Archief

Lierde dorp van de Ronde 2007,

 

 

Ja, er is sprake dat Lierde zijn kandidatuur zou zetten om dorp van de Ronde te zijn in 2007.

Euh….niet van de Ronde tafel hé, maar van de Ronde van Vlaanderen.

Awel dat is een goed gedacht zie, en ik ben zeker dat elke Lierdenaar zijn steentje zou bijdragen.

Onze burgemeester is zelf een wielerfanaat, en hoeveel coureurs hebben we hier al niet grootgebracht.

Ferdi Van den Haute en onze Koen Barbé hebben al genoeg gefinisht op een ander, dat ze nu die meet eens in Lierde mogen trekken hé.

Om nog maar te zwijgen van Emiel Faignaert die in 1947 met de palm ging lopen, euh….rijden!

Nee, nu rijden ze door dorpen waar er zelfs geen coureurs wonen, laat staan dat er ooit al ene zou gewonnen hebben.

Ja, waar is den tijd van Emiel Faignaert hé?

In 2007 zal het 50 jaar geleden zijn dat hij met zijn arms in de lucht over de meet reed.

’t Was naar het schijnt juist kermis in St -Martens –Lierde.

Ze hadden daar aan den horlogemaker een grote tent gezet, en ’t was precies of ze het wisten dat den Emiel dat jaar zou winnen.

Ja, als ge zo ne keer naar de beelden van vroeger kijkt, dan was dat toch een andere manier van koersen zenne.

Veel macadam lag er nog niet, en de kasseien werden nog eens extra opgeblonken voor de Ronde die toen al een evenement was.

Vandaag gaan ze eerst de kasseien goed leggen, en volgen ze met de volgwagens om de coureurs op hun wenken te bedienen.

Elke coureur heeft een paar soigneurs en mechaniekers, maar in 1947 was dat anders hé.

Nu krijgen die mannen ’s avonds een biefstuk en ’s morgens een ontbijt in een schoon hotel!

Maar vroeger konden ze dienen biefstuk in hun broek steken, en als uw vrouw u niet gesoigneerd had, kon ge zelf uw benen inwrijven met zalf tegen de wespen.

Ze droegen hun tuben op hunne rug, en plat rijden was zelf de band vervangen.

Briek Schotte zal het geweten hebben in 1947, want hij moest opgeven terwijl onze Emiel Faignaert met een leeglopende tube over de meet reed.

Potverdekke, als ik er zo zit over te denken dat was nog eens nostalgie.

Juist om die nostalgie eens terug te halen, mogen ze de Ronde toch eens door Lierde laten passeren hé.

Het zou niet alleen een eerbetoon zijn, maar ook een waardering voor de wielersport en alle wielerfanaten uit onze streek.

Elk weekend zien we honderden wielertoeristen die zich in de huid wanen van een Faignaert, Van den Haute of Barbé.

Er zitten potverdekke wielerterroristen tussen die beter uitgerust zijn dan sommige beroeprenners.

Ne vélo van over de 2500€, met een verzet waar ze bijna zo rap bergop als bergaf mee kunnen rijden.

Hoesjes om hun schoenen warm te houden, en oortjes in hun oor waar ze zowel de reclame van de volgwagen als het nieuws op radio2 kunnen volgen.

Om nog maar te zwijgen van wat die mannen allemaal binnen spelen tijdens het rijden hé.

Als ze vroeger spraken van een gesneden brood, dan aten die mannen ook een gesneden brood op om op krachten te komen hé.

En als ze spraken over twee wespen, dan waren ze tijdens het rijden ook gestoken door die wespen.

De kever, dat was dan weer die oude Volkswagen die met ne vélo op de port- bagage  reed achter de koers.

Ja, de nieuwe generatie coureurs verstaat dienen uitleg van vroeger niet, omdat ze vandaag in een andere context rijden.

Het modernisme is zodanig toegenomen dat er geen vergelijk meer is, en dat de wegen uit elkaar lopen hé.

Vroeger vertelden ze, dat een coureur een beestenstiel uitoefende.

Het zal daarmee zijn dat er nu een paar coureurs naar de veearts zijn gestapt zekerst.

In elk geval heeft men de wielersport in onze streek steeds hoog in het vaandel gedragen.

Persoonlijk leef ik met de Ronde mee.

De dag voor de echte Ronde, springen duizenden wielertoeristen op hun fiets om de dorpen op te warmen met hun doortocht.

Dienen dag is ook chauffeurke van de partij!

Euh….niet met mijne fiets hé, want dat is nog ene uit den tijd van Faignaert waar mijne pa zelf nog veel koersen mee heeft gewonnen.

Nee ik rij de Ronde met mijne moto hé.

Het is dan genieten van die mannen te zien zwoegen en zweten, en het is de dag waar prachtige foto’s kunnen genomen worden.

Die dag in een tekst weergeven is moeilijker, omdat men het afzien niet echt kan verwoorden in gevoel.

De dag van de Ronde zelf, dan zit ik met mijn drinkbus voor de tv.

Met mijn koersbroek zit ik dan voorovergebogen in de zetel, en roep en tier ik zowel op de muur als op den bosberg.

Och…wat zou het mooi zijn, moest de Ronde ook in Lierde voorbijrijden.

We kunnen maar hopen dat onze droom in 2007 mag uitkomen.

Waarom zouden we het niet eens laten zien hoeveel we naar de Ronde verlangen!

Laat ons eens afspreken aan de voet van de “Parikberg “ op de dag van de Ronde.

Ik heb gehoord dat ze het oude café “Marino” voor één dag zouden openen, en dat er heel wat Lierdenaren zouden afzakken om te renners toe te juichen, maar ook om hun wens naar de Ronde 2007 kracht bij te zetten.

In elk geval wens ik ieder van u een mooi wielerfeest toe.

 

Groetjes chauffeurke

 

 

 

 

 

Komt Erdal naar Deftinge?

 

 

 

 

 Na de gokchinees, was het de beurt aan Fehriye Erdal om in het nieuws te komen.

Ja mannekens, ons landje weet van wanten als het er op aankomt om ons in de belangstelling te werken hé.

De observatie van Erdal werd verscherpt in functie van de uitspraak die zou volgen in het justitiepaleis.

Awel, ge gaat mij niet geloven, maar ze is ribbedebie!

Daar kan mijn klein verstand niet meer bij zenne.

Ik heb ooit twee dagen voor observatie in de kliniek gelegen, en ik was daar beter bewaakt door de zusters, dan Erdal door 32 mannen van de staatveiligheid.

Ik moet gans alleen mijn tien kiekens bewaken en observeren, omdat ze niet zouden uitbreken van onder hun net, en in Brussel laten ze daar één kieken ontsnappen bewaakt door 32 gasten.

Ze waren beter achter een net gekomen bij mij, dan had ze ginder misschien nog gezeten.

Ondertussen is iedereen er hem gaan mee moeien hé!

De politiek, de staatsveiligheid en de ministers die daar op hun skilatten de commissiezaal kwamen binnen gevlogen.

Madam Erdal zal ondertussen wel ergens met een lach op haar gezicht voor de televisie zitten meegenieten hebben.

De politieke partijen zaten elkaar te observeren, om zeker niets te laten ontsnappen uit het dossier.

Eerlijk gezegd, ik kan niet meer volgen zenne.

Vroeger waren er partijen die de vreemdelingen liever zagen vertrekken, en nu er ééntje vrijwillig vertrekt is het weer niet goed.

In feite moeten we ons daar allemaal niet ongerust in maken hoor.

Erdal is veroordeeld voor vier jaar, dus zal ze na die vier jaar wel terugkomen hé.

Ja, de vraag is waar ze naartoe is hé?

Naar het schijnt heeft dienen boswachter die Dutroux gevonden heeft, ook nog niks gezien in de Ardennen.

Jamaar, we zitten er zo mee te lachen, maar die mannen kunnen overal zitten hé.

Als we de titels op het nieuws of in de krant lezen, dan is niks uitgesloten hé.

Wie weet lezen we weldra:

“Zat Erdal in Deftinge”?

“Erdal gevonden in kippenhok”

“Erdal op Belbus in Lierde”

“Erdal verstopt in schuur”

In plaats van één keer naar mijn kiekenkot te gaan per dag, ga ik nu zes maal en observeer ik van ver met mijne verrekijker.

Pas op, dat ze in Deftinge, laat staan in Lierde zou rondrijden dat geloof ik niet zenne.

Moest ze hier af en toe rondrijden, dan zou ze toch al lang moeten geflitst geweest zijn op “den Hekkouter” of op de steenweg hé.

Maar, ik zit zo te denken…..tot over drie weken had ik hier een Turkse kuisvrouw, en ik heb ze ook al een paar weken niet meer gezien.

Potverdekke, ’t zal toch geen waar zijn dat het dezelfde was zekerst?

Telkens ik vroeg of ze iets wou drinken of eten, stak ze telkens twee vingers op.

Ik dacht dat ze alles dubbel wou, omdat ze al wreed mager was van een vroegere hongerstaking, maar dat zal toch dat V teken niet geweest zijn dat we daar telkens op televisie zien.

Ne mens begint er over na te denken, en dan ziet ge plots van alles hé.

Ik zit zo te denken, of er hier op “den hekkouter” ook gene van de staatsveiligheid rondloopt ter observatie.

Al maanden zie ik daar dezelfde persoon alles in de gaten houden.

In elk geval, ik voel er mij veilig bij.

In feite, wat zou ze hier komen zoeken op den boerenbuiten?

Euh….misschien de rust opzoeken?

Naar het schijnt is ze een strijdlustige vrouw, en ook dan zit ze hier goed.

Zoals ze bij ons zeggen,

“ze geeft er af en toe eens nen trip op”. Ze wil zich vrij voelen als een vis, en dit alles in de omgeving  waar een Europees erfgoed symbool staat.

Awel, waar kan ze dan beter zijn, dan in de streek waar ze de beste “trippen” verkopen, en waar de vrijheid van de vis gedronken wordt met volle kelken.

En omdat de mattentaarten nu erkend zijn als Europees beschermd, kan ze daar ook nog een aanslag op plegen door er een paar keer haar tanden in te zetten.

Ja, als ze nog in ons landje zit, kijk dan maar uit uw doppen, want zo groot is ons land nu ook weer niet hé.

Euh…..in elk geval, moest ge ze zien laat mij dan ook iets weten hé.

Ze is haren dweil en emmer vergeten weg te zetten, en ook haar brooddoos staat hier nog.

In elk geval zaten er lekkere dingen in.

Ja ja, een boterham met Sis kebab en ééntje met kuzu pirzola.

Natuurlijk heb ik dat binnen gespeeld, want als het vier jaar duurt eer we haar terugzien  is de vervaldatum verstreken hé.

Ondertussen zijn de weddenschappen bij de gokchinees begonnen, om te wedden of we haar ooit terugvinden of niet.

Maar ik zit hier ondertussen naar een reisbrochure over Turkije te kijken, en dan word ik plots ernstig.

Stel dat we haar ooit in België terugvinden, dan is mijn vraag :

-         Is-tan-boel ?

 

Groetjes chauffeurke

 

 

 

, de laatste tijd smijten ze hier wat binnen hé!
Valt het u ook op, dat er zoveel uit Azië komt de laatste tijd?
De Chinese restaurants zijn al een vertrouwd beeld in de straat, maar nu staat er op alles en nog wat \"made in China\"
Chinese wagens bollen weldra op Europees grondgebied, en veel textiel is met gele breiwol gemaakt.
We moeten toegeven dat die mannekens van aanpakken weten hé.
Ja, ge moet ze eens bezig zien in die restaurants, awel daar mag Piet Huizenpruik een puntje aan zuigen zenne.
Ik was ooit in een Chinees restaurant, waar een wok-Chinees aan het werk was.
Jawadde zeg, dat was niet alleen een restaurant, maar ook nog een deel circus.
Ja ja, den dienen kon goochelen met mes en vork, dat er uwe mond van open viel.
Awel op dat moment smeet hij met een palet een brok gelakte eend, recht in uwe opengesperde mond.
Ja, er waren er altijd die niet konden blijven stilzitten, en waar de zoetzure saus van hun voorhoofd liep of waar de scampi\'s achter hun oren hingen.
Maar het was een prachtig schouwspel dat alleen kon aangeboden worden door Chinezen of Japanners.
Ja, ik moet zeggen dat die mannen veel verder staan dan wij.
Allé, neem nu die gok-Chinees!
Hoe er daar bij ons nog niemand is opgekomen, dat versta ik niet zenne.
Hier bij ons geven ze miljoenen om ne speler te kopen, waarvan ze denken of hopen dat hij op nen bal kan shotten.
Waarvan achteraf blijkt dat hij meer naast de goal schupt dan er in.
Awel dienen gok-Chinees, den dienen had dat anders aangepakt!
Hij betaalde veel geld aan de spelers om de wedstrijden te verliezen.
In feite gaf hij miljoenen uit aan spelers om ze laten naast de bal te schuppen.
Natuurlijk zitten er bij de voetbalbond ook van die gasten die ahter alles direct het verkeerde of het kwade zien hé.
Hadden ze dienen Chinees nu eens laten doen, dan had dienen mens bij alle clubs kunnen aankloppen, en waren alle spelers uit China gesponsord.
Temeer dat als hij alle ploegen zou omgekocht hebben, de competitie weer gelijk zou geweest zijn hé.
De meesten zouden dan zoals ze al vaak doen naast de bal stampen, en de goede spelers waarvan de club\'s nu miljoenen investeren zouden dan nog eens op het voorplan kunnen treden.
Maar ik peis dat die Chinezen veel slimmer zijn dan wij denken.
In feite profiteren ze een beetje van onze goedgelovigheid.
Wij maar denken dat alles eerlijk verloopt,terwijl we met onze ogen toe in de Chinese voetbalval lopen.
Ge kunt nu toch zelf wel denken, dat het verdacht gaat lijken als een ploeg uit eerste devisie met vetbetaalde spelers teveel gaat verliezen hé.
Natuurlijk komt dat bij grote club\'s vlug aan het licht als er zo iets gebeurd.
Ik ken wel niets van voetbal, maar ben toch eens naar de uitslagen van de ploegen uit de streek gaan kijken.
Awel, ge hebt hier in de streek ook een paar ploegen die af en toe eens verliezen zenne.
Bij een klein ploeg kunt ge het verlies makkelijker verklaren, en valt dat zo niet op hé.
Die grote ploegen zijn aan regels gebonden, en de spelers moeten fit en monter op het veld staan.
Maar als ge hier in de streek een ploeg ziet verliezen, kunnen ze dat altijd steken op de mosselsoupé of de kaas en wijnavond van de dag ervoor hé.
Ja, en voor wat die mannen betaald zijn in 3de provinciale, voor die prijs moogt ge al eens verliezen hé.
Ik stond er niet echt bij stil, maar onlangs was ik naar \'t stad eens gaan \"Chinezen\".
Ja, dat is een ander woord om in een Chinees restaurant te gaan eten hé.
Awel, ge gaat mij niet geloven, maar ik heb daar mijn ogen opengetrokken zenne.
Ik trok die menukaart open, en wat zie ik daar staan.....allemaal nummers.
Ja, dat waren waarschijnlijk de nummers van de spelers die al eens een \"klapke\" hadden gedaan mer Mr Ye hé.
Onder elke nummer kon je lezen wat die mannen graag aten.
Ik had daar de nummer 16 besteld.
Awel merci, dienen zwaluwennest was precies gemaakt van veters uit die mannen hun voetbalschoenen.
Jamaar, we kunnen er eens mee lachen, maar de laatste keer dat ik naar de voetbal hier ben gaan kijken, liepen er daar op het plein toch een paar rond met een zoetzuur gezicht, en dat valt enorm op.
Och.....we maken ons druk om dienen gok-Chinees, en dat terwijl ze ons nu van ginder bestoken met de vogelgriep.
Ja, stel dat ze de helft van de voetbalploegen hadden moeten schorsen, dan lagen al die voetbalpleinen daar voor niets hé.
Awel, nu moeten we er zelfs geen kiekens meer laten op lopen, want die mannen hebben ginder een ganse kudde dode eenden naar Europa gestuurd met de vogelgriep.
Ja ja, die Chinezen zijn ons aan het pluimen denk ik.
In elk geval heb ik gehoord dat dienen Chinees zich gaat terugtrekken uit het voetbal, en hem gaat bezig houden met het wielrennen.
Hij zou pakken geld beloofd hebben aan al die grote coureurs als ze niet bij de 50 eersten rijden.
Ja, er zijn er zelfs die al jaren gepensioneerd zijn en die terug willen gaan koersen.
Wedden dat Merckx misschien het record van Armstrong in de ronde van Frankrijk zal verbeteren.
Ja, de dag van tegenwoordig moet ge van niets meer verwonderd zijn.
Ik ga mij in elk geval haasten naar het gokkantoor, want misschien valt er toch nog iets te rapen voor alles opgedoekt is hé.
Allé, als La Louviere zou zakken in de voetbalcompetitie dan doe ik volgende weddenschap.
Eendracht Deftinge 2 - La Louviere 0

Groetjes chauffeurke

                                  Van zak naar bak,

 

 

Ja, er was al sprake van dat de vuilzakken uit het straatbeeld van Lierde gingen verdwijnen.

In feite is dat een goede zaak.

Persoonlijk had ik met die vuilzakken niks dan last.

Het is meestal op het moment dat ge uwen brol moet wegsmijten, dat ge bemerkt dat ge zonder zakken zit.

Dus rap naar het gemeentehuis achter een rol vuilzakken.

 

-         Dag chauffeurke, kunnen we u helpen?

-         Euh….ja, ik moet een rol vuilzakken hebben.

-         ’t Is bijna gedaan met de vuilzakken hé, weldra krijgt ge een container.

-         Euh…jamaar, moet ik dan nog een ganse rol nemen?

-         Nee…ge kunt ze per stuk kopen.

-         Euh…awel geef mij dan een halve.

-         Jamaar….dat verkopen we niet zenne, ’t is een ganse of niks.

-         Allé dan….euh hebt ge dat niet in een ander kleur, want in ’t bruin trekt dat op niet veel voor

mijn witte deur zenne.

-         Zeg chauffeurke, die containers zijn ook zwart hé.

 

In feite ben ik wreed content dat we van die zakken gaan verlost zijn.

Ofwel zette ik mijne zak vol op ’t straat, en waren de katten hem gaan verdelen bij de buren.

Of anders was hij maar halfvol, en lag hij met een vlaag wind in mijne vijver.

Ik was verplicht van in een halve zak een kassei te steken om hem op zijn plaats te houden.

Den dienen van de vuilkar had hier al eens staan roepen en tieren omdat er zo een kasseisteen uit de zak gevallen was, juist op zijnen teen.

Maar allé we zijn er bijna vanaf.

De mannen van IVLA zijn aan mijn deur geweest, en ze zijn mij de verschillende modellen komen voorstellen.

We hebben keuze uit ene van 40L,120L of 240L.

Awel, ik heb de drie genomen.

De kleinste voor mijn visgerief in te steken, want dat zit nu in dienen milieubox dat ik al vijf jaar probeer open te krijgen.

De grootste ga ik gebruiken voor als ik mijn kiekens moet ophokken, en deze van 120L voor mijn huisvuil hé.

Volgens die mannen, gaat men betalen volgens gewicht.

Awel dat is een goed gedacht.

Het is de eerlijkste manier voor ieder van ons.

De vervuiler betaalt!

Ge moet uw ribbetjes en uw kippenboutjes maar wat meer afknagen, zo smijt ge minder weg hé.

Hoewel, ik ga die benen begraven hoor!

De archeologen zijn hier nog niet komen graven, en als ze binnen honderd jaar eens langskomen moeten ze toch iets vinden hé.

Mijn schillen vliegen op de composthoop, en de korsten van mijn boterhammen bij mijn kiekens.

Maar ik zit hier zo te denken, in feite ga ik daar niet veel moeten insteken.

Het papier zet men apart buiten, en ook het PMD gaat in een aparte zak.

Voor een container van 120L gaat men 0,25€ betalen per aanbieding, en 0,2€ per kg.

Ja, als daar niet veel inzit, is het ook onnozel van daar 0,25€ voor te betalen hé.

Ik zal hier wel een buurman vinden waar er nog wat plaats is in zijnen bak, om mijnen brol bij te steken.

Wat mij juist een beetje tegensteekt, is de kleur van dienen container hé.

Maar ik ken daar wel een paar mannen in Brussel die schone graffiti kunnen spuiten.

Ik ga er lichtjes inbouwen zoals in ’t atomium, en schoon bloemen in planten.

Ja, mijne container zal dag en nacht buiten staan.

Euh…’t is juist te hopen dat de mannen van de vuilkar dat aanzien als een kunstwerk, want anders gaat mij dat een noot kosten zo een bak vol met aarde!

Ik hoor u al zeggen, “ja van chauffeurke kunt ge dat verwachten”.

Maar bah nee gij…ik ga dienen vuilbak gebruiken zoals iedereen.

Gewoon mijn huisvuil in deponeren, zoals ik nu mijn vuilzakken vul.

Euh…waar ze juist moeten opletten, is dat mijn kat uit de container is voor ze hem wegen, want ik ga het gewicht van die kat niet betalen die mijn buren vetmesten hé.

Och…we kunnen er eens mee lachen, maar volgens mij gaat het straatbeeld al een stuk properder zijn.

Geen opengescheurde of op straat gewaaide vuilzakken meer, maar een stevige container voor de deur.

Allé, ik ga stoppen met schrijven, want ik moet nog een put graven om die konijnenvellen en die pluimen in te steken.

 

Groetjes chauffeurke

 

 

 

                                                            Tussen Lierde en Denemarken,

 

 

Ik dacht deze week een paar cartoons in De Beiaard te zetten om eens af te wisselen, maar wegens het overgrote succes de laatste weken, zal ik het maar bij schrijven houden.

Ja mannekens, er is al wat te doen geweest over die Deense tekeningen hé.

Waarschijnlijk is mijn verstand veel te klein om dit alles te verstaan, maar ik stel mij toch veel vragen zenne.

Naar ik altijd gezien heb, is een cartoon een afbeelding, tekening van een persoon of gebeurtenis die gehekeld wordt.

Allé, neem nu de nieuwjaarstoespraak van onze Koning.

Dienen mens wou daar ook eens zijn gedacht zeggen over zijn klein stuk grond, en hoe dat zou zijn als ze dat zouden in twee kappen.

Separatisme noemen ze dat in politieke termen.

Jawadde zeg, hij was nog niet uitgesproken, of hij stond al schoon te bibberen op een paar cartoons.

Ik moet zeggen, dat ze schoon getekend waren, en dat ik de boodschap begrepen had, zonder dat er maar één woord tekst bijgevoegd was.

Ongelooflijk hoe een tekening of een paar woorden een land op zijne kop kan zetten.

Ieder gaat voor zichzelf nadenken, en met een paar kronkels in onze hersenen laten we ons opzwepen met de grote massa.

Mijn verstand ligt al lang in een knoop, en ik bedenk me soms de zotste redenen.

Stel dat we het land in twee kappen, en dat Vlaanderen van Wallonië gescheiden wordt.

Ja, waar moet de koning dan zijnen troon zetten?

Stel dat hij naar Wallonië verhuist, dan zou hij misschien geen beschermde mattentaarten meer krijgen.

En zet hij den troon in Vlaanderen, dan zou hij misschien niet meer uitgenodigd worden op Francorchamps.

Op de cartoon kon men schoon de breuklijn zien, en men had al vlug een gedacht waar men gelogeerd zou zijn.

Een horizontale lijn van Ploegsteert naar Voeren.

Ja, de koning heeft misschien wel wat gelijk hoor in zijn toespraak.

Vooral voor deze die daar ergens op de taalgrens wonen hé.

Stel u voor dat uw kot op Vlaanderen staat, en uwe hof in Wallonië.

Ge kunt direct beginnen met uw geiten en schapen te naturaliseren, wilt ge geen illegalen in uw weide lopen hebben hé.

Och….het zijn van die zaken waar we al jaren over praten, en waar de cartoons ons af en toe een lach over brengen.

Eens goed lachen met wat in de ogen van sommigen zo ernstig lijkt.

Ja, moest ik kunnen tekenen, ik zou er ook lappen op geven zenne.

Dat dachten ze daar in Denemarken ook, ze hebben daar een paar maand terug ook een paar cartoons gemaakt om te lachen.

Jawadde zeg, in plaats van te lachen is er een bom ontploft.

Bagdad schoot uit zijn krammen, en de zeemeermin van Kopenhagen moest daar direct hare staart intrekken.

Op de televisie kwamen ze ons nog melden, dat het een minderheid was die op straat kwam om hun woede te uiten.

Amai….als 4000 man in Brussel een minderheid is, dan moeten de vakbonden volk gaan ronselen, want als er een paar ontslagen worden komt er zoveel volk niet op straat.

In Bagdad is de minderheid 100.000 man die op straat komt, en daar kunnen we ons toch al eens vragen bij stellen hé.

Vanaf nu mag cartoonist bij de gevaarlijk beroepen gerekend worden.

En als schrijvers of journalisten hun persvrijheid of meningsuiting niet wat aanpassen, komen ze ook in de problemen.

Natuurlijk probeert elke schrijver of cartoonist telkens zijn grenzen te verleggen.

Som op het randje af, en voor deze die het ondergaat zal het er zelfs over zijn.

Daar waar de grens van het aanvaardbare begint voor de ene, stopt ze voor de andere.

Sommige bevolkingsgroepen menen dat ze voortdurend gestigmatiseerd worden.

Ja, wie zal ooit de perfecte cartoon maken of tekst schrijven om dat uit te leggen?

Godsdienst en politiek zijn gevoelige onderwerpen hé.

Maar waarom liggen ze zo gevoelig?

Velen zeggen dat ze er niet mee bezig zijn, maar iedereen wil er toch graag zijn gedacht over zeggen.

Meestal willen we dan ook nog, dat ons gedacht aanvaard wordt.

En zo zal het overal wel zijn, iedereen heeft zijn visie over het wereldgebeuren, en dat moet kunnen besproken worden.

Maar ja, wie is chauffeurke om dat op de agenda van onze wereldleiders te kunnen zetten hé.

In elk geval, als er zoveel verschillen moeten zijn, is dat het zo gewild was hé.

Ze hadden in het begin toen ze de wereld in gang gedraaid hebben, toch iedereen gelijk kunnen maken hé.

Iedereen dezelfde God, en allemaal dezelfde kleur.

Iedereen dezelfde politieke overtuiging, en allemaal wonend in het zelfde land.

Euh….ja, hoe zou dat land of werelddeel dan moeten noemen?

Amerikazië, Eurabië, Amerabië, Fantasialand, of…of….

Ik ben zeker dat ik het te ver gaan zoeken.

Ik noem het gewoon wereldbol, want dat is de plaats waar we allemaal wonen.

En als ik dan gewoon even op mijn gemak wil zijn, dan kan ik nog altijd even een rustig plaatsje opzoeken op deze grote wereldbol.

Dan ga ik gewoon naar Lierde, ver van de ingebeelde wereld waar Goden zeemeerminnen zien.

 

Groetjes chauffeurke

 

Reacties kunnen op:

icemanbolleke@hotmail.com

 

 

 

 

 

 

 

Valentijn,

 

Vroeger toen ik nog een lief had, was de 14^e februari een dag als een andere.

Het is maar nu dat ik alleen in mijn kot zit, dat ik aan Valentijn denk.

Ja, ge kunt het ook niet missen hé.

Bij den bakker staan de taarten in de vorm van een hart, en dozen met pralines zijn versierd met hartjes en roze linten.

In de parfumwinkel staan ze ook aan te schuiven om hun lief met Valentijn nog eens goed te laten rieken.

En in de lingeriezaak, daar hebben ze een speciale collectie naar boven gehaald zodat ge nog eens kunt blozen als ge uwe Valentijn ziet.

Ja, als ik zo eens naar die winkels kijk, ze hebben potverdekke schoon marchandise zenne.

Valentijnsdag is de dag waarop je zeker niet mag vergeten te zeggen dat ge uw lief graag ziet.

Zeker als ge het de 364 andere dagen vergeten bent.

Om een beetje indruk te maken, stapt ge best eerst bij den bloemist binnen, en laat ge daar een paar rozen inpakken in een schoon papier.

Op zo een dag, kunt ge ook moeilijk uw lief tussen de kookpotten zetten hé.

Het beste is van ze uit te nodigen voor een etentje, en omdat het toch de geste is die telt, die mag het gerust in de frituur zijn.

Ja, Valentijn kan schoon zijn hé.

Ik moet zeggen als ik dat zo vergelijk met mijn Valentijntje van vroeger dat er toch wat verschil opzat.

Wij hebben vroeger alles gedeeld.

Zelfs toen we uit elkaar gegaan zijn, kreeg ieder zijn deel.

Mijn lief vertrok met de Microgolf, televisie, diepvriezer, en de salon die ze voor hare Valentijn had gekregen.

En ik kreeg de liefdesbrieven terug die ik haar zo schoon had geschreven.

Af en toe lees ik mijn eigen brieven nog eens terug, en ik moet zeggen, dat ik zo zou kunnen verliefd worden op mezelf.

Als ge eens goed nadenkt, kunnen ze toch nogal wat uitvinden om de commercie te doen draaien hé.

Een mens zou speciaal een lief gaan zoeken om dienen dag te kunnen vieren.

Maar wat houd Valentijn nu juist in?

Awel, dat is tegen de persoon die ge graag ziet, gewoon zeggen en tonen dat ge hem graag ziet hé.

Meestal vinden we dan nog een koosnaam uit om het wat schoner te laten klinken hé.

Mijn teddybeertje, mijn scheetje, mijn bolleke, mijn hartendiefje.

Bij kaarslicht kijken we ons lief dan nog eens schoon in de ogen, en halen onze zwoelste stem boven om de legendarische woorden te zeggen “Bolleke ik zie je graag”

Dan is ook het moment gekomen om elkaar in de armen te vliegen, en een traan weg te pinken.

Ja, het moet allemaal op Valentijn gebeuren hoor, want erna gaat het gewone leven terug zijn gang.

Dan moet men terug de ernst in zijn stem laten klinken als den afwas niet gedaan is, of als men de helft van de boodschappen vergeten is.

Ja mannekens, ik zit hier ook aan Valentijn te denken, maar stel mij de vraag aan wie ik een mooie Valentijnsdag moet wensen.

Mijn kiekens zitten soms wel verliefd naar mij te kijken, maar ik weet niet of ik wel genoeg kieken ben om het hun te wensen.

In plaats van een romantische kaars voor St-Valentijn te branden, zou ik er best één branden voor St-Antonius.

Ja, dienen mens helpt verloren zaken terug te vinden hé.

Och…..we kunnen er eens mee lachen, maar het zal een Valentijn worden zoals de voorbije jaren.

Ik roep dan heel hard “ ik hou van jou” en denk dan heel hard aan mijn moeder.

Ondertussen galmen mijn woorden door het heelal, en komen ze misschien wel terecht bij een bolleke die ze wil aanhoren.

Hopelijk krijgen al de eenzamen ze ook te horen, zodat ook deze mensen een beetje een Valentijnsdag hebben.

 

Groetjes chauffeurke.

 

 

 

 

’t Spelleke van Lierde,

 

 

Het is al maanden dat ze mij zeggen dat ik meer moet buiten komen.

Maar een mens blijft zodanig vasthouden aan zijn gewoontes, dat hij dikwijls een uitvlucht zoekt om naast zijn stoof te blijven zitten.

Maar toen ik dat onlangs vertelde, hadden ze mij gezegd dat in de zaal waar dat spel doorgaat ook een stoof staat.

Ja lap, nu had ik geen uitvlucht meer om thuis te blijven, en was ik wel verplicht van gaan.

Awel mannekens, ik kan maar één ding zeggen “azo een schoon spel”

Ik ben zeker dat er mannen zijn die er ’s morgens hun vrouw voor wakker maken om euh….

te vragen of ze ook naar ’t spelleke van Lierde mogen.

Vroeger ging ik al eens naar het poppentheater van “Toone” in Brussel, maar dat was soms moeilijk te verstaan.

En vaak waren het theaterstukken van “scheek spier”, of hoe noemt dienen ingewikkelde schrijver ook weer?

’t Spelleke van Lierde is in feite een jaaroverzicht van de mens in de straat.

Als ge een gans jaar binnen zit, dan moet ge zeker naar dat spel gaan kijken om te weten wat er gebeurd is.

Op één, twee, drie zat die zaal daar overvol.

Een volle zaal die komt luisteren naar de roddels of cafépraat, omdat ze tijdens het jaar zelf geen tijd hebben van op café te gaan.

Awel, ik moet zeggen dat ik ook wreed curieus was.

Op zeker moment gaat dat gordijn open op het deuntje van “ man bijt hond”, en wie zit er daar op een stier.

Onze burgemeester potverdekke!

’t Spelleke was begonnen, en iedereen zat op het puntje van zijne stoel.

“Rosten Tieste, Fluite, Pelagie, den n’avekaat, de sheriff, de velomoaker D’hose, de pijeremeester en skepeninneke Nadia” ze waren weer allemaal op post.

Als “ne mensch” hier in de gemeente loopt, die vraagt hij zich soms af waarom de oude pastoor vertrokken is.

Ne mens vraagt zich dan ook af wat ze van de nieuwe vinden.

Hoe de verkiezingen zullen verlopen, en wanneer ons sportpaleis er komt?

Waarom ze af en toe eens een straatnaam veranderen in “avenue Ketsman”?

Awel, dat zijn allemaal vragen waarvoor ge naar ’t spelleke van Lierde moet gaan.

De personages geven u de antwoorden op al uw vragen.

Komt er nog bij dat alles in ons sappig dialect wordt gebracht.

Als toeschouwers ga je zodanig op in de poppenkast, dat je zou vergeten dat de poppen gemanipuleerd worden door mensenhanden.

Achter elke pop zit een levende ziel, die gedurende een gans jaar op zoek gaat naar de woorden van zijn personage.

Maanden voorbereiding met schrijven en gommen.

Keuzes maken voor een nieuwe pop.

De touwtjes goed in handen hebben, om het publiek te bekoren.

Zeven dagen spelen in een uitverkochte zaal.

Daarom wil ik iedereen feliciteren die zich inzet voor ’t spelleke van Lierde.

Ik kan dan ook niet anders dan de hoop uit te spreken dat we nog vele jaren mogen genieten van ’t spel.

Ja, ik begin mij thuis te voelen in dat spel dat Lierde is.

 

Groetjes chauffeurke

 

 

 

 

 

 

                                                 Lierde in cijfers,

 

 

 

 

 

Verleden week, las ik in De Beiaard een artikeltje over het bestuur en diensten.

Het waren vooral cijfers die naar voor kwamen.

Curieus als ik ben, ga ik dan vlug alles ontleden en kijken of die cijfers wel kloppen hé.

Het ging over de voorstelling van de begroting!

Awel merci, ik was nog maar bij de eerste rubriek als ik al met een wreed serieuze vraag zat.

Ik zal even de rubrieken ontleden zodat iedereen kan volgen hé.

Personeelsleden:

-         administratief 10,1

-         technisch 14

-         onderwijs 3deeltijdsen

-         bibliotheek 3deeltijdsen

 

Het is vooral bij het administratieve personeel dat ik mij vragen stel.

Allé, ik zie daar staan 10,1.

Ik dacht altijd dat een mens uit één stuk was, en vooral als ge op de gemeente moet werken, maar nu zie ik hier ene achter de komma staan.

Die 1 na de komma, staat dat dan voor een halve of voor 1/10 van een persoon.

Euh……als die mannen of vrouwen moeten aangenomen worden, gaat dat dan per examen?

En als dat het geval is, moet den dienen na de komma dan maar een half examen afleggen?

Ja, dat laatste zou wel kunnen, want ik heb ook maar een half examen afgelegd bij mijne werkgever.

Het zijn vooral die benamingen waar het gewone volk niet aan uitgeraakt hé.

Ze gingen alles versimpelen, maar ge moet studies gedaan hebben om uwe eigen titel te verstaan.

Als ik naar mijn eigen kijk, ben ik een halve, maar voltijds betaald.

Den titel die op mijn dossier staat klink wel anders hé.

“Bediende, eerst aanwezend klerk, chauffeur van de kamer van volksvertegenwoordigers”

Ik ben verplicht van al mijn brieven te schrijven op A4 formaat, of ik krijg er dienen titel niet op.

Het schoonste is dat er mijne naam dan nog niet opstaat.

Als ik dan nog even voorgaande rubriek onder ogen neem, dan lees ik dat er mensen zijn die deeltijds werken.

Dat is ook zo’n benaming die maar op het randje is hé.

Allé, wil dat dan zeggen dat die mensen maar een deel van den tijd werken?

Ja, dat zou kunnen hé.

Een uur werken, en een uur niet.

Jamaar, het zal daarmee zijn dat er uren opgesteld zijn hé, want ge zult daar maar staan als ze juist in dat deel zitten dat ze niet werken.

Bij de begroting ben ik ook eens gaan vergelijken.

28,76% gaat naar personeelskosten.

Euh…..als die 76 na de komma dient om dienen persoon die bij het personeel na de komma staat uit te betalen, dan is dienen wel goed betaald.

Allé, ik vergelijk maar met de studies die ik gedaan heb hé.

Wat de gemeenteschuld betreft, die moet ik zeggen dat het enorm meevalt.

De gemeenteschuld bedraagt 80,74€ per inwoner.

Als we nu allemaal eens 100 euro geven is dat toch zo opgelost, en zitten we nog met een overschot.

Zeker als we weten, dat we zelf veel geld aan nutteloze dingen geven.

Ik heb zo in de solden een soepmixer gekocht met ingebouwde radio.

Dat spel koste mij 110 euro, en eens ge aan het mixen bent, hoort ge nog juist uwe mixer en wat \"gebroebel\" op de achtergrond.

Had ik dat nutteloze geld aan de gemeente geven, dan stonden we weer een stap verder.

Nee, nu heb ik kortsluiting in dat spel omdat er soep tussen de radiomixer is gelopen.

Ik kan mij nu een kaart gaan kopen voor het containerpark, en staan aanschuiven om dienen mixer in de container te zwieren.

Bij de cijfers van de burgerlijke stand stelde ik mij ook een paar vragen.

22 huwelijken en daar staan 17 echtscheidingen tegenover.

Als ik dus goed reken blijven er daar 5 getrouwden over.

Niet dat dit op zichzelf een probleem is, want we zitten nu in een generatie waar alles een andere toer opgaat en waar de mentaliteit ook iets anders ligt.

Maar als ik dan lees dat er toch nog 59 geboorten zijn, dan stel ik mij toch weer vragen.

Euh…..die geboorten liggen toch niet allemaal ten laste van die 5 die getrouwd gebleven zijn?

Moest het zo zijn, dan zitten we aan 11,8 kinderen per koppel dat nog overschiet van die getrouwden hé.

Awel ze moeten mij niet meer komen vertellen dat er geen grote gezinnen meer zijn hoor.

Bij die berekeningen, kunt ge goed zien, dat er inderdaad kinderen na de komma geboren worden, maar dat zullen dan waarschijnlijk die zijn, die later op de gemeente gaan werken hé.

Er zijn 6.388 inwoners, waarvan 3.175 mannen en 3.213 vrouwen.

Dat wil zeggen dat ik als vrijgezel meer mijn ogen moet opendoen, want dat er hier nog 38 vrouwen rondlopen omdat er mannen tekort zijn.

Ja, we kunnen eens lachen, maar we moeten toch zeggen dat we in een zalige gemeente wonen.

Een gemeente waar het nog dorps leven is en waar een mens een mens is.

Een gemeente waar de volksmens niet wakker ligt van cijfers, maar geniet van wat zijn of haar gemeente hen te bieden heeft.

En telkens ik naar het gemeentehuis stap, zie ik geen administratief loket met één of andere titel achter, maar wel bevolkt met een mens die ten onze dienst staat.

Een lach, een vriendelijk woord, een babbel en de hulp af antwoorden die je zoekt.

Ja, ik heb het in Brussel anders gekend.

 

                                  Het autosalon

 

 

In ons landelijke Lierde zijn de boerenpaarden met afgeknotte staarten vervangen door stalen rossen.

Motorkappen herbergen de renpaarden die ronkend het gehinnik vervangen.

Ja, ik zie ze hier staan op de opritten of voor de deur.

’t Is crisis zeggen ze dan.

De brandstofprijzen schieten de lucht in, de verzekeringen en de taksen zijn niet meer te betalen.

Maar als ik hier eens rond mij kijk, hebben sommigen hunnen oprit al moeten vergroten om hun stalen ros te parkeren.

De rug tegen het leder gedrukt en de armen gestrekt paraderen we dan door de straat.

Ondertussen is het autosalon terug van start gegaan, en kunnen we terug beginnen met dromen.

We zoeken dan vlug een reden om van onze oude wagen vanaf te geraken.

- Hij is vier jaar, en nu krijg ik er nog iets van.

- Er is een nieuw model uit.

- Hij rammelt een beetje, of ik ben al een paar stukken verloren.

- Hij past niet bij het kleur van de garagepoort.

Een reden vinden om ons trouw vervoermiddel van de hand te doen, is tevens beginnen aan een droom.

En hoewel sommigen geen nieuwe wagen nodig hebben, gaan we toch maar eens kijken, want ge kunt maar nooit weten.

Ge zult dan maar als chauffeur door het leven gaan, en u dagelijks moeten mengen tussen al dat blinkend schoon.

Ja, dan mag ik toch ook wel eens kijken naar iets nieuw hé.

Ik was zo een keer aan het kijken wat de criteria is voor een nieuwe wagen te kopen.

Awel volgens mij, de veiligheid en liefst een model dat ge zelf graag ziet, en waar ge zoveel mogelijk kunt mee stoefen bij uwe gebuur.

Omdat ik niet echt een auto nodig had, was ik zoals velen naar het autosalon getrokken.

In de schaduw van de bollen van het vernieuwde atomium, is het eerst te voet aanschuiven om binnen te geraken hé.

Jawadde, dat moest ge zien!

Dat was daar gene kak zenne.

Alles wat ge op de weg ziet door elkaar rijden, staat daar schoon bij elkaar.

Potverdekke zeg, zo blinken dat die auto’s doen.

Ik was verplicht van daar het eerste half uur met een zonnebril rond te lopen.

De spots zetten het koetswerk in het licht, en doet het zweet parelen op de voorhoofden van de verkopers.

Maar zo een autosalon is veel meer dan dat zenne.

Op elke stand lopen er van die schaars geklede hostesses die nog meer in uw ogen blinken dan die carrosserie en die u met een zwoele stem aanspreken zonder iets van mechaniek te kennen.

Ja ja, het vrouwelijk schoon moet weer helpen verkopen.

Maar ge moet niet peinzen als ge daar een wagen koopt, dat ge zo een hostess mee naar huis krijgt hé.

Ik was daar tussen de verschillende modellen aan het slenteren, en af en toe blijft ge wat meer aandacht schenken aan één of ander model hé.

Maar is het u al opgevallen, dat we meestal blijven staan bij modellen die we niet kunnen kopen!

Ja, ik ben daar ook bij Ferrari en Porsche blijven staan koekeloeren, maar het was maar even dromen.

Als ge dan bij een wagen komt die in de prijsklasse van uw budget ligt, dan staat er natuurlijk 70 man naar te kijken.

Ze wringen hun zo dicht mogelijk tot bij de wagen om toch maar even plaats te kunnen nemen, en hun een idee te vormen van hoe het zou zijn als hij vroeg of laat voor de garagepoort zou staan.

Na een paar stands gedaan te hebben, had ik mij daar tussen twee zalen twee hotdogs met “choucroute” gekocht om mijn honger wat te stillen.

Toen ik daar wat verder weer aan een schoon model kwam te staan, had ik toch ook eens goesting om plaats te nemen achter het stuur.

Potverdekke zeg, azo een geduw en getrek.

Na enige tijd kon ik eindelijk achter het stuur kruipen, met mijn drie plastiek zakken met folders en mijn twee hotdogs.

Ik wou daar eerst nog een beet nemen voor in de wagen te stappen, maar ik krijg daar toch wel een duw in mijne rug, dat mijn saucisse van tussen mijne pistolet schoof.

Jawadde, het volk rond mij hing vol zuurkool, en mijn saucisse kon ik tussen de zetels in de wagen gaan zoeken.

Toen ik daar eindelijk achter het stuur zat, kon ik mij eindelijk een beeld vormen van hoe het zou zijn.

Ik was aan het wegdromen, en was in gedachten al op de Lierdse wegen aan het bollen.

Ik reed achter mijn trippen en mijn mattentaarten.

Ik was in feite zodanig aan het wegdromen dat ik niet meer aan het volk dacht die stond te wachten.

 

-         Zeg manneke, gaat ge nog lang blijven zitten?

-         Euh….jamaar ik was juist achter mijn trippen aan het rijden.

-         We zullen u straks eens een trip geven, als ge u niet haast.

 

Ppfff jawadde zeg, de mensen zijn hun zelfs op het autosalon al aan het oefenen op de verkeersagressiviteit .

Toen ik er bijna was uitgesleurd, hoorde ik ze nog vloeken, maar dat was omdat het stuur vol mosterd hing van mijnen pistolet hé.

Toen ik daar bijna twee uur had rondgelopen, wist ik niet meer waar kijken.

Ja, een mens ziet zoveel dat ge op den duur niet meer wat te kiezen.

Ze zouden veel beter twee modellen zetten.

Een goedkoop en een duur model, en daarmee gedaan.

Zoveel keus is voor niets goed hé.

Integendeel, ge moest eens horen hoeveel ambras dat het salon teweeg brengt.

Madam wil een kleintje en meneer dan weer ’t model groter.

Madam wil een schoon kleurtje voor het interieur, en meneer wil zwart leder van een albino buffel.

De verkopers die u daar te woord staan, zijn denk ik speciaal opgeleid om u niet zonder iets te laten vertrekken.

 

-         Dag meneer

-         Euh…..de goedendag

-         Is meneer op zoek naar een wagen.

-         Nee  nee, ik heb alles wat ik moet hebben.

-         Hoe oud is de wagen van meneer?

-         Euh….awel vier jaar.

-         Ja, dan zou ik toch maar eens nadenken hoor.

Vier jaar is de geschikte tijd om uw wagen te verkopen aan een interessante prijs.

Het is ook de periode waar de garantie verlopen is, en waar er al wat meer kosten komen hé meneer.

-         Euh…..ja maar de mijne rijd nog goed.

-         Nu nog wel, maar hoe zal het zijn binnen een jaar, en nu kan u speciale voorwaarden genieten, en kortingen, en afslag, en salonprijzen, en speciale promoties.

Maar als uw wagen volgend jaar in panne staat, die krijgt ge er geen geld meer voor en zijn ook alle voordelige tarieven de deur uit hé.

-         Euh….ja ge doet mij twijfelen!

-         Kom we zullen ons eens aan tafel zetten en eens bekijken wat de beste oplossing is.

 

Awel merci, na een uurtje babbelen stonden alle salonvoorwaarden op papier, en moest ik nog juist mijn handtekening zetten.

Komt dat tegen zeg, een mens gaat naar het autosalon uit nieuwsgierigheid en om zijnen tijd te passeren en ge komt naar huis met een nieuwe auto.

Maar toen ik naar huis reed zat ik zo te denken wat het autosalon juist inhoud.

Het is een beurs waar luxeartikelen aan de man worden gepraat.

Maar waar ook een beetje leed schuil gaat achter elke aankoop voor sommigen.

Soms ziet men de luxe boven de financiële problemen die een aankoop teweeg brengt.

Om nog maar te zwijgen van het leed en verdriet van verwrongen staal bij een ongeluk.

Ja, eens men het autosalon verlaat is de koper verantwoordelijk voor zijn daden met het nieuwe speelgoed.

De verkopers wijzen op de luxe en het zitcomfort.

Ze vertellen ons hoeveel kracht en vermogen onder de motorkap schuilt.

Alle merken vertellen ons hun beste prestaties en prijzen.

Maar waar er te weinig nadruk wordt op gelegd, is dat men met meer pk’s minder snel mag rijden volgens de verkeersreglementen.

Wagens zien op hun teller de zone 30 en 50 in het niets verdwijnen bij kilometertellers over de 200.

Wagens zijn robuuster, maar de zwakke weggebruiker nog steeds even zwak.

En als ik door mijn beroep af en toe het verwrongen staal langs de weg zie staan met loeiende siréne’s .

Dan denk ik vaak terug aan het autosalon.

Aan de mens die zoveel verwachte van zijn blinkend ros.

Aan dat autosalon die de eerste stap is naar het verkeer die elke dag moeilijker en gevaarlijker wordt.

Ik denk dan aan die mens, die met een schitterende carrosserie over onze wegen laveerde.

Maar ook aan die mens die soms verblind is door het staal, en de weg met verkeersreglementen en gevaren maar wazig ziet.

 

Groetjes chauffeurke