luikje toe

Donderdag 30 november 2006

Water als zuiverste kristal

Water als zuiverste kristal,
vlietend doorheen alle tijden.
Over kleine en grote stenen,
het laat onzichtbare sporen.
Geduldig ook ietwat koppig,
stroomt 't verder altijd door.

Doet weer denken aan jou,
hoe vanzelfsprekend 't was.
Houden van en samenleven,
tederheid aan elkaar geven.
Dit trok sporen in mijn zijn,
mijn hele wezen voor altijd.

Geschreven door liev om 21:58 Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 november 2006

Spel der zakdoekjes...

Spel der zakdoekjes,

We zitten zomaar langs mekaar
op een dag te luisteren.
Naar woorden van hem of haar
gevoelig, 't is 'n beetje duister......
Ze is omgeven als het ware
door eenzaamheid ,groot verdriet.
Zit stil voor zich uit te staren
al luisterend naar vers en lied.
En dan...woorden die haar raken
ik voel haar droefheid tot en met.
Discreet wist ze haar stille tranen
heb mijn hand op de hare gelegt.
Ze zoekt een zakdoek, merk ik op
schuif haar vlug ,mijne gekreukte.
Later word in mijn hand gestopt
'n zakdoekje zonder deuken......

Geschreven door liev om 16:32 Reageer op dit bericht

Vrijdag 24 november 2006

Lieve kleine meid.........

Weet je nog ,lieve kleine meid
uit al lang vervlogen tijd;
Hoe jouw mooie ,grijze ogen
keken naar mij ,ik was verloren.

Ik zag je aan 't open vensterraam
met je armpjes omhoog staan.
Uitnodigend om op worden getild
heb die wens van jou graag vervuld.

Je papa die was buiten aan 't werken
in een beetje ,verwilderde perken
Jij krulde in ineen van groot plezier
net zoals ik nu bij je zoontje zie.

Nu ben je al een tijdje een 'madam'
Het leven nam ,je leerde ervan .
Maar toch wil ik dit nog tot je zeggen
Houden van is niet uit te leggen.

Is het de blik in liefhebbende ogen
word het getoond door rode rozen?
Kan het gewoon zonder woorden zijn
mogelijkheden ten over zo lijkt mij.

Geschreven door liev om 22:13 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 21 november 2006

Waar ben je nu........

Geschreven door liev om 22:18 Reageer op dit bericht

Zondag 19 november 2006

Gisteren liep ik .......

Gisteren liep ik in de tuin
op zoek naar
wat er niet moest staan.
Overal waar ik maar keek
stond onkruid
te groeien zonder schaam.

Ik wiedde ,trok en schoffelde
aan een stuk
dat overtollige goedje weg.
Zo ging dat wel 'n tijdje voort
en ja ,hoor
het resultaat was echt ,wel net.

Nu moet ik om voorjaarsbloeiers
ik wil dan graag
veel prachtige kleuren in mijn tuin.
Alhoewel het wit van de arondskelk
in november
bracht mijn gemoed in goede luim.

Geschreven door liev om 23:34 Reageer op dit bericht

Zaterdag 18 november 2006

Leegte.......

Sorry dat ik hier zolang niet meer geweest ben ,bedankt voor jullie medeleven ,maar de leegte in mij .......

Geschreven door liev om 12:28 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 18 november 2006

Is er nog een weg terug.....

Ik reed met jou die dag
'n beetje met gemengde gevoelens
Met in mijn hoofd de levensgrote vraag
rijden we hier ooit nog terug .

Het heeft niet mogen zijn
je tere lichaam verloor de strijd
Bij het zien van het mooie ochtendgloren
begon jij aan een andere reis.

Wij blijven hier een beetje
verloren ,versuft ,geslagen achter.
Maar gunnen jou nu de eeuwige vrede
in ons hart blijf jij voor altijd verder leven.

Geschreven door liev om 12:26 Reageer op dit bericht

Maandag 30 oktober 2006

Nog vlug voor het voorbij is......

Geschreven door liev om 23:18 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 29 oktober 2006

Ik vermoed dat God......

Ik vermoed dat God liefde is
die je ervaart in je leven.
In de ware zin der betekenis
van het goede dat je wordt gegeven.

Kleurrijke bloemen die pronken
een waar festijn aan je ogen bieden.
Vleierig naar vlinders en bijtjes lonken
die gulzig heen en weer vliegen..

In m'n kleinkind dat zo vrolijk lacht
om mijn soms dol-dwaas gedoe...
Haar lichaampje ietwat mollig ,zacht
met intense vreugde op haar snoetje.

Zo denk ik dat Gods aanwezigheid
in alle mensen op deze heerlijke wereld.
Tegenwoordig is, zonder onderscheid
van ras, religie, in elk vredelievend wezen.

Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 28 oktober 2006

Herfstdagen ...allerheiligen.

Wandelen in mooi gekleurde straten
een beetje eenzaam en verlaten.
Denkend aan degene die je bemind
herinneringen in gedachten vind.
De hevige pijn neemt jaarlijks af
't gemis is er weer iedere dag.
Steeds opnieuw vraag je 't waarom
aanvaarden is moeilijk kortom.
Telkens weer als de herfst er is
bladeren vallen het wordt al wat fris.
Drijft weemoed boven ,blijf ik stille staan
bij degene die ons zijn voorgegaan.

Geschreven door liev om 00:03 1 reactie Reageer op dit bericht

Archief