Vrijdag bijna weekend

Misschien de zes belangrijkste woorde in een leven.
Het spijt me,je had gelijk!
Wat is het moeilijk toe te geven dat je fout zat.
Misschien zijn het er maar vijf.
Dat heb je goed gedaan!
Durven we wel genoeg tijd maken om de andere te waarderen
meer dan ons zelf?
Of zijn het vier woorden.
Ik hou van jou!
Weinig woorden die veel zeggen maar die niet vaak genoeg uitgesproken worden.
Het kunnen er drie zijn.
Wat vindt jij!
Houden we wel genoeg rekening met de gevoelens van de ander.
Misschien zijn de belangrijkste woorden.
Dank je!
We gebruiken ze dikwijls maar het blijven al te vaak holle frasen.
Het belangrijkste is misschien wel.
Wij!
Samen, niet alleen de een én de ander wij.
                                                                     
                                                                               Geschreven door Annie

Weekeind knuffel van
                                                                                               Annie

Tussendoor een flinke wandeling als het niet regende , met een leuke groep 5 koppels waar we elk jaar mee gaan kamperen en veel plezier maken.Een groep die heel goed aan elkaar hangt niets is te veel we kunnen veel van elkaar verdragen.
Groetjes van Annie

Aan alle vaders een fijne feestdag.
Hier in het Antwerpse is de H Jozef op 19 maart de dag van de vaders

Voor mij is het zeker gene toffe dag!
Ik heb vanmorgen 2 slechte berichten gekregen.

Een overlijdens bericht van een man van de pingpong was nog zeer aktief.
Was niet ziek, maar zijn nieren blokkeerde en het was gedaan.Hij speelde samen in de club van mijn ventje.Langs deze weg wens ik de familie veel sterkte.

Een andere man ook van de pingpong wordt morgen geopereed van een tummor in zijn hoofd ik wens hem veel sucses en sterkte toe.En hoop dat het goed afloopt.

Goede middag na een weekje er tussenuit en er van genoten te hebben ben ik er weer,maar daar
vertel ik jullie later over.

Vrijdag 13 Maart hebben we onze beste vriend ten graven gedragen.
In de week van 9 tot 15/2 heb ik er over verteld. Hij heeft het inderdaad opgegeven zonder veel pijn gelukkig maar. Niemand had verwacht dat het zo snel zou gaan! Ik schrijf hier onder de tekst die op het afschijdsprentje staat.
Geboren op 27 juni 1926 en overleden op 6 maart 2009 :binnen  een goede 3 maanden  zou hij 83 jaar geworden zijn.Het is altijd te vroeg om iemand aftegeven.

        Dag bompa, pa, Frans
Voor elk van ons had jij een naam.
Voor ons klein-en achterkleinkinderen was jij de beste bompa.
Jij was de bompa waarmee we naar Ouren of de zee trokken,naar de dierentuin,
of op wandel in de bergen.
De bompa van den Antwerp,je ploeg die je trouw volgde, op treiningen, matchen, 
en zelfs tot in Wembley. De bompa van de pingpong.
De bompa van wie we veel leerden: bladwijzers in boeken, plastiek zakjes opvouwen, pudding roeren in achten met af en toe een negen (en nadien de pot uitlikken)...
De bompa die als één van de eersten- met een bloemetje-zijn achterkleinzonen kwam bewonderen, en ook bij elk telefoontje vroeg naar hun laatste capriolen.
De bompa die elke dag kon genieten van een glaasje wijn, en zot was van chocomousse.
De bompa van wie wij hielden.
Eén van de laatste dingen waar je om vroeg, was om onze bomma niet te vergeten.
Wees gerust bompa, we zullen voor haar zorgen.
Lieve bompa, je laatste weken waren niet gemakkelijk.
Rust nu in vrede, wij zullen je nooit vergeten.

Hij ging trouw elke dag,vier jaar lang zijn vrouw bezoeken in het R V T(rust en verzorgings tehuis)
Wij zullen hem zeker ook niet vergeten daarvoor hebben we te heerlijke momenten met hem mogen beleven. Hij was een van onze beste vrienden en we zullen hem missen!