Berichten van 1 januari 2008 tot 31 december 2008

Het is de hele week al wat ruig weer hier in Scheveningen. Een woelige zee, donkere wolken, af en toe gerommel in de lucht. En toch ben ik niet veel buiten geweest. Het strand ziet er op het ogenblik rommelig uit. Sommige strandtentexploitanten zijn al bezig met het verwijderen van hun tenten. Nog even wachten en dan is het strand en de zee weer van ons.  Foto: dit keer toch maar weer een ruige zee.

Goede morgen op de derde herfstdag van oktober. Oktober, de achtste maand van het jaar, althans als je de letterlijke vertaling van het woord neemt. Volgens onze huidige kalender echter de tiende maand. Zijn ze een beetje de kluts kwijt. Neen, de Romeinse kalender begon met de maand maart en in die kalender is oktober dan inderdaad de achtste maand. De naamgeving van de maanden is gehandhaafd, maar de eerste maand is nu januari en dan is oktober dus de tiende maand. En zo is het ook met september(de zevende), november(de negende) en december(de tiende maand). Als het beestje maar een naam heeft. Foto: ik houd het nog even op de achtste maand van onze eigen kalender en denk terug aan de wat zonniger dagen.

Een krachtige tot stormachtige wind leidt de oktobermaand in. De strandtenten worden afgebroken en weer opgeslagen voor een winterslaap van 5 maanden. De herfst is nu echt in het land. Op het strand nog maar een enkele wandelaar, die de wind trotseert. In huis staat de thermostaat op 21 graden en in namiddag nog één of twee streepjes hoger. Bij sommige winkels is men al druk doende met de kerstversiering. Maar eerst krijgen we nog het Sinterklaasfeest voor de kinderen en vier verjaardagen in huiselijke kring. Foto: toch nog even een afscheid van de zomer.

U hebt het ongetwijfeld al gemerkt: Annemiek is weer actief op het blog, weliswaar nog even rustig aan, maar binnenkort weer volledig aanwezig. Gelukkig gaat het weer goed en is ze ook al weer een beetje actief in het huishouden: ze zit me weer achter mijn vodden. Zojuist heb ik het concept voor mijn nieuwe kalender voltooid; nog even een paar sponsors en Scheveningen heeft er voor het nieuwe jaar weer een kalender bij. De nieuwe kalender straalt rust uit, iets dat wij natuurlijk iedereen wensen. De foto: een late zomerdag op het Scheveningse strand.

Na vier dagen binnenzitten ben ik gisteren toch weer een wandeling buitenshuis kunnen maken. Fijn even door de duinen en via het strand weer terug. En gisteravond kon ik ook nog even een mooie zonsondergang pakken(zie bijgaande foto). Annemiek is weer aardig aan het opknappen, maar ik houd nog wel even stevig toezicht. Rustig aan en nu niet overhaast de verloren schade gaan inhalen: ze wil al weer direct achter de computer, om iedereen te schrijven en te bedanken; maar ik heb tegen haar gezegd: noteer alle namen maar en over een paar dagen kan je dank iedereen een briefje schrijven.Wel mag ze van mij iedere dag een stukje op haar blog zetten en de berichten lezen. Misschien kan ze dan woensdag wat meer aandacht aan de blogvrienden besteden. Of ze zich daar aan houdt weet ik niet.

Het zonnetje schijnt; het is prachtig herfstweer. Maar ik zit thuis achter mijn computer en houd Annemiek, die met een longontsteking(gelukkig geen zware) in bed ligt, gezelschap. Meestal ligt ze wat te suffen of te slapen; rust is het belangrijkste. Maar ook veel drinken. Maar als ze overdag te veel slaapt, dan slaapt ze ’s nachts niet zo goed. Nu ligt ze te luisteren naar haar favoriete muziek uit de jaren 1950-1960. Daar wordt ze rustig van. De muziek staat maar heel zachtjes. Ze is niet lastig; af en toe een glaasje water of thee; dadelijk een boterham en dan gaat ze weer rusten. Gisteren heeft zij even in de kamer gezeten, maar dat was wel erg vermoeiend.

In het noorden van ons land af en toe zon en later op de dag ook in het midden en zuiden af en toe wat zon. Mis. Hier staat aan een bijna wolkenloze hemel de zon de wereld toe te lachen. Boven zee, maar dat is aan de andere kant van ons appartement, hangen er nog wat boze wolken, maar daar de wind vanuit het noordoosten komt zullen we daar niet veel last van hebben. Ik hoop ook voor de andere bloggers op mooie komende dagen.

Vandaag, 22 september, begint om 17.44 uur de herfst. We zitten weer thuis achter onze computer. Zondagmorgen, gisteren dus, zijn we tijdig opgestaan: we moesten nog naar huis. Het kon niet eerder: op het traject Antwerpen – Roosendaal v.v. was grote vertraging vanwege werkzaamheden aan het spoor. We stonden al vroeg op het Antwerpse station Luchtbal om zo spoedig mogelijk te geraken op het station Antwerpen Noorderdokken: daar staan de snelbussen, die ons naar Roosendaal moeten brengen. Maar de trein, die ons naar Noorderdokken moest brengen liet bijna twee uur op zich wachten. Eindelijk kwam de trein en toen was het nog maar 3 minuten naar Noorderdokken. En daar stonden de snelbussen. Instappen en een kwartiertje later kon de bus vertrekken. Maar al spoedig was het stoppen geblazen – de bus maakte onaanvaardbare schommelbewegingen - en moesten we in een andere bus overstappen. Daarna gin het vrij snel naar Roosendaal, waar we in de gereedstaande trein stapten die om 12.30 uur vertrok en ons in ongeveer één uur naar Den Haag bracht. Omstreeks 14.00 uur waren we dan eindelijk thuis. Foto: Nog even naar het strand geweest: daar was een internationaal vliegerfeest.

In Scheveningen is er dit weekend een internationaal vliegerfeest, het grootste van Europa: een behoorlijke wind is daar zeer welkom. Wij verlaten dadelijk Scheveningen om een aantal blogvrienden in Antwerpen te ontmoeten. Daar hebben we geen wind bij nodig, alleen een amicale en gezellige sfeer en die zal er zeker niet ontbreken.

Gisteren ging ik naar het Centraal Station in Den Haag om treinkaartjes te halen voor Antwerpen. Daar Annemiek een aantal keren per jaar een dagje gratis met de trein mag rijden en ik dan met een korting van 40% mee mag rijden, gaf dat enige verwarring. Daar er voor 65 plussers in België een speciale regeling geldt, dachten wij van die regeling vanaf de grens gebruik te mogen maken. Maar nee hoor, de Nederlandse lokettistes hebben hier geen weet van. Uiteindelijk kwamen wij er toch wel uit, maar moesten wel bij de NS boekingskosten van € 3,50 bijbetalen. Als je gebruik wil maken van de ‘service’van de Nederlandse Spoorwegen, dan moet je voor die service betalen. In het vervolg ga ik ook maar servicekosten berekenen als iemand mij de weg vraagt. Wie weet word ik dan nog schatrijk. Deze paddestoel kwam ik tegen in de bossen bij Epe. En wat doe je dan...

Nog een nachtje slapen of niet-slapen, omdat de spanningen te hoog oplopen? Zo erg is het ook weer niet. De bloggers zullen ons niet opvreten – al zeggen ze achteraf: “hadden we het toch maar gedaan’- en Antwerpen is voor vriendelijke Hollanders toch geen gevaarlijke stad? Of wel. Allez, geen gezeur: we komen toch en zijn voor de “Duvel” niet bang. We komen met de trein: een biertje kan er dus best in. Toto morgen.

Foto: Europese gele auto's voor het Kurhaus in Scheveningen.

Vandaag is er een internationaal congres van de wegenwacht: Spanje, Frankrijk, België, Duitsland, Nederland en nog een aantal andere deelnemers. Allemaal met de bekende gele kleur auto’s. De eerste auto rechts op de foto is die van de Belgische wegenwacht.

In België worden aan nieuwe wereldburgers soms wel vreemde namen gegeven, zo las ik in de krant van deze morgen. Wolf, Merel, Vlinder en Storm kom je in Nederland ook wel tegen. Maar Stier of Ezel: dat valt wel erg op. Wie weet dat, als ik zaterdag tijdens de blogmeeting in Antwerpen ineens “Ezel” roep, wel een aantal Belgen zich geroepen voelen. Of “Euro”. Heb je een euro voor mij, nee die ligt buiten in de kinderwagen. Maar met de meisjesnaam “Belgiana” kom je wel zeker uit België. Maar misschien worden “Vlaandria” of “Koekelaria” ook nog wel eens een roepnamen. Je weet maar nooit. Foto: Elburg.

Ongeschoren en mijn haren nog niet gekamd ben ik achter de computer gekropen. Na een paar dagen niets doen mag je daarna toch wel even iets doen. Vorige week hebben we onze woonkamer gedeeltelijk opnieuw ingedeeld en vandaag gaan we het andere gedeelte aanpassen. Dat wordt even sjouwen en computer van Annemiek verplaatsen. Daarna koffie drinken en even naar een bouwmarkt om e.e.a. te bekijken, misschien te kopen. Maar dan moet ik mij eerst nog even scheren, kammen en een bakkie doen. Ik wens iedereen een prettige dag. Foto: Elburg een droomstadje aan het Veluwemeer.

Na een paar dagjes van ontspanning elders doorgebracht in mooi Nederland zijn we dan weer thuis. We hebben een paar dagen doorgebracht in de stilte van de Veluwse bossen en daarna via de Afsluitdijk weer naar Scheveningen gereden. Foto: niet de publiciteit rondom Prinsjesdag in Den Haag, maar de stilte van de bossen rondom Epe.

We gaan vandaag van een mooie dag genieten: een wolkenloze hemel, een vriendelijke zon en een aangename temperatuur, zolang we gebruik maken van het zonnetje: in de schaduw kan het best fris worden. Bij de wandeling een extra truitje kan zijn nut hebben. Op het Scheveningse strand zullen wel veel mensen gaan wandelen, maar luieren in het zand of zoals de duiven op de foto zal er niet in zitten. Op de boulevard is er Keltisch vertier dit weekend.

Vandaag is het monumentendag, maar op Scheveningen is er nog veel meer te doen.

We begonnen vanmorgen vroeg eerst ons eigen monument – de woonkamer – eens stevig onder handen te nemen. Donderdag was de driezitsbank al verwijderd en vandaag gingen we bijna alles op een andere plaats zetten. Na ongeveer drie uur werken hadden we het voor elkaar. De kamer heeft een ware metamorfose ondergaan. Na het eten boodschappen doen, vervolgens met een groep van 22 personen een wandeling door Scheveningen maken. Even een boterham met soep weggewerkt; en nu zit ik dan eindelijk achter de computer om u van onze wederwaardigheden deelgenoot te maken. En als ik dit geschreven heb, ga ik lui achterover hangen en laat me een kop koffie goed smaken. Foto: bezichting van een pas blootgelegde bunker. Veel bezoekers.

Vandaag is de lucht grijs en grauw. En als ik op de buienradar kijk, dan belooft het voor vandaag niet veel goeds. We hebben een paar mooie dagen achter de rug en dat is mooi meegenomen. En er zullen heus nog wel wat meer mooie dagen volgen. Af en toe een grijs dagje tussendoor, daar heb ik geen probleem mee, maar wel als het iedere dag grijs is. Van een zonnetje hen je meer plezier, maar een buitje hebben de planten weer graag. Van alles dan maar een mix, misschien zijn we dan allemaal tevreden, behalve dan de mopperaars, want die zijn nooit tevreden.

Het ziet er weer zonnig uit vandaag: dat betekent dat veel mensen van het mooie weer zullen gaan genieten en groot gelijk hebben we. En dat zal ook wel inhouden, dat het ook vandaag op het sennet erg rustig zal zijn. Dat er een kleine kans is op een onweersbuitje. Nemen we maar op de koop toe. 20 september nadert al snel. Nog juist op tijd voor dat de echte herfst zijn intrede doet. Afgelopen zondag was er op de boulevard een Chinese cultuur markt. Vandaar bijgevoegde foto.

De zon schijnt in volle pracht en nodigt ons uit om vandaag nog even van de zomer te genieten. Misschien krijgen we donderdag nog zo een mooie dag, maar daarna is de verwachting minder gunstig: vandaag gaan we profiteren van het mooie zomerweer. Niet triest achter de computer zitten en spelletjes spelen, maar buiten lekker genieten. Misschien even naar de Nieuwe Waterweg en daarna over de Zuid-Hollandse eilanden, een bijzonder fraai landschap, vooral in deze tijd van het jaar. Maar het kan zijn dat Annemiek een ander voorstel heeft. Geniet van deze dag. Het was gisteren een jaar geleden, dat ik met dit schip een proefvaart mee mocht maken op de Noordzee.

Ik wil niet stoken in de Vlaams/Waalse verwikkelingen, maar soms gaat het mij toch een beetje te ver, als het waar is, wat ik vanochtend las in de Telegraaf: “Punaises vergallen fietstocht”.De Vlaamse gezinsfietstocht rondom Brussel is zondag ontsierd, omdat Franstaligen routebordjes verwijderden en punaises op het parcours van deze eendaagse  fietstocht strooiden. Het lijkt wel of de onderlinge onenigheid dieper gaat dan alleen maar in de politiek. Als je samen niet door een deur kan, moet je de deur wat breder maken. Foto: het was gisteren een regenachtige dag in Scheveningen, maar het leverde wel mooie fotomomenten op.

En af en toe een straaltje zonneschijn.

Nederland – Australië, uitslag 1-2; zo een wedstrijd noemen ze vriendschappelijk en/of oefenwedstrijd. Dom gespeeld door Nederland: een penalty tegen en een domme terugspeelbal. De gevolgen: geen. Maar dat is niet waar. Door het verlies krijgen de spelers geen winstbonus: dat is een sportieve consequentie. Maar erger wordt het als het verlies veroorzaakt wordt doordat een keeper of een veldspeler in het strafschopgebied een tegenstander tegen de grond werkt: speler het veld uit, penalty, verder spelen met tien man. De boosdoener krijgt er ook nog eens een schorsing overheen en benadeeld zijn team voor zoveelste keer. Zou je bij een grove overtreding(directe rode kaart) niet beter de tegenpartij een doelpunt kunnen toekennen? Dan is de overtreding direct bestraft en kan het spel gewoon door gaan op de plaats, waar de overtreding is gemaakt. Een schorsing voor één of meer wedstrijden kan dan altijd nog worden opgelegd. In ieder geval kan verdere agressie tijdens de wedstrijd voorkomen worden en wordt het publiek niet gestraft.

Sommige bloggers sturen mij berichten inclusief afbeelding van af verschillende IP-adressen. Voor mijzelf heb ik al besloten slechts één van die IP-adressen te beantwoorden. Het tweede, derde en zelfs vierde IP-adres verwijder ik direct, ook al zou bij dat adres een ander plaatje staan. Ik ga altijd naar het blog van degene die mij een berichtje stuurt, kijk altijd of er wat nieuws op dat blog staat. Ik kan dit rustig schrijven, want bloggers die fout zitten, lezen mijn blogje toch niet. In ieder geval voor diegenen, die mijn blogje wel lezen, bedankt voor het bezoek en of iemand mij een berichtje terug stuurt of niet, jullie zijn altijd welkom. Deze bloggers wens ik dan ook een heel fijn weekend. Voor alle bezoekers van mijn blog deze fraaie waterlelie.

Het is toch ongelijk verdeeld in dit land. Volgens officiële berichten verdient onze eerste man in het land, onze premier Balkenende, in vergelijk met zelfs topambtenaren bij openbare en semi-openbare instellingen maar een schamel salaris. Er is toch wel wat mis in ons land, vooral als je dan de opmerking van Paul de Leeuw hoort, die zegt dat bij zijn bijzondere talent een hoge honorering past; alsof je voor het leiden van een land geen bijzonder talent nodig hebt. Oké, Balkenende heeft niet het schamperende komische talent van Paul de Leeuw, maar Paul de Leeuw zou ik niet graag als bestuurder van een (semi-)overheidsinstelling zien. Maar ja, de wereld zit nu eenmaal raar in elkaar. Wij praten over salarissen van meer dan een ton en niet ver van onze deur creperen vele miljoenen mensen van de honger. Foto: gelukkig bloeien over de hele wereld nog bloemen, hoewel er wel eens een uitgebloeid bloemetje tussen zit.

Ik ben maar eens overgestapt naar een andere categorie: van uit de categorie “herinneringen/ervaringen” krijg ik weinig respons. Ik schrijf niet om gelezen te worden, maar ik vind het wel fijn als ik gelezen wordt en medebloggers reageren. Misschien doe ik wel weer nieuwe ervaringen op in deze categorie "actualiteit/maatschappij".  De foto's zijn meestal  actueel in die zin, dat ze nog nooit eerder zijn gepubliceerd. Ik hoop, dat ze door u gewaardeerd zullen worden.

Ik denk dat heel veel Belgen zich r.tgeschrokken zijn, toen bekend werd dat België afstevent op een begrotingsrecord van maar liefst 3,5 miljard euro. Dat betekent dat de Belgische overheid fors moet bezuinigen. Dat was het slechte weer voor vandaag, maar er was ook een opklaring: in Brussel schitteren De Sterre, De Zwane, het Brouwershuis, De Roos en In den Berg Thabor weer als vroeger. Foto: tussen het riet toch nog een bloemetje.

Kraken is weer helemaal in in Nederland. Verscheidene bekende Nederlanders worden er van beticht in hun verleden betrokken te zijn geweest bij kraakacties. Voor een elftal ganzen is kraken de gewoonste zaak van de wereld: in het plaatsje De Lier hebben elf ganzen een kinderspeelplaats gekraakt. Ze zijn er gewoon binnengewandeld en dulden niemand anders op ‘hun’ terrein. Ganzen zijn beschermde vogels en kunnen niet zonder meer van de speelplaats verwijderd worden. Kinderen lijken geen beschermde status meer te hebben: die moeten hun vertier maar elders zoeken. Een rare wereld is het wel. Die domme ganzen!!! Foto: je hoeft vaak niet ver te lopen om van de natuur te kunnen genieten. Op nog geen 100 meter van ons appartement was deze fraaie tuin te bewonderen.

1 september. De zomer is voorbij zeggen de weervoorspellers, maar wij hopen nog op een aantal fraaie nazomerse dagen, voordat de herfst dit jaar op 22 september om 17.44 uur aanvangt. Alle scholen in Nederland zijn vandaag weer begonnen en ook de files op de autowegen zullen weer langer zijn dan de afgelopen 2 maanden. Het weer ziet er redelijk uit; vannacht hebben wij geen last van onweer gehad. De maand is goed van start gegaan, maar ik heb het gevoel, dat het gisteren 1 augustus was. De tijd gaat ook zo snel. Ik wens iedereen een aangename dag. Foto: ik weet niet niet wat voor plant dit is, maar ik fotografeerde hem gisteren in het Westbroekpark op Scheveningen.

Een beetje laat vandaag. Maar op een zonnige zomersdag op de laatste dag van augustus mag dat geen probleem zijn. Ik was om 07.00 uur al uit de veren. Na het douchen en het ontbijt ben ik achter mijn computer gekropen. Aan de ene kant een stapel boeken en aan de andere zijde mijn computer. Op mijn website schoenendoos staat een foto, waar wat onduidelijkheid over is; is het nu wel de haven van Scheveningen of niet. De bootjes op die foto zijn geen Scheveningse vissersboten, maar waarschijnlijk uit Den Helder. En de overige bootjes lijken afkomstig uit de oude Zuiderzeehavens. Maar misschien komt er nog iemand met het verlossende idee. Foto van het meningsverschil.

Het blog was gisteren als een slak, niet vooruit te branden. Net als het weer: grijs, grijs en nog eens grijs. En vandaag van het zelfde type. Maar we blijven maar hopen op beter weer: hoop doet leven en achter de wolken schijnt de zon. En laten we maar een zonnige blik houden op de volgende dagen. Want eens komt hij terug. Foto: een zonnige kijk naar de toekomst.

Eindelijk een beetje rust op de kust. Na een wat moeilijke week is nu het schip weer in wat rustiger vaarwater gekomen en hopelijk voor een wat langere tijd. In een vrijstaand huisje op de heide heb je niet vaak onenigheid met je buren, maar in een groot appartementencomplex kunnen er nog wel eens wrijvingen ontstaan. Wij zelf hebben geen problemen met onze buren, maar andere bewoners kunnen wel eens problemen maken. Soit. Annemiek plaatste op haar blog een foto van Rotterdam. Ik vind die foto erg mooi: jammer genoeg is hij iets te donker. Zij heeft op haar laptop geen programma, waarmee je de belichting iets kan verbeteren. Daarom heb ik dat nu voor haar gedaan en plaats ik haar foto bij mijn praatje van vandaag.

08.00 uur. Ik heb het licht boven mijn computer toch maar aangestoken, anders kan ik niet goed zien wat ik schrijf. Vandaag komt de zon wel erg laat tevoorschijn. Nee, nog geen weer om een wandeling te maken. Zondag wandelde ik al vroeg langs het strand. Ik vond daar een paar kinderschoentjes, een blauwe haarkwal, een roggenei en een skeletschelp. De skeletschelp is de inwendige schelp van de zeekat (een soort inktvis), ook wel eens sepia genoemd, naar zijn officiële naam sepia officinalis. Uiteraard maakte ik daar een foto van.

Op het traditionele Prinsengrachtconcert., dat ook via de televisie werd uitgezonden, speelde de 27-jarige Koreaans-Amerikaanse violiste Sarah Chang onder meer werken van De Sarasate, Tsjaikovski, Händel en Vivaldi. Vooral de vertolking van De Sarasate heeft mij erg geboeid. Van mij mogen dit soort concerten vaker worden uitgezonden, maar Annemiek is het daar niet mee eens: zij houdt meer van het lichtere genre muziek. Fotodoor mij gemaakt van  Sarah Chang.

Langs de zee wandelend vind je vaak de vreemdste dingen. Zoals gisteren: twee schoentjes (kindermaat) zomaar aan de vloedlijn. Maar ook vaak verspreid liggende bloemen: bij asverstrooiing op zee worden vaak bloemen in zee geworpen. Maar ook de meest gewone dingen, zoals schelpen en wieren. Gisteren fotografeerde ik een roggenei, een blauwe haarkwal en de skeletschelp van een zeekat. Op de foto een roggenei.

In de wetenschap, dat het weer in de ochtend toch nog redelijk zou zijn, ben ik vroeg op stap gegaan voor een wandeling door de duinen en langs de zee. Een berichtje op het blog kon wel even blijven wachten. Nu miezert het buiten wat en daarom ben ik maar achter de computer gekropen, om iets van mij te laten horen. Scheveningen is meestal stil als het regent, maar zodra het zonnetje weer doorkomt, komen de stadsmensen weer snel naar de zee om een frisse neus te halen. Volgens mij zal het vanmiddag wel weer wat opklaren. Foto: een paar kinderschoentjes aan de vloedlijn. Waar zal dat kind gebleven zijn. Blootvoets op huis aan.

Druk. Druk. Druk. Soms komen er zoveel dingen tegelijk op je af, dat je niet meer weet waar je moet beginnen. En dan op eens is er weer rust. De afgelopen dagen waren dagen van praten en nog eens praten. Maar nu is de druk even van de ketel en is er weer tijd voor iets gezelligs.Maar eerst nog even mijn blog. Mijn gastenboek is weer leeg en de postbode brengt nu mijn post naar mijn blogvrienden. Als bijlage een oude ansichtkaart van Scheveningen.

De KHN – deze afkorting staat voor Koninklijke Horeca Nederland – bestaat dit jaar 125 jaar. Op 4 november zal de KHN aan koningin Beatrix een geschenk aanbieden. Bijna 300 restaurants verhogen vanaf volgende week zetten op de rekening een extra euro; deze opbrengst maakt deel uit van het “Nationaal geschenk van de Horeca”. Ik vind dit een beetje een vreemde gang van zaken. Als de Horeca een geschenk wil aanbieden, waarom dan niet uit eigen portemonnee m.a.w. waarom niet van iedere rekening een euro in het geschenkenpotje. Nu laten zij de klant er voor opdraaien en de horeca speelt mooi weer. Het is wat anders als zij een vrijwillige bijdrage aan de klant vragen en dat bedrag dan aanbieden als een geschenk van de horecaklant. Het is toch een vreemde wereld. Ik zeg maar prosit en hef het glas gevuld met een sappie uit de supermarkt.

Lees ik in de krant: polygame man leeft langer. Uit onderzoek van Virpi Laummaa van de universiteit van Sheffield in Engeland blijkt dat de mannen in polygame culturen gemiddeld 12% langer leven dan de mannen in monogame landen. Ik ben nu bijna 74 jaar. Nu weet ik ten minste wat ik moet doen om of had moeten doen om 83 jaar te worden. Wisten de vrouwen dit al langer: zij leven in het algemeen veel langer dan mannen. Foto: deze man deed het wel verkeerd toen hij op een marktkraam inreed.

Na een enerverende vergadering gisteravond, die binnen een half uur na aanvang door de voorzitter werd beëindigd, hebben wij (en dat zijn medebewoners/eigenaren van ons complex) nog een tijdje nagediscussieerd in de wandelgang. Daarna thuis nog nagekletst met Annemiek. Als er een paar mensen, tegen de wil van de voorzitter, door blijven gaan op een ruziënde manier, dan rest de voorzitter geen andere mogelijkheid dan de vergadering te schorsen en naar een andere datum te verplaatsen. En dat is dan nu ook gebeurd. Maar in die sfeer is zelfs een nieuwe datum niet meer te bespreken. Misschien heeft ook wel een beetje met het weer te maken.De twee kinderen op deze foto hebben nog geen weet van ruzie. Ansichtkaart uit 1915.

Vaak loop je er zonder er acht op te slaan langs de mooie gebouwen in je omgeving. Je hebt ze al zo vaak gezien. Maar afgelopen week, tijdens het vuurwerkfestival, liep ik even langs het Kurhaus en zag een heel ander Kurhaus. Ik had mijn camera bij mij; die stond ingesteld op 1600 ASA en een tijdsaanduiding van 1/20 seconde. Ik richtte mijn camera op het Kurhaus en zag toen ineens hoe mooi het lichtspel kan zijn van de schijnwerpers, die ’s avonds het gebouw verlichten.

Vandaag zou de zon om 06.29 uur opgaan. Het is inmiddels al weer ruim twee uur later en ik zit met het elektrische licht aan achter mijn computer. Ik heb er vanmorgen aan gedacht om voor de rest van het jaar maar over te gaan op de wintertijd en dat zou betekenen één uur meer licht en voor de avond wil ik dan de zomertijd maar handhaven. Foto: op een mooie zomeravond in Scheveningen.

Veel tijd om wat te schrijven heb ik niet. Om 10.30 uur krijgen we een vriendin op visite. Daarom lom ik wat later op de dag weer bij u terug. Ik wens u allen in ieder geval nu al vast een heel fijne zondag. foto: gisteren werd het vuurwerkfestival afgesloten: de laatste vuurwerk was Mexico, waarmee het tevens de winnaar van het festival werd.. Van dat vuurwerk een foto.

Het is al weer de laatste dag van de week. Een week met vooral hier in het westen van het land zonnige dagen en sfeervolle zomeravonden. Gisteravond afgesloten met twee fraaie vuurwerken. Vanavond komt het Nederlands watervuurwerk; ik ben er erg benieuwd naar. In ieder geval zal het een aangename dag worden, met nazomers temperaturen en ietwat genevelde zonneschijn.Foto: vuurwerk gisteravond.

Af en toe kijk ik naar de reportages van de olympische spelen. En wat mij het meest opvalt bij de Nederlandse commentaren is, dat de verslaggevers iedere keer zo teleurgesteld reageren als een Nederlander niet of net niet een finaleplaats bereikt. Er is geld geïnvesteerd in de spelers en als het resultaat minder is dan verwacht, dan hebben niet alleen de spelers, maar ook de investeerders verloren. De spelers krijgen wel weer een nieuwe kans om zich te bewijzen of misschien zijn ze (nog) niet goed genoeg om zich met de tegenstanders re meten. Leuker vind ik de reacties van de buitenlandse verslaggevers, die vinden dat de Nederlanders het vrolijkste volkje op het spelen zijn. Zij vieren iedere avond feest, al is het maar met een bronzen plak: ik vind een bronzen plak ook al een hele prestaties, waar de Nederlands sporters best tevreden mee mogen zijn. Wie het klein niet eert is het grote niet weerd.

Duitsers begrijpen meestal wel het Nederlandse, maar voor Engelsen en Amerikanen is het Nederlands echt een vreemde taal. Ik kan met mijn schoolbankenengels best uit de voeten, maar zo maar even een vertaling uit mijn mouw schudden… ho maar. Daarom heeft mijn schoondochter voor mijn website www.schoenendoos.eu een Engelstalige intro gemaakt. En om haar te bedanken plaats ik vandaag een bloemetje.