we de gelegenheid te weten wat een mysterie de mens is, de vreugde van zelfkennis te ervaren en bittere tranen van berouw te vergieten over onze zonden en de zwakte van onze wil. 

10. Moge uw hele ziel zich met liefde vastklampen aan de betekenis van het gebed, zodat uw verstand, uw innerlijke stem en uw wil – deze drie componenten van uw ziel – één worden, en het ene drie; want op deze manier komt de mens, die een beeld is van de Heilige Drie-eenheid, in contact met en wordt hij verenigd met het prototype. Zoals de grote beoefenaar en leraar van het noëtisch gebed, de goddelijke Gregorius Palamas van Thessaloniki, zei: “Wanneer de eenheid van de nous drievoudig wordt, maar toch enkelvoudig blijft, dan is zij verenigd met de goddelijke Drie-eenheid, en sluit zij de deur voor elke vorm van misleiding en wordt zij verheven boven het vlees, de wereld en de vorst van de wereld.”[1] 

H. Gregorius Palamas 

11. Waar het gebed actief is, daar is Christus met de Vader en de Heilige Geest, de Heilige Drie-eenheid, één in wezen en ondeelbaar. Waar Christus is, het Licht van de wereld, daar is het eeuwige licht van de andere wereld; daar is vrede en vreugde; daar zijn de engelen en de heiligen; daar is de pracht van het Koninkrijk. Zalig zijn zij die zich in dit leven hebben bekleed met het Licht van de wereld – Christus – want zij hebben reeds het kleed van onvergankelijkheid aangetrokken. 

12. Omdat Christus het licht van de wereld is, zijn zij die Hem niet zien, die niet in Hem geloven, allen zeker blind. Omgekeerd wandelen allen die ernaar streven de geboden van Christus na te leven in het licht; zij belijden Christus en vereren en aanbidden Hem als God. Wie Christus belijdt en Hem als zijn Heer en God beschouwt, wordt door de kracht van de aanroeping van Zijn naam gesterkt om Zijn wil te doen. Maar als hij niet gesterkt wordt, is het duidelijk dat hij Christus slechts met zijn mond belijdt, terwijl hij in zijn hart ver van Hem verwijderd is. 

13. Zoals het onmogelijk is voor iemand die 's nachts loopt om niet te struikelen, zo is het ook onmogelijk voor iemand die het goddelijke licht nog niet heeft gezien om niet te zondigen. 

14. Het doel van het noëtisch gebed is God met de mens te verenigen, Christus in het hart van de mens te brengen, de duivel daaruit te verdrijven en al het werk dat hij daar door de zonde heeft verricht, te vernietigen. Want, zoals de geliefde discipel zegt: ‘Daarom is de Zoon van God geopenbaard, opdat Hij de werken van de duivel zou vernietigen.’ [2] Alleen de duivel kent de onuitsprekelijke kracht van deze zeven woorden van het Jezusgebed, en daarom voert hij oorlog en strijdt hij met woedende razernij tegen het gebed. Ontelbare keren hebben de demonen door de monden van bezetenen beleden dat zij door de werking van het gebed verbrand worden. 

15. Hoe meer het gebed ons met Christus verenigt, hoe meer het ons van de duivel scheidt – en niet alleen van de duivel, maar ook van de geest van de wereld, die de hartstochten voortbrengt en in stand houdt. 

16. De satan van het gebed is lusteloosheid. Satans satan is het verlangen naar het gebed, de vurigheid van het hart. "Wees vurig van geest," zegt de apostel, "en dien de Heer." [3] Deze vurigheid trekt genade aan en houdt die vast voor degene die bidt, en het wordt licht, vreugde en onbeschrijflijke troost voor hem – maar voor de demonen is het vuur, bitterheid en vervolging. Wanneer deze genade komt, verzamelt zij de geest van zijn dwalen en verzacht haar met de aandacht voor God, en geneest haar van alle kwade en onreine gedachten. 

17. Is het gebed op uw lippen? Dan is daar ook genade. Maar van de lippen moet het in de geest overgaan en in het hart neerdalen – en dat kost veel tijd en moeite. De tong moet zich inspannen om te boeten voor al haar nutteloze gepraat en misstappen, en ze moet de gewoonte van het bidden aanleren. Want zonder inspanning en oefening kan er geen gewoonte ontstaan. Ook nederigheid moet aanwezig zijn opdat de genade kan komen. Daarna is de weg vrij; het gebed kleeft aan onze ademhaling en de geest ontwaakt en volgt het. Met de tijd nemen de hartstochten af, de gedachten kalmeren en het hart wordt rustig. 

18. Word niet moe om je geest telkens terug te brengen wanneer hij afdwaalt. God zal je ijver en je inspanning zien en zal Zijn genade zenden om hem terug te brengen. Wanneer genade aanwezig is, wordt alles met vreugde gedaan, zonder moeite. 

19. Door het gebed gaan we van de ene vreugde naar de andere; zonder het gebed gaan we van de ene val naar de andere, van de ene ellende naar de andere, en zwaar is ons berouw. Kortom, met een beetje moeite en pijn in het gebed verkrijgen we veel vreugdevolle rouw, berouw en tranen, samen met de zoetheid van Gods aanwezigheid en de onbevlekte vrees voor Hem, die ons verstand en ons hart reinigt en zuivert. 

20. Het hart moet gezuiverd worden, opdat ook het verstand erdoor verlicht wordt met de zuivere gedachten die van bovenaf op het verstand worden weerspiegeld. 

21. Niet de onberouwvollen gaan het Koninkrijk van God binnen, maar de zondaars die door berouw en tranen worden veranderd. Niets helpt de mens zozeer om de hartstochten te bestrijden en te overwinnen als onophoudelijk noëtisch gebed. 

22. Wanneer je overvallen wordt door lusteloosheid, wanneer je verstand, je tong en je vingers aan het gebedssnoer verslappen, smeek ik je: geef niet op. Doe nog een beetje meer moeite, zodat God je vastberadenheid ziet en je sterkt. God wil nog iets meer van je, en Hij laat deze tijd van beproeving toe, zodat je het kunt geven. Want Hij weet – en jij weet het ook – dat je meer kunt doen. 

Dwing jezelf daarom zo veel mogelijk op het vastgestelde tijdstip van gebed; doe je plicht om God als je schuldenaar te erkennen. En als je geen genade ontvangt, heb je jezelf voorbereid op de volgende keer of de keer daarna. In elk geval zul je vroeg of laat genade ontvangen; het is onmogelijk dat je die niet ontvangt. Sterker nog, het is Gods gewoonte om veel meer te geven wanneer Hij uitstelt. 

23. Het veld van het hart draagt ​​naar gelang het geploegd is door gebed, bewaterd door tranen en onkruidvrij gemaakt van gedachten. 

24. Van tijd tot tijd gebeurt het dat, zonder dat jij er schuld aan hebt, de genade zich terugtrekt. Het is alsof God tegen je zegt: "Al je werken zijn goed, maar denk niet dat alles van jou afhangt. Ik zal komen en gaan zoals Ik wil, om je te leren je eigen wil volledig te laten varen en geduldig te zijn, zodat je de les van nederigheid goed leert." 

25. Zij die gevorderd zijn in het gebed, hebben de onwrikbare overtuiging dat, ondanks alle menselijke inspanningen, het gebed een werk van genade is. 

26. De heilige Symeon de Nieuwe Theoloog zegt duidelijk dat niemand in staat is God uit zichzelf te verheerlijken, maar dat het de genade van Christus is, die in hem woont, die God verheerlijkt en bezingt en in Hem bidt. 

De H. Symeon de Nieuwe Theoloog

27. Het is een teken dat de genade van God de ziel heeft bezocht wanneer men met vrees en eerbied bidt, in grote orde staat en grote aandacht schenkt aan wat men bidt. 

28. Aandacht moet onlosmakelijk verbonden zijn met het gebed, net zoals het lichaam onlosmakelijk verbonden is met de ziel. Met andere woorden, de nous moet het hart bewaken tijdens het gebed, er voortdurend in rondcirkelen, en van daaruit, vanuit de diepte van het hart, gebeden tot God opzenden, steeds zeggend: ‘Heer Jezus Christus, heb medelijden met mij.’ Zodra de nous in het hart proeft en ervaart dat de Heer goed is, en het daardoor zoet wordt, wil de nous de plaats van het hart niet meer verlaten, maar zegt, net als de apostel Petrus: ‘Het is goed voor ons om hier te zijn.’[4] Hij wil eromheen cirkelen, alle ideeën die de duivel erin heeft gezaaid als het ware verdrijven en uitbannen, geen enkele gedachte aan deze wereld toelaten en zo arm van geest worden – bevrijd van elke wereldse gedachte. 

Zo'n taak lijkt erg zwaar en drukkend voor hen die er niets van weten. Maar zij die de zoetheid ervan hebben geproefd en de vreugde ervan in de diepte van hun hart hebben genoten, roepen met de goddelijke Paulus uit: "Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus?"[5] 

29. Onze heilige vaders, die de Heer gehoorzaamden die zei dat de kwade gedachten die de mens bezoedelen uit het hart voortkomen[6] en dat we de binnenkant van de beker moeten reinigen opdat ook de buitenkant rein zal zijn,[7] lieten al het andere geestelijke werk varen en wijdden zich volledig aan dit werk – namelijk de bewaking van het hart – ervan overtuigd dat zij, samen met dit werk, ook gemakkelijk alle andere deugden zouden verwerven. 

30. De goddragende heilige Symeon de Nieuwe Theoloog zegt: "Laten we ons hart reinigen, zodat we de alomtegenwoordige Heer in ons mogen vinden. Laten we ons hart reinigen met het vuur van Zijn genade, zodat we in onszelf het licht en de glorie van Zijn goddelijkheid mogen zien." 

31. Gelukkig zijn zij die het goddelijke licht hebben benaderd en erin zijn binnengegaan, en met het licht verenigd zijn en geheel licht zijn geworden; want zij hebben zich volledig ontdaan van het bezoedelde kleed van hun zonden en zullen geen bittere tranen meer huilen. Gelukkig zijn zij die in dit leven reeds het licht van de Heer als de Heer Zelf hebben gekend, want zij zullen in het hiernamaals met vrijmoedigheid voor Hem staan. Gelukkig zijn zij die Christus hebben ontvangen, die als licht tot hen gekomen is, die voorheen in de duisternis verkeerden, want zij zijn nu zonen van het licht en van de dag zonder avond geworden. 

32. St Gregorius Palamas zegt dat wanneer het gebed wordt beoefend in combinatie met het in- en uitademen, er na verloop van tijd een zoete adem van genade, een geur van geestelijke geur, uit de neusgaten van de biddende persoon komt – ‘een geur van leven tot leven’,[8] volgens de grote Paulus. Waarlijk, er is niets zo bijzonder als de adem van het gebed, van het onophoudelijke noëtische gebed. Het gebed schenkt niet alleen genade aan de biddende persoon, maar het vloeit ook over en verspreidt zich, en verspreidt zich door hem heen naar de schepping. Als hij inademt, wordt hij gezuiverd, bezield en geheiligd; als hij uitademt, zuivert, bezielt en heiligt hij de schepping – het is niet hij, maar de goddelijke genade die dit bewerkstelligt. 

33. In deze laatste dagen, wanneer de adem van de Antichrist land en zee en elke levensadem verontreinigt, wakkert God de activiteit van het noëtisch gebed in de boezem en het hart van de Kerk aan als een verfrissende dauw van genade, zoals de bries die de profeet Elia hoorde,[9] als een tegengif voor de gezondheid en het heil van ziel en lichaam in de dagen die nu aanbreken en die nog komen. 

34. Ik ken duizenden zielen in de wereld – over de hele wereld, zou ik zeggen – die zich met wonderbaarlijke resultaten tot het gebed dwingen. Het gebed sterkt hen in hun geestelijke strijd; het verlicht hen innerlijk, en zij belijden grondig en oprecht. Verontrust door de gedachten en verleidingen die de demonen opwekken tegen hen die het gebed bidden, vluchten zij vol verlangen naar de Onbevlekte Mysteriën. Dan keren zij terug naar de strijd met gedachten en hartstochten, en vervolgens weer terug naar de Mysteriën – zij kunnen niet langer zonder het gebed. 

35. Het gebed is adem. Wanneer een mens ademt, leeft hij en schenkt hij aandacht aan zijn hele leven. Wie begint te bidden, begint ook zijn hele leven te verbeteren, met zijn geestelijke vader als gids. Zoals de opkomende zon de schepping wekt, verlicht en leven schenkt, zo wekt Christus, de Zon der Gerechtigheid, wanneer Hij opkomt door middel van het gebed in de geest en het hart van de mens, hem om de werken van het licht en van de dag zonder avond te doen. 

36. Daarom, broeders, “adem Christus voortdurend in”, zoals de heilige Antonius de Grote, de voornaamste van de asceten, placht te zeggen. En de apostel der heidenen adviseert, spoort aan en gebiedt alle christenen, overal en altijd, om ‘onophoudelijk te bidden’.[10] De goddelijke vaders leggen uit dat ‘onophoudelijk’ betekent dat er geen einde of maat aan is. 

Wees dus in vredestijd niet nalatig, maar bid; verbeter jezelf; bereid je voor op de strijd. Vat moed. Wees niet bang voor verleidingen. Iedereen maakt veranderingen mee, maar geduld en volharding zijn nodig in de strijd. De rechtvaardige, zelfs als hij duizend keer per dag valt, staat weer op en dat wordt hem als een overwinning beschouwd. Dit is wat het gebed betekent: voortdurende bekering, onophoudelijk een beroep doen op de goddelijke barmhartigheid. 

Aan Christus onze God, die het gebed geeft aan wie bidt,[11] zij glorie en dankzegging tot in alle eeuwen. Amen.

EINDNOTEN

(1) De Philokalia, deel IV, blz. 343. - (2) 1 Joh. 3:8 - (3) Rom. 12:11 - (4) Mt. 17:4 - (5) Rom. 8:35 - (6) vgl. Mt. 15:19-20 - (7) vgl. Mt. 23:26 - (8) 2 Kor. 2:16 - (9) vgl. 3 Koningen 19:12 - (10) 1 Thess. 5:17 - (11) 1 Koningen 2:9 

Van Jos Douma:

Bidden zonder ophouden. Kán dat eigenlijk wel? Je haalt zonder ophouden adem, zolang je leeft. Je hart klopt onophoudelijk. Maar dat gaat min of meer vanzelf. Kun je wel bidden zonder ophouden? Je kunt toch niet heel de dag aan God denken? Hoewel, als je verliefd bent, kun je heel de dag aan hem of aan haar denken.

Bidden zonder ophouden. Wíl ik dat eigenlijk wel? Je kunt bij de wijn van dit gebod tot onophoudelijk gebed gemakkelijk wat water doen: bidt regelmatig, zeg je dan. En dat deed je gelukkig al. Je hoeft je leven niet te veranderen.

Maar regelmatig bidden is wel wat anders dan bidden zonder ophouden. Het gebod tot onophoudelijk gebed is een heilzaam woord dat de weg wijst naar een biddend leven.

- -

Biddend leven dat is: je er ieder moment van de dag van bewust zijn dat je leeft in Gods tegenwoordigheid.

Biddend leven dat is: een leven dat helemaal wordt gestempeld door biddend contact met God.

Biddend leven dat is: een leven dat doortrokken is van het zoeken van Gods aangezicht.

Biddend leven dat is: wandelen in de tegenwoordigheid van de Heer zodat al je verlangens, gedachten en daden voortdurend door Hem geleid worden.

- -

Bidt zonder ophouden. Het gaan van de weg die dat gebod wijst, begint bij het verlangen. Een vurig verlangen om te leven in de Geest van het gebed. ‘Heer, leer ons bidden.’

Het vaak uitspreken in gedachten van korte gebeden is de ‘methode’ op die weg. Bid, waar je ook bent, hoe je je ook voelt, wat je ook bezig houdt, bid een kort Schriftwoord. Ieder uur van de dag. Zo raak je door de Geest steeds meer betrokken op God.

- -

‘Heer Jezus Christus, Zoon van God, ontferm U over mij.’

‘Waarlijk, mijn ziel, keer u stil tot God, want van Hem is mijn verwachting.’

‘Van eeuwigheid tot eeuwigheid zijt Gij God.’

Bidt zonder ophouden. Dooft de Geest niet uit.
(1 Thessalonisenzen 5:17 en 19)

Doe mij het pad van uw gebod betreden, want daarin heb ik lust.
(Psalm 119:35) 

Vormen van onophoudelijk gebed:

1 PSALMEN: De Psalmen zijn de moederschoot van het noëtische gebed. Het is de vruchtbare grond waar het zaad van het gebed gedijt.

Het is wat de demonen verdrijft. Wanneer ik de Psalmenbundel las tijdens mijn nachtelijke wakes, kwam de demon,

grommend als een wild zwijn in mijn oor. Vooral wanneer ik het vers zei: "Laat God opstaan..." [Psalm 67:2]

en het vers dat zegt: "U bent mijn Heer en mijn God" [Psalm 34:23].

2 JEZUSGEBED

Het Jezusgebed: "Heer, Jezus Christus, Zoon van God, ontferm U over mij, zondaar" en "Heer, Jezus Christus, ontferm U over mij".

 

 

8/3 Iraanse aanvallen op Golfstaten ondanks belofte Iraans president

"VS en Israël overwegen met speciale eenheden Iraans hoogverrijkt uranium in beslag te nemen"

Peking: "Deze oorlog had niet mogen gebeuren"

Israël zegt de nieuwe hoogste leider ook aan te zullen vallen

Drie experts over de prijs van de oorlog in Iran: “Er is een scenario waarin de beurs tot twintig procent lager gaat”

Voorzitter Arabische Liga hekelt Iraanse aanvallen op lidstaten

Zelensky: droneteams volgende week ter plaatse in Midden-Oosten

Olieproductie Irak met ongeveer 60 procent ingestort

Meer dan half miljoen mensen op de vlucht in Libanon

Macron sprak met Trump en Iraanse president Pezeshkian

Zoon van gedode Ali Khamenei, Mojtaba Khamenei, verkozen als nieuwe opperste leider Iran

9/3 Olieprijs voor het eerst sinds 2022 boven 100 dollar

Forse verliezen voor beurzen van Tokio en Seoel

Ook Koeweit en Saudi-Arabië melden drone- en raketaanvallen

Iranoorlog stuwt ook prijzen van sojabonen en tarwe

Europese gasprijs stijgt nog eens 30 procent

Europese beurzen openen diep in het rood

G7-landen overwegen oliereserves vrij te geven

Poetin verzekert nieuwe opperste leider van Iran van "onwrikbare steun"

Europese landen krijgen veeg uit de pan van Iran

NAVO haalt opnieuw Iraanse raket neer die Turkse luchtruim binnendrong

 EU roept op tot onmiddellijke de-escalatie in Libanon

Macron aangekomen in Cyprus om te praten over versterking veiligheid in regio

Hezbollah zweert trouw aan nieuwe Iraanse opperste leider

"Mojtaba Khamenei is nog fanatieker dan zijn vader en vol van wraaklust",

Zelensky: "Elf landenhebben hulp gevraagd aan Oekraïne tegen Iraanse drones"

Macron bereidt "defensieve" missie voor om Straat van Hormuz te heropenen

Iraanse raket die Turkije binnenvloog, neergehaald door Amerikaanse torpedobootjager

Ook Wall Street zakt door sterk stijgende olieprijs

Rubio beschuldigt Iran ervan de wereld te gijzelen

Macron: "Wie Cyprus aanvalt, valt ook Europa aan"

EU bereid om maritieme militaire missies in regio te versterken

G7 beslist nog niet over aanboren strategische olievoorraden

Iran waarschuwt dat de Straat van Hormuz onveilig blijft

Emiraten zullen "niet deelnemen aan aanvallen op Iran"

Trump "niet blij" met nieuwe Iraanse ayatollah: "Nog geen beslissing over grondtroepen"

Israël noemt nieuwe Iraanse ayatollah een tiran en doelwit

Schepen in Golfregio claimen link met China om geen doelwit te worden

Britse gevechtsvliegtuigen halen drones neer die richting Jordanië en Bahrein vlogen

Oorlog tegen Iran "zo goed als voorbij", zegt Trump

 "Ze (de Iraniërs, red.) hebben geen marine, geen communicatiemiddelen; ze hebben geen luchtmacht. Hun raketten liggen in stukjes, hun drones worden overal opgeblazen, inclusief de fabrieken waar ze drones produceren. In militair opzicht hebben ze niets meer", aldus de president.

Trump en Poetin telefoneren over oorlog in Iran en Oekraïne

"De nadruk lag op de situatie rond het conflict met Iran en op de lopende bilaterale onderhandelingen met vertegenwoordigers van de Verenigde Staten over de oplossing van de Oekraïense kwestie", aldus Joeri Oesjakov, de diplomatieke adviseur van Vladimir Poetin, geciteerd door Russische persbureaus.

IAEA: helft van Iraans hoogverrijkt uranium ligt in Isfahan

Nederland stuurt fregat naar Middellandse Zee

"Iran zou VS binnen de week hebben aangevallen", beweert Trump

Erdogan belt met Iraanse president na onderschepte raket

Trump: "Straat van Hormuz zal veilig blijven"

"Poetin wil helpen bij conflict in Midden-Oosten"

Australië stuurt militair verkenningsvliegtuig naar Golfregio

Trump gaat bepaalde sancties op olie opheffen

 

OLVrouw van Lipa

Maria, de Middelares van alle Genade

Ook bekend als OLVrouw van Lipa, is een Mariaverschijning die in 1948 plaatsvond in het Karmelietenklooster van Lipa, Batangas, Filipijnen. De gebeurtenis vond plaats aan een voormalige Karmelietenpostulante, Teresita Castillo. Het originele beeld dat met de verschijning in verband wordt gebracht, is momenteel in het klooster te vinden.

 

De verschijningen werden als niet-bovennatuurlijk bestempeld na een onderzoek door zes Filipijnse bisschoppen onder leiding van de voormalige aartsbisschop van Manilla, kardinaal Rufino Santos, op 11/4/1951. Paus Pius XII verklaarde echter de verschijningen in 1951 als frauduleus wegens de politieke toestand in die jaren. De zaak werd in 1991 heropend door de lokale bisschop. 

Op 12/9/ 2015 verklaarde de aartsbisschop van Lipa, Ramon Arguelles, tegen uitdrukkelijke instructies van de Heilige Stoel en de Katholieke Bisschoppenconferentie van de Filipijnen, formeel zijn goedkeuring van de verschijningen, en noemde ze "bovennatuurlijk en geloofwaardig". 

De H. Maagd Maria wordt vereerd onder de titel Middelares van alle genaden. Voor de Mariaverschijningen Teresita Castillo had ze manifestaties van de duivel. Ze beschreef vieze geuren, fysieke aanvallen en een angstaanjagende stem die roetvlekken in haar cel achterliet. Dit gebeurde verschillende weken voor de eerste verschijning.

Op 18/8/1948 merkte Castillo, toen nog postulante in het klooster, een Hemelse geur op. Bij het betreden van haar kamer zag ze een prachtige dame in het wit die tot haar sprak: "Wees niet bang, mijn dochter. Hij die boven alles liefheeft, heeft mij gezonden. Ik kom met een boodschap..."

Volgens het verhaal bevond Castillo zich op 12/9/1948 in de kloostertuin en zag ze een wijnrank bewegen zonder dat er wind waaide. Ze hoorde toen een vrouwenstem die haar opdroeg de grond te kussen en de tuin 15 dagen achter elkaar te bezoeken. De volgende dag, 13 september, kwam Castillo om 17.00 uur naar de plaats, knielde neer en wilde het Weesgegroet bidden. Midden in het gebed stak er een wind op, de wijnrank bewoog en er verscheen een prachtige dame. Castillo beschreef de dame als iemand met haar handen gevouwen in gebed en een gouden rozenkrans in haar rechterhand. OLVrouw deed een oproep in haar boodschappen tot gebed, vooral voor priesters en religieuzen, boete en toewijding. 

Op 14/9 begonnen rozenblaadjes te regenen in het klooster. Sommige rozenblaadjes droegen afbeeldingen van Jezus, Maria en Heiligen. Getuigen beschreven hoe de bloemblaadjes verticaal naar beneden vielen ondanks wind en regen, en hoe de geur van rozen aan elke bui voorafging. Bisschop Alfredo Verzosa, aanvankelijk sceptisch, zou zelf een bloemblaadjesregen hebben gezien en stond openbare verering van het standbeeld toe 

Het nieuws over de gebeurtenissen verspreidde zich snel. Pelgrims kwamen van heinde en verre, en de menigte op het kloosterterrein liep op tot wel 30.000 mensen. Er werden dagelijks missen gehouden en velen hoopten de bloemblaadjesregen te zien of er een als spiritueel aandenken te ontvangen. 

Op 11/4/1951 verklaarden ze dat de gebeurtenissen niet van bovennatuurlijke oorsprong waren. 

Op 12/11/1948 zei Castillo dat de verschijning haar had verteld dat ze "Maria, Middelares van alle Genade" was. 

Op 17/10/1949 zou de verschijning een "invasie" door China van de Filipijnen en de wereld hebben voorspeld, waarbij geld het instrument zou zijn "om de volkeren van de wereld naar de ondergang te leiden". De verschijning vond ongeveer drie weken na de communistische machtsovername in China plaats. Volgens kardinaal Ricardo Vidal, in zijn brief uit 2014 aan de Katholieke Bisschoppenconferentie van de Filipijnen, was het een van de "geheimen" van de verschijning die aan Castillo werden onthuld. 

Beschrijving van de verschijning

Volgens Teresita Castillo was de H. Maagd Maria licht gebogen en gekleed in wit, met een smalle stoffen riem om haar middel. Haar gezicht straalde en op haar beelden is vaak te zien dat haar donkere haar onder een witte sluier over haar rug valt. Haar handen zijn gevouwen op haar borst en een gouden rozenkrans hangt aan haar rechterhand. Ze wordt blootsvoets afgebeeld op wolken, ongeveer zestig centimeter boven de grond.

  

  

  

  

Jan 2026 De kastijding en de instorting van Rusland - Jerome Chong

Jezus‘ waarschuwing aan Wanda Malczewska

 

In het 19e-eeuwse Polen, in een tijd van politieke onderdrukking, ontworteling identiteit en diep nationaal lijden, verwekte God een verborgen ziel. Een mystica, niet gekozen voor macht, maar voor gebed. Haar naam was Wanda Malczewska, een nederige vrouw wier hart een heilig altaar werd van visioenen, boodschappen, voorbede en profetie voor haar geliefde vaderland. Ze werd geboren op 15/5/1822 in een nobel maar bescheiden gezin. Van jongs af aan koesterde Wanda een tedere liefde voor de armen, de lijdenden en de Kerk. Haar hart werd getrokken naar stilte, gebed en de mysteries van Christus.

In de loop der jaren trok ze zich steeds meer terug uit wereldse interesses en verlangde ze er alleen nog maar naar om God en zijn volk te dienen. Hoewel ze nooit in een kloosterorde trad, leefde ze met de geest van een gewijde ziel, verborgen voor de geschiedenis, maar gezien door de Hemel. Wanda's leven werd gekenmerkt door mystieke ervaringen, visioenen van Christus, de H. Maagd Maria en diepe innerlijke verlichting.

Ze bracht lange uren door in stil gebed, vaak voor het Heilig Sacrament. Daar, in de aanwezigheid van Jezus, ontving ze spiritueel inzicht in het lot van zielen, de missie van Polen en de toekomstige strijd tussen geloof en ongeloof. In haar visioenen zag ze het smartvolle lijden van Jezus niet als een verre herinnering, maar als een levend en aanwezig mysterie. Ze wandelde geestelijk met Hem over het pad van Golgotha. Deze ontmoetingen lieten een diepe compassie, nederigheid en een vastberaden roeping achter om anderen te helpen Gods barmhartigheid te begrijpen.

Van de vele visioenen van Wanda Malczewska springt er één uit als de meest verbazingwekkende. Haar profetie over een gebeurtenis die bekend zou komen te staan ​​als het "Wonder aan de Vistula". Op 15 augustus, tijdens een mystieke openbaring, voorspelde Wanda dat deze datum, het feest van Maria Hemelvaart, ooit een nationale viering van overwinning en bevrijding voor Polen zou worden. Ze sprak over een grote dreiging die tegen de natie opdoemde. Een strijd waarin Polen vernietigd zou worden.

Maar door de tussenkomst van Maria, door geloof en gebed, zou Polen zegevieren op een manier die alleen als een wonder verklaard kon worden. Tientallen jaren later, in 1920, stonden de Poolse troepen tegenover het binnenvallende Sovjetleger nabij de rivier de Vistula. In de minderheid, overweldigd, en menselijkerwijs ten dode opgeschreven, wendden de soldaten en gelovigen zich tot gebed. Wat volgde is beschreven in de geschiedenis, niet alleen als een militaire overwinning, maar als een goddelijke interventie. Dit moment werd bekend als het "Wonder aan de Vistula", waarmee Wanda's profetie werd vervuld lang nadat ze deze wereld had verlaten.

Wanda's visioenen eindigden niet met militaire gebeurtenissen. Ze sprak over een spirituele missie, een goddelijke identiteit die aan de Poolse natie werd toegekend. Ze noemde Polen de grens van de Kerk, een natie die niet alleen geroepen was om de geschiedenis te overleven, maar ook om het geloof zelf te verdedigen. Ze waarschuwde dat zolang Polen trouw bleef aan Christus en zijn Katholieke identiteit niet opgaf, geen enkele vijand, buitenlands of binnenlands, het ooit werkelijk zou kunnen vernietigen. Ze leerde dat de kracht van Polen nooit in legers of koningen lag, maar in trouw, gebed en eucharistische devotie.

"Polen, mijn vaderland, val neer aan de voeten van de Heer Jezus. Wees trouw aan de kerk als de bruid van Christus. Verdedig haar rechten die God haar heeft gegeven. Op basis van de vrijheid van de kerk, Polen, kunt u zeker zijn van uw staatsmacht." Maar Wanda waarschuwde ook dat de grootste strijd niet van buitenaf zou komen. Het zou van binnenuit oprijzen. Ze voorzag een toekomst waarin het geloof bedreigd zou worden door goddeloosheid, waar kruisen en religieuze symbolen verwijderd zouden worden, en waar jonge harten van God afgeleid zouden kunnen worden.

Alleen een diep, authentiek geloof zou de natie behoeden voor een geestelijke ineenstorting. Wanda smeekte de gelovigen om zich te verenigen met de Eucharistie, het Hart van Jezus in het tabernakel. Ze spoorde Polen aan om verankerd te blijven in aanbidding, belijdenis, berouw en heilige gehoorzaamheid. Want het is vóór de Eucharistie dat naties opstaan ​​of ten onder gaan. "Rusland zal instorten en de kloosters zullen de stormen doorstaan. Rusland staat voor een goddelijke straf. Verschrikkelijke rampen zullen Polen treffen, maar ze zullen het niet verpletteren.

Polen zal herrijzen onder de bescherming van zijn koningin, de allerheiligste moeder,en zijn vijanden zullen vallen." Haar boodschap blijft tijdloos. Bouw je kracht niet op in de politiek, maar in het gebed, niet in ideologieën, maar in de werkelijke aanwezigheid van Jezus. Naarmate Wanda ouder werd, werd lijden een stille metgezel. Maar ze offerde elke pijn aan Christus voor de bekering en bescherming van haar geliefde vaderland. Ze leefde in stilte, zonder roem of erkenning, alleen bekend bij God en een kleine kring van zielen die haar missie begrepen. Ze overleed op 25/9/1896 onopgemerkt door de wereld.

Toch bleven haar woorden voortleven, wachtend op hun tijd. Jaren later, zoals ze had voorspeld, zag Polen zowel bevrijding als vervolging, wonderen en beproevingen, overwinning en geestelijke beproeving. En toen het wonder met de Vistula zich voltrok, begreep de wereld eindelijk dat God werkelijk door zijn verborgen dienstmaagd had gesproken. Vandaag de dag klinkt de stem van Wanda Malczewska nog steeds nagalmt. Blijf trouw, sta voor God, aanbid Christus in de Eucharistie en vertrouw erop dat geen duisternis een natie kan overwinnen wiens hart aan God toebehoort. Want een land dat voor Christus knielt, zal nooit buigen voor zijn vijanden. Wanda Malczewska, bid voor ons. Bid voor Polen. Bid voor de wereld.

 

 

8/3 Natie dat het Katholiek geloof in Europa zal behouden - Jerome Chong

    Thérèse Neumann en Pr Perica
In het rustige Beierse dorp Konnersreuth in Zuid-Duitsland woonde een van de meest mysterieuze Katholieke mystici van de 20e eeuw, Thérèse Neumann. Vanaf de jaren 1920 werd haar kleine gezinswoning een bedevaartsoord. Priesters, bisschoppen, geleerden en gewone gelovigen reisden vanuit Europa op zoek naar spiritueel advies, troost en begeleiding. Velen werden aangetrokken door de buitengewone verschijnselen rondom haar leven. In 1926 ontving ze de stigmata, de wonden van Christus, en elke week herbeleefde ze het lijden van Jezus in mystieke visioenen.

Duizenden kwamen getuige zijn van haar diepe toewijding aan de Eucharistie en haar onwankelbare geloof in een tijd waarin Europa zelf afgleed naar oorlog en ideologische onrust. Onder degenen die reisden naar Konnersreuth was een Kroatische jezuïetenpriester genaamd Petar Perica. Pr Perica was al bekend in zijn thuisland. Geboren op 27/6/1881 op het eiland Koločep nabij de historische stad Dubrovnik. Hij trad als jongeman toe tot de Sociëteit van Jezus en wijdde zijn leven aan missionair en pastoraal werk. Maar hij zou vooral geliefd worden vanwege zijn bijdrage aan de Kroatische Katholieke devotie.

Pr Perica componeerde enkele van de beroemdste Maria-hymnen uit de Kroatische geschiedenis, waaronder "Rajska Djevo" en "Kralice Hrvata", een hymne ter ere van de H. Maagd Maria als Koningin van het Kroatische volk. Zijn diepe Mariaverering en zijn onvermoeibare werk onder jongeren maakten hem tot een gerespecteerde spirituele figuur in de hele regio. Ergens in de jaren dertig reisde Pr Perica naar Duitsland en bezocht Thérèse Neumann in Konnersreuth. In die tijd zochten veel priesters haar geestelijk advies, in de overtuiging dat zij een diepgaand mystiek inzicht bezat in het lijden en de beproevingen waarmee de kerk te kampen had.

Tijdens deze ontmoeting deed Thérèse Neumann drie opmerkelijke uitspraken tegen de jezuïetenpriester. Uitspraken die velen later als profetisch zouden beschouwen. De eerste profetie betrof Pr Perica zelf. Tijdens het gesprek zou Neumann hem hebben verteld dat hij ooit als martelaar zou sterven. Destijds leek dit onwaarschijnlijk. Pr Perica was simpelweg een parochiepriester en missionaris die vreedzaam onder de gelovigen werkte. Europa had nog niet het verwoestende hoogtepunt van de Tweede Wereldoorlog bereikt, en weinigen konden zich het geweld voorstellen dat de regio spoedig zou overspoelen.

Toch zou de geschiedenis zich tragisch ontvouwen. In oktober 1944, tegen het einde van de oorlog, trokken communistische partizanen Dubrovnik binnen. Terwijl de asmogendheden zich terugtrokken uit de regio tijdens de daaropvolgende politieke zuiveringen, werden veel burgers, intellectuelen en geestelijken gearresteerd zonder proces. Pr Petar Perica was een van degenen die werden gearresteerd. Op 25/10/1944 werd hij en meer dan 50 andere gevangenen naar het kleine eiland Daksa vervoerd. Ze werden geëxecuteerd en begraven in een massagraf. Decennialang bleef de plaats grotendeels onbesproken onder de communistische regering van Joegoslavië.

Pas vele jaren later werden er onderzoeken uitgevoerd en de stoffelijke resten van de slachtoffers geborgen. Voor veel Kroatische Katholieken bevestigde de tragische dood van Pr Perica wat Thérèse Neumann had voorspeld: dat de zachtaardige jezuïet en hymneschrijver inderdaad zou sterven als een martelaar in een tijd van vervolging. De tweede profetie die aan Neumann wordt toegeschreven, betrof het toekomstige lijden van het Kroatische volk. Volgens de traditie die bewaard is gebleven in Kroatische Katholieke verhalen, waarschuwde ze dat de natie een periode van grote ontberingen en onderdrukking zou doormaken, maar trouw zou blijven aan Christus en aan de Katholieke Kerk. De geschiedenis leek deze waarschuwing opnieuw te bevestigen.

Na de oorlog werd Kroatië onderdeel van de communistische staat Joegoslavië. Religieuze instellingen werden zwaar beperkt. Katholieke scholen en organisaties werden onderdrukt. Geestelijken werden in de gaten gehouden en veel priesters en bisschoppen werden gevangengezet en lastiggevallen. Een van de bekendste voorbeelden was Aloysius Stepinac, de aartsbisschop van Zagreb, die in 1946 werd gearresteerd en veroordeeld in een controversieel proces dat breed werd veroordeeld door de internationale gemeenschap. Ondanks deze vervolging bleef het Katholieke geloof diep geworteld onder de Kroatische bevolking. Kerken bleven zich vullen met gelovigen.

Mariaverering bleef sterk en families gaven het geloof in stilte door aan de volgende generatie. Het derde en meest opvallende thema dat verband houdt met Neumanns woorden betreft de toekomstige rol van Kroatië in Europa. Ze suggereerde dat het Kroatische volk een speciale missie zou hebben vanwege hun trouw aan het geloof. Historisch gezien is Kroatië vaak beschreven als een verdediger van het christendom. In de 16e eeuw, tijdens de expansie van het Ottomaanse rijk naar Europa, lag Kroatisch grondgebied op de grens tussen het christelijke Europa en de oprukkende Ottomaanse troepen. Vanwege de offers die in deze conflicten werden gebracht, noemde Paus Leo XV Kroatië de "Antemorale Christianitatis", wat "bolwerk van het christendom" betekent.

Deze titel erkende de rol van het land in de bescherming van het christelijke Europa in een tijd van groot gevaar. Zelfs in de moderne tijd is de Katholieke identiteit van Kroatië sterk gebleven, ondanks herhaalde beproevingen. Tijdens de communistische decennia na de Tweede Wereldoorlog werd religieus geloof vaak ontmoedigd of gemarginaliseerd door de staat. Toch bleven katholieke tradities voortbestaan ​​in families en parochies. Toen Kroatië in 1991 uiteindelijk de onafhankelijkheid van Joegoslavië uitriep, kreeg het land opnieuw te maken met moeilijkheden tijdens de Kroatische Onafhankelijkheidsoorlog van 1991 tot 1995. Gedurende die moeilijke jaren bleven kerken plaatsen van gebed en toevlucht voor veel mensen.

Pelgrimstochten, Mariaverering en openbare uitingen van geloof bleven het spirituele leven van de natie vormgeven. Voor veel gelovigen die over deze gebeurtenissen nadenken, heeft het verhaal van Thérèse Neumanns ontmoeting met Pr Petar een diepere betekenis. Ze zien er niet alleen een profetie in over het martelaarschap van een priester, maar ook een herinnering aan hoe geloof kan standhouden, zelfs te midden van oorlog, politieke onderdrukking, en lijden. Het Kroatische volk, net als vele anderen in Oost-Europa, hield vast aan zijn Katholieke erfgoed toen machtige ideologieën probeerden het uit te wissen.

Nu veel waarnemers de snelle secularisatie van delen van West-Europa opmerken, vooral in landen zoals Frankrijk, waar het kerkbezoek sterk is afgenomen, nodigt het verhaal uit tot reflectie. De spirituele fundamenten die Europa ooit vormgaven, verzwakken op sommige plaatsen, maar in andere delen van het continent blijft het Katholieke geloof levendig in gemeenschappen die decennia van vervolging hebben doorstaan. Misschien is dit de diepere les die we ons herinneren in het verhaal van Thérèse Neumann en Pr Petar Perica.

Geloof kan zelfs de donkerste perioden uit de geschiedenis overleven en de naties en gemeenschappen die zich stevig aan dat geloof blijven vasthouden, kunnen een belangrijke rol spelen in het behoud van het christelijke erfgoed van Europa voor toekomstige generaties. Thérèse Neumann, bid voor ons.