Archief

4/3 Pr Chris Alar & Pr Jim Blount leggen uit dat we in de Eindtijd zijn - Faith, Hope and Love Ministry

Tekenen van de Eindtijd:

* Het evangelie is digitaal over de hele wereld beschikbaar en gepredikt.

* De grote geloofsafval

* De rol van de Joden, die uiteindelijk tot geloof zullen komen

* De openbaring vna de Antichrist

* De kastijding, zowel door de mens als de natuur veroorzaakt

We mogen ook niet vergeten dat eerst de Triomf van het Onbevlekt Hart van Maria komt en dan pas de Wederkomst van Christus.

De volgorde zou dit kunnen zijn: de (kleine) kastijding, de Waarschuwing of Verlichting van het geweten, de Antichrist en de grote verdrukking of kastijding, de drie daagse duisternis en dan het Tijdperk van Vrede.

Eenheidsgebed

Mogen onze voeten samen reizen,
Mogen onze handen zich in eenheid verzamelen,
Mogen onze harten eenstemmig kloppen,
Mogen onze zielen in harmonie zijn,
Mogen onze gedachten één zijn,
Mogen onze oren samen naar de stilte luisteren,
Mogen onze blikken diep tot elkaar doordringen,
Mogen onze lippen samen bidden om genade van de Eeuwige Vader.

10 x Kostbaar Bloed van Jezus, red ons en de hele wereld.

Een rozenkrans met de Liefdesvlam:

5 x het kruisteken als we ons aanbieden aan de Hemelse Vader door de H. Wonden van Onze Verlosser Jezus Christus samen met deze 5 kleine smeekbeden:

We kussen de wond van uw heilige linkerhand met diep en oprecht verdriet. +

We kussen de wond van uw heilige rechterhand met diep en oprecht verdriet. +

We kussen de wond van uw heilige linkervoet met diep en oprecht verdriet. +

We kussen de wond van uw heilige rechtervoet met diep en oprecht verdriet. +

We kussen de de wond van uw heilige zij met diep en oprecht verdriet. +

Vergeet niet de toevoeging in de Weesgegroeten: Verspreid het genade-effect van je Vlam van Liefde over de hele mensheid

Gesprek van John Henry Westen met Pr Paul Kramer - vervolg

Padre Pio sprak over een verlichting van het geweten, zoals velen dat ook hebben gedaan. Ik kan de dag of het uur niet noemen. Ik kan je zelfs het jaar niet geven. Maar mijn instinct zegt me dat het dit jaar zal zijn. Waarschijnlijk dit voorjaar. Ik doe zelfs geen voorspelling. Ik zeg alleen maar het is een onderbouwde speculatie die ik maak, en ik denk dat het heel goed mogelijk en waarschijnlijk is dat dit het jaar is dat recente profetieën lijken aan te wijzen als het jaar waarin we de eerste grote gebeurtenissen van de kastijding zullen meemaken. Dat de grote kastijding, de grote verdrukking, in volle kracht zal zijn ergens daarna.

Misschien vaan het einde van dit jaar. Maar dit jaar zullen we enkele belangrijke gebeurtenissen zien waarbij de wereld de volle kracht van de grote kastijding, de grote verdrukking, zal ervaren. Het is zelfs in de Schrift voorspeld dat God de hele wereld tot op de fundamenten zal doen schudden zoals we lezen in het boek Psalmen. Er zijn zoveel kardinalen die over de inhoud van het derde geheim van Fatima hebben gesproken. Ze kunnen niet allemaal liegen. Kardinaal Ottaviani sprak over het derde geheim dat onthulde dat de grote afvalligheid in de kerk. Kardinaal Mario Luigi Ciappia sprak over het derde geheim van Fatima en openbaart dat de grote afvalligheid in de kerk aan de top zal beginnen.

Pater Pio vertrouwde natuurlijk aan Pr Amorth precies hetzelfde toe, dat er een valse kerk zal zijn en dat Satan is binnengedrongen in de Kerk en dat hij binnenkort aan het hoofd zal staan ​​van een valse kerk. Kardinaal Ottaviani zei hetzelfde. Hij stelde eigenlijk dat wat ze de diplomatieke versie van het geheim noemen samen, een hoop verhalen zijn die hij heeft gecreëerd afgewisseld met wat daadwerkelijke inhoud van het derde geheim, wat niet de specifieke details geeft, maar wel de algemene strekking van het derde geheim. En men geloofde zelfs een tijdlang dat dit de werkelijke tekst van het derde geheim was, maar dat was het niet.

Er was een andere versie die er erg op leek en die hetzelfde zei. Het derde geheim kwam van Kardinaal Stretch, die ook sprak over het derde geheim. Ook Pr Malachi Martin. Ze vertellen ons allen dat er een valse kerk komt. Ze veroordelen een menigte zielen tot de hel. Pr Malachi zei dat door het derde geheim te onthullen, het onthullen van het derde geheim een ​​tegengif zou bieden om de zielen van Katholieken te beschermen tegen bedrog. Onze Heer Jezus Christus zei dat de misleiding zo groot zou zijn dat als het mogelijk was, zelfs de uitverkorenen misleid zouden worden.

En daarom gaf OLVrouw het derde geheim van Fatima om de zielen te beschermen tegen deze misleiding. Wat hebben de pausen gedaan? Ze dachten dat ze het beter wisten dan de Hemel en ze hielden het derde geheim verborgen. En zij zijn verantwoordelijk en zullen zich voor God moeten verantwoorden voor de verdoemenis van miljoenen zielen die gered hadden kunnen worden als de mensen op tijd gewaarschuwd waren. Dat is volgens mij het ernstigste aan het derde geheim van Fatima, want de boodschap van Fatima, het geheim, begint met het visioen van de hel en het doel van de boodschap van Fatima en het geheim van Fatima is om zielen van de hel te redden.

Nu hebben we een Vaticaan dat suggereert en zelfs zegt dat niemand naar de hel gaat. OLVrouw zei in Fatima dat als er geen gehoor wordt gegeven aan de boodschap, als mensen niet tot God terugkeren, als mensen hun leven niet beteren en niet tot God terugkeren, de hele wereld gestraft zal worden. En ze schetst die straffen in het derde geheim. Onze Heer Jezus Christus is de Koning der Koningen en de Heer der Heren. Hij is de Christus, de Koning wiens Koninkrijk over de hele wereld heerst. Zijn soevereiniteit is over de hele wereld. Maar het menselijk ras verwerpt zijn soevereiniteit, zijn heerschappij. En zo verkiezen ze de duivel.

En dus straft God in zijn gerechtigheid de wereld door de zondige mensheid, de opstandige mensheid, te laten lijden onder de heerschappij van Satan. Ze hebben ervoor gekozen dat Satan over hen heerst en ze zullen ervaren wat dat is en het zal een lijden zijn zoals de mensheid nog nooit eerder heeft meegemaakt. Het Vaticaan vertelt ons dat elke openbaring die dreigt met goddelijke straf niet van God komt. Onze Heer geeft ons de laatste waarschuwing, die van zijn moeder komt. Zo ernstig is het. Er zal een valse kerk zijn. Er zal een wereldorde zijn.

De universele valse religie onder een valse kerk, verenigd met andere denominaties, andere religies, allemaal verenigd in één grote bastaardentiteit van verschillende religies. Het is een grote brij van religies en degenen die zich daar niet bij aansluiten, zullen worden opgejaagd met de bedoeling elke laatste Katholiek van de aardbodem te vegen. En dat is waar we naar kijken. En wanneer we de brute kracht zien die nu door de overheid in alle westerse landen wordt toegepast om de gewone mensen, het gewone volk te onderdrukken onder de macht van de staat. Brute kracht wordt nu toegepast.

Je gehoorzaamt of sterft. En dat is wat het zal worden. Daar leidt het toe. We zien het vooral in het Verenigd Koninkrijk, en tot op zekere hoogte ook in Ierland. Het apparaat wordt opgezet voor die totale tirannie van brute kracht in de Verenigde Staten. Het zal erger zijn dan in Canada. Dit is spectrumdominantie, de blauwdruk van de antichrist voor zijn heerschappij over de hele wereld. En het wordt nu opgezet door mensen van wie sommigen - sommige van de handlangers die in een ambt zijn gekozen - zich niet eens realiseren dat ze het werk van de duivel doen om alle apparatuur op te zetten zodat de antichrist de teugels kan overnemen en de wereld kan onderwerpen aan de meest verachtelijke tirannie die ooit in de hele bediening heeft bestaan.

Was de verkiezing van Bergoglio of het aftreden van Benedictus iets dat je zag als een definitief teken van een tijdperk, waar we ons bevinden in termen van het geheim van Fatima of in termen van de eindtijd? Pr Gruner heeft het mij inderdaad heel duidelijk gemaakt en hij heeft het in het openbaar gezegd, en in ieder geval bij één gelegenheid heel duidelijk in het openbaar, dat de verkiezing van Franciscus ongeldig was. Ik had de redenen uitgelegd waarom het onmogelijk is dat Franciscus een geldige paus kan zijn. Pr Guner vroeg me om een uitgebreid werk te schrijven waarin ik dit in detail uitleg. Maar het is gebaseerd op de leer van paus Innocentius III. Dus je hebt niet alleen de ongeldigheid van het aftreden, wat ik heb uitgelegd, maar je hebt de ongeschiktheid van een ketter of een onbekende ketter om het pauselijk ambt te bekleden.

Het is onmogelijk. Een twijfelachtige paus valt onder de jurisdictie van de Kerk. De Kerk kan een twijfelachtige paus beoordelen. Als de mate van verdenking, volgens de canonieke traditie, zodanig is dat wordt vastgesteld dat de persoon onder die mate van verdenking valt dat er positieve twijfel bestaat of hij een geldige paus is omdat hij een ketter is, dan valt hij onder de jurisdictie van de Kerk en kan hij door de Kerk worden berecht en afgezet. Wat zijn de woorden en daden van de verdachte die hem kwalificeren als onder lichte verdenking, onder hevige verdenking of onder hevige verdenking van ketterij? Als er een hevige verdenking van ketterij is, dan is het moreel zeker dat de persoon een formele ketter is en op dat moment kan hij zeker door de Kerk worden beoordeeld.

Als er een hevige verdenking van ketterij is, dan werpt dat twijfel op de geldigheid van de paus, of hij wel of niet een geldige paus is. Maar als er een hevige verdenking van ketterij is, is het moreel niet zeker dat hij geen geldige paus is. Dat is iets wat te wijten is aan de nalatigheid van de prelaten van de Kerk die geen onderzoek doen en geen procedure instellen. Het canoniek recht maakt onderscheid - canoniek recht uit 1917. We zien het duidelijke onderscheid tussen ketters, dat wil zeggen zij die schuldig zijn aan de misdaad van ketterij, formele ketters en zij die verdacht worden van ketterij. Nu is er het canonieke proces dat is ingesteld voor ketters, voor verdachte ketters, voor degenen die verdacht worden, dat strafproces met betrekking tot canonieke waarschuwingen dat is vastgesteld voor degenen die verdacht worden van ketterij.

Maar degenen die gewoon ketters zijn, degenen die schuldig zijn, degenen die gewoon ketters zijn, worden geëxcommuniceerd. Zij staan ​​buiten de Kerk. En de canonieke wetgeving, de wetgeving van 1917 evenals de wetgeving van 1983, stelt dat degenen die zich publiekelijk van het geloof afkeren automatisch hun ambt verliezen. De wetgeving van 1917 was zeer duidelijk in de manier waarop de canon werd geformuleerd van ​​het hoogste tot het laagste ambt, of dat nu de paus zelf omvat. Als hij dat was, als het mogelijk is voor een paus, een echte ongeldige paus, als het mogelijk is voor hem om publiekelijk van het geloof af te keren, dan zou hij noodzakelijkerwijs automatisch zijn ambt verliezen.

Waar zie je het verschil tussen Franciscus en Leo, zodat Franciscus als een ketter zou kunnen worden beschouwd formeel en Leo niet? Wat heeft Franciscus dan gedaan dat zo anders is dan Leo? Of wat heeft Leo gedaan dat zo anders is dan Franciscus? Ik denk dat het het gemakkelijkst te verklaren is aan de hand van de criteria die worden gegeven in een definitie van een formele ketter, gegeven door Pr Francisco Bordoni, die een kwalificatie had. Het was zijn taak om de kwalificatie van de mate van verdenking of de straf voor ketterij te beoordelen, of om de verdachte te veroordelen. Om het oordeel te vellen dat hij simpelweg als een formele ketter zou worden beschouwd. Het is niet genoeg dat iemand iets ketters zegt, maar hij moet de bewering doen. Hij moet het beweren.

Hij beweert het op zo'n manier dat er geen enkele twijfel over bestaat dat hij willens en wetens ingaat tegen wat hij weet dat het dogma van het geloof is, tegen het geloof van de Kerk. En als hij dat is, dan is dit de ondergang die de vorm is van de zonde van ketterij, waardoor iemand een formele ketter wordt. Dus als hij zo'n botte bewering doet dat het duidelijk is uit zijn woorden en uit de context dat hij heel goed weet dat hij ontkent wat algemeen bekend is onder Katholieken als dogma van het geloof. Als erop blijft aandringen en het toch belijden. En hij negeert de correctie.

Hij toont minachting voor degenen die hem corrigeren en zegt dat ze psychisch gestoord zijn. En hij verdubbelt zijn standpunt en herhaalt de ketterij op meerdere punten, een aantal echt flagrante ketterijen. Zoals Pr Bodoni zegt, kun je zo iemand niet waarschuwen? Het is contraproductief. Zo iemand zou zelfs geen waarschuwingen meer moeten krijgen, want hij is een ketter en moet als ketter worden beoordeeld. En daarom heb ik de ketterijen van Bergoglio gecatalogiseerd die hem duidelijk en onmiskenbaar als een formele ketter kwalificeren. Daarom beschouw ik hem als een ketter. Leo daarentegen is niet zo en niet zo duidelijk in het uiten van relevantie en minachting voor het geloof op de manier van Bergoglio, ook al is er alle reden om te vermoeden dat hij net zo slecht of zelfs erger is.

Maar nogmaals, ik kan alleen oordelen op basis van de canonieke inditia, volgens de jurisprudentie en canonieke traditie van de kerk, en daarom kan ik alleen maar voorzichtig zo ver gaan om te zeggen dat Leo ernstig verdacht is, zeer verdacht. Misschien zelfs bijna hevig verdacht van ketterij, maar toch verdacht en niet onmiskenbaar, ongetwijfeld en zonder enige twijfel een formele ketter. Daarom zou ik zeggen dat hij twijfelachtig paus is, maar ik kan niet met zekerheid stellen dat hij geen geldige paus is, zoals ik wel met vertrouwen kon doen in het geval van Bergoglio.

Laatste boodschap van Ivan, ziener van Medjugorje.

Lieve broeders en zusters, we leven in een tijd waarin het nieuws bijna dagelijks spreekt over oorlogen, verdeeldheid en onrust. De namen van landen, allianties, belangen, machtige mensen worden genoemd. Maar achter elk nieuwsbericht schuilen mensen, families, kinderen, moeders die huilen. OLVrouw spreekt zich in haar boodschappen niet politiek uit. Haar boodschap is eenvoudig maar diepgaand. Vrede. Vrede. Vrede en alleen vrede.

Ten eerste begint oorlog in het hart. OLVrouw leert ons dat oorlog niet aan de grenzen begint, maar in het menselijk hart. Het begint wanneer vergeving verdwijnt. Het begint wanneer trots de overhand krijgt. Het begint wanneer een mens God vergeet.

Vandaag de dag zien we conflicten in de wereld, van het Midden-Oosten tot Europa, van spanningen tussen naties tot verdeeldheid binnen families. Maar OLVrouw brengt ons terug naar het begin. Vrede begint in de mens. Als er geen vrede in de mens is, hoe kan er dan vrede in de wereld zijn?

Ten tweede: gebed en vasten, wapens van vrede. OLVrouw heeft meermaals gezegd dat zelfs oorlogen kunnen worden gestopt door gebed en vasten. Dit is een spirituele logica die de politiek overstijgt. De wereld gelooft in de kracht van wapens.

De Hemel gelooft in de kracht van een knielend hart. Wanneer een gezin samen bidt, worden oorlogen beëindigd. Wanneer een natie vast en zich bekeert, verandert het spirituele klimaat. We kunnen misschien niet onderhandelen tussen landen, maar we kunnen wel de rozenkrans bidden voor vrede, vasten voor de bekering van de wereld, en hen vergeven die ons pijn hebben gedaan. Dit is onze verantwoordelijkheid.

Ten derde: vrede als een persoonlijke keuze. OLVrouw roept ons niet op om toeschouwers te zijn. Ze roept ons op om dragers van vrede te zijn. In een wereld vol lawaai zoekt ze stilte. In een wereld vol haat zoekt ze liefde. In een wereld vol angst zoekt ze vertrouwen in God. De oorlogen van vandaag laten zien hoe zwak de mens is zonder God. Ze laten ook zien hoe groot het verlangen van de wereld is naar getuigenissen van vrede. Of wat betekent dit voor ons vandaag? Dit betekent dat we geen haat met woorden moeten verspreiden. Dat we landen en mensen niet lichtvaardig moeten beoordelen. Bid voor iedereen, zelfs voor hen die we niet begrijpen. Bouw een cultuur van vergeving in onze gezinnen. Want als er vrede heerst in onze gezinnen, verandert de wereld.

6/3 Onze Lieve Vrouw onthult haar dagelijkse schema, gegeven door Jezus - Uniquely Mystic

Mystieke Stads Gods - Maria van Agreda: Het is toen ze in Egypte aankwamen. Ze kwamen terecht in een land waar ze geen vrienden hadden, niemand kenden en waar de religie niet de hunne was. Ze waren volkomen vreemdelingen in alle opzichten. Een volledig heidens land. En te midden van dat alles had de H. Jozef geen werk voor hen gevonden en kon hij niet meteen in hun levensonderhoud voorzien. Het kostte hem tijd om dat op te bouwen. Dus leefden ze in armoede. En daarom wilde ze extra werken om te helpen onderhouden. Nu, te midden van dat alles, denkt ze na en besluit ze dat ze ook 's nachts wil gaan werken, een soort handarbeid, om voor hen te zorgen.

Op het moment dat ze dat besluit, spreekt het Kindje Jezus tot haar en openbaart haar het volgende levensschema. Het kindje Jezus was zeer verheugd over de voorzichtigheid van zijn Moeder en over haar berusting te midden van haar grote armoede. En als beloning voor haar trouw wilde hij de lasten die ze op zich had genomen verlichten. Op een dag sprak hij vanuit de wieg tot haar en zei: "Mijn Moeder, ik wil een regel voor je dagelijkse leven en je werk vaststellen." Onmiddellijk knielde de hemelse Moeder voor hem neer en antwoordde: "Mijn liefste en Heer van al mijn wezen, ik prijs en verheerlijk U omdat U de moeite hebt genomen om mijn geheime gedachten en verlangens te beantwoorden.

Moge het U behagen mijn stappen te leiden volgens Uw heilige wil, al mijn werk te regelen volgens Uw wensen en al mijn bezigheden in elk uur van de dag te ordenen volgens Uw goddelijke welbehagen. En aangezien de godheid mens geworden is, en Uw majesteit de moeite heeft genomen om acht te slaan op mijn verlangens, spreek dan tot het licht van mijn ogen, want Uw dienaar luistert." De Heer antwoordde: "Mijn liefste Moeder, vanaf het vallen van de avond, zul je slapen en rusten.

En van middernacht tot het aanbreken van de dag mag je je bezighouden met contemplatie met Mij, en zullen we de eeuwige Vader prijzen. Bereid daarna het nodige eten voor jezelf en Jozef, en geef mij vervolgens te eten en houd mij in je armen tot het derde uur, waarna je Mij in de armen van je man zult leggen, zodat hij wat verfrissing kan krijgen tijdens zijn werk. Trek je dan terug tot het tijd is om zijn maaltijd te bereiden en ga terug naar je werk. Omdat je de heilige geschriften die je nodig had om je te troosten niet bij je hebt, kun je door mijn heilige wetenschap de leer van het eeuwige leven leren kennen, zodat je Mij in volmaakte navolging kunt volgen en voortdurend tot de eeuwige Vader kunt bidden voor de zondaars. Zo ziet het schema er in onze tijd uit.

Van 21 uur tot 24u sliep de Heilige Moeder. Van 24u tot 6u bad ze. Van 6u tot 9u kookte ze, bereidde maaltijden en gaf ze eten voor het gezin en was ze bij Jezus. Van 9u tot 12u ging ze naar bed. Van 12u tot 21u werkte ze door en deed al die dingen die ze moest doen. Dat is haar geheime gebedswapen, nachtelijk gebed. Alle heiligen deden het. Dat is het enige wat we moeten weten. En dit is wat de H. Catharina van Siena deed. Ze werkte hard om steeds minder slaap nodig te hebben, totdat ze in staat was om 's nachts te bidden, omdat dat het moment was waarop ze het meest ongestoord kon bidden.

Dit is het soort gebed dat de H. Franciscus van Assisi deed, waardoor hij de genade ontving om de stigmata te ontvangen, die hij in de vroege ochtend kreeg. Hij had de hele nacht gebeden. Zo bad Jezus. Zo baden alle heiligen. Hier zijn een paar dingen die ik je wil laten overwegen. Wist je dat satanisten, 4 uur per dag vloeken uiten tot Satan voor de val van de Katholieke Kerk van God. En wanneer denk je dat de mensen van Satan 's nachts bidden? Dat is de belangrijkste reden waarom de Heilige Moeder wil dat je nu hoort dat nachtelijk gebed iets is wat we nu moeten doen, omdat satanisten 's nachts bidden omdat ze weten dat we lui zijn, slapen en kwetsbaar.

En dus komen ze 's nachts om ons aan te vallen, ons te vervloeken en allerlei kwaad in de wereld te doen. En als we bidden zoals OLVrouw, zullen we hen met hun eigen wapens verslaan en zullen we immense zegeningen ontvangen. Later, wanneer ze instructies geeft, zegt ze het volgende: "Mijn dochter, ik kwam naar Egypte, waar ik geen familie of vrienden kende, in een land met een vreemde religie, waar ik mijn Zoon, van wie ik zoveel hield, geen thuis, bescherming of hulp kon bieden. Je kunt je gemakkelijk voorstellen welke beproevingen en moeilijkheden we hebben doorstaan ​​sinds de Heer ze over ons liet komen. Je kunt je niet voorstellen met hoeveel geduld en verdraagzaamheid we ze hebben aanvaard.

En zelfs de engelen kunnen de beloning die ik van de Allerhoogste verdiende voor de liefde en berusting waarmee ik ze heb verdragen, niet inschatten. Die beloning was groter dan wanneer ik in de grootste voorspoed had verkeerd. Het is waar dat ik veel verdriet had toen ik mijn man in zo'n nood en gebrek zag. Maar tegelijkertijd dankte ik de Heer dat ik ze kon dragen. In dit edelste geduld en deze vreugde van geest wens ik dat jij mij navolgt wanneer de Heer je een gelegenheid biedt, en dat je leert om innerlijk en uiterlijk met voorzichtigheid te handelen, je daden en gedachten goed te ordenen, zonder ze te belemmeren." Als we edel geduld, vreugde van de geest en voorzichtigheid bezitten, dan zullen we, samen met het nachtgebed, de dreigende beproevingen overwinnen. Zo hebben zij ze overwonnen. Zo zullen wij ze overwinnen.

Hoe kunnen we edel geduld, vreugde van de geest en innerlijke voorzichtigheid verkrijgen? Door nachtgebed. Door te bidden. Door veel te bidden, veel meer dan we nu doen. Dit is de reden waarom je merkt dat je bidt en nooit vooruitgang boekt. Ik weet dat je je dit hebt afgevraagd. Waarom bid ik maar door en door en blijf ik op hetzelfde niveau? Het is heel simpel. Je bidt niet genoeg. Zij bad 6 uur lang. Je kunt op verschillende manieren naar gebed kijken. Een manier is dat iemands heiligheid hem of haar in staat stelt om een ​​bepaalde hoeveelheid te bidden, maar een andere manier is kijken naar hoeveel je moet bidden, afhankelijk van waar je je bevindt.

Dus als zij 6 uur moest bidden, dan moeten wij wel 12 uur of langer bidden. Maar als we willen overwinnen en in heiligheid willen groeien en het ongelooflijke kwaad om ons heen overwinnen, en dat doen op de manier waarop zij dat deden: met dit nobele geduld, deze vreugde van de geest, deze innerlijke wijsheid die anderen bekeert, omdat zij de beproevingen zien die wij doormaken. Zij zien hoe wij die dragen en vragen zich af: "Wat doen zij?" Ze komen naar ons toe. Wat is jouw geheim? En dan zul je het onthullen. Nachtelijk gebed, geloof in de Heer Jezus, liefde voor onze gezegende Moeder.

Geloof je dat je lijden genade is, Ed? Want menselijk gezien willen we terugdeinzen. We willen gewoon de andere kant op lopen als er lijden is. We willen er gewoon vanaf. Menselijk gezien. Ja, ik zou aannemen dat dat een soort genade is. Maar ik probeer een vergelijking te maken met als je van tuinieren houdt en je weet dat je de grond moet bewerken. Nu, waarschijnlijk vindt niemand het echt leuk om de grond te bewerken, maar als je dat niet doet, gaat er niets goed groeien. En als je iemand bent met groene vingers en je wilt een prachtige tuin, dan weet je dat je er elk voorjaar op uit moet trekken en de schop moet pakken. Je moet de grond gaan omspitten. Niemand vindt dat leuk.

Maar je doet het met plezier, want je denkt: "Oh, Ik kan niet wachten. Ik ga dit omspitten en ik ga hier een bol planten en daar dit." Je denkt al aan alle geweldige dingen die hierdoor gaan gebeuren. Ik bekijk het op dezelfde manier. Ik bedoel, ik denk dat het zeker een vorm van genade is om op die manier naar lijden te kijken. Maar het is allemaal onderdeel van mijn houding, omdat ik echt geloof dat de Heer het me heeft laten zien. Ik vertrouw op Hem. Hij heeft het me laten zien. Ik weet dat het werkt. Ik hoef niet te weten hoe het werkt. Dat is waarschijnlijk genade. Ik kreeg een pijnpomp aangeboden tegen mijn zenuwpijn, maar tegelijk was ik bang dat ik pijnloos zou zijn. En tijdens de mis bracht de Heer me weer naar die witte plaats.

Ik had gebeden: "Wat moet ik doen? Wat moet ik doen? Moet ik dit doen of niet? Heer, ik wil uw lijden zijn. Weet je, ik wil voor u lijden. Ik wil dit allemaal doen, maar wat moet ik doen? En daarom was ik in deze witte ruimte en hoorde ik de stem zeggen, dezelfde stem die al die andere keren tot me gesproken heeft. De stem zei tegen me: "Je zult een lijdende dienaar zijn." En ik zei: "Oké, goed." "Ik weet het nu." Ik kreeg de maandag een test om te zien of de pijnpomp zou werken. Ik aanvaardde de pijnpomp en het maakt mijn leven draaglijker anders moet ik in bed blijven. Ik heb veel pijn. Ik lijd nog steeds. Ik kan nog steeds veel dingen niet doen. Maar wat ik wel kan, is in een auto zitten en een stukje rijden, zolang ik er maar af en toe uitstap en beweeg.

Ik kan ongeveer twee uur staan ​​en dan moet ik igaan liggen. Maar kijk, al die dingen waren voorheen onmogelijk. Ik had nooit het spreekwerk kunnen doen dat ik nu doe. En dus Ik ben heel blij dat ik nog steeds een lijdende dienaar mag zijn, want er is nog steeds veel pijn, maar ik hoef niet de hele dag in bed te liggen. Ik kan lezingen geven. Ik kan in deze stoel zitten en met jullie praten. Dit zijn allemaal dingen die ik niet kon doen. Wist je dat Jesaja 52:53,de lijdende dienaar beschrijft en dat is de term die hier gebruikt wordt: lijdende dienaar. En de term lijdende dienaar verwijst hier naar iemand die ontberingen verdraagt, afwijzing en pijn namens anderen.

En het lijden van de dienaar wordt in Jesaja 52:53 afgeschilderd als iets met een verlossend doel. En dit verlossende doel brengt genezing, gerechtigheid of herstel voor de mensen. Het is echt een voorafschaduwing van Jezus Christus en zijn missie. In Jesaja spreken ze echt over Jezus Christus, de lijdende dienaar. Verbond God jouw missie op aarde met de missie van Jezus Christus? Je vormen naar zijn beeld, de lijdende dienaar, wat jouw missie hier is. Ik denk dat Jezus ons niet allemaal roept om dat te doen. Hij zegt sommigen meer dan anderen, om Mij te volgen.

Voordat Hij vertelt aan de mensen dat Hij naar de Vader zal gaan, zegt Hij: als je mij wilt volgen, en veel mensen zeggen: oh, ik wil een christen zijn. Ik wil een volgeling van Christus zijn. Hij is daar specifieker daar. Hij zegt eigenlijk: als je naar de Vader wilt gaan en mij wilt volgen, waar Ik naartoe ga, neem dan je kruis op. En ik denk dat we, vanwege het tijdperk waarin we leven, dat ook zo ervaren. Godzijdank is kruisiging tegenwoordig vrij zeldzaam. En dus zouden de mensen van die tijd zijn woorden heel anders hebben begrepen dan wij ze nu begrijpen. Hij roept ons allen op om bereid te zijn lijden te aanvaarden omdat het ons verheft. Het is een gave van verlossing.

Er is een gezegde dat, weet je, buiten de hemel een stapel versleten kruisen ligt die mensen gebruiken om in de Hemel te komen. En ik vind het mooi dat het als een kruk is. We zijn hier op aarde. We hebben allemaal een beperking. De handicap is dat we niet bij de Heer zijn. En wat doet hij dan? Hij geeft ons genadig een kruis om ons te helpen terug te keren naar Hem. Het is om op te steunen. En niet alleen dat, als we het oppakken, heeft Jezus ons verteld dat Hij er zal zijn. Hij zal ons juk dragen en het met ons delen. Dus het zal niet zo zwaar zijn. Het zal niet zo moeilijk zijn. Hij zal gezelschap hebben. Wij zullen die liefde hebben, die band met de Heer.

We zullen samenwerken. Hij zal er zijn om ons te helpen. En daarom denk ik dat er waarschijnlijk ook een hoger niveau is, waar iedereen geroepen is om op een bepaald niveau een kruis op te nemen. En dan zijn er misschien de daadwerkelijke lijdende dienaren die de Heer zei: "Oké, jij hebt een aanleg. Jij kunt goed met pijn omgaan. Dus als je wilt, geef ik je meer en ik beloof je dat het iemand anders goed zal doen." Ik bekijk het zo. Ik leef in een wereld, mijn wereld zal nu een wereld van pijn zijn. Zo is het nu eenmaal. En dus geef ik mezelf dit wel toe. Ik nam de beslissing. Ik kon het ergens goeds mee doen. En wat ik nu weet is dat mijn pijn, ook al is die behoorlijk erg, lang niet zo erg is als in de eerste drie jaar van mijn herstel. Ik werd nog steeds om de maand geopereerd. Het ging gewoon non-stop door. Non-stop.

Dus de pijn was echt constant. Ik had erin kunnen blijven hangen, maar ik nam de beslissing. Ik dacht: "Nee, weet je wat? Daar introduceerde de Heer dit idee van verlossend lijden toen ik in dat ziekenhuisbed lag. Het was een gebed dat ik uit onwetendheid uitsprak. Ik sprak het uit, en ik weet dat dat betekent dat het van God kwam." En ik realiseerde me: oGod vindt dit belangrijk. Hij heeft dat gebed in mijn hart gelegd. Dus, als lijden voor anderen belangrijk is, als God het belangrijk vindt, dan kies ik ervoor om niet te blijven hangen in zelfmedelijden. Ik ga ervoor kiezen om het gewoon te doen. Soms zeg ik zelfs: weet je, Jezus, als je het vandaag niet nodig hebt, vraag dan aan Maria waar zij het voor nodig heeft. Jezus was een mens, toch? Het waren mensen. Ik bedoel, Jezus is God, maar hij was nog steeds een mens.

Ik denk vaak aan Simon van Cyrene, en hij is een geweldig voorbeeld voor de wereld. Hij is een geweldig voorbeeld voor ons die niet geroepen zijn om een ​​speciale, lijdende dienaar te zijn. Gewoon de gewone mens die zijn kruis opneemt en Hem volgt. Simon is daar een perfect voorbeeld van, want ik weet zeker dat Simon niet blij was met het idee om uit de menigte gehaald te worden. Maar hij moest zich geen zorgen maken, hij droeg alleen samen met Jezus het kruis. Hij werd aan het einde niet gekruisigd. Dan is er die periode waarin Simon letterlijk aan Jezus verbonden is. Hij doet precies wat Jezus aanbiedt. En ik weet dat het hem veranderde. En Simons twee zonen werden volgelingen van Christus.

En in feite was het Simon en de hele mensheid die het kruis verdienden, niet Jezus. Maar Hij droeg het gewoon. Ik heb de Heer gevraagd om mij en mijn gezin toe te staan ​​in zijn lijden te leven, om zijn lijden over ons heen te laten spoelen. Eerlijk gezegd weet ik niet eens wat dat betekent, maar het is een gebed dat in me opkomt en ik weet dat het een goed gebed is om in zijn lijden te leven, om het over je heen te laten spoelen. Ik zou het geweldig vinden als mijn kinderen voortdurend aan het lijden van de Heer zouden denken. En Jezus gaf ons het andere voorbeeld in de Tuin. Voordat Hij accepteerde dat Hij de zonden op zich nam, bad Hij en zei: "Heer, als deze beker aan mij voorbij mag gaan, maar niet mijn wil, maar de uwe."

Dus dat vertelt ons dat het oké is om verlichting te vragen. Niet elke pijn, niet elke tegenslag hoeft zomaar verdragen te worden. En soms verhoort God die wens. Soms wilde Hij misschien gewoon horen dat je bereid was. Veel van onze kijkers hebben het moeilijk en wat we vandaag leren is dat zinloos lijden tot wanhoop kan leiden. Maar als we betekenis geven aan ons lijden, kunnen we alles doorstaan. Bv we houden van onze kinderen, onze kleinkinderen. Liefde is wat ons erdoorheen helpt. Dus als we het opdragen en verenigen met het lijden van Jezus Christus, dan heeft het betekenis, kan het onze kinderen en kleinkinderen redden?

Alles is mogelijk door God. Er zijn momenten dat ik mijn lijden opoffer voor mijn intenties, maar dat gebeurt maar heel zelden. Ik offer het op voor anderen. Ik offer het meestal elke dag op voor de zielen in het vagevuur. En dan offer ik het altijd op voor wat de Heer nodig heeft, wat Zijn Moeder nodig heeft. Soms komen mensen vragen: "Ed, mag ik je vragen om hiervoor of daarvoor te lijden?" En dan zeg ik: "Als God het toestaat."

En als je naar je kruis kijkt zie je dat Jezus het al opgepakt heeft en Zijn armen er heeft omgeslagen. Je moet het niet eens meer oppakken. Hij heeft het reeds vast. Je kruis opnemen betekent niet dat je het alleen opneemt. Dat is het niet. Je kruis opnemen betekent alleen dat je het omarmt. De Heer heeft het reeds opgenomen. Hij wacht alleen maar tot je je arm eromheen slaat en de Zijne vindt.

6/3 Ed Josza’s dringende Vastenboodschap: Neem je kruis op! Je zult niet geloven wat er komt. - Mother & Refuge

Over het mysterie van pijn en lijden en de verlossende kracht van lijden. En hoe we betekenis en misschien zelfs vreugde kunnen vinden te midden daarvan. Ed Josza, een zeer bijzondere auteur en internationale spreker met een rijke ervaring en wijsheid op het gebied van mystieke ervaringen, geeft ons een prachtig voorbeeld van hoe het is om ons kruis op te nemen en Jezus Christus te volgen. De essentie van de Veertigdagenperiode blijft een periode van voorbereiding en vernieuwing. We nodigen al onze gelovigen uit om hun relatie met Jezus Christus te verdiepen. Waar we het over zullen hebben, is wat de Heilige Geest in onze harten legt.

Je schreef: "Christus leed zowel fysieke als geestelijke pijn voor onze verlossing." Jezus had een groot fysiek lijden, maar ik besefte dat Zijn geestelijke pijn oneindig veel groter was. Je zei vervolgens dat de fysieke pijn die je in het ziekenhuis voelde, niet eens in de buurt kwam van de geestelijke pijn die Christus aan het kruis ervoer. Kun je beschrijven wat je voelde, Ed, als we het hebben over de geestelijke pijn van Christus? Omdat we in andere video's hebben gesproken over je fysieke pijn en hoe die in veel opzichten lijkt op de kruisiging. Laten we het nu hebben over de geestelijke pijn die Christus ervoer.

Ik bagatelliseer Jezus' fysieke pijn niet, ik heb er maar een klein beetje van mogen proeven. Ik heb Christus' volledige fysieke pijn niet ervaren. Maar wat ik ervoer, ging alles te boven wat ik ooit had gedacht. Die pijn was zo veel erger. Weet je, ik heb in mijn leven al veel botten gebroken. Ik heb al veel ongelukken gehad. Dus ik wist wel wat pijn was, maar na dat ongeluk realiseerde ik me nooit dat er zo’n pijn bestond. De Heer liet me zien hoe elk van mijn verwondingen op die van Hem leek en dat de pijn een voorproefje was van wat Hij had meegemaakt. En toen ik daaruit kwam, dacht ik: "Wauw, ik heb het lijden echt begrepen." En ik had er nooit echt bij stilgestaan ​​dat er ook een geestelijke pijn bestond. Ik had er niet eens aan gedacht.

En toen begon ik aan deze wandelpelgrimstocht en werd ik voor een tabernakel geplaatst en toen kwam ik op een plaats terecht waar ik me in een oceaan van pijn bevond, en tegelijkertijd was het ook een oceaan van genade. En wat er in mijn ziel gebeurde, was dat ik de geestelijke pijn voelde die onze Heer in de hof van Getsemane voelde. Het begint in de hof. Denk aan Jezus, Jezus is niet alleen werkelijk God, maar ook werkelijk mens. En Hij was werkelijk mens, en als mens was Hij zondeloos. Zijn ziel was volmaakt. En dan neemt Hij al onze zonden op zich, zelfs van vóór onze geboorte, omdat hij nu verbonden is met de Vader, die nog steeds buiten de tijd staat. Dus elke zonde van ieder persoon, zelfs van iemand die nog niet geboren is, is nu relevant en actueel voor Jezus in die hof van Getsemane.

En er was een geestelijke pijn die met die zonde gepaard ging. We beseffen dus niet dat zonde gepaard gaat met pijn. Maar elke keer dat we zondigen, gebeurt er iets met onze ziel. Er ontstaat een blauwe plek, een vlek of een litteken. En die littekens zorgen ervoor dat de scheiding tussen ons en God steeds groter wordt. Ze houden die pure ziel weg van de Heer. En in het hiernamaals zullen we de gevolgen van al die zonden voelen. Maar Jezus nam dat voor iedereen op Zich. En het was een pijn. In het vorige boek spreek ik over een gloeiend heet vuur en zo diep was en zo diep in mijn ziel doordrong, maar het leek bekend.

En dat was die gloeiende, brandende pijn, dat was eigenlijk het berouw dat ik voelde, want toen begreep ik dat, om het koninkrijk binnen te gaan, om welke ziel dan ook het koninkrijk binnen te gaan, onze Heer al die pijn op zich moet nemen. En het was zo verbijsterend, deze pijn in zijn ziel, de pijn in mijn ziel vanwege mijn zonden. Het maakt me niet uit wat voor fysieke pijn je hebt ervaren. Dit gaat daar lichtjaren bovenuit. Het is niet te bevatten. We kunnen het ons niet eens voorstellen. Het is een soort psychische aandoening waardoor onze geest de ergste pijn voor ons blokkeert. Het is heel moeilijk voor ons om die pijn uit het verleden echt te herinneren. Dat is iets wat onze geest doet.

Dus ook al heb ik het ervaren, deze pijn die Christus leed, deze pijn van het opnemen van de zonde, bedenk dan dat God, die volmaakt is en boven alles staat, neerdaalt in de modder en het vuil met ons en het op zich neemt. Ik kan het me niet eens voorstellen, want ik ben maar een sterfelijk mens, geboren in zonde. Ik ken de zonde mijn hele leven al. Het begon als baby, geboren in de erfzonde. Maar dit is God, die rechtvaardig is. Zonde kan Hem niet raken. En toch daalde Hij neer en nam het allemaal op zich. En niet alleen ik voelde de gevolgen van mijn zonden op die plaats. En het was overweldigend voor me. Het was verwoestend.

En ik kan me niet eens voorstellen hoeveel miljarden mensen er geboren zijn vlak voor Jezus en na Jezus en morgen en volgend jaar en het jaar daarna. Hij nam dat allemaal op zich. Het is niet te beschrijven. Er zijn zoveel mensen die zeggen: "Jezus is gestorven voor mijn zonden. Het maakt niet uit of ik nog zondig." Nee, het maakt wel degelijk uit. Het maakt wel degelijk uit, want vanuit Gods perspectief gebeurt elk moment op hetzelfde moment. God heeft morgen reeds gezien. En Hij zag morgen op hetzelfde moment dat Hij gisteren zag, op hetzelfde moment dat Jezus in de tuin was. Zo werkt het dus allemaal.

Het idee dat God tijdloos is. Jezus stierf 2000 jaar geleden, vanuit Gods perspectief gebeurt het allemaal tegelijkertijd. En dus, wanneer we ervoor kiezen om te zondigen, wanneer we willens en wetens zeggen: "Ik weet dat het een zonde is, maar ik ga het toch doen." Verwijzen we nog meer naar Jezus op zijn handen en knieën, bloed zwetend, omdat de kwelling van het voelen van die zonde op Zijn ziel zo groot was dat het Hem bloed deed zweten. Zoals veel mensen denken dat hij bang was voor de fysieke kwelling die plaatsvond. Maar dat is het niet. Dit is zijn kwelling.

Het lijden begon toen Hij zei: Niet zoals Ik wil, niet mijn wil, maar die van U geschiede. En de Vader zegt: mijn wil zal gebeuren. En vanaf dat moment, staat Jezus op en zegt: Ik leef in Uw wil, ik leef in de wil van de Vader. Dit is Zijn wil, ik neem die op me. En al die tijd draagt ​​zijn ziel de zonde van de hele mensheid. Het was zo overweldigend toen ik begon te voelen wat hij voor de zonden van anderen voelde, dat ik dacht dat ik zou sterven. Ik wist echt dat het voorbij was. Dat ik zou sterven op die plaats en in die oceaan die oceaan van zonde die door onze Heer werd veranderd in een oceaan van genade.

En  ik wil mensen er even op wijzen dat het niet het lijden is, het is zoveel meer dan wat we met onze ogen zien. Het lijden gaat dieper de ziel in. Iets wat we niet kunnen zien. Maar ik heb het mogen ervaren en het is echt zo dat na mijn eerste ervaring de fysieke gevolgen voelbaar zijn van het lijden dat Jezus heeft doorstaan ​​voor onze zonden. Het deed me de zonde in mijn leven heroverwegen. Maar na deze volgende ervaring is het alsof het een miljoen keer intenser is. Het is een miljoen keer meer reden om te veranderen, je te bekeren, bereid te zijn te lijden voor Hem en voor de behoeften van de Kerk, de behoeften van de zielen in het vagevuur, de smeekbeden van de Heilige Moeder.

Er zijn talloze dingen waarvoor je bereid kunt zijn te lijden voor onze Heer, op allerlei manieren. Maar niet iedereen is bereid om in de meest extreme zin van het woord te lijden, maar we kunnen allemaal op een bepaalde manier lijden. We kunnen allemaal deelnemen aan vasten en versterving. En zelfs als we medische aandoeningen hebben die ons beletten om te vasten, zijn er andere vormen van vasten.

In je boek zei je een tijdje geleden dat je het had over de verschrikking van het gevoel dat Jezus Christus innerlijk voelde toen Hij onze zonden droeg. Je voelde je verstikt. Dat is het woord dat je gebruikte in verband met zonde en de pijn die door zonde wordt veroorzaakt. Je voelde je verstikt. En toen ik dat las, kon ik niet anders dan denken dat Jezus, wat we aan het kruis zagen, verstikt werd door de fysieke kruisiging. Op deze manier werd Hij twee keer verstikt. Hij werd niet alleen fysiek verstikt door de kracht van de natuurkunde van het hangen aan een kruis, maar ook zijn ziel werd verstikt door onze zonde.

En het gebeurt elke keer dat we zondigen. Kijk, we zijn schuldig aan zonde omdat we gevallen schepsels zijn, er is geen ontkomen aan. Zonder een speciale genade van God zondigen we allemaal zondigen. Het ergste is wanneer je weet dat het een zonde is en je er toch voor kiest. Dát is het ergst. Dat is het moment waarop je naar Hem toe loopt aan het kruis en zegt: "Je lijdt nog niet genoeg. Laat me je wurgen." Waarom zouden we dat doen? En toch doen we het elke dag, terwijl we weten dat het zo is. Zelfs simpele dingen zoals roddelen. We houden er allemaal van om te oordelen. We vinden het leuk om op mensen neer te kijken of wat dan ook.

Iemand zei: "Ik begrijp dat verlossend lijden goed is." Ik begrijp dat er geweldige dingen zijn, dingen die ons zelfs niet kunbegrijpen wat het doet. Maar heb je je ooit afgevraagd waarom Hij lijdt? Waarom lijdt Hij?" Veel avonden ga ik naar een afgelegen, stille plaats en mediteer ik over wat God in mijn gedachten legt en ik praat er met God over en dus vroeg ik: waarom is er lijden? En hij antwoordde met één woord: "Liefde" En ik zei: "Ik ben niet de slimste ter wereld. En het is nogal moeilijk om lijden met liefde te verbinden. Oké, je houdt van ons, maar waarom lijden?"

En Hij zei: "Door de zondeval." Hij bedoelde de zondeval van de mens. Adam en Eva die de Heer verwierpen. En ik zei: "Je houdt van ons. Ook al is de zondeval gebeurd, ook al zijn we verstoten, je bent nooit gestopt met van ons te houden. Je hield net zoveel van ons als op het moment dat je de eerste man en vrouw schiepen. Je hield net zoveel van ons. Je houdt van ons en de zondeval heeft ons van elkaar gescheiden. Ik zei: "Maar waarom lijden?" En Hij zei: "Omdat het jullie verheft." En toen was ik aan het kruis was naast Christus kon ik Hem zien. Ik bevond me in de positie van de goede dief die zijn positie accepteerde. Hij berispte de andere dief en zei hem te stoppen, omdat zij dit gedaan hadden. Hij zei dat ze het verdienden.

Dit is een rechtvaardige straf voor het kwaad dat we in deze wereld hebben gedaan. Maar deze man is onschuldig. Hij verdient dit niet. En toen noemde hij hem Heer en God. En hij vroeg Jezus om aan hem te denken. Het was Dismas, de goede dief. En Jezus aanvaardde het Kruis en deed dat allemaal voor ons, terwijl we het eigenlijk niet eens verdienden, maar Hij het toch deed. En het gebeurde allemaal aan het Kruis. En zo kreeg ik dat perspectief te zien van het oppakken van dat kruis, het meenemen naar Golgotha, je erop plaatsen en jezelf laten kruisigen, allemaal voor Christus. Allemaal omdat we aan dat kruis willen hangen en Hem willen horen zeggen: "Vandaag zul je met Mij zijn in het paradijs." Ik bedoel, lijden is een gave.

Het is een geweldige gave. Ik krijg periodes waar ik vrij ben van lijden, maar het komt terug en ik wil mijn lijden niet opgeven. Ik vind het fijn om aan het kruis te hangen. Ik vind het fijn om het met Christus te dragen. Je zult nooit dichter bij Hem zijn. Mensen realiseren zich niet dat de zegen van het dragen van een kruis deel uitmaakt van de Schrift. Het vers waar Jezus zegt: neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart, mijn juk is zacht en mijn last is licht, en je zult rust vinden voor je ziel.

Kijk, het kruis dat Hij ons gaf. We zien het als een last, als lijden, maar het is eigenlijk geen juk. Hij noemt het een juk. We leven nu in een tijd met auto's, vrachtwagens en tractoren, en we gebruiken dieren niet meer voor ons werk. Maar een juk was iets waarmee je twee lastdieren aan elkaar verbond. Samen droegen ze een juk, een houten balk over hun schouders, die de last verdeelde en waardoor ze gelijkmatig trokken. Dat maakte het werk makkelijker. En dat is wat de mensen in Jezus' tijd begrepen. Wij zijn dat kwijtgeraakt door de tijd waarin we leven. Maar Jezus nodigt ons uit om ons met Hem te verenigen.

Laten we diezelfde balk die op Zijn schouders rustte, op de onze leggen, zodat Hij met ons meetrekt en we samen werken. En dan zullen we nooit dichter bij Hem zijn. Wees schouder aan schouder onder het juk. Hun hoofden kunnen elkaar raken. Ze zullen nooit dichter bij elkaar komen dan nu, op geen enkel ander moment. Het is prachtig wat Hij aanbiedt. En kijk, dat is het punt: het kruis dat Jezus droeg was niet van Hem. Hij had geen kruis. Hij is God. Hij is volmaakt. Hij is zondeloos.

Dat was óns kruis. En Hij droeg het alleen voor ons. En nu geeft Hij ons allemaal de kans. En Hij zegt niet dat je het móét doen. Hij zegt niet dat iedereen zijn kruis moet opnemen. Hij biedt het aan. Wij kiezen. Het is vrije wil, neem het op. Zie het niet als een kwelling, maar zie het voor wat het is. Je zult nooit dichter bij de Heer komen. Hij komt om schouder aan schouder met hen te lopen, om de last te delen, om hoofd aan hoofd met hen te staan, om hun voorhoofden aan te raken, om aan het kruis te hangen en Hem te horen zeggen: "Vandaag zul je met Mij in het paradijs zijn."

Mijn hemel, wat een prachtig iets om te horen, want je hebt tot op zekere hoogte het paradijs ervaren. Ik heb ervaren dat ik in de aanwezigheid van de Heilige Geest heb beleefd, een eeuwigheid lang, een soort lotsbestemming. Het was tijdloos. Ik weet niet hoe lang ik daar was, maar ik weet dat het niet lang genoeg was en Hij stuurde me terug en het was de liefde, de genade, de kracht, de glorie, de schoonheid dat alles was, dus nogmaals, die woorden raken niet eens de oppervlakte van wat het was. Het was zo glorierijk. Het ging zo ver boven alles wat ik me ooit had kunnen voorstellen. Maar ik was niet in de Hemel, ik was gewoon bij de Heilige Geest. Ik was gewoon op een plaats met onze Heer. De Hemel zal zoveel beter zijn dan waar ik was. Net zoals de gedachte die ik toen had, was dat ik heimwee had. Ik wilde die plaats nooit verlaten.

Ik realiseerde me mijn hele leven niet dat ik deze plaats miste en ik voor altijd bij Hem wilde zijn. Ik wilde nooit weg. En toen besefte ik dat, toen ervoer ik een gebed van vereniging zoals de heilige Teresa van Avila het beschrijft. En uiteindelijk verloor ik mijn bewustzijn. Ik lag in mijn ziekenhuisbed. Ik voelde de liefde van de Vader, de barmhartigheid van de Zoon, de kracht van de Heilige Geest. Ik voelde dat alles door de Heilige Geest komen. Ik heb de hel ook gezien en na wat ik in de hel zag en na wat ik leerde, wat ik leerde was dat God niemand tot de hel veroordeelt. Die specifieke ziel kiest voor de hel. En dat is wat zo eng is want ik bedoel, ik was in de aanwezigheid van de Heilige Geest en ik wilde er nooit meer weg.

Ik weet dat God het niet kiest. Hij geeft alle kansen. Hij wil dat zijn kinderen voor altijd bij Hem leven. Zijn kinderen kiezen voor de hel. En dat is een afschuwelijke gedachte, dat iemand daarvoor zou kiezen. De Hel is net zo onvoorstelbaar. Het is net zo ondoorgrondelijk, maar alleen maar slecht. Wanhoop, duisternis, pijn, echte pijn. Toen je in de aanwezigheid van God was, hoorde je Hem zeggen dat je Zijn lijdende dienaar was. Wil je vertellen wat er toen gebeurde? Op het moment van de impact, toen ik in het autowrak zat, was ik omringd door een intens wit licht. Het was overal om me heen en er leek geen einde aan te komen. Het was gewoon een witte gloed die me omhulde. Je kon niets zien. Maar in elk geval was er een moment in het ziekenhuis dat ik weer door dat witte licht ging en ik belandde op een plaats die erg veel op het vagevuur leek.

1/3 Vroegere Satanist onthult - Darkness Confession

* Elk resultaat, en elke opdracht die ik tussen 2 en 4 uur 's ochtends plaatste, had een hoger succespercentage dan alles wat ik overdag deed. Een van de eerste dingen die de leidinggevenden me leerden, ging over timing. Ze noemden het het venster.

En het venster ging elke nacht om 2:00 uur 's ochtends open en sloot om 4:00 uur. Gedurende die twee uur verandert de spirituele atmosfeer. Daarom is bidden in die tijdspanne heel krachtig.

* Gebed. Als iemand wakker wordt en begint te bidden, trekt het kwaad zich onmiddellijk terug. Wanneer een Christen om 3:00 uur 's ochtends knielt en zegt: "Heer, ontmasker elk verborgen werk van de vijand in mijn leven," gebeurt er iets in de geestelijke wereld.

* Mensen met intentie, met discipline en met hun Bijbel open baden, knielend deden het kwaad op de vlucht slaan. De fysieke houding zoals knielen is zeer belangrijk.

* Ook consistentie is belangrijk, zoals het bidden op vaste uren.

Profetieën van Don Dolindo

Dolindo Ruotolo (6/10/1882, Napels – 19/11/1970, Napels) was een Italiaanse Katholieke priester. Hij is kandidaat voor zaligverklaring en de katholieke kerk heeft hem de titel "Dienaar van God" toegekend. Ruotolo wordt erkend als een voorstander van een spirituele praktijk die de "spiritualiteit van overgave" wordt genoemd.

Profetie van 1918

"De mensheid zal in een dodelijke waanzin vervallen," schreef Don Dolindo in zijn autobiografie in 1918. "De mens zal zichzelf als de schepper van zijn eigen leven beschouwen; hij zal achteloos alles vertrappen. In groepen zal hij de Kerk en het Geloof aanvallen, als een kudde woedende stieren. De mens zal slachtoffers zoeken om zijn sociale en morele verdorvenheid op af te reageren... en hij zal zijn focus op Gods Kerk koesteren.

Het zal een zeer sombere periode zijn waarin, menselijkerwijs gesproken, alles verloren lijkt. De mens zal al zijn hoop op zichzelf vestigen, en deze pathetische constructie zal de mensheid des te meer ondermijnen. De Kerk zal massaal door haar kinderen worden verlaten en genegeerd in de nieuwe irrationele beweging die beweert orde in de mensheid te brengen. Er is zeker geen uitweg, geen redding, behalve in het ware leven van de Kerk: Jezus in het Heilig Sacrament!"

“O, de grote dilemma's van de mensheid kunnen niet worden opgelost door menselijke slimheid en vindingrijkheid! De wereld vernietigt zichzelf en alleen de Kerk, door Haar Sacrament van het Leven, kan redding schenken.

Het is volkomen dwaasheid om diplomaten te sturen, want zij zijn van geen enkel nut voor andere naties en koninkrijken! Wat alle naties nodig hebben, zijn zielen die verliefd zijn op Jezus in het Heilig Sacrament. Eucharistische ontdekkingsreizigers! Want alleen door de Eucharistie kan de hele wereld in vrede verenigd worden. Alleen door de Eucharistie kan de hele wereld verenigd worden in één schaapskooi, met slechts één Herder!”

“Onze Jezus in het Heilig Sacrament mag niet langer belasterd, verlaten of begraven worden in de kerken van de wereld. Hij moet veeleer het Leven van de wereld worden! Priesters moeten vernieuwd worden, gevoed door het Heilig Sacrament als hun ware levensbron. Het Eucharistisch Offer moet vermenigvuldigd worden, want alleen daarin kan de verheven eenheid van de wereld gerealiseerd worden.

“Alleen Jezus in het Heilig Sacrament is Leven!”

Profetie van 1924

In 1924 schreef Don Dolindo een soortgelijke profetie:

“Zie, de geesten worden verduisterd, de hartstochten laaien op, onzin heerst, brute kracht zaait terreur, en de mens, als een razende krankzinnige die zijn eigen vlees verscheurt, zal met eigen handen alles neerhalen wat hij zonder God heeft opgebouwd – ja, alles wat hij uit minachting voor God heeft opgebouwd! De mensheid draagt ​​reeds de beul in zich die haar aan stukken zal scheuren.

“Dan zal de mensheid nieuw leven ontvangen – Onze Heer in het Heilig Sacrament.”

In datzelfde jaar schreef Don Dolindo een brief aan paus Pius XI, waarin hij hem aanspoorde “het eucharistisch leven over de wereld uit te stralen”.

“Veel ernstige kwaden bedreigen de Kerk en de mensheid,” schreef hij. “Deze kwaden kunnen niet worden beteugeld door menselijke middelen, maar alleen door het goddelijke leven van Jezus Christus in ons.”

De woorden van Jezus uit 1909

Don Dolindo's vurige overtuiging dat de Eucharistie de sleutel was tot het overwinnen van al het kwaad in deze wereld, kwam rechtstreeks van Jezus zelf. In 1909 zei Jezus tegen Don Dolindo:

"Aan mijn voeten, in het Sacrament van de Liefde, worden heiligen gevormd. Hier wordt het hart gezuiverd door de heilige zuiverheid van het geloof. Hier raakt het hart de eeuwigheid aan in de hoop op het eeuwige, en hier wordt het hart ontstoken in de vlam van de liefde.“

"In de Eucharistie leert het hart zichzelf kennen. Daar inspireer Ik het en vervul Ik het met vurigheid. Daar zal het Mijn aanwezigheid voelen, en dan, o, hoeveel weldaden en hoeveel vruchtbare gedachten zal dit voortbrengen!" …

“Laat daarom de Eucharistie het hoogtepunt van uw verlangens zijn, de bron van uw devotionele praktijken. Laat de Eucharistie het enige doel zijn van elke handeling. Ik verblijf in de Eucharistie niet alleen om in u te verblijven, maar ook om op u in te werken.”

“Alles zal in Hem één zijn”

Wanneer de stormen van deze wereld onze vrede bedreigen, herinnert Don Dolindo ons eraan onze hoop te vestigen op Hem die de wereld al overwonnen heeft (vgl. Johannes 16:33): onze Heer in het Heilig Sacrament.

“Duisternis hangt nu over de wereld vanwege de algemene afvalligheid,” legt Don Dolindo uit in zijn bijbelcommentaar op het boek Exodus, “maar de goddelijke zon zal weer verschijnen, schijnen, de sombere schaduwen van de nacht verdrijven, verlichten wat Hij vruchtbaar heeft gemaakt, en alles zal in Hem één zijn, als deel van de levende tabernakel van God.”

De profetieën van Don Dolindo verzekeren ons ervan dat het niet tevergeefs is dat we hopen dat de Eucharistie de wereld zal verenigen, en zijn gebeden laten ons zien hoe we vol vertrouwen kunnen bidden dat dit zal gebeuren. Dit gebed, dat hij in 1953 schreef, kunnen ook vandaag de dag het onze zijn:

“Ik verlang naar de stortvloed van genade die uit Uw Geest voortvloeit, die alle volkeren bereikt en hen tot in hun kern beroert. Ik verlang naar de uitbreiding van het Eucharistisch Koninkrijk... Ik verlang naar de overvloed van de Goddelijke Zegen en naar het herstel van het Christelijke gezin. Ik verlang naar universele vrede in Uw Koninkrijk, voor de Kerk en binnen de Kerk.”

“Is al mijn hoop tevergeefs? Heb ik tevergeefs gehoopt tegen elke menselijke hoop in? Nee, mijn God, want ik vertrouw erop dat U op Uw eigen wijze alles wat ik droom en hoop, zult vervullen.”

Maria Palma Smith - boek Amore, Dolindo, Dolore (Casa Mariana Editrice “Apostolato Stampa”, 2001).

6/3 Boodschappen aan Gisella en commentaar - O Crux Ave

* 12/11/2023 Boodschap van OLVrouw aan Gisella Cardia over het verraad van een leider in de oorlog Rusland-Oekraïne

Mijn kinderen, dank jullie wel dat jullie gehoor hebben gegeven aan Mijn roep in jullie harten. Mijn kinderen, het verheugt Mij jullie eensgezind te zien: dit is Mijn volk. Ik verlang mensen van geloof, moed, liefde en eenheid onder jullie – dit is Mijn levende volk. Kinderen, het zal het verraad van een leider zijn dat deze oorlog zal uitlokken, die Mijn kleine kinderen negeert, wier levens verwoest worden door arrogantie en onrecht. Maar jullie, kinderen, wees rechtvaardig: kijk naar Mijn Zoon. Nu zegen Ik jullie in de Naam van de Vader, en van de Zoon, en van de Heilige Geest.

* Gisella zei tegen haar gebedsgroep dat dit Pasen echt de tijd is voor een ware bekering vanuit het hart. En het is geen tijd om te klagen, want er zijn mensen die het veel erger hebben en de Heer wil ons met genade vullen. Deze wereld is vol wraak, vol haat en vol zoveel slechte dingen. Dus we moeten proberen te vergeven en lief te hebben.

De H. Maagd Maria had ons reeds gewaarschuwd voor de tijden waarin we terechtkomen en door de oorlog zal de economie ook achteruitgaan. Er zal dus totale verwoesting zijn. Maar we moeten hoop hebben. We moeten hoop hebben op een betere wereld. Dus zelfs als we maar met een paar waren in vergelijking met de rest van de wereld, zijn onze gebeden krachtig.

Onze gebeden gaan dus zeker naar de Hemel en er kan altijd iets verbeteren.

Zijn er naast de rozenkrans nog andere devoties die haar zijn geleerd of die ze is verteld te bidden, die op dit moment bijzonder geschikt zijn?

De toewijding aan de heilige harten van Jezus en Maria. Jezus vroeg om het elke dag te doen.

Ik denk dat het heel belangrijk is om te bidden dat deze gebeurtenissen, door ons offer, ons vasten, onze liefde, onze liefdadigheid, verzacht of helemaal vermeden worden.

24/2 OLVrouw: Lieve kinderen, dank jullie wel dat jullie verenigd zijn in gebed en dat jullie naar Mijn roep in jullie harten luisteren. Kinderen, Ik zeg jullie dat het protestantisme en het modernisme de Kerk zijn binnengedrongen en de gelovigen in verwarring hebben gebracht, zodat zij niet meer weten wat goed en wat kwaad is. Bedenk dat verwarring niet van God komt, want Hij is Orde (Genesis 1). Houd vast aan de Waarheid, die Eén is en dat voor eeuwig zal blijven (Marcus 13:31).

Bid voor de vele satanische sekten die in de wereld bestaan; let op jullie kinderen. Kinderen moeten leren wie God is (Marcus 10:14). Vertel hun dat Hij een Vader, Broer en Vriend is die hen oneindig liefheeft en dat ze Hem kunnen vertrouwen (Matteüs 6:9). Leer hun bidden (Lucas 11:1); laat hen niet achter in de wereld, in die zondige wereld. Nu zegen Ik jullie in de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Dit is dus een boodschap van de groep die de Kerk probeert te schaden, omdat het gaat over het protestantisme en het modernisme dat de Kerk is binnengedrongen. De Kerk legt dingen op zoals handcommunie. Wat de grootste belediging is die je Jezus kunt aandoen. Dit is een van de dingen die bij het modernisme horen, wanneer mensen niet weten wat ze moeten doen. We kunnen het ook hebben over de verandering in het Onze Vader. Het gaat over: leid ons niet in bekoring. En geen verandering tot beproeving.

En met alle respect voor de Kerk, de paus, de kardinalen, de bisschoppen, allereerst moet je God gehoorzamen en dan mensen, want mensen zijn mensen en ze zijn feilbaar. Ze kunnen fouten maken. Maar als de mannen van de Kerk geen rekening meer houden met wat de geloofsvaders hebben nagelaten, dan worden de dingen echt gevaarlijk.

26/2 Jezus: Ik zeg jullie dat op de laatste dag, bij het Grote Oordeel, onderscheid gemaakt zal worden tussen hen die aan de rechterhand van de Mensenzoon staan ​​en hen die aan zijn linkerhand staan. Wanneer Ik kom als de rechtvaardige Rechter, zal Ik antwoorden: ‘Zoals jullie je hart gesloten hebben voor de noden van jullie broeders, zo sluit Ik voor jullie de poorten van het Koninkrijk. Wat jullie niet gedaan hebben voor de geringsten onder jullie, hebben jullie ook niet voor Mij gedaan – en met een nog grotere schuld, omdat jullie Mij, Mijn Evangelie en de Wet kenden.

Ga weg van Mij, jullie die onrecht bedrijven, want Mijn broeder is wie op Mij lijkt; en jullie, die een hypocriet masker dragen, lijken niet op Mij, omdat jullie zonder liefde zijn, die Mijn wezen is.’ Hierin ligt de gelijkenis in liefde: de volmaaktste liefde in de Eerstgeborene onder de broeders. Liefde die zo volmaakt mogelijk werd in de broeders van Christus en in het geloof. Wie niet in liefde leeft en geen werken van liefde verricht, is geen broeder van Christus – die Zijn broeders liefhad tot de dood toe – en is daarom geen mede-erfgenaam van Hem. Zij die geroepen waren, bleven noch doof voor de roeping, noch werden zij moe om Hem te volgen. Integendeel, met heldhaftigheid gingen zij en blijven zij in Zijn voetsporen treden.

Zij raakten niet ontmoedigd toen de liefde voor de Heer voor hen een opeenvolging van beproevingen en lijden werd. Evenmin achtten zij zich minder geliefd toen God toestond dat mensen en gebeurtenissen tegen hen tekeer gingen. Integendeel, wetende wie hen geroepen heeft – Zijn liefde en Zijn barmhartigheid – voelen zij Hem als Vader en Broeder, zelfs in de meest pijnlijke uren; en vertrouwend op Christus, in wie zij vast geloven, voltooien zij hun reis naar de hemel, vanwaar de roeping kwam. Niemand kan van deze regel afwijken als hij in de heerlijkheid wil blijven waartoe God hem geroepen heeft.

Jezus, mens geboren uit Maria — vervuld met gaven en zeer geliefd door de Vader — was een trouwe beschermer en sterk in het rechtvaardig gebruiken van de ontvangen gaven, zoals dat voor alle mensen zou zijn gebeurd als zij onschuldig en vol genade waren gebleven. (Jezus en Maria) kenden de verdorvenheid van het vlees niet; maar met genade verenigd met een smetteloze ziel, gingen zij het eeuwige Koninkrijk binnen, in volledige verheerlijking.

Commentaar: Jezus herinnert ons eraan dat ieder van ons onderworpen zal zijn aan twee oordelen: een persoonlijk oordeel direct na de dood, en een universeel oordeel, wanneer Hijzelf aan het einde der tijden terugkeert om allen te oordelen. Als we tijdens ons leven onze broeders en zusters in nood niet hebben geholpen, zullen we niet waardig bevonden worden om het Koninkrijk van God binnen te gaan. Het oordeel zal daarom gaan over liefde, omdat God zelf liefde is — het is Zijn wezen. Wie liefde in zijn hart heeft, lijkt op God; wie werken van liefde verricht, is Zijn broeder; wie in liefde leeft, is zelfs in staat zijn leven te geven, te sterven voor anderen, zoals Jezus voor ons deed.

De eerste apostelen begonnen na de dood van Jezus en na het ontvangen van de Heilige Geest (Pinksteren) met drie activiteiten: ze verkondigden het Evangelie aan alle volken, hielpen mensen in nood (diakonie) en waren missionarissen. In de naam van Christus doorstonden ze allerlei beproevingen: gevangenschap, geseling, mishandeling, verdrijving uit Jeruzalem, vernedering… en toch doorstonden ze alles met heldhaftigheid, omdat ze Jezus kenden; ze begrepen Hem.

Het is belangrijk, zoals ik al zei, om verder te gaan met wat Petrus zei en apostelen en discipelen niet door elkaar te halen. Dus er zouden vrouwen kunnen zijn binnen de discipelengemeenschap, maar niet binnen de apostelen.

Dit is een boodschap over de liefde van God en natuurlijk de liefde tussen ons. En dit is waar we op beoordeeld zullen worden. We hebben het hier natuurlijk over twee verschillende oordelen, want er is een oordeel direct na de dood, en dit is wat ik zeg. noemen we het een bijzonder oordeel, en dan is er het universele oordeel, daar heeft Hij het over. Hij zegt dus dat als we de smalle weg naar Hem bewandelen, we veel moeilijkheden en lijden zullen ondervinden.

Maar Hij waardeert het en houdt er nog meer van als we, ondanks de moeilijkheden, op die weg blijven. Het aanbieden van lijden is een grote gave. Maar het is belangrijk om te onthouden dat het grootste lijden ook dat van het kruis is. Stel je de dood voor, het lijden, maar de vrucht wordt ook voortgebracht: de dood van Jezus aan het kruis. Jezus zei ooit tegen Gisella: kijk niet naar Mijn lijden, maar kijk naar de vreugde, het leven, de opstanding, die daaruit voortkwam.

* We worden geoordeeld op: Hoeveel liefde, hoeveel hulp geven we onze broeders en zusters?

28/2 Jezus: Ik zeg het je nogmaals: De aarde die aan jullie was toevertrouwd, is een woonplaats geworden voor demonen en trotse zondaars – zij was immers een van Mijn volmaaktheiden! Maar de bewoners van de aarde hebben zich ontuchtig gedragen om een ​​ereplaats te verkrijgen, niet in het Koninkrijk van God, maar op aarde. De zeven zonden staan ​​als een afschuwelijk ornament op het hoofd van het Beest, dat de aarde en haar bewoners meevoert naar de weiden van het Kwaad, samen met de oneindige goddeloosheid die begaan is om, ten koste van alles, te verkrijgen wat zijn meedogenloze hebzucht begeert.

Is de aarde niet doordrenkt met het bloed van onschuldigen en martelaren? En zo, als je zo doorgaat, weet dan dat je triomf van korte duur zal zijn en betaald zal worden met een helse eeuwigheid. Ik zal komen, en het zal recht zijn. Jezus, die jij kent met de eigenschappen van grootheid, eeuwigheid, liefde, verlossing, wijsheid en Drie-eenheid. Ik kom om vrede te brengen aan de gelovigen en heilig oordeel aan de levenden. Ik kom om Mijn volk te verzamelen met liefde en wijsheid. Aanroep Mij en Ik zal je antwoorden; aanroep Mij door Mijn Moeder en Ik zal aanwezig zijn. Geef niet op, maar strijd tegen het kwaad, en de glorie in het Koninkrijk der Hemelen zal je toebehoren. Ik zegen jullie, Mijn volk, en Ik geef jullie Mijn vrede.

Commentaar: De mensheid stevent af op eeuwige verdoemenis door de begeerten van het vlees, de dorst naar macht en de hoogmoed. Jezus zal terugkeren en allen oordelen, en ieder zijn beloning geven: vrede en liefde voor Zijn kinderen, en eeuwige verdoemenis voor de zondaars. De tijd van barmhartigheid zal eindigen, en dan zal ieder rekenschap afleggen voor zijn eigen daden. De weg naar het Koninkrijk van God is een strijd tegen de zonde, maar de aanwezigheid van Jezus en OLVrouw zal onze kracht zijn – laten we Hen altijd aanroepen!

Dit is dus het moment waarop veel mensen in de Kerk zeggen dat Jezus alleen maar barmhartigheid en liefde is. Maar ze zouden ook moeten onderwijzen dat Jezus zei: "Ik ben ook rechtvaardig." Hij zegt dus dat wanneer Ik kom om te oordelen, iedereen zijn beloning zal krijgen: vrede en liefde, of veroordeling of straf. Dit laat ook het belang van bekering zien. Het moet nu gebeuren. Er is weliswaar barmhartigheid, maar dat die zal eindigen. En omdat de barmhartigheid zal eindigen, moeten we nu om barmhartigheid vragen. En wanneer de barmhartigheid eindigt, zal ze plaatsmaken voor gerechtigheid. Iemand zou kunnen zeggen: "Maar Jezus is altijd barmhartig." En ja, dat is waar.

Maar genade en barmhartigheid komen wanneer wij zondaars ons bekeren, wanneer we onze zonden belijden. En we moeten proberen niet meer te zondigen. Alleen Jezus en de Maagd Maria kunnen onze kracht zijn. De kracht om niet te zondigen, maar om door te gaan. De kracht om met lijden om te gaan, om met onze moeilijkheden om te gaan. Specifiek voor mensen die veel lijden, elke traan door Jezus wordt verzameld en als een zaadje is dat Hij zal veranderen in een prachtige vrucht.

En nu we de verdrukking ingaan, dat we niet alleen een oorlog ingaan, maar een spirituele oorlog die sterker zal zijn dan welke fysieke oorlog dan ook, en dat betekent een oorlog tegen verleiding. Dus dit is een bijzonder moeilijke maar noodzakelijke boodschap nu we ons voorbereiden op deze tijd van verleidingen. Wat belangrijk is nu is ons toe te wijden aan Jezus en Maria, de rozenkrans en de devotie tot het Kostbaar Bloed bidden.

Boodschap aan Gisella Cardia

3/3 Koningin van de Rozenkrans: Lieve kinderen, dank jullie wel dat jullie gehoor hebben gegeven aan mijn oproep in jullie harten en dank jullie wel dat jullie voor mij knielen. Mijn kinderen, breng offers tijdens deze vastentijd om ze aan Jezus aan te bieden. Ik herinner jullie eraan dat het lijden van mijn Zoon en Zijn dood oneindige vruchten heeft gedragen; daarom vraag ik jullie om zelfs het kleinste lijden en de kleinste pijn te offeren, en jullie zullen heerlijke en gezegende vruchten zien.

Bid voor de oorlog die Europa te wachten staat; ik vraag jullie te bidden voor de machthebbers, dat zij mogen worden aangeraakt door het Licht van God en dat zij de mensheid niet naar de ondergang zullen leiden. Maar jullie, mijn kinderen, hebben geloof in God en bewaren altijd de hoop in jullie harten. Kinderen, word niet moe van het aanleggen van reserves. Ik laat jullie nu achter met mijn moederlijke zegen, in de Naam van de Vader, en van de Zoon, en van de Heilige Geest.

COMMENTAAR: De Heilige Maagd Maria, vrijwel in lijn met eerdere boodschappen, onderwijst ons en nodigt ons opnieuw uit om de vastentijd goed te benutten, waarbij ze de waarde van offers en lijden benadrukt. Als deze lijdenshandelingen aan Jezus worden opgedragen, zullen ze wonderbaarlijke resultaten in ons leven teweegbrengen, want Jezus weet hoe Hij deze daden van lijden kan transformeren in geurige bloemen. We moeten altijd naar Hem opzien en Hem navolgen, zelfs in Zijn lijden. Ten slotte vraagt ​​OLVrouw om gebeden om de oorlog die voor onze deur staat te bedwingen, zonder ooit te wanhopen, want wie geloof heeft, zal gered worden.