Zaterdag 18 november 2006

Leegte.......

Sorry dat ik hier zolang niet meer geweest ben ,bedankt voor jullie medeleven ,maar de leegte in mij .......

Geschreven door liev om 12:28 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

thea18 november 2006 om 15:36

Lieve Liev

Doordat ik zelf een poosje in de lappenmand heb gelegen, kom ik nu pas weer eens op je blog. En oh schrik, ik zie dat jij een groot verlies hebt moeten lijden. Dat is veel vervelender dan ziek zijn. Lieve Liev, ik wens je dan ook met heel mijn hart heel, heel veel sterkte en dat het lege gevoel van nu maar snel gevuld mag worden met de goede herinneringen aan die dierbare. Hou je taai he meis! Groetjes Thea.

Reageer op dit bericht

Zaterdag 18 november 2006

Is er nog een weg terug.....

Ik reed met jou die dag
'n beetje met gemengde gevoelens
Met in mijn hoofd de levensgrote vraag
rijden we hier ooit nog terug .

Het heeft niet mogen zijn
je tere lichaam verloor de strijd
Bij het zien van het mooie ochtendgloren
begon jij aan een andere reis.

Wij blijven hier een beetje
verloren ,versuft ,geslagen achter.
Maar gunnen jou nu de eeuwige vrede
in ons hart blijf jij voor altijd verder leven.

Geschreven door liev om 12:26 Reageer op dit bericht

Maandag 30 oktober 2006

Nog vlug voor het voorbij is......

Geschreven door liev om 23:18 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 29 oktober 2006

Ik vermoed dat God......

Ik vermoed dat God liefde is
die je ervaart in je leven.
In de ware zin der betekenis
van het goede dat je wordt gegeven.

Kleurrijke bloemen die pronken
een waar festijn aan je ogen bieden.
Vleierig naar vlinders en bijtjes lonken
die gulzig heen en weer vliegen..

In m'n kleinkind dat zo vrolijk lacht
om mijn soms dol-dwaas gedoe...
Haar lichaampje ietwat mollig ,zacht
met intense vreugde op haar snoetje.

Zo denk ik dat Gods aanwezigheid
in alle mensen op deze heerlijke wereld.
Tegenwoordig is, zonder onderscheid
van ras, religie, in elk vredelievend wezen.

Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 28 oktober 2006

Herfstdagen ...allerheiligen.

Wandelen in mooi gekleurde straten
een beetje eenzaam en verlaten.
Denkend aan degene die je bemind
herinneringen in gedachten vind.
De hevige pijn neemt jaarlijks af
't gemis is er weer iedere dag.
Steeds opnieuw vraag je 't waarom
aanvaarden is moeilijk kortom.
Telkens weer als de herfst er is
bladeren vallen het wordt al wat fris.
Drijft weemoed boven ,blijf ik stille staan
bij degene die ons zijn voorgegaan.

Geschreven door liev om 00:03 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 27 oktober 2006

Ode aan een lieve meid......

Donkere ,zachte ,gevoelige ogen
humor en pretlichtjes in hun bezit.
Op haar lief gezichtje mededogen
dat alles word tot mij gericht.

Haar gitzwarte haar dat glanst
door het licht der zon uitbundig
Ze praat zo vriendelijk zo warm
Tegen hem die daar ziekjes ligt.

Bedankt, lieve meid om je zijn
dat ik je hier mocht ontmoeten.
Ondanks alle zorgen en pijn
was ik blij... door je goedheid.

Geschreven door liev om 13:23 Reageer op dit bericht

Vrijdag 27 oktober 2006

Neen ,ik wil niet wenen of wanhopen .

Neen ,ik wil niet wenen of wanhopen
ik wil er alleen maar in geloven.
Dat je gauw weer de krachten vind
in het besef dat ik je zeer bemin.
Het gaat nu moeilijk en 't doet pijn
ik zou gaarne altijd bij jou zijn.
Maar zo zijn hun regels niet
Dus ben jij ginds en zit ik hier.
Zend mijn gedachten naar je toe
doe daarbij mijn ogen toe.
Zie je staan daar levensecht
En dat houd mij helemaal recht.
Want zolang jij moedig strijd
raak ik het vertrouwen niet kwijt.

Geschreven door liev om 00:16 Reageer op dit bericht

Vrijdag 27 oktober 2006

Diep in mijn hart zit Genk

‘k Ben van Genk , dat vind ik wel.
Het is met graagte dat ik over vertel.
Ik herinner me uit mijn kindertijd.
Dat de kerk verrees uit het oorlogspuin.
Het mooie stationnetje van de treinen.
Die heb ik even later zien verdwijnen.
Daar waar we zwommen in open lucht.
Kwam een hotel in ‘n wip en een zucht.
Zo groeide Genk tot een moderne stad.
Die aan haar bewoners veel luxe gaf.
En ja , ik vind dat ze er best mag wezen .
Ze getuigt elke dag van het goede leven.
Is kleurrijk , veelzijdig, internationaal.
Men kijk niet op van een vreemde taal.
Een vakantiesfeertje heerst er steeds.
Pizza’s,feta,kebab wat wil je nog meer.
Altijd wel een reden die ontaard in feest.
Mijmerend wandelend langs de mijn-streek.
Ben ik dankbaar voor de bijzondere plek.
Waar destijds mijn thuis werd gezet

Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 26 oktober 2006

Kleine dartele vlinder.....

Jij vliegt zo vrolijk heen en weer
in dit gul gegeven zalige weer.
Net of het altijd zo is geweest
zomer in Oktober een feest .

Ik zou eens graag willen ruilen
eventjes in jou willen kruipen.
Fladderen van bloem tot bloem
zo lekkere nektar binnendoen.

Als ik dan denk aan je levensduur
terwijl ik vrijblijvend naar je tuur.
Ben ik blij een mensenkind te zijn
van je te genieten ,vlindertje klein.

Geschreven door liev om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 8 oktober 2006

Ken je ook

Geschreven door liev om 19:58 Reageer op dit bericht

Zaterdag 7 oktober 2006

Het is nacht.........

Het is nacht ,kan de slaap niet vatten.
De zoveelste keer woelen, mijn gedachten
Wat brengt de toekomst ,wat komt aan.?

Het gevoel dat het pad waar we destijds
heel duidelijk vol liefde voor kozen.
Lijkt nu zo onomstotelijk te gaan scheiden.

Ik zie je lijden en steeds verzwakken
wil graag een deel van jou overpakken
maar neen zo werkt het leven niet.

Ik sta aan de kant wil mezelf geven
maar deze weg moet je zelf beleven
Het enigste dat rest ,is mijn liefde voor jou.

Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 26 september 2006

Jij lieve zwarte donder............................

Trouwe ,zwarte lieve donder
jij werd verkozen uit andere honden .
Ik had mijn eisen ,mijn normen
Maar jij..jij kon daar heel goed zonder.

Zo stelde ik als eerste punt
een zekere hoogte werd je gegund.
En och..dat had misschien nog gekund.
Maar jij werd net nog niet een klein..rund.

Liefs een met hele korte haren
wilde niet echt poetsen ganse dagen.
Maar jij eigenwijs ,'k kan het alleen zo stellen
zou met je langharige vacht teefjes behagen

Tot op een dag ons werd verteld
Dit baasje zijn dagen zijn geteld.
Hier en daar waren er tekenen
daaraan ben jij vrij vlug bezweken.

Maar wat mij raakte diep in mijn wezen
we hierbij geen afscheid konden nemen.
Bij het ziekbed van je baasje gezeten
kwam je al wandelend nog een laatste groet geven.

Er is meer tussen hemel en aarde
dat mensenkennis ons niet kan verklaren
Maar dit was zo'n mooie ervaren
ik zal het voor altijd in mijn hart bewaren.

Dag Bico het ga je goed.

Geschreven door liev om 20:30 Reageer op dit bericht

Dinsdag 26 september 2006

Laat mij maar dromen.......

Laat mij maar dromen.....
liefs met de ogen open.
Van jou en mij....
zo met ons bei
Op een bankje van onze tuin
in de schaduw der notelaarskruin.

In de herfst van ons leven
voel ik je hartslag in mijn hand
en altijd weer
keer op keer.
Besef ik wat een geluk ik had
toen jij mijn levenspad betrad.

Ons bootje bevoer ruwe zeeen
af en toe was het gewoon beven
Maar steeds weer opnieuw
met jou aan het stuur.
Voelde ik me tenvolle leven.

Geschreven door liev om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 1 september 2006

De golven deinen..................

De golven deinen zacht op en neer.
een beetje verrast voel ik me.
De wolken ze lijken zo donker niet meer.

Waar komt het zo maar opeens vandaan
de zin om te doen ,de energie
zie me hier met mijn schuppeke staan.

De tuin nodigt me haast uitdagend uit
meiske er is nog veel te doen
Kijk neem maar vlug die groene struik.

Ik schup en trek, gebruik heel mijn kunnen
splits ,scheur en vermeerder.
Bekijk mijn werk ,ben tevreden vanbinnen.

Komt het door het werken in mijn tuin
dat golven van zorgen verzachten
Een ding weet ik zeker doet minder pijn.

Niet echt mijn rugje dat doet wel zeer
maar geest en gedachten
geven die sombere gedachten niet meer.

Zo dein ik maar voort op de rustige golven
van gelaten afwachten
naar wat brengt het leven ons morgen.

Tevreden en genieten van ieder moment
dat ons word gegeven
In het besef dat alleen dat nog ... telt

Geschreven door liev om 21:35 Reageer op dit bericht

Vrijdag 1 september 2006

Je mag van mij...

Je mag van mij
al wat haren verliezen.
Ik zal steeds weer
voor jou blijven kiezen.

Je mag voor mij
gerust rimpeltjes krijgen.
Ik zal ze gaarne
met creme bestrijden.

Je mag van mij
al minder gaan horen.
Zolang ik maar zie
die fonkel in je ogen.

Maar wat ik niet wil
dat zou verdwijnen.
het stukje verliefdheid
tussen ons beiden.

Geschreven door liev om 21:31 Reageer op dit bericht

Zondag 20 augustus 2006

Een velige wereld dat wil elkeen...

Ik zie mezelf daar nog zo staan
regelmatig als ik van school
huiswaarts mocht gaan.

De centjes waren helaas op
met het duimpje omhoog
deed ik gewoon autostop.

Pa en ma mochten 't niet weten
maar voor hun studentje
was het toen ook duur leven.

Dus was dit meidje prijsbewust
verzaakte ze menige keer
aan de voor haar dure autobus.

Zo stond ik geduldig te wachten
een lieve dame nam me mee
bezorgd uite ze haar gedachten.

Uitvluchten gingen over mijn lippen
zou braaf zijn; nooit 't nog wagen
Doch een mens kan zich vergissen.

Eerlijk is eerlijk, 'k kon niet anders
zakgeld verdween als sneeuw in de zon
en hoe moest ik anders thuis belanden?

Het was een tijd van veel vertrouwen
misschien was mijn jeugd misschien
ik had het graag zo willen houden.

Dat je kan gaan en staan waar je wil
niet bang moet zijn om foute dingen
Wat is nu zo anders wat is het verschil?

Zijn het de mensen die gehaast zijn.
is het de macht van het grote geld
of de macht van de macht wat telt?

Voor mij is het leven op zich waardevol
een mooie bloem, een paardje dat holt
ergens een kind dat lacht..hoopvol.

Geschreven door liev om 10:50 Reageer op dit bericht

Woensdag 16 augustus 2006

Tranen als dauwdruppels.....

Tranen als dauwdruppels gevangen
vergoten door een groot verdriet
Zo heel doorzichtig en glanzend
je wil niet dat een ander ze ziet.

Je lichaam doet zo onwezelijk pijn
zonder dat het ergens maar faalt.
Je voelt je ziek van het alleenzijn
waarom moest hij zo plots gaan.

Net zo kwetsbaar als spinnenweb
werd jij toen op die bewuste dag
Opeens dan was je steunpunt weg
gisteren hoorde je nog zijn lach.

En ja ....de tijd heelt alle wonden
zo wordt vaak troostend gezegd.
Jij voelt alleen een grote leegte
wat je ook doet ...een zere plek.

Geschreven door liev om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 15 augustus 2006

Jij mooie .trotse. hoge kerketoren..........

Jij mooie ,hoge, trotse kerketoren
beeld uit mijn kinderjaren.
Of de tijd verstreek zonder sporen
zo sta jij voor je uit te staren.

Er is in de jaren veel gebeurd
mijn leven ging steeds door.
Er was veel vreugde en ook getreur
jij was getuige ,dank hiervoor.

Telkens als ik jou daar zie staan
bekend ,vertrouwvol en bemind.
dan voel ik mijn gedachten gaan
hoe ik je beleefde als jonge kind.

Broers en zusjes werden gedoopt
Geloofsbeloften ernstig gegeven .
Ook gaf ik gelukkig mijn jawoord
aan de witte prins in m'n leven.

Het zwaarste viel me dan de weg
vader, moeder te begeleiden.
naar de uiteindelijke laatste plek
waar aardse wegen scheiden.

Als ik dan zomaar binnenloop
in de stilte die jou is gegeven.
Dan rijst in mij een diep geloof
in de liefde tijdens het leven.

Met dank aan Viv voor de mooie foto

Geschreven door liev om 17:43 Reageer op dit bericht

Zondag 13 augustus 2006

Ik zag je toen die eerste keer...

Ik zag je toen die eerste keer
vanaf die dag kwam telkens weer
Een prettig voelen in mij boven
dat kwam alleen al door je ogen.

Ze straalde me zo teder tegen
ik werd zowaar ietwat verlegen.
Raakte gewoon helemaal van slag
toen je mij het eerste kusje gaf.

Het werd kuis op mijn wang gegeven
ik was wel een klein beetje verlegen.
Mijn wangen begonnen hard te gloeien
voelde in mijn hart de liefde groeien.

Jij werd mijn alles , heel mijn leven
ik heb je dan ook mijzelf gegeven
En mocht ik het nog eens overdoen
deed ik dezelfde keuze net als toen.

Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 10 augustus 2006

Opvoedkunde 1953.......................

Mijn broertje zat nog in de kleuterklas
werd op' n dag onschuldig gestraft.
Dat deed ontwaken boze gevoelens
ik was daarbij ontzettend woedend.

De juffrouw wilde niet eens luisteren
zij zag alleen maar gebroken ruiten.
Knaapjes die stoer stenen gooiden
'n lichte vorm van geweld ontplooiden.

Waarom zij juist mijn broertje koos
hij was maar amper een vuist groot.
Ik kon niet begrijpen wat plaatsvond
was door 't gebeuren totaal verstomd.

Ze trok hem bij zijn oor naar binnen
daar mocht hij volgens haar bezinnen.
Aan 't venster stond ik daar te wenen
voelde leed en smart tot in mijn tenen.

Hij met zijn knietjes op de harde tree
zelfs ernaar te kijken deed al zeer.
Tranen die liepen over zijn wangen
aan z'n neusje snottebelle hangen.

De juf kon niet tegen het geschrei
gaf hem een klap en wat ze zei.
Dat kwam ik nooit of nooit te weten
hij heeft toen in haar been gebeten.

Het gekke in dit heel droef verhaal
is dat hij daarna spelen mocht gaan.
De juf nog dagen heeft rondgelopen
met mijn broertjes tanden hun sporen

Geschreven door liev om 20:32 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van luikje toe