Berichten van 1 januari 2007 tot 31 december 2007

Vanaf 10.00 uur tot vannacht 02.00 uur mag in Den Haag vrij vuurwerk worden afgestoken. Vooral de jongeren maken van deze gelegenheid gebruik om zoveel mogelijk lawaai te maken. Onder ons appartementengebouw is een overdekte winkelgalerij en voor de jeugd is dat natuurlijk een ideale plaats om daar rotjes en dergelijke lawaaimakers af te steken.Het geluid is soms overdonderend. Je oren doen er pijn van. Maar ja, toen wij jong waren vonden wij vuurwerk op oud en nieuw ook mooi. Wij hadden wel geen zakken vol met vuurwerk: wij deden het met sterretjes, kleine rotjes en gillende keukenmeiden en slechts een enkeling kon zich een vuurpijl of Bengaals vuurwerk veroorloven. We hadden wel op de kruising van de bredere straten vreugdevuren; tegenwoordig mag dat niet meer; daarom worden er op een aantal plaatsen in de stad en op het strand grote vuurstapels aangelegd, die dan omstreeks 23.00 uur worden ontstoken.

Op het ogenblik ben ik bezig met de voorbereiding van een fototentoonstelling bij gelegenheid van het 125 jarig bestaan van onze wijk. Ik vind het leuk om u daarvan al een voorproefje te geven. Op de achtergrond waar nu die lage gebouwtjes staan staat thans ons appartementengebouw.

Als het weer opnieuw meewerkt, zal vanavond om 17.00 uur het laatste officiële strandwintervuurwerk van dit jaar in Scheveningen worden afgestoken. Officieel vuurwerk uiteraard, maar morgen en overmorgen zal er heel wat vuurwerk illegaal worden afgeschoten. Er is dit jaar al meer vuurwerk verkocht dan vorig jaar, vooral het zware kaliber. Het zal dit jaar het middennachtelijke vuurwerk rond de jaarwisseling wel weer spectaculair zijn. Vanaf ons appartement hebben we een prachtig uitzicht over Den Haag en Scheveningen en bij mooi en helder weer, dat voor die nacht verwacht wordt, zal ik het dit jaar maar vanachter mijn raam of op mijn balkon bekijken. De laatste jaren maakte ik vaak een ommetje rond middennacht; ik kies dit jaar maar voor de veiligheid en blijf lekker thuis.

Vanmiddag zijn we naar Hoek van Holland gereden. We hebben een wandeling langs de Nieuw Waterweg gemaakt en daarna ben ik in mijn eentje nog even de Noorderpier opgewandeld. Er stond een stevige bries, maar even met je neus in de wind geeft toch wel een prettig gevoel. En wie kwamen we daar tegen op de Waterweg. De Norfolk Line. Dan denk je toch weer terug aan de haven van Scheveningen, waar vandaan de Norfolk al weer een jaar geleden is vertrokken.

Het is nog vroeg. Hoewel, mijn horloge wijst 8.42 uur aan en dat mag je toch niet vroeg noemen. Ten minste niet voor mijn doen. Ik ben meestal vroeg actief. Maar vandaag is het nog donker. Het lijkt wel of de kalender van slag is: de donkere dagen vóór kerstmis hebben we gemist, maar nu zijn het lijkt wel de donkere dagen voor nieuwjaar. Volgens de weervoorspellers wordt het een ruige dag aan de kust: regen, misschien onweer en een zeer straffe wind uit het zuidwesten. Die wind is in ieder geval geen koude wind, want de temperatuurverwachting ligt rond d 7 graden.

Soms is er wind, soms is er zon, soms is het koud;
nu is er alleen stilte, als je van de stilte houdt.

Vandaag is het de eerste dag, dat in Nederland vuurwerk verkocht mag worden voor de komende jaarwisseling. Op het strand is de rivaliteit weer begonnen tussen de bewoners ten zuiden van het zuiderlijk havenhoofd en de bewoners ten noorden van het noorderlijk havenhoofd: wie maakt de grootste brandstapel. Het is traditie op Scheveningen dat de overtollige pallets en ander hout op het strand worden opgestapeld en om middernacht tussen 31 december en 1 januari te worden aangestoken als een vreugdevuur. Politie en brandweer zijn dan wel aanwezig om te voorkomen, dat er ongelukken ontstaan. Rondom de vuren wordt er dan tevens vuurwerk ontstoken.

Maar toch is het redelijk druk op de boulevard van Scheveningen. De lucht is grijs en er staat een stevige bries; dat weerhoudt de mensen er echter niet van om een flinke strandwandeling te maken en je daarna  even lekker te warmen in een van de restaurants met een kom choclademelk of een hete erwtensoep. En koopjes zijn er nu ook te halen: direct na de kerst begint de opruiming en er zijn nog genoeg leuke dingen te koop om het volgend jaar de kerstbomen weer te versieren. Af en toe knalt er een vuurwerkpijl of een rotje. Dat zal de komende dagen wel weer erger worden.

Ook in Nederland begint het gewone leven weer op gang te komen. Na de vrije 2e kerstdag gaan weer sommige mensen in Nederland naar hun werk. De ambtenaren moeten werken, tenzij zij een of meerdere vakantiedagen hebben opgenomen. De scholen zijn nog een paar dagen gesloten, tot 2 januari. Voor de kinderen nog een paar vrije dagen, maar met het nu toch weer wat trieste weer zal dat toch wel weer veel binnenzitten zijn. Vorige week leek het er op, dat er eindelijk weer een kerstschaatsvakantie zou komen. Maar wie weet: de winter is nog niet vergangen. De kerstman heeft vanaf 22 december, het begin van de winter, tot vanmorgen met warme voetjes op mijn balkon gestaan. Nu de kerst voorbij is, is ook het kaarsje gedoofd. De kerstman wordt weer opgeruimd en mag volgend jaar weer zijn opwachting maken.

We sluiten de avond af met een spetterende wintervuurwerk afgelopen zondag op het strand van Scheveningen.

Zo te zien heeft deze meeuw net een maaltijd achter de rug.

Geen krant? Wel Krant? Ik ben toch maar even naar de brievenbus gelopen. En… geen krant. Die hoeven we dus vandaag niet te lezen. En ook op het nieuws was er niet veel vermeldenswaard. Een dag van uitrusten dus voor de mensen die gisteren uitbundig feest gevierd hebben. Vroeger noemden we deze dag wel eens kliekjesdag: de restanten van de 1e kerstdag werden dan weer netjes op een schaal gegroepeerd en als nieuw geserveerd. Maar wij hebben geen kliekjes; wij eten vandaag weer gewoon. En als het zonnetje doorkomt dan maken we een ommetje over boulevard of naar het Westbroekpark. En verder lekker luistenen naar de radio of kijken naar de televisie. Gisteravond hebben we zitten kijken naar de musical filmversie uit 1965 van The Sound of Music met in de hoofdrollen Christopher Plummer, Julie Andrews en Richard Hayden. En u mag het geloven of niet wij hadden deze film nog nooit in deze versie gezien. We hebben er van genoten.

Op dagen zoals vandaag komen vaak herinneringen naar boven, herinneringen aan lang vervlogen tijden. Kerstfeest 1944. Het is oorlog; hongerwinter in Den Haag. Het is koud. In huis brandt geen kachel. Straks gaat de kachel voor een paar uur aan. De kerstnacht hebben we gehad. De kerk was afgeladen. Er kon geen mens meer bij. In nood leert men bidden. We hebben een groot gezin; gelukkig heeft de Vincentiusvereniging aan ons gedacht. (Mijn moeder schaamde zich: immers de Vincentiusvereniging is voor de armen. En mijn moeder voelt zich nog niet arm: zij is tevreden, omdat er mensen zijn die armer zijn dan zij.) Toch is ze blij met het pakket levensmiddelen: met een groot gezin is het moeilijk in deze zware tijden. Mijn vader heeft de kerststal weer opgebouwd. Een neef van mij is rector in het Westeindeziekenhuis en heeft ook voor wat lekkere dingen gezorgd. Ook mijn oma heeft wat bijgedragen en aldus hebben we toch een tevreden en zalig kerstfeest. Vanavond zal mijn vader zijn kerstlied zingen: minuit chrétien en daarna zingen we met ze allen: ’t is kinderbedtijd zegt vader, vooruit de kaarsjes die moeten nu uit….ffft ffft, ffft ffft ffft, fft fuit, de kaarsjes, die zijn er nu uit.

I'm dreaming of a white Christmas. In ieder geval de foto heb ik al.

Tegenwoordig wordt het kerstfeest al gevierd op kerstavond. Dat heeft misschien ook te maken met het feit, dat de nachtmis in de katholieke kerken om 0.00 uur begint. De hele avond wachten is nu geworden tot een feestavond  van verlangend uitzien naar het grote gebreuren: de geboorte van het Kerstkind, dat vrede komt brengen. Vroeger begon het huiselijke kerstfeest na de nachtmis, die omstreeks  4.00 uur begon. Bij thuiskomst werd het kerstkindje in de kribbe gelegd en zongen we met zijn allen kerstliederen. En als wij dan gezongen hadden, zong mijn vader zijn lievelingslied, een Frans kerstlied, dat tot nu toe ook mijn lievelingslied is geworden: Minuit chretien. Ik geef u hierbij de tekst van het eerste couplet:

Minuit chretien

C’est l’heure solennelle

Oú l’homme Dieu descendit jusqu’à nous

Pour effacer la tache origenelle

Et de son Père arrêter le courroux

Le monde entier qui lui donne un Sauveur

Peuple à genoux

Attend ta délivrance

Noël, Noël

Voici le Redempteur

Noël, Noël

Voici le Redempteur.

Een foto van het vuurwerk van hedenavond.

Op de zondagen in de decembermaand is er al sinds een aantal jaren om circa 17.00 uur wintervuurwerk op het strand. Ook vandaag zal dit vuurwerk plaats vinden. Er is geen enkele reden om het nu af te lassen. Het is een stralende zondag en het vuurwerk is daarvan een waardig slot. Vorige week maakte ik bijgevoegde foto.

Vanmorgen ben ik om 5.00 uur opgestaan. Onze dochter ging op vakantie naar Brazilië en zij moest zich om 8.30 uur melden op Schiphol. Het geplande vliegtuig heeft een vertraging van ten minste een uur, waarmee ook de vertrektijd vanaf Schiphol ten minste met een uur vertraagd is. Om 7.15 uur was ik weer terug van mijn nachtelijke tocht. Doodstil op de wegen en geen oponthoud als gevolg van ijzel of iets dergelijks. Nee, het was zelfs warm. Toen ik mijn dochter ging ophalen was de temperatuur 5,5 graden boven nul. Onderweg zakte die wel eventjes, maar niet tot 0 graden. Het was een heldere nacht met een bijna volle maan. Later op de dag vervolg ik mijn verhaal over de kerststal van mijn vader.

Vandaag moesten we even naar Sassenheim, maar we besloten toch maar via Zoeterwoude/Weipoort te gaan. We waanden ons al direct bij ons vertrek, omstreeks 9.00 uur, in een sprookjeswereld. We hebben genoten van de natuur en een en ander natuurlijk opgeborgen in onze camera's. Inmiddels is de wereld weer helemaal veranderd: de zon scheen  en het rijp op de takken van de bomen en struiken verdween - inderdaad als sneeuw voor de zon. Zo'n mooie wereld als de afgelopen vier dagen heb ik nog nooit eerder meegemaakt. Je werd er vrolijk en gelukkig van.  
Foto: de Weipoort

Nu sluimert de stad nog in de stille nevelen van de nacht, maar vandaag om 7.08 uur zal de winter beginnen, maar voor u wellicht is hij dan al begonnen. Gisteravond heb ik een brandende kaars op mijn balkon gezet om de winter te verwelkomen, een teken van licht voor de komende periode. Om 7.08 uur staat de zon het verst van ons af en vanaf dat tijdstip komt hij weer dichterbij. Winterzonnestand of winterzonnewende. Het feest van het licht is dan begonnen en overal buiten twinkelen de sterren om het nieuwe seizoen te begroeten.

Nog een foto, die ik gisteren maakte in de duinen. Ook vandaag was het weer zo'n wonderschone wereld.

En natuurlijk heeft u van mij een winterfoto te goed. Gisteren gemaakt in de duinen, slechts een paar honderd meter van mijn appartement vandaan.

Wij zitten lekker warm in huis; op het Gevers Deynootplein staat een naakte vrouw te bibberen van de kou; ik kan er niets aan doen; ik wilde haar een deken  geven, maar zij wilde die niet aan pakken. Toen ben ik maar de duinen ingegaan en heb de natuur in mijn camera gedaan, maar ik kan er niets mee doen, want mijn computer wil niet meewerken. Morgen komt de techneut en die zal het moeten klaren en al die tijd moet ik mijn geduld maar blijven bewaren. Het is triest; er zit niets anders op. Misschien morgen met een paar heel mooie beelden.

Wit berijpte bomen. Ik ga maar snel naar buiten, even de duinen in en wat winterfoto´s maken. Misschien is dit wel de eerste maar ook de laatste keer van deze winter. Je weet het maar nooit. Straks kom ik nog terug met een vervolg op mijn verhaal van gisteren.

 Mijn vader en moeder trouwden in 1930. Vanaf het begin van dat huwelijk was mijn vader altijd al bezig met de idee een grote kerststal te bouwen. Wanneer hij daar mee begonnen is weet ik niet.Wel weet ik dat zijn kerststal al stond in het huis, dat wij bewoonden in de Professor Kaiserstraat no 24 in Den Haag. Ik meen te iets daarvan te kunnen herinneren uit de jaren 1938-1939. De stal moet toen klaar geweest zijn, want ik herinner me niet dat er in 1940 en volgende jaren nog iets aan toegevoegd is. Ik herinner me nog goed de jaren 1943 en 1944, toen de kerststal stond opgesteld tussen de voorkamer(de salon, zoals dat vroeger heette) en de eetkamer. Deze twee kamers waren gescheiden door twee schuifdeuren. De ruimte was na mijn inschatting ongeveer 1.70 meter breed. De komende dagen zal ik u meer over deze kerststal vertellen.

Het is nu allemaal verleden tijd, ook het gebouw Huize Helena, dat in de afgelopen week gesloopt werd om plaats te maken voor iets met waarschijnlijk een moderner uitstraling.

Weer veel uren later,weer veel herhaalde zetten moeten doen, iedere keer tegen een nieuwe tegenstander en niemand heeft er nog een oplossing. Hun oplossingen kan ik nu bijna blindelings in tikken. Ik doe het heel braaf, maar kan van te voren al zeggen, dat het geen resultaat heeft. Ik ben vanmiddag maar even een ommetje gaan maken om mijn brein weer wat op te frissen.Toen kwam ik deze twee personen tegen; ze stonden stijf van de kou. Dat is toch geen prettig bestaan.

Het Gemeentemuseum van Den Haag, dat gelegen is in het Stadsdeel Scheveningen, heeft een gedeelte van zijn collectie Mondriaan tijdelijk uitgewisseld voor een bijzondere collectie Picasso. En deze tentoonstelling draagt de naam: Picasso in Den Haag. Brigitte Heitzer, woonachtig in de Keizerstraat op Scheveningen, heeft als Evita een ovationeel applaus gekregen bij de première van de gelijknamige pop-opera. Ook de componist van deze opera Andrew Lloyd Webber gaf haar het predicaat fenomenaal. En hiermee staat Scheveningen weer eens heel nadrukkelijk op de voorgrond. We mogen zo af en toe toch ook wel eens een beetje trots zijn opScheveningen, waar de zon de laatste dagen ons echt in het zonnetje heeft gezet. Koud, maar zonnig, zo mag de winter nog wel even doorgaan.
Foto: ze zitten niet meer op de boom, maar zullen met de feestdagen menig dessert sieren.

Eerst even het gastenboek gelezen en de daarbijbehorende blogs gelezen. Ik vind dat iedere keer weer interessant wat andere bloggers schrijven. Maar je komt er niet iedere dag toe, om het hele blog te doorlopen, meestal lees ik wel de laatste berichten, maar kom er niet altijd toe om alles te lezen. Maar alles heeft zijn tijd. Annemiek heeft weer wat problemen met haar laptop: haar usb-stick correspondeert niet met mijn nieuwe modem. Ik ga proberen dit vandaag nog op te lossen.
Deze vanen wapperen nu voor ons appartement(op de achtergrond).

Een van mijn kennissen heeft een hondje aangeschaft: een Shih Tzu. Het beestje is 3 maanden oud. Als je zo’n beestje zie ben je er gelijk verliefd op. Vandaag maakte ik een foto van Luna, zo heet dat hondje.

Ik ben vandaag laat op het blog. Het is al bijna drie uur en normaal zit ik er al voor 7 uur op. Maar vandaag werd ik iets later wakker dan normaal en dan ligt alles in het honderd. Het krantje lezen, eten, wassen opruimen, koffie drinken, alles was later dan normaal. En vandaag had ik het extra druk. De kerstboom moest opgetuigd worden; dat betekent lichtjes controleren en eventueel vervangen, een nieuw stekkertje aan een snoer maken en natuurlijk een kerstboom kopen. Nu zijn de lichtjes aan in de kerstboom. Door dat alles ben ik verlaat; ik ben vandaag zelfs niet naar de sportschool geweest.
Het strand is weer schoon alleen de sporen van de tractoren en schoonmaakmachines zijn achtergebleven.

Gewoon even een plaatje van de badplaats Scheveningen in een winterse namiddagzon.

De algemene ledenvergadering van ons complex had weer heel wat voeten in de aarde. De vergadering begon om 20.00 uur en eindigde ongeveer om 0.10 uur. Een lange zit en veel geklets over zaken, die niet altijd ter zake deden en soms een ergernis waren voor de leden. Maar voorlopig is dit weer voor een half jaar achter de rug. We hopen en werken er aan, dat de volgende vergaderingen een ordelijker verloop krijgen en er echt over zaken gepraat en duidelijke besluiten genomen zullen worden.
De horizon rondom ligt verborgen onder een grijze nevel.
De kerstengel maakt zich klaar om opnieuw de vredesboodschap te brengen. Dit keer met wat meer succes?

Vandaag ondanks mijn verkoudheid heb ik een heerlijke strandwandeling gemaakt. Mijn hoofd is nog duf, maar ik voel me wel een stuk opgefrist. En natuurlijk had ik mijn camera bij me. De kleuren van de zee, de lucht en het strand waren heel subtiel. Het was niet druk op het strand, maar aan de mensen die er waren kon je zien dat ze genoten van het fraaie weer. Toen ik weer terug was op de boulevard omstreeks 14.30 uur maakte ik bijgeplaatste foto.

Annemiek heeft u al verteld over de kerstboom die dichtbij ons appartement staat opgesteld. Hij stond er al een paar dagen, maar gisteren zijn de lampjes er in gehangen. Door de wind lijken die lampjes op de foto nu net kaarsjes. Ook voor het Kurhaus is de boom van lichtjes voorzien. Maar op een andere plaats in Scheveningen en op korte afstand van het Kurhaus is het gebouw, dat vroeger Strang en Duin heette en de laatste tijd Huize Helena wordt nu gesloopt en moet wijken voor een nieuw gebouw. Ik had gehoopt dat het karakteristieke portiek in de nieuwbouw zou worden opgenomen, maar op de foto hiernaast is te zien, dat ook dit stukje historie is opgeofferd.

Dat België een federale staat is, dat wist ik al lang, maar dat België uit drie gemeenschappen: de Vlaamse, Franse en Duitstalige Gemeenschap en bovendien ook nog uit drie gewesten: het Vlaamse, Waalse en Brussels Hoofdsredelijk Gewest bestaat, daar kwam ik vanmorgen pas achter, omdat er in de krant van vandaag staat dat België zes ministers-presidenten heeft. En daarom ben ik maar eens in de encyclopedie gaan opzoeken, hoe dat nu allemaal in elkaar steekt. Maar ik ben toch nog even de tel kwijt: Vlaanderen fuseerde zijn instellingen vrijwel meteen bij de oprichting, zodat er maar één Vlaams Parlement/regering is en dan denk ik toch ook één minister-president. Waar is die zesde dan gebleven. Of zie ik het helemaal fout. Welke Belg helpt me uit mijn onzekerheid??

Vanmorgen kwam de zon weer stralend op, dat belooft een mooie dag te worden. Geniet er van.

De ochtend van deze dag gaf niet veel hoop op een stralende dag. Toch bleef het droog en aangenaam tot ongeveer 17.00 uur. Toen trok de hemel dicht en werden we verrast door een stevige regenbui. Gelukkig is de verwachting voor de komende dagen droog weer, maar de kans op zon blijft gering. Maar wie weet aan de kust klaart het soms eerder op dan in het land. Hier dan de foto van deze morgen omstreeks 9.00 uur.

De zon is nog niet opgestaan als ik met dit berichtje de dag begin. Vandaag gaat op mijn computer het internet al weer een stapje verder: InternetPlusBellen. Mijn vriend komt mij helpen, nou ja helpen, hij doet het werk en ik kijk toe. Dat IPB geeft mij een mooie besparing per maand. In de avond gratis bellen naar vaste nummers en in het hele weekend idem. In ieder geval een goed begin van de week.
Foto: een Lladro kerstfiguurtje

Terwijl ik door Scheveningen wandelde, kwam ik deze leuke etalage tegen. En u begrijpt het wel, dat ik ondanks de reflectie in de ramen, dit plaatje toch even wilde vastleggen.

En zo begint iedere morgen de dag anders. Het is net negen uur geweest als ik deze foto vanaf mijn achterbalkon maak. En iedere dag opnieuw is de zonsopkomst een verrassing. Soms is de opkomst van de zon helemaal niet waar te nemen, dan hangen er zware wolken boven de horizon, maar vandaag is de zon weer wat vriendelijker en ook de weerberichten lijken opgewekter dan gisteren. De lucht ziet er niet zo grauw uit en aan de zeezijde kleuren blauwe opklaringen de hemel.

Als ik nu een foto zou maken, dan zou u veel duisternis en natte straten zien, want de natte regengoden hebben het vandaag uiteindelijk gewonnen. Ik was toch al niet van plan vanavond naar buiten te gaan, hoewel we krijgen bezoek van een vriendin en die zal ik later op de avond wel even naar huis brengen: zij voelt zich bij donker weer in een donkere straat een beetje onzeker. Vandaag was er kerstmarkt in Muzee Scheveningen; ik ben er even wezen kijken, maar vind dat dat soort kerstmarkten hun langste tijd gehad hebben. Het is voor veel mensen meer een plaats om wat gezellig met elkaar te kletsen. Zo ook voor mij.
Foto: St. Jozef van de Lladrostal

Om 8.46 uur maakte ik deze foto van de vroege zaterdagmorgen. De zon schijnt nu mijn werkkamer binnen. Ik hoop niet dat het spreekwoord “vogeltjes, die vroeg zingen, zijn ’s avonds voor de poes” vanavond waarheid zal worden. Na een paar regenachtige dagen wil ik ook wel weer eens een paar zonnige dagen hebben. Maar ja, de weergoden bepalen het weer en daar doe je niets aan. In ieder geval zat er vanmorgen een weergod bij, die het goed bedoelde: niet alleen bij de mensen ook bij de weergoden staan niet alle neuzen dezelfde kant uit.

Omstreeks 1987 startte Lladro, een bekende Spaanse porseleinfabriek, met de uitgifte van een kerststal, die in een kerstboom kon worden opgehangen. Aan ieder beeldje zit een goudkleurig ophangoogje. De eerste verpakking bevatte de beeldjes van Jozef, Maria en het Kerstkindje, de daaropvolgende jaren werd de kerstgroep uitgebreid met de herders, engelen, os en ezel, drie koningen, kinderfiguurtjes: in totaal 18 figuurtjes. De oplage was beperkt en sommige figuren heb ik in Spanje gekocht omdat ze in Nederland niet verkrijgbaar waren. Het grootste figuurtje meet 10 centimeter en is St. Jozef. Ik heb de beeldjes gefotografeerd en zal daarvan de komende dagen een aantal laten zien.

Zo kwam vanmorgen om 8.53 uur de zon op boven Den Haag.