Berichten van 1 januari 2010 tot 31 december 2010

De laatste dag van het jaar. Tyco ligt rustig naast mij. Hij is erg bang van vuurwerk: kwajongens hebben een paar dagen geleden vuurwerk vlak bij hem afgeschoten en daar is hij vreselijk van geschrokken. Misschien kan ik hem vandaag wat rustiger maken. Maar een eerste slechte ervaring is voor een hond heel vervelend. Met Annemiek gaat het goed. Het onderzoek in het ziekenhuis is goed verlopen en is erg meegevallen. We beginnen dus aan een goed nieuw jaar. Waarschijnlijk met veel vuurwerk. Dat mag vanaf vanmorgen 10.00 uur worden afgestoken tot vannacht 02.00 uur. En om 00.00 uur vanavond worden de vreugdevuren op het strand ontstoken. Tyco heeft honger, hij ligt mijn, maar nu zijn oude pantoffel op te vreten. Wij houden het vanavond liever bij een oliebol. Ik wens iedereen een heel gezellige oudejaarsavond en een goede start voor het nieuwe jaar. Foto: voor iedereen een goede afloop en een goede start.

Een vreemde gewoonte. En vooral op de overgang van oud naar nieuw. We letten op de grote wijzer van het uurwerk; de klok bepaalt wanneer het nieuwe jaar in gaat. En dan is het zo ver. De secondewijzer staat op 12 en dan beginnen we te tellen: één…bong, twee…bong. Maar we hebben niet in de gaten dat de secondewijzer al de eerste seconden van het nieuwe jaar heeft aangegeven. Buiten knallen de eerste donderslagen. Als u toevallig de televisie aan heeft staan, dag begint het aftellen twaalf seconden voor de slag van twaalf. En dat is juist. Mechanische klokken vallen af(dit is een technische term) op het moment dat een uurperiode(kwartier, halfuur, uur)beëindigd is. En dit afvallen stelt het slagwerk in werking. En de klok begint te slaan ongeveer één of twee seconden later. Bij de twaalfde slag zijn we dus al een heel eindje met het nieuwe jaar bezig. Niet te zwaar aan tillen: we wensen elkaar toch weer voor het hele jaar geluk tot de twaalfde slag van de klok op de jaarwisseling van 2011 en 2012. Ik wens iedereen een heel gelukkig en voorspoedig nieuw jaar en die paar seconden, ach…die vergeten we maar even. Proost. Gezondheid. Foto: hier geen donderslagen hier is er rust in de polder.

Vandaag even wat tijd om wat meer aandacht aan mijn blog te geven. Vooral even wat meer aandacht voor de bloggers, die reageerden. Die vallen makkelijk naast het bootje. Toch blijven ze me trouw bezoeken en ik hen ook, maar dan zonder berichtje achter te laten; gewoon tijdgebrek. Het gaat er toch niet om om alleen maar goede morgen te zeggen, plaatje achter te laten en dan weer weg te zijn. Soms reageer ik met een vraag, maar daar wordt niet op gereageerd; ik denk, dat er niet eens gelezen wordt wat er in het berichtje staat. Soms is het langs komen, weg wezen en hup weer gescoord: weer een bezoeker er bij vandaag. Ik wil niet zeggen, dat ik alle berichtjes lees; vaak wel. Maar de heel lange of gekopieerde berichten; daar ga ik fluks over heen. Maar de persoonlijke berichten lees ik vaak wel. Zo beleefd iedereen op zijn eigen wijze het blog. Genoeg gekletst. Ik moet ook nog andere blogs bezoeken. Foto: de drie molens bij Leidschendam, nu eens in een witte omgeving.

Vroeger werd in de zusterkloosters vandaag het feest van de Onnozele Kinderen gevierd. Een gedachtenis aan de kinderen, die op bevel van Herodes werden gedood, toen hij hoorde, dat er een nieuwe koning was geboren. Vandaag de dag wordt aan dit soort memorabilia niet veel aandacht meer besteed. Op 31 december ook weer zo een soort feest: Silvesteravond, want op 31 december 335 overleed Paus Silvester I. In Duitsland heet oudejaarsavond nog steeds Silvesterabend. Sommige namen blijven bestaan, maar de meeste namen worden vergeten. Foto: het wit verdwijnt, het groen verschijnt.

De schoenen in huis zijn niet veilig meer. Tyco zoekt en arresteert slingerende schoenen en pantoffels. Zijn echte tanden komen door. De babytandjes verdwijnen. Deze morgen maar eerst alle schoenen verzamelt en opgeborgen. Alleen één paar oude pantoffels mag hij gebruiken om zijn nieuwe tanden te oefenen. Het worden moeilijke dagen voor hem. Op de avond van eerste kerstdag hebben een stel jongens vuurwerk aangestoken terwijl Tyco net aan de avondwandeling was. Hij is echt in paniek geraakt van dat onverwachte geweld. Hoewel vuurwerk afsteken verboden is. Zijn er altijd kwajongen die zich niets aantrekken van dit verbod. En handhaven door politie: ho maar, die hebben daar geen tijd voor en zijn ook bijna niet zichtbaar op straat. Foto: in de duinen ligt nog sneeuw.

Goede morgen; of goede middag. De ene komt vroeg, de ander wat later. Zoals gebruikelijk zijn wij weer vroeg uit de veren. De zon is ook nog niet wakker. Die heeft zijn wekker gezet op 08.47 uur, maar gaat nu al ’s avonds wat later naar bed. De dagen beginnen weer te lengen. En als de dagen lengen, gaat de winter strengen. Voor mij hoeft dat niet meer. We hebben al winter genoeg gehad. Laat nu het voorjaar maar komen. Ook hier hadden we een witte kerst, maar nu begint de sneeuw al flink te dooien. Jammer voor het ijs: sneeuw op het ijs is niet goedniet goed: daardoor krijg je zacht ijs. Laat de sneeuw maar eerst dooien en daarna frisse vorst. Wie weet schaatsen we dan vrolijk het nieuwe jaar nog in. Ik wens iedereen nog heel fijne dagen en PAS OP MET VUURWERK. Foto: de stilte van de duinen

Na vier dagen ziek zijn, toilet, slapen en beter worden kon ik vannacht de slaap niet vatten. Ik was gewoon uitgeslapen. Ik probeerde me vannacht in slaap te wiegen door wat muziek op te zetten. Het begon met het niet zo fraai uitgevoerde eerste deel van het Weihnachtsoratorium van J.S. Bach, gevolgd door een levendig Scherzo no 1 van F. Chopin en daarna de te ver doorgecomponeerde 4e symphonie van A. Bruchner. Eindelijk na 5.30  uur begon ik te gapen en viel toch nog in slaap maar werd anderhalf uur later door een ander wakker wordend lichaam in mijn rust gestoord. En nu zit ik weer achter mijn computer. Nog een beetje leeghoofdig, maar ze zeggen dat ik dat altijd al een beetje ben. Vooruit dan maar. Vandaag Kerstavond hier, maar eerste Kerstdag in Nieuw Zeeland.
"Winter in the north
Summer in the south
Jesus Christ is born
for everyone
everywhere
again".

Ik ben niet gauw ziek, maar als ik ziek ben dan heb ik het goed te pakken: heftig maar niet van lange duur. Ik zal u de details besparen. Vandaag gaat het een beetje beter, en daar de slaapkamer toch gelucht moet worden, kruip ik maar even achter de computer. Vandaag en morgen nog een beetje uitzieken, dan ben ik met de Kerst weer bij de mensen. Annemiek moet nu al het werk doen. En met het slechte weer is dat geen lolletje. Het is glibberen en glijden. Toch heeft ze het gered. Morgen misschien nog een paar kleine boodschappen, maar die winkels zijn aan de overkant van het plein. Dat valt nog te overzien. Ik bedank iedereen voor de lieve wensen van beterschap, die ik ook via Annemiek haar blog mocht ontvangen.

De winter lijkt voorlopig nog niet op te houden. Misschien in de loop van de week een heel korte dooi, maar daarna weer echt winter. Zo het er nu naar uitziet zal kerst dit jaar wit zijn. “ I’m dreaming of a white christmas” hoeft dit jaar niet gespeeld te worden. Het zal geen droom maar werkelijkheid zijn. Voor ons senioren zal het wel een wat moeilijker tijd kunnen worden; met al die sneeuw buiten is het vaak lastig wandelen. Op vorst kan je je kleden, maar sneeuw vraagt vaak behendigheid en soepele spieren. Maar we zullen ons er wel doorheen slaan. Foto: ik houd van dit soort stemmingsfoto’s.

De kerstboomverkoopster op het plein zoekt wat beschutting bij de kerstbomen. In dit gure weer staat ze een beetje schijnbaar verlaten. Maar een praatje stelt zij wel op prijs. En mijn logeerhond Tyco is een grote vriend van de al wat oudere labrador, die bij de bom de wacht houdt. Toch mindert haar voorraad kerstbomen gestaag. Het is voor de mensen de laatste kans om nog een boom te kopen, want elders is het aanbod al heel schaars. Foto: tussen de kerstbomen.

Zaterdag. Volgende week is het Kerstmis. De kaarsjes gaan aan ter verwelkoming van het Kerstkind, dat voor veel mensen toch weer een beetje hoop op wereldvrede zal brengen. In het zuidoosten gloeit de zon boven de horizon. Nog een paar dagen en de winter begint: woensdag 22 december 0.38 MET. Op dinsdag 21 december 09.13 MET is het volle maan en tevens totale maansverduistering. We zullen er niet veel van merken, want de zon komt die dag op om 8.46 MET. Zal het een witte kerst worden? Van mij mag de sneeuw snel verdwijnen. We hebben al wit genoeg gehad. Ik wens iedereen een fijne dag. Foto: de zonsopkomst van deze morgen. Foto gemaakt om 8.59 MET.

Het is allemaal wit om ons heen. De zee heeft ons sneeuw gebracht. Er staat een stevige westenwind, maar koud is het niet. Tenminste niet als je in de luwte van de huizen blijft. Toch zal ik er vandaag wel uit moeten: Tyco komt en die is gek op sneeuw. En dan moet zijn tijdelijke baasje ook maar mee. En tevens maar de camera mee: je weet nooit vooraf of je mooie plaatjes kunt schieten. Foto: een stukje Palaceplein van bovenaf geschoten.

Als het werk het toelaat, stappen we vaak in de auto om een rit te maken door het Groene Hart van de provincie Zuid-Holland. Een veenweide gebied, dunbevolkt en erg open. Weidse uitzichten en prachtige luchten. Genieten van de rust en de stilte en dat op slechts een paar kilometer buiten de Randstad. Soms ook gaan we richting Hoek van Holland en genieten daar van het scheepvaartverkeer op de Nieuwe Waterweg. Met Tyco erbij gaat het niet. Die is nog niet gewend aan de auto. Maar op zaterdag en zondag is Tyco in zijn eigen huis. Foto: het Groene Hart

Ik word wakker. Kijk op de klok. En wat zie ik. De klok staat op 07.24 uur. Ik heb me verslapen en over een half uur komt Tyco weer. Dat betekent wel even snel aan het werk: opstaan, wassen, krant halen. Ondertussen maakt Annemiek thee en ontbijt klaar. Nou ja…ontbijt. We eten ieder  morgen één onbelegde boterham en een banaan en dat spoelen we dan weg met één of twee kopjes thee. Nu ligt Tyco rustig naast me op de grond. Om een uur of negen gaan we samen een wandeling van ongeveer een uur maken. Dan kan hij even uitdollen. Na thuiskomst een koekje voor Tyco en de tweede koffie van de dag. Daarna gaat Tyco, moe van de wandeling slapen en horen we hem niet tot tegen twaalf uur: dan heeft hij honger en eet binnen een mum van tijd zijn voerbak leeg. Om kwart voor twee kom zijn vrouwtje hem weer ophalen en gaan wij boodschappen doen. Hondenoppasser zijn is niet zo moeilijk en houdt je fit. Foto: een plaatje van Tyco.

Onrust op het politieke toneel van België. De Wever haalt uit naar de Walen. Bart de Wever heeft de knuppel in het politieke hoenderhok gegooid. Bart zegt dat de Franstaligen er de oorzaak van zijn dat België de zieke man van Europa is geworden. Ook haalt hij nog even uit naar de rol van de koning bij de regeringsvorming. De Antwerpenaar heeft geen goed woord over voor de Walen, die alle zinvolle hervormingen tegenhouden. Zo komt er na een half jaar kissebissen ook het komende halfjaar geen regering in België. En België wordt steeds zieker. Politiek houdt niet altijd rekening met welzijn. Voor België hoop ik dat het land spoedig in wat rustiger vaarwater zal komen. Foto: toch hoop ik op een mooi Kerstfeest voor alle Belgen.

Maandag. Weer een nieuwe week. Die komen er dit jaar niet veel meer. Nog maar drie dit jaar en dan beginnen we aan 2011. Het zijn wel de gezelligste weken van het jaar. Overal lichtjes om ons heen en de meeste mensen zijn vriendelijk en lief voor elkaar. Die maand december moest eigenlijk een heel jaar duren. En als je dan naar buiten kijkt, dan denk je: ‘neen toch maar niet’. Laten we het maar bij het oude houden. Wat afwisseling het hele jaar door. Foto: een Schevenings achterommetje

Om 8 uur vanmorgen ging de telefoon. Wie kan dat nou weer zijn zo vroeg op de zondagochtend.’Ja, met Jan. Loek heb je zin om mee te gaan naar The Big Chris Barber Band in de Doelen te Rotterdam’. “wie is Chris Barber, was mijn wederwoord. Nooit van gehoord”. Achteraf schaam ik me, want ik had het toch moeten weten. Maar Chris Barber maakte furore in de tijd dat ik nog in het klooster bivakkeerde. En misschien had ik daarna zijn naam wel eens gehoord. Annemiek kende de naam wel en vertelde mij over Chris en zijn band. Ik heb dus ‘ja’ gezegd. Om negen uur werd afgesproken bij zijn huis. Kopje koffie en daarna met zijn drieën in de auto naar Rotterdam. Ik heb genoten. Daarom wat laat op het blog vandaag. Foto: mijn big christmas band.

Vandaag kerstmarkt in Muzee Scheveningen. De hoeveelste keer al weer. Ik ben de tel kwijt. Al meer dan twintig jaar geleden, ik maakte toen deel uit van de actieve vrienden van Museum Scheveningen, kwam ik met het idee om een kerstmarkt in het museum te organiseren. En nu is het nog steeds één van de jaarlijkse hoogtepunten. Vandaag is het weer zo een dag, waarop vele honderden Scheveningers naar het museum komen om elkaar te ontmoeten. In de beginperiode van de kerstmarkt was er altijd een kribbe aanwezig, maar in het protestantse Scheveningen was dat niet altijd een succes. Toch heb ik dat jaren volgehouden. Maar nu is die kribbe er niet meer bij. Maar vandaag plaats ik wel een foto van mijn kribbe, die ik thuis al heb opgesteld.

Eindelijk de bron van alle ellende gevonden. Een overdwarse snee in één van de leidingen. De experts kwamen omstreeks 10.30 uur en vertrokken weer voor de lunch. Eén van de monteurs hoorde de bron en na het opnemen van een stukje tapijt was het al snel duidelijk. Dat betekende dus wel dat er een nieuwe leiding ingebracht moest worden. Dat hebben ze dan ook vakkundig gedaan. De monteurs hadden lol in hun werk en wij zijn blij dat eindelijk het euvel verholpen is. Niet de ketel was de schuldige, maar een leiding naar de radiator. Knap werk. Foto: niet de ketel was de schuldige, maar ca zeven meter verder lag de oorzaak.

Tyco, de logeerhond, is al weer afgeleverd. Die ligt nu rustig naast mij. Maar de monteur/installateur moet nog komen. Dubbele pech: gisteren kreeg de materiaalwagen, die naar ons onderweg was pech. Als alles meezit komt hij vandaag. Gelukkig heeft onze huismeester een oliekachelradiator  en die heeft hij ons ter beschikking gesteld. Toch nog wat warmte in huis. En nu maar hopen op een voorspoedige afloop van de misère. Foto: uitzicht vanuit de duinen.

Het is weer zo ver. Mijn eerste telefoontje betreft de storingsdienst. Inderdaad de verwarming doet het niet. 30 november begon de ellende en nu is het al  7 december.  De monteur komt tussen 08.00 en 12.30 uur. Hoe eerder hoe liever. Na zoveel dagen heb je wel behoefte aan een warme douche. We blijven optimistisch. 

Weer een dag met cv perikelen achter de rug. Nog een klein onderdeel ontvangen. Dit had al door de vorige monteur moeten gebeuren, maar over het hoofd gezien. Als de meter nu toch nog terugloopt, moet het gezocht worden in de toevoer naar de verwarmingseenheden. Afwachten maar. In ieder geval zitten we er nu even warmpjes bij.  Foto: buiten de kou en nu binnen de warmte.

De verwarming doet het weer. Sinds gisteravond 21.00 uur. We hebben er gisteren niet van kunnen profiteren. We hadden het zo koud, dat we, nadat de monteurs vertrokken waren, snel in ons warme bed kropen. Omdat we niet wisten hoe laat de monteurs zouden komen, konden we ook niet naar het warme huis van onze zoon. En maar afwachten of alles het goed blijft doen. Toen ik net naar buiten keek zag ik wel een ster aan de hemel staan. Ik denk dat het de Morgenster Venus was. De wind is weer naar het oosten gedraaid en zwak. Als het een beetje mee zit, zullen we hier ook van een zonnetje kunnen genieten. Sinterklaas vertrekt vandaag en de kerstboomverkopers hebben zijn plaats ingenomen. Gisteren zag ik al iemand met een kerstboom. We hebben gisteren ook de kerstversiering en de kerststal te voorschijn gehaald. Foto: Bringing home the Christmas tree. Royal Copenhagen. Eigen collectie.

De kou is even uit de lucht. Op veel plaatsen is de sneeuw verdwenen. Er staat een stevige westenwind. De temperatuurverwachting is 2 – 7 graden. Gelukkig niet zo koud. Gisteren is de verwarmingsmonteur gekomen. En even hadden we wat warmte. Maar vanmorgen stond de bar op 0 en dat is geen goed teken. Dus maar weer de servicedienst gebeld en die zullen nu spoedig weer een monteur sturen. En maar hopen, dat deze monteur de oorzaak van de storing kan vinden. Een verwarmingsketel is toch gecompliceerder dan ik dacht.

We moeten er toch eventjes uit vandaag. De verwarming brandt, maar ook ons lichaam heeft brandstoffen nodig. Koffie, karnemelk, yoghurt, groenten, fruit en vlees. Misschien ook eieren en boter. We hebben het allemaal nodig. Het is nog stil op straat. We hebben de tijd om alles op ons gemak te doen. Geen gejakker op de weg. Ik denk dat vandaag in veel gezinnen pakjesavond vandaag zal worden gevierd. De kinderen kunnen dan morgen genieten van de ontvangen Sinterklaasgeschenken. Ik wens iedereen een gezellige dag en een fijn weekend. Hopelijk met wat minder kou. Foto: kou en rust op de kust

Vannacht is er geen sneeuw bijgekomen. De vlag boven op het Kurhaus hangt er wat slapjes blij. Weinig wind betekent ook dat het minder koud zal zijn buiten. Gistermiddag was het buiten al best aangenaam. Vanaf de fitness ging ik terug over de boulevard. Het sneeuwde een klein beetje, maar de wind was vrijwel weg; het was gewoon aangenaam om buiten te zijn. Terwijl ik daar zo over de boulevard kuierde, maakte ik bijgaande foto. Stilte alom.

Het sneeuwt een beetje. Het is echter niet de moeite waard om het te melden. Maar toch… hier ziet de wereld er een beetje wit uit. Hebben we toch een beetje het sneeuwgevoel. Van mij hoeft het niet. Om foto’s te maken is het te weinig. Met een temperatuur van boven nul en een flink pak sneeuw zou ik mijn laarzen aantrekken en gewapend met camera naar de duinen , het park of het bos gaan. De wind is wat gaan liggen en daarmee is ook de gevoelstemperatuur aanmerkelijk lager dan gisteren of moet ik hier zeggen hoger: want -6 is toch hoger dan -15. In ieder geval is het minder koud dan gisteren. Foto: niet de sneeuw maar het morgenlicht geeft aan deze foto een apart effect.

1 december: de laatste maand van het jaar. In deze maand begint de echte winter op 22 december 0.38 MET. Op die dag gaat de zon ’s avonds een minuut later onder: in de ochtend merken we daar nog niet veel van: dan daarvoor moeten we wachten tot 5 januari. Dan gaan aan beide kanten de dagen weer lengen. En ‘ als de dagen lengen, gaat de winter strengen’ zegt een oud spreekwoord. We zullen maar afwachten; een voorproefje hebben we in ieder geval al gehad. Straks zal de zon ons wat van zijn warmte schenken, zo langs we achter het glas en uit de wind blijven, want het wordt weer een heel koude dag. Warm aankleden, dassen om, trui aan en denk er aan: bij het naar buiten gaan een hoed of muts op het hoofd. Foto: ijspret voor de liefhebbers: 1 december 2009.

Gisteren deed hij het nog. Maar nu zitten we in de kou. Het waakvlammetje is uit en de druk in het expansievat staat op nul. Op 28 oktober is de cv nog schoongemaakt en gekeurd. En nu zitten we in de kou. We hebben nog een kleine elektrische haard. En nu maar hopen dat het euvel snel verholpen zal zijn. Een koud huis is in de winter geen luxe. De temperatuur in huis is nu 18 graden. Foto: ik zocht naar een hartverwarmend plaatje.

De laatste week van Sint en de Pieten. Vannacht mijn schoen klaar gezet. Maar hij – ik was al tevreden geweest met een Piet – is niet langs gekomen. Gelukkig zijn er nog een paar dagen te gaan. Wie weet komt hij toch nog even langs. Foto: een Scheveningse Piet, maar ik ken hem niet.

De laatste zondag van de maand november 2010 en de eerste zondag van de advent 2010. De kersttijd is begonnen: het eerste kaarsje van het nieuwe licht is ontstoken. De dag begint koud. De lucht begint al blauw te kleuren en achter de ochtendwolken aan de einder wordt al de rozige gloed van de opkomende zon zichtbaar. Vandaag een dag om even van de jonge winter te genieten. Het kwik zal vandaag niet veel boven het nulpunt komen, maar met weinig wind en een winterzonnetje zal het toch een mooie dag kunnen zijn. Geniet er van. Foto: als ik naar buiten kijk zie ik dat de daken bevroren zijn.

Vandaag komt Sinterklaas onze wijk bezoeken. Op diverse plaatsen kunnen kinderen speculaas o.i.d. zelf maken. De muziekpieten zorgen voor een gezellige muziekomlijsting. Het zal wel fris zijn, maar dat is niet ongebruikelijk in deze tijd van het jaar. De nieuwe maand meldt zich al weer aan. De kerstboom voor het Kurhaus is al weer ontstoken. Zie bijgevoegde foto, die ik gisteravond heb gemaakt. Ik wens u allen gezellige dagen.

De eerste dag met Tyco zit er op. Na de ochtendwandeling, waarbij Tyco zich voorbeeldig gedroeg en onderweg met veel vriendelijke mensen kennis maakte, had hij nog maar aan twee dingen behoefte: een flinke bak water en daarna slapen. Om twaalf uur werd hij even wakker voor zijn middagmaal. Maar daarna ging hij weer liggen tot half twee. Even naar buiten voor de plas en toen we terugkwamen stond het vrouwtje hem al op te wachten. Hij ging mee, maar had best wel willen blijven. Foto: zo zag de lucht er uit, gistermorgen.

Vandaag komt hij dan: Tyco, de flat coated retriever. Voor de eerste dag. Gedurende een week of acht zal hij vijf dagen per week aan onze zorgen worden toevertrouwd. We hebben nog nooit eerder honden in huis gehad. Annemiek is een beetje bang voor honden, maar voor Tyco en de honden van onze buren heeft ze geen vrees. Die vindt ze eigenlijk wel leuk. Vandaag ook de eerste wandeling met Tyco. Voor iedereen afwachten: voor de eigenaresse, voor ons en natuurlijk ook voor de hond. Foto: Tyco.

Als het weer vandaag zo mooi wordt als het morgenlicht, dag gaan we toch weer een mooie dag beleven. Fris misschien met een matige noordenwind, maar zonnig. Uit de wind en in de zon fraai. Vandaag kan ik mijn leeftijd nog omkeren en word ik dan negen jaar jonger, Volgend jaar kan dat niet meer en het jaar daarop word ik ineens negen jaar ouder. En dat jaar wil ik ook nog beleven. Foto: een nieuwe dag. Vandaag om 08.20 uur. Geniet er van.

Ik heb een jaarpas voor Sea Life Scheveningen. Als ik in de buurt ben kan ik gewoon even binnen lopen om naar de laatste aanwinsten te kijken of gewoon even naar de aquaria gaan om te genieten van de onderwaterwereld. In het weekend zijn er altijd veel bezoekers, maar in deze tijd van het jaar is het er door de week heel erg rustig. Niemand staat te dringen en je kunt er genieten van de kleurenpracht van de zee en de vissen. Gisteren had ik mijn camera bij me en fotografeerde ik de zeeduivels. Foto: Ik laat u even mee genieten.

Vanaf vandaag wordt de kalender, die ik u gisteren toonde, in Noordelijk Scheveningen gratis in de brievenbus gestopt. De kalender vormt het binnenblad van een huis aan huiskrant, dat dit jaar voor het eerst verschijnt en Scheveningen Eindejaarskrant heet Aan de verschijning van deze krant heb ik mogen meewerken in de vorm van meedenken, fotografie, verspreiding en kalender. Leroy en Herlezing zijn de grote namen achter de uitgave. Voor mij is de kalender de tiende, die ik maakte, voor Scheveningen. Foto: de zonsopkomst van een stralende herfstzondag op 21 november 2010.

Morgen komt mijn jaarkalender uit. Voor de tiende keer. U mag hem afdrukken en gebruiken. Alle foto’s werden door mij gemaakt. Ik hoop dat u er plezier en gemak aan zult beleven. Graag gedaan. Loek. Op de kalender, die in groot formaat in Scheveningen gratis verspreid wordt, staat Scheveningen vermeld. Maar voor u is dat niet belangrijk. U kunt en mag de foto afdrukken. Formaat A4.

Het grote woord is er uit in Rome. Gisteren werd het bekend gemaakt. De Paus heeft gezegd, dat het condoom soms mag. Niet iedere dag, maar soms. Zal nu het aidsprobleem eindelijk aangepakt kunnen worden. Eindelijk is het verlossende woord er uit. Of zal Rome toch weer een groot aantal voorwaarden gaan stellen. Eerst was het doodzonde; nu is het dood zonde, dat het zo lang heeft moeten duren. Soms is een rekbaar begrip. Of toch weer niet. We wachten maar af in welke context deze uitspraak is gedaan. Misschien zit er nog een addertje onder het gras. Maar die kunnen we dan wel in een condoom stoppen en met het huisvuil laten verbranden. Een mooi gedachte zo op de vroege zondagmorgen. Foto: vandaag, zondag, is het rustdag.

De vakantieprikkels komen weer omhoog. Vandaag gaan we naar ons reisbureau in Lisse om de mogelijkheden voor het nieuwe jaar te bespreken. Jarenlang hebben we via het internet onze vakanties geregeld, maar sinds een paar jaar zijn we daar toch van teruggekomen. We hebben een reisbureau dat ons altijd prima ondersteunt en adviseert. Alleen korte, twee of driedaagse uitstapjes, regelen we via internet. Ik weet dat onze Belgische vrienden, o.a. Monica en Eddy, onze voorbereidingen volgen: zij houden met hun vakantieplannen rekening met onze plannen. En dan is het iedere keer weer feest om elkaar tijdens de vakanties weer te ontmoeten. Foto: Belgische vriendinnen: de mannen waren zeker aan het biljarten?

Vandaag komt Tyco op bezoek. Tyco is een Flat coated Retriever: een hondje dus. Later wordt hij een hond. Hij is nog jong: ruim drie maanden. Wij hebben al kennis gemaakt. Tyco is eigendom van een van mijn buren. Maar de eigenares werkt en heeft tijdelijk geen oppas voor de jonge hond. Nu komt Tyco vanaf donderdag 25 november een paar uur per dag op visite. Alleen op werkdagen. Ik wandel bijna iedere dag; voor mij is het geen probleem om dan met een hondje te wandelen. Een wandeling door de duinen of over het strand; gezond voor beide. Foto: nog niet van Tyco, maar van drie vrolijke Pieten.

Vorige week zijn we echt blij gemaakt met een dooie mus. Vanaf maandag tot het einde van deze week zouden we fris maar zonnig weer mogen verwachten. Fris is het wel tot nu toe maar het zonnetje is wel heel erg schaars geweest. Ook voor vandaag belooft het niet veel beter: mist en koud. Weer om in een sauna te zitten of ergens ver weg in een zonnig land. Ik snap niet wat Sinterklaas hier ieder jaar komt doen. Ik zou als ik hem was mijn verjaardag vijf maanden eerder vieren en dan in november en december lekker thuisblijven. Marsepein en pepernoten gaan er altijd wel in. En die arme Pieten: die lopen de hele dag maar te springen om het een beetje warm te krijgen. Foto: trekken deze Pieten gekke bekken of zijn dat van door de kou vertrokken gezichten.  

Als België in 2013 een kilometerheffing voor vrachtwagens gaat in invoeren en later ook nog eens een wegenvignet voor personenauto’s zal het een stuk rustiger worden op de doorgaande wegen. Het vrachtverkeer zal een route nemen via Duitsland. De toeristische uitstapjes naar de mooi Belgische steden zullen een stuk minder worden. Het fietsverkeer tussen Nederland en België zal waarschijnlijk toenemen. Maar wie weet zal daar dan ook wel een fietsvignet voor komen. En wie is de schuldige? De Belgische regering zal wel met de vinger naar het noorden wijzen, want in Nederland is de kilometerheffing in de onderste la van het ambtenarenbureau verdwenen. Het zal wel weer uitlopen op een welles-nietjes spelletje van uitgever Overheid. In ieder geval zal het blogverkeer niet onder die heffing vallen. Boven de horizon hangt mist. Ik heb in ieder geval vandaag een redelijk uitzicht en dat wens ik iedereen. Foto: Sinterklaas wijst met zijn vingers naar het zuiden en lijkt te zeggen "wie stout is de roe" en "gelukkig kom ik ieder jaar met mijn vignetvrije boot."

Het wordt vandaag een mooie dag. Geen mist bij ons, maar elders waarschijnlijk wel. Gisteren fotografeerde ik deze prachtige hemel. Ik hoop, dat u er ook van kunt genieten.

Het slechte weer van het afgelopen weekend heeft in België voor veel ongemak gezorgd. Ondergelopen huizen en onbegaanbare wegen waren het gevolg van de hevige regenval. Ook de Nederlandse provincies Limburg en Brabant hebben veel wateroverlast gekend. Hier in het westen van Nederland was het wel somber weer met af en toe een bui, maar in het algemeen viel het best wel mee. Zaterdag zette de Sint voet aan wal in Scheveningen; ondanks de regen was er erg veel belangstelling. En gisteren was de Sint er om de kunstijsbaan voor het Kurhaus te openen. De krasse oude baas waagde zich zelfs op het ijs. Na de slechte dagen dienen zich nu een aantal rustige herfstdagen aan. Maar voor België zullen het geen rustige dagen worden: de gevolgen van de overvloedige regen vragen veel (schoonmaak)werk. Foto: aankomst van de Sint bij de ijsbaan voor het Kurhaus.

Er staat ons nog iets te wachten vandaag. Maar langzamerhand wordt het wolkendek wat lichter. Hopelijk is het ergste nu uit de weg en kunnen we de komende week van mooi najaarsweer gaan genieten. In zuid Nederland en België is het gisteren wel erg nat geweest; er wordt al gesproken van de natste novembermaand sinds heugenis. Maar regent het in november dan blijft het hopelijk wat droger in december. Mijn vader zei vroeger vaak: “regen, ach, het meeste valt er toch naast”. Maar zo veel regen als de laatste dagen had hij niet voorzien. Foto: een foto uit de oude doos gemaakt met mijn eerste digitale camera, de Mavica, in 2002.

Nog een paar foto's van de storm van 12-11-2010

Het was wel even hangen tegen de storm op de Scheveningse pier. Windkracht negen en zeer zware windstoten. Maar het weerstaan tegen zo een harde wind geeft je altijd weer een kick. De werkzaamheden op het strand waren stilgelegd. De sint zal het moeilijk hebben op zee, want er staat toch nog wel een straffe wind. Misschien heeft hij een veilige haven opgezocht voor zijn stoomboot. Het is een krasse man, dus komen zal hij, hoe dan ook. Foto: storm op Scheveningen: 12 november 2010.